Τρίτη 12 Μαρτίου 2024

Η ΝΕΚΡΩΣΙΜΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΣΤΡΑΤΗ

 

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016

Η ΝΕΚΡΩΣΙΜΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΣΤΡΑΤΗ

ΕΠΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ. ( Η ΑΡΧΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΓΙΝΕ ΤΗΝ  1/5/2015)


Αποφάσισα να κάμω μια δική μου μετάφραση με ερμηνευτικά σχόλια της νεκρωσίμου ακολουθίας, γιατί υπάρχει ενδιαφέρον από πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι δεν κατανοούν επακριβώς τα όσα ακούν κατά τη διάρκεια αυτής της τελετής στην Εκκλησία.
Τα ψαλλόμενα τροπάρια καθώς και τα αναγνώσματα εκτός από τη θεολογική τους πληρότητα, περιέχουν και πολύ υψηλά φιλοσοφικά νοήματα, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των εκκλησιαζομένων ορθοδόξων χριστιανών.
Είναι βεβαίως προσευχή προς τον Υψιστο Θεό για την ανάπαυση της ψυχής του κεκοιμημένου αδελφού μας, αλλά παράλληλα είναι και διδακτικά για τους  ακροατές, ώστε αυτό που σκέφτονται και λένε πολλοί τις στιγμές αυτές: " δεν είμαστε τιποτα"  οπως το εννοούν, αφ'ενός να μη το ξεχνούν μόλις αποχωρήσουν από την Εκκλησία, και αφ'ετέρου να μάθουν , τι ακριβώς είμαστε ως άνθρωποι κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού πλασθέντες.
Ας σημειωθεί εξ αρχής ότι τα αναφερόμενα και αποδιδόμενα στον κεκοιμημένο λόγια δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με τον τρόπο της επίγειας ζωής αυτού, αλλά είναι τα ίδια για όλους.
Η Εκκλησία αφήνει τη κρίση στο Θεό.


 

 

Σύμφωνα με το Τυπικόν της Μ. Εκκλησίας σελίς 439, όπου μεταξύ των άλλων αναφέρονται και τα εξής:

"Ιστέον οτι η τάξις αύτη της νεκρωσίμου ακολουθίας ψάλλεται εις άπαντας τους κοιμηθέντας και εις βασιλείς, πατριάρχας, αρχιερείς, ιερείς και εις ανδρας και εις γυναίκας, μικρούς τε και μεγάλους, και εις αυτά τα βρέφη......"

 Δεν υπάρχει καμιά διάκριση για κανένα απολύτως άνθρωπο όσο μεγάλο αξίωμα και αν κατείχε επι της γης. Η νεκρώσιμος ακολουθία είναι η ίδια για όλους δηλαδή για βασιλιάδες,  πατριάρχες, αρχιερείς, ιερείς, άνδρες, γυναίκες, και γενικά για μεγάλους και  μικρούς ανεξαιρέτως, επειδή οπως λέει και ο απόστολος Παύλος " Πάντες γαρ υμείς εις εστέ εν Χριστώ Ιησού" ( Γαλ., γ΄28.)


Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ευλογημένος να είναι ο Θεός μας, πάντοτε, τώρα και πάντα και αιώνια. Αμήν.


Επιλεγμένοι στίχοι από τον 118 ψαλμό του Δαβίδ.
ΑΜΩΜΟΣ


ΣΤΑΣΙΣ Α΄  Ηχος πλ.β΄

Άμωμοι εν οδώ. Αλληλούια. Ευλογητός εί Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματα σου. Αλληλούια
Όσοι βαδίζουν την οδό του Κυρίου πρέπει να είναι καθαροί από κάθε μολυσμό αμαρτίας.  Δοξολογείτε τον Κύριο!
'Αξιος ευλογίας είσαι Κύριε, κάνε μου γνωστά τα δικαιώματά σου πάνω σε όλα τα δημιουργήματά σου.
Δοξολογείτε τον Κύριο!


Επεπόθησεν η ψυχή μου του επιθυμήσαι τα κρίματά σου εν παντί καιρώ. Αλληλούια
Λαχτάρησε η ψυχή μου, για να επιθυμήσει τα μυστήριά σου σε κάθε χρόνο.
Δοξολογείτε τον Κύριο!


Ενύσταξεν η ψυχή μου από ακηδίας, βεβαίωσόν με εν τοις λόγοις σου. Αλληλούια. 

Η ψυχή μου περιήλθε σε πνευματική υπνηλία,  
εξ αιτίας της ανορεξίας μου και της αδιαφορίας μου, στήριξέ με με βεβαιότητα στα αδιάψευστα λόγια σου.
Δοξολογείτε τον Κύριο! 


Κλίνον την καρδίαν μου εις τα μαρτύριά σου και μη εις πλεονεξίαν. Αλληλούια.
Κάνε τη καρδιά μου να είναι στραμμένη στις μαρτυρίες που αποδεικνύουν την ύπαρξή σου και στις εντολές σου, και όχι να είναι στραμμένη στη πλεονεξία.
Πράγματι όποιος έχει στραμμένη τη καρδιά του στη πλεονεξία δεν προσέχει στις μαρτυρίες και στις εντολές του Θεού.
Η πλεονεξία που είναι η ολοκληρωτική αφιέρωση του ανθρώπου για την απόκτηση όλο και περισσοτέρων υλικών αγαθών είναι η μεγαλύτερη αμαρτία.
Δοξολογείτε τον Κύριο!


Αθυμία κατέσχε με από αμαρτωλών, των εγκαταλιμπανόντων τον νόμον σου. Αλληλούια.
Βαρυθυμία, ακεφιά και κατάπτωση με κατέλαβε εξ αιτίας των αμαρτωλών που εγκαταλείπουν το νόμο σου.
 Ο υπέρτατος νόμος του Θεού είναι η αγάπη μας για το Θεό και για το συνάνθρωπο.
Η μη τήρηση του υπέρτατου αυτού νόμου του Θεού φέρνει όλα τα δεινά στους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν όποιος είναι μαθητής του Χριστού, υποφέρει όταν βλέπει γύρω του αυτή τη χαώδη κατάσταση στον κόσμο, που οφείλεται στους αμαρτωλούς που ζουν, έχοντας εγκαταλείψει το νόμο του Θεού
Δοξολογείτε τον Κύριο!


Μέτοχος εγώ ειμί πάντων των φοβουμένων σε, και των φυλασσόντων τας εντολάς σου. Αλληλούια.
Συμμετέχω  μαζί με όλους αυτούς που σε φοβούνται, σε σέβονται και φυλάσσουν και εφαρμόζουν τις εντολές σου.
Ο στίχος αυτός μας λέγει οτι όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί είναι συμμέτοχοι στην Εκκλησία Του, στα Μυστήρια της εκκλησίας Του, στη πνευματική Του τράπεζα.
Συμμετέχουν με φόβο Κυρίου στη Θεία Κοινωνία και ο μοναδικός σκοπός τους είναι να φυλάσσουν και να εκτελούν τις άγιες εντολές Του. Δοξολογείτε τον Κύριο!


Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Η Δόξα ανήκει στο Πατέρα και στον Υιό και στο Αγιο Πνεύμα.

Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αλληλούια.
Και τώρα και πάντοτε και αιώνια. Αμήν. Αλληλούια. Δοξολογείτε τον Κύριο.


 ΣΤΑΣΙΣ Β΄. Ηχος πλ. α΄.

Αι χείρες σου εποίησάν με και έπλασάν με , συνέτισόν με και μαθήσομαι τας εντολάς σου. Ελέησόν με Κύριε.
Τα χέρια σου με δημιούργησαν και με έπλασαν,  δώσε μου σύνεση, και θα μάθω τις εντολές σου.
Ο στίχος αυτός παραπέμπει στο πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως στην Παλαιά Διαθήκη, όπου εκεί αναφέρεται η δημιουργία του ανθρώπου από το Θεό, όπου ο Θεός του έδωσε το γήινο υλικό ανθρώπινο σώμα και την άυλη ψυχή του που είναι φτιαγμένη κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού.
Ελέησέ με Κύριε!


Οτι εγεννήθην ως ασκός εν πάχνη, τα δικαιώματά σου ουκ επελαθόμην. Ελέησόν με Κύριε.
Διότι γεννήθηκα σαν ενα ασκί μέσα στη πάχνη, αλλά τα δικά σου δικαιώματα επάνω μου δεν τα ξέχασα ποτέ.
Ελέησέ με Κύριε!


Σος είμί εγώ, σώσον με, οτι τα δικαιώματά σου εξεζήτησα. Ελέησόν με Κύριε.
Δικός σου είμαι εγώ Κύριε.
Σώσε με, διότι ζήτησα με όλη μου τη καρδιά τα δικαιώματά σου.
Ελέησέ με Κύριε!


Από των κριμάτων σου ουκ εξέκλινα, οτι συ ενομοθέτησάς με. Ελέησον με Κύριε.
Από τις δίκαιες κρίσεις σου δεν παρεξέκλινα, γιατί εσύ τοποθέτησες τους νόμους σου επάνω μου.
Ελέησέ με Κύριε!


Εκλινα την καρδίαν μου, του ποιήσαι τα δικαιώματά σου εις τον αιώνα δι΄αντάμειψιν.
Ελέησόν με Κύριε.
Έστρεψα τη καρδιά μου στο να εκτελώ τις εντολές σου αιωνίως, με σκοπό την ανταμοιβή μου που είναι η αιώνια ζωή.
Ελέησέ με Κύριε!



Καιρός του ποιήσαι τω Κυρίω. Διασκέδασαν τον νόμον σου. Ελέησόν με Κύριε.
Είναι καιρός να ενεργήσει ο Κύριος.
Οι άνθρωποι καταπάτησαν το νόμο σου. Όμως υπάρχει ένα μικρό υπόλοιπο δίκαιων ανθρώπων που ζουν μέσα σε μια άδικη, άθεη, πικρή και σκληρή κοινωνία, και αυτοί παρακαλούν να ενεργήσει ο Κύριος και να πράξει έτσι, ώστε στο τέλος να επικρατήσει η δική του Θεία Δικαιοσύνη, μέσα σε έναν κόσμο που συνεχώς αθετεί και παραβαίνει τον υπέρτατο νόμο του Θεού.
Ελέησέ με Κύριε!



Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.
Η Δόξα ανήκει στον Πατέρα και στον Υιό και στο Αγιο Πνεύμα.

Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. αμήν.
Και τώρα και πάντοτε και αιώνια. Αμήν.

Ελέησόν με Κύριε, Κύριε.
 
Ελέησέ με Κύριε, Κύριε!


ΣΤΑΣΙΣ Γ΄. Ηχος πλ. δ΄.

Και ελέησόν με. Αλληλούια.
Και ελέησέ με. Δοξολογείτε τον Κύριο

Επίβλεψον επ΄εμέ και ελέησόν με, κατά το κρίμα των αγαπώντων το όνομά σου. Αλληλούια.
Στρέψε το βλέμμα σου με ευμένεια απάνω μου και ελέησέ με, σύμφωνα με την κρίση σου για αυτούς που αγαπούν τον Αγιο Ονομά σου. Δοξολογείτε τον Κύριο.

Νεώτερος εγώ ειμί και εξουδενωμένος, τα δικαιώματα σου ουκ επελαθόμην. Αλληλούια.
Είμαι νέος στην πίστη ασήμαντος και αποκαμωμένος, όμως δεν ξέχασα ποτέ τα δικά σου δικαιώματα επάνω μου. Δοξολογείτε τον Κύριο.

Της φωνής μου άκουσον Κύριε, κατά το έλεός σου, κατά το κρίμα σου ζήσον με . Αλληλούια.
Σε παρακαλώ Κύριε άκουσε τη φωνή μου, σύμφωνα με το μεγάλο σου έλεος, σύμφωνα με τη δίκαιη κρίση σου δώσε μου ζωή.
Δοξολογείτε τον Κύριο!


Αρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν, και από των λόγων σου εδειλίασεν η καρδία μου. Αλληλούια.
 Άρχοντες του αμαρτωλού κόσμου τούτου με καταδίωξαν αναίτια και χωρίς λόγο, και από τα δικά σου λόγια που είναι εναντίον της αδικίας φοβήθηκε η καρδιά μου.

Ζ
ήσεται η ψυχή μου και αινέσει σε, και τα κρίματά σου βοηθήσει μοι.
Επλανήθην ως πρόβατον απολωλός ζήτησον τον δούλον σου, οτι τας εντολάς σου ουκ επελαθόμην.
Θα ζήσει η ψυχή μου και θα σε  δοξολογεί αιωνίως. Πλανήθηκα σαν το χαμένο πρόβατο, ψάξε να βρεις το δούλο σου, γιατί ποτέ μου δεν ξέχασα τις εντολές σου.
Ο στίχος αυτός υπενθυμίζει την παραβολή του Χριστού για το χαμένο πρόβατο, που με πολλή αγάπη ο βοσκος  ψάχνει να το βρει.( Λουκ. ιε΄4-7).





ΤΑ ΝΕΚΡΩΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ ( ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
)

Ευλογητός ει Κύριε δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Ευλογημένος είσαι Κύριε. Δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.

Των αγίων ο χορός εύρε πηγήν της ζωής και θύραν παραδείσου. Εύρω καγώ την οδόν δια της μετανοίας. Το απολωλός πρόβατον εγώ ειμί. Ανακάλεσαί με , Σωτήρ, και σώσον με.
Ο χορός των αγίων  βρήκε τη πηγή της ζωής που είναι ο Χριστος και βρήκε και την πόρτα του παραδείσου.
Ας βρω και και εγώ την οδό αυτή που οδηγεί στη πηγή της ζωής και στην πόρτα του παραδείσου με την μετάνοια.
Το χαμένο πρόβατο της παραβολής του Χριστού, εγώ είμαι. Ξανακάλεσέ με Σωτήρα μου και σώσε με.


Ευλογητός ει Κύριε δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Ευλογημένος είσαι Κύριε. Δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.

Ο πάλαι μεν, εκ μη όντος πλάσας με, και εικόνι σου θεία τιμήσας, παραβάσει εντολής δε πάλιν με επιστρέψας εις γην εξ ης ελήφθην, εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε, το αρχαίον καλλος αναμορφώσασθαι.
Συ ο οποίος απ΄αρχής  με έπλασες  από το τίποτα στο πρόσωπο  του Αδάμ, αφού με τίμησες με τη θεία εικόνα σου, και λόγω της ανυπακοής στην εντολή σου  αφού με επέστρεψες πάλι στη γη από την οποία με πήρες, επανάφερέ με πάλι στη κατάσταση ώστε να μοιάσω σε Σενα,  και να με αναμορφώσεις, ώστε να επανέλθει πάλι η αρχαία ομορφιά.
 

Ευλογητός ει Κύριε δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Ευλογημένος είσαι Κύριε. Δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.

Εικών ειμί της αρρήτου δόξης σου, ει και στίγματα φέρω πταισμάτων. Οικτείρησον το σον πλάσμα Δέσποτα, και καθάρισον ση ευσπλαγχνία. Και την ποθεινήν πατρίδα παράσχου μοι, παραδείσου πάλιν ποιών πολίτην με

Είμαι εικόνα της ανείπωτης και ανέκφραστης δόξας σου, αν και δεν είμαι απαλλαγμένος από τα στίγματα παραπτωμάτων. Σπλαγχνίσου το δικό σου δημιούργημα Δέσποτα, και καθάρισέ το λόγω της άπειρης ευσππλαγχνίας σου.
Και την πατρίδα που ποθώ Κύριε δώσε μου την, ξανακάνοντάς με πολίτη του Παραδείσου.



Ευλογητός ει Κύριε δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Ευλογημένος είσαι Κύριε. Δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.

 Ανάπαυσον ο Θεός τον δούλον σου και κατάταξον αυτόν εν παραδείσω, οπου χοροί των αγίων Κύριε, και οι δίκαιοι εκλάμψουσιν ως φωστήρες.
Τον κεκοιμημένον δούλον σου ανάπαυσον, παρορών αυτού πάντα τα εγκλήματα.

Ανάπαυσε Θεέ μου το δούλο σου και κατάταξέ τον στον Παράδεισο, όπου εκεί υπάρχουν οι χοροί των αγίων Κύριε, και οι δίκαιοι θα λάμψουν σαν τα υπέρλαμπρα ουράνια σώματα.
Το δούλο σου που έχει κοιμηθεί ανάπαυσέ τον, παραβλέποντας  όλα  τα παραπτώματά του 

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι. Τριαδικόν.
Η Δόξα ανήκει στον Πατέρα και στον Υιό και στο Αγιο Πνεύμα.

Το τριλαμπές της μιας Θεότητος ευσεβώς υμνήσωμεν βοώντες. Αγιος εί, ο Πατήρ ο άναρχος, ο συνάναρχος Υιός και το Θείον Πνεύμα.
Φώτισον ημάς πίστει σοι λατρεύοντας και του αιωνίου πυρός εξάρπασον.
Το Τριαδικό Θεό,  τις τρεις λάμψεις Του της μιας Θεότητας, με ευσέβεια ας δοξολογήσουμε φωνάζοντας δυνατά.
'Αγιος είσαι Πατέρα μας που δεν έχεις αρχή, 'Αγιος είσαι εσύ ο συνάναρχος Υιός ο Ιησούς Χριστός που επίσης δεν έχεις αρχή και  το Άγιο και Θείο Πνεύμα.
Φώτισέ μας, ώστε να σε λατρεύουμε με πίστη, καί άρπαξέ μας μακριά από την αιώνια φωτιά της κόλασης.


Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν. Θεοτοκίον.
Και τώρα και πάντοτε και αιώνια. Αμήν.

Χαίρε σεμνή η Θεόν σαρκί τεκούσα , εις πάντων σωτηρίαν, δι΄ης γένος των ανθρώπων εύρατο την σωτηρίαν. Δια σου εύροιμεν Παράδεισον, Θεοτόκε, αγνή, ευλογημένη.
Χαίρε σεμνή εσύ που γέννησες το Θεο κατά σάρκα, για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, δια της οποίας το ανθρώπινο γένος βρήκε τη σωτηρία.
Μέσα από εσένα βρήκαμε το Παράδεισο,  Θεοτόκε, αγνή, ευλογημένη.


Αλληλούια, αλληλούια, αλληλούια. Δόξα σοι ο Θεός.
 (εκ γ΄).




ΚΟΝΤΑΚΙΟ
Μετά των αγίων ανάπαυσον Χριστέ την ψυχήν του δούλου σου, ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.

Μαζί με τους αγίους ανάπαυσε Χριστέ τη ψυχή του δούλου σου.
Εκεί οπου δεν υπάρχει πόνος, ούτε λύπη, ούτε στεναγμός, αλλά υπάρχει ατελείωτη ζωή.


ΝΕΚΡΩΣΙΜΑ ΙΔΙΟΜΕΛΑ ( ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ )

Ηχος α΄.
Ποία του βίου τρυφή διαμένει λύπης αμέτοχος; Ποία δόξα έστηκεν επί γης αμετάθετος; Πάντα σκιάς ασθενέστερα, πάντα ονείρων απατηλότερα. Μια ροπή, και ταύτα πάντα θάνατος διαδέχεται. Αλλ΄εν τω φωτί Χριστέ του προσώπου σου, και τω γλυκασμώ της σης ωραιότητος, ον εξελέξω ανάπαυσον ως φιλάνθρωπος.

Ποιά απόλαυση της ζωής παραμένει χωρίς να μετέχει σε λύπη;
Πραγματικά όσο πολυτελή και πλούσια ζωή και αν περνάει ένας άνθρωπος , δεν μπορεί να αποφύγει τις λύπες, η λύπη είναι συνυφασμένη με τη ζωή του ανθρώπου οσο μεγάλος, πλούσιος ή ένδοξος και αν είναι κατά τα ανθρώπινα.
Ποιά δοξα πάνω στη γη έμεινε αμετακίνητη;
Ολα είναι πιο ασθενικά και από τις σκιες, όλα είναι πιο ψεύτικα και από τα όνειρα.
Μια στιγμιαία στροφή και όλα αυτά τα διαδέχεται ο θάνατος, αυτό πραγματι είναι μια μεγάλη αλήθεια.
Αλλά μέσα στο υπέρλαμπρο φως του προσώπου σου Χριστέ, και μέσα στη γλύκα της δικής σου ωραιότητας, αυτόν που εξέλεξες, ανάπαυσέ τον επειδή είσαι φιλάνθρωπος,δηλαδή η αγάπη σου είναι τόσο μεγάλη για τους ανθρώπους Κύριε, γιατί ενώ είσαι ο Θεός μας, καταδέχτηκες να γίνεις άνθρωπος και να σταυρωθείς υπό των ανόμων ανθρώπων υπερ της σωτηρίας ολου του ανθρωπίνου γένους.
Εδώ σε αυτό το τροπάριο ο Ιερός συγγραφέας μας δείχνει τη ματαιότητα ολων των εγκοσμίων, και πόσο πολύ γρήγορα ολα αυτά τα διαδέχεται ο θάνατος μέσα σε μια στιγμή του χρόνου.

Ηχος β'.
Ως άνθος μαραίνεται και ως όναρ παρέρχεται, και διαλύεται πας άνθρωπος.
Πάλιν δε ηχούσης της σάλπιγγος, νεκροί ως εν συσσεισμώ, πάντες αναστήσονται προς την σην υπάντησιν Χριστέ ο Θεός.
Τότε Δέσποτα ον μετέστησας εξ ημών, εν ταις των αγίων σου κατάταξον σκηναίς, το πνεύμα του σου δούλου, Χριστέ.

Σαν το άνθος μαραίνεται και σαν το όνειρο περνάει, και διαλύεται ο κάθε άνθρωπος.
Πάλι δε οταν ηχήσει η σάλπιγγα στη δευτέρα παρουσία του Χριστού, οι νεκροί σαν μέσα από  σεισμό, ολοι θα αναστηθούν ώστε να σε προϋπαντήσουν Χριστέ ο Θεός.`
Τότε Δέσποτα αυτόν τον οποίον μετέστησες από εμάς, τοποθέτησέ τον στις σκηνές των αγίων σου, δηλαδή το πνεύμα του δικού σου δούλου  Χριστέ.

Ετερον εκτός τυπικού. Ηχος β΄.
Οίμοι, οιον αγώνα έχει η ψυχή, χωριζομένη εκ του σώματος! Οίμοι, πόσα δακρύει τότε και ουχ υπάρχει ο ελεών αυτήν! Προς τους αγγέλους τα όμματα ρέπουσα, άπρακτα καθικετεύειν. Προς τους ανθρώπους τας χείρας εκτείνουσα, ουκ έχει τον βοηθούντα. Διο αγαπητοί μου αδελφοί εννοήσαντες ημών το βραχύ της ζωής, τω μεταστάντι την ανάπαυσιν, παρά Χριστού αιτησώμεθα, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.


Αλίμονο πόσο μεγάλο αγώνα εχει η ψυχή οταν χωρίζεται από τὸ σώμα!
Αλίμονο, πόσα δάκρυα χύνει τότε, καὶ δὲν υπάρχει κανείς νὰ τήν ελεήσει! Οταν
στρέφει τα μάτια πρὸς τοὺς αγγέλους, χωρίς αποτέλεσμα παρακαλει.
Πρὸς τοὺς ανθρώπους όταν εκτείνει τὰ χέρια δε βρίσκει κάποιον να τη βοηθήσει..
Γι’ αυτό αγαπητοί μου αδελφοί αφού εννοήσουμε τὸ μικρό διάστημα τής ζωής μας, ας ζητήσουμε από το Χριστό να αναπαύσει αυτόν που μετέστησε απο εμάς και στίς ψυχές μας να χαρίσει το μέγα έλεος του.'Οπως λέει ο απόστολος  Ιάκωβος στην επιστολή του στο κεφάλαιο δ΄και στο στίχο 14 " Δεν γνωρίζετε το μέλλον της αυριανής ημέρας, γιατί ποιά είναι η ζωή σας; Ειναι ατμός που για λίγο φαίνεται και μετά χάνεται. "


Ηχος γ΄.

Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα, οσα ουχ υπάρχει μετά θάνατον. Ου παραμένει ο πλούτος ου συνοδεύει η δόξα. Επελθών γαρ ο θάνατος ταύτα πάντα εξηφάνισται.
Διο Χριστώ τω αθανάτω Βασιλεί βοήσωμεν. Τον μεταστάντα εξ ημών ανάπαυσον, ένθα πάντων εστίν ευφραινομένων η κατοικία.

'Ολα τα ανθρώπινα πράγματα είναι μάταια.
Εδώ ο ιερός υμνωδός παίρνει τη φράση αυτή από το βιβλίο του Εκκλησιαστή της Παλαιάς Διαθήκης, που λέει στον πρώτο στίχο:
" Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης", όσα δεν υπάρχουν μετά το θάνατο.
Πράγματι οτιδήποτε δεν ακολουθεί την ψυχή του ανθρώπου μετά το θάνατο, είναι μάταιο.
Δηλαδή εξηγεί ο ιερός υμνωδός, δεν παραμένει ο πλούτος, ούτε συνοδεύει την ψυχή του ανθρώπου η δόξα.
Αυτά τα δύο στοιχεία του πλούτου και της δόξας για τα οποία ανάλωσε τη ζωή του ο μεταστάς άνθρωπος οταν ζούσε, αυτά για τα οποία πόνεσε, στενοχωρήθηκε, ήδη έχουν παραμείνει πίσω σαν σκιές.
Με το που ήλθε ο θάνατος, ολα αυτά εξαφανίστηκαν.
Γι΄αυτό ας φωναξουμε δυνατά στο Χριστό στον αθάνατο βασιλιά.
Αυτόν που μετέστησες από εμάς, ανάπαυσέ τον εκεί που βρίσκεται η κατοικία αυτών που ευφραίνονται και χαίρονται στη βασιλεία του Θεού.


Ηχος δ΄.


Οντως φοβερότατον το του θανάτου μυστήριον, πως ψυχή εκ του σώματος, βιαίως χωρίζεται εκ της αρμονίας, καιι της συμφυίας ο φυσικότατος δεσμός, θείω βουλήματι αποτέμνεται.`

διο σε ικετεύομεν. Τον μεταστάντα ανάπαυσον, εν σκηναίς των δικαίων σου, ζωοδότα φιλάνθρωπε.
Πραγματικά το μυστήριο του θανάτου είναι παρα πολύ φοβερό, δηλαδή πώς η ψυχή χωρίζεται από το σώμα οπου αρμονικά συνυπήρχε μαζύ του, και ο φυσικότατος δεσμός της συνύπαρξης του σώματος με την ψυχή αποκόπτεται σύμφωνα με τη θέληση του Θεού.
Γι΄αυτό σε παρακαλούμε , αυτόν που μετέστησες ανάπαυσέ τον στις σκηναίς των δικαιων σου, Εσύ που δίνεις ζωή και είσαι φιλάνθρωπος.



 
Ετερον εκτός τυπικού, ήχος ο αυτός.( ήχος δ΄.)

Πού εστίν η του κόσμου προσπάθεια; Πού εστί η των προσκαίρων φαντασία;  Πού εστίν ο χρυσός και ο άργυρος; Πού εστίν των οικετών η πλημμύρα και ο θόρυβος; Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά.
Αλλά δεύτε βοήσωμεν τω αθανάτω βασιλεί. Κύριε, των αιωνίων σου αγαθών αξίωσον, τον μεταστάντα εξ ημών, αναπαύων αυτόν εν τη αγήρω μακαριότητι.
Πού είναι η προσπάθεια του κόσμου για την απόκτηση υλικών αγαθών, φήμης, δόξας και πλούτου;
Πού είναι η φαντασία, η υπερηφάνεια και η καύχηση για τα πρόσκαιρα πράγματα; Πού είναι το χρυσάφι και το ασήμι; Πού είναι η κοσμοπλημμύρα και ο κοσμικός θόρυβος; Στην πραγματικότητα ολα είναι σκόνη, στάχτη και σκιές.
Ελάτε ομως να φωναξουμε δυνατά στον αθάνατο βασιλιά που είναι ο Ιησούς Χριστός.
Κύριε, αξίωσε και κάνε μέτοχο των αιωνίων σου δωρεών δηλαδή της αιώνιας κληρονομιάς σου, συτόν που μετέστησες από εμάς, αναπαύοντάς τον στην αιώνια και αγέραστη αληθινή ευτυχία.
 


Ηχος πλ α
Εμνήσθην του προφήτου βοώντος. Εγώ ειμί γη και σποδός. Και πάλιν κατενόησα εν τοις μνήμασι και είδον τα οστά τα γεγυμνωμένα και είπον. άρα τις εστί, βασιλεύς ή στρατιώτης, ή πλούσιος ή πένης, ή δίκαιος, ή αμαρτωλός; Αλλά ανάπαυσον, Κύριε , μετά δικαίων τον δούλον σου, ως φιλάνθρωπος.
Θυμήθηκα τον προφήτη που φώναζε δυνατά.
Εγώ είμαι "χώμα και στάχτη", εδώ ο ιερός υμνωδώς σαφώς υπονοεί τον Αβραάμ που είπε αυτή τη φράση και μπορείτε να τη βρείτε στο βιβλίο Γένεσις της Παλαιάς Διαθήκης στο κεφάλαιο ιη΄. και στο στίχο 27, οπου ο Πατριάρχης και Προφήτης Αβραάμ συνομιλεί με το Θεό, ολίγο πριν από την καταστροφή των Σοδόμων, οπου εκλιπαρεί τον Θεό για τη σωτηρία της πόλης, εάν βρεθούν εκεί μερικοί δίκαιοι ανθρωποι, ελάχιστοι στον αριθμό μέσα σε μια σχεδόν πλήρως διεφθαρμένη πολιτεία.
Και αυτή τη φράση οτι δηλαδή είμαστε χώμα και στάχτη, την εννόησα πολύ καλα στα μνήματα, οταν είδα τα γυμνωμένα κόκκαλα και είπα, άραγε ποιός είναι εδώ πέρα, βασιλιάς ή στατιώτης, ή πλούσιος, ή πάμφτωχος, ή δίκαιος ή αμαρτωλός;
Πράγματι αγαπητοί μου φίλοι ολοι και όλα ισοπεδώνονται στα κοιμητήρια.
Ο,τι και να κάνει η ανθρώπινη ματαιοδοξία όσο μεγαλοπρεπείς τάφους και αν φτιάξει το αποτέλεσμα είναι το ίδιο γιά ολους τους ανθρώπους... Γυμνά κόκκαλα....
Ακόμη και αν δεν ταφεί ο το νεκρό σώμα του ανθρώπου και αποτεφρωθεί, πάλι θα γίνει "γη και σποδός", δηλαδή χώμα και στάχτη, γιατί ολα τα κατάλοιπα της αποτέφρωσης θα επιστρέψουν στη γη.
Και η ατμόσφαιρα που περιβάλλει τη γη ανήκει στη γη, εκεί όπου θα διαλυθούν τα αέρια της αποτέφρωσης του νεκρού σώματος και θα επιστρέψουν με τη βροχή στη γη, μαζί με τη λίγη στάχτη που θα παραμείνει.
Αλλά ανάπαυσε Κύριε, μαζί με τους δίκαιους το δούλο σου, επειδή είσαι φιλάνθρωπος.


Ηχος πλ.β'


Αρχή μοι και υπόστασις, το πλαστουργόν σου γέγονε πρόσταγμα. Βουληθείς γαρ εξ αοράτου τε, και ορατής με ζώον συμπήξαι φύσεως, γήθεν μου το σώμα διέπλασας, δέδωκας δε μοι ψυχήν , τη θεία σου και ζωοποιώ εμπνεύσει. Διό Χριστέ, τον δούλον σου, εν χώρα ζώντων, εν σκηναίς δικαίων ανάπαυσον.

Αρχή για την ύπαρξή μου, έγινε το δημιουργικό σου πρόσταγμα.
Διότι επειδή θέλησες, από αόρατη και ορατή φύση με έκαμες ζωντανή ύπαρξη, αφού έπλασες το σώμα μου από τη γη, και μου έδωσες ψυχή με την θεία και ζωηφόρο πνοή σου.
Γι΄αυτό Χριστέ μου ανάπαυσε το δούλο σου στη  Χώρα των ζωντων  στις σκηναίς των δίκαιων, δηλαδή εκεί που κατοικούν οι δίκαιοι.


Ηχος βαρύς


Ανάπαυσον Σωτήρ ημών ζωδότα, ον μετέστησας αδελφόν ημών εκ των προσκαίρων, κράζοντα δόξα σοι.
Ανάπαυσε Σωτήρα μας εσύ που δίνεις τη ζωή, αυτόν τον αδελφό μας που τον  μετέστησες από τα πρόσκαιρα, φωνάζοντας δυνατά, δόξα σε σένα Κύριε.

Ετερον εκτός τυπικού. Ηχος ο αυτός (Βαρύς)

Κατ΄εικόνα σην και ομοίωσιν πλαστουργήσας κατ΄αρχάς τον άνθρωπον, εν παραδείσω τέθεικας, κατάρχειν σου των κτισμάτων. Φθόνω δε διαβόλου απατηθείς, της βρώσεως μετέσχε, των εντολών σου παραβάτης γεγονώς.
Διο πάλιν εις γην εξ ης ελήφθη κατεδίκασας επιστρέφειν, Κύριε, και αιτείσθαι την ανάπαυσιν.


Κατ΄ εικόνα δικη σου και ομοίωση αφού έπλασες  αρχικά τον άνθρωπο,  τον έβαλες  στον παράδεισο για  να κυβερνά τα κτίσματά σου. Ομως αφού εξαπατήθηκε από τον φθονερό διάβολο, έφαγε τον απαγορευμένο καρπό και έτσι έγινε παραβάτης των εντολών σου.
Γι΄αυτό πάλι τον κατεδίκασες με την δικαία κρίση σου να επανέλθει  στη γη από την οποία τον πήρες, για να  ζητάει και να βρει την αιώνια ανάπαυση του
.


Ηχος πλ. δ.


Θρηνώ και οδύρομαι οταν εννοήσω τον θάνατον, και ίδω εν τοις τάφοις κειμένην την κατ΄εικόνα Θεού , πλασθείσαν ημίν ωραιότητα, άμορφον, άδοξον, μη έχουσαν είδος. Ω του θαύματος! Τί το περί ημάς τούτο γέγονε μυστήριον;  Πώς παρεδόθημεν τη φθορά και συνεζεύχθημεν τω θανάτω; Οντως Θεού προστάξει ως γέγραπται, του παρέχοντος τοις μεταστάσι την ανάπαυσιν.
 Θρηνώ και κλαίω σπαρακτικά οταν καταλάβω καλά τον θάνατο και δω μέσα στους τάφους  να βρίσκεται η  ωραιότητα του ανθρώπου, ο οποίος έχει πλασθεί κατ΄εικόνα Θεού και όμως να είναι χωρίς μορφή, δόξα, και χωρίς να εχει σχήμα.
Ω! Πόσο μεγάλο θαύμα! Πώς έγινε γύρω από εμάς αυτό το μυστήριο; Πώς παραδοθήκαμε στη φθορά και παντρευτήκαμε με το θάνατο;
Πράγματι το θαύμα αυτό είναι σύμφωνο με την προσταγή του  Θεού οπως είναι γραμμένο, ο οποίος παρέχει την ανάπαυση  σε αυτούς που μετατίθενται από τη πρόσκαιρη ατην αιώνια ζωή.


Δόξα Πατρί.... Ηχος ο αυτός (πλ. δ΄)
Ο θάνατός σου Κύριε, αθανασίας γέγονε πρόξενος. Ει μη γαρ εν μνήματι κατετέθης, ουκ αν ο παράδεισος ηνέωκτο. Διο τον μεταστάντα ανάπαυσον ως φιλάνθρωπος.

 Κύριε, ο θάνατός σου έχει γίνει αυτός που προξένησε την αθανασία για τους ανθρώπους.
Εάν δεν είχες μπει μέσα στο μνήμα, δεν θα είχε ανοίξει ο παράδεισος.
Γι΄αυτό ανάπαυσε τον μεταστάντα επειδή είσαι φιλάνθρωπος.


Και νυν ....... Ο αυτός ήχος ( πλ.δ΄)

Αγνή Παρθένε του Λόγου Πύλη, του Θεού ημών μήτηρ, ικέτευε ελεηθήναι την ψυχήν αυτού.
Αγνή Παρθένε η πόρτα από την οποία πέρασε ο Λόγος δηλαδή ο Ιησούς Χριστός, η μητέρα του Θεού, παρακάλει να ελεηθεί η ψυχή του μεταστάντος.

ΟΙ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ

Εν τη βασιλεία σου μνήσθητι ημών, Κύριε.
Θυμήσου μας, Κύριε, στη δική σου βασιλεία. 
Ο στίχος αυτός παραπέμπει στη φράση του μετανοημένου ληστή του συσταυρωθέντος μαζί με το Χριστό οπου είπε "Μνήσθητί μου Κύριε οταν έλθεις εν τη βασιλεία σου"

Μ
ακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, οτι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών.
Ευτυχισμένοι είναι οι άνθρωποι οι οποίοι από τον εαυτό τους είνα φτωχοί, και κάθε καλό που έχουν πιστεύουν οτι προέρχεται από το Θεό.
Σε αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.
Αυτή είναι η εξήγηση του στιχου αυτού.
Μπορεί ένας άνθρωπος να έχει μεγάλη ανθρώπινη εξυπνάδα ή μπορεί και να μην έχει, ομως ο,τι καλό και αν έχει προέρχεται από το Θεό και έτσι από τον εαυτό του είναι φτωχός τω πνευματι. 'Αρα φτωχός τω πνεύματι δεν είναι οπως νομίζουν πολλοί ο ανόητος, αλλά ένας σοφός. 




Μακάριοι οι πενθούντες, οτι αυτοί παρακληθήσονται.
Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που πενθούν για τις αμαρτίες τους και επίσης πενθούν  για το κακό που κυριαρχεί στον κόσμο, διότι αυτοί θα παρηγορηθούν από το Θεό.
Ο στίχος αυτός των μακαρισμών εννοιολογικά μοιάζει με τον στίχο του Αμώμου που λέει "Αθυμία κατέσχε με από αμαρτωλών των εγκλαταλιμπανόντων τον νόμον σου"

Μακάριοι οι πραείς , οτι αυτοί κληρονομήσουσι την γην.
Ευτυχισμένοι είναι οι πράοι, διότι αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας δηλαδή την ουράνια πατρίδα τους που είναι η άνω Ιερουσαλήμ.
Η πραότητα στον άνθρωπο είναι ένας από τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος μαζί με την αγάπη, τη χαρά, την ειρήνη, τη μακροθυμία, τη χρηστότητα, την αγαθωσύνη,  την πίστη, και  την εγκράτεια. (Επιστολή αποστόλου Παύλου προς Γαλάτας ε΄-22)

Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, οτι αυτοί χορτασθήσονται.
Ευτυχισμένοι είναι αυτοί οι οποιοι πεινούν και διψούν να επικρατήσει η δικαιοσύνη του Θεού, διότι αυτοί θα χορτάσουν από τη δικαιοσύνη του Θεού και θα δικαιωθούν ενώπιόν του κατά την ημέρα της κρίσεως.

Μακάριοι οι ελεήμονες , οτι αυτοί ελεηθήσονται.
Ευτυχισμένοι είναι οσοι ελεούν, διότι και οι ίδιοι θα ελεηθούν από το Θεό.

Ηχος πλ.β'
Ληστήν του παραδείσου Χριστέ πολίτην, επί Σταυρού σοι βοήσαντα, το Μνήσθητί μου προαπειργάσω. Αυτού της μετανοίας αξίωσον καμέ τον ανάξιον.
Χριστέ μου εσύ έκαμες πολίτη του παραδείσου το ληστή που φώναξε δυνατά επάνω στο Σταυρό το θυμήσου με, τη μετάνοιά του αυτή αξίωσέ με και εμένα να τη βρώ, που είμαι ανάξιος.

Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, οτι αυτοί τον Θεόν όψονται.
Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού. Ο Δαβίδ στον 50στό ψαλμό του μας λέγει :

" Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου"

Με αυτό το στίχο ο βασιλιάς Δαυίδ παρακαλεί τον Θεό να κτίσει μέσα του μια νέα καθαρή καρδιά, και επίσης να εγκαινιάσει εντός του ένα  νέο καθαρό πνεύμα, το οποίο θα είναι ευθές,τίμιο και έντιμο, γιατί καταλαβαίνει ο άνθρωπος αυτός, ότι πρέπει να υπάρξει μια ριζική ανανέωση μέσα σε αυτόν της καρδιάς του και του πνεύματός του.

Γι΄αυτό το περιστατικό, και το οποίο έγινε η αιτία να μετανοήσει ο Δαβίδ και να γράψει τον περίφημο 50στό ψαλμό της μετανοίας διαβάστε παρακαλώ τα κεφάλαια ΙΑ΄και ΙΒ΄στο βιβλίο των Βασιλειών Β΄  της  Παλαιάς Διαθήκης.

Εάν λοιπόν δεν υπάρξει ριζική αλλαγή και ανανέωση στην καρδιά και στο πνεύμα του ανθρώπου, τουτέστιν ανανέωση όλου του εσωτερικού κόσμου του, ώστε  ο άνθρωπος να ζει μια καινούργια ανανεωμένη ζωή, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να αλλάξει και η διαγωγή του. Οι σκέψεις του θα συνεχίζουν να είναι κακές, οι επιθυμίες του θα είναι κακές, οι πράξεις του που θα απορρέουν από τις κακές σκέψεις του και τις κακές επιθυμίες του, θα είναι κακές και γενικά θα ζει έτσι, ώστε να εκπληρώνει όλες τις διαβολικές του επιθυμίες, που είναι αντίθετες στο αγνό και καθαρό θέλημα του Θεού.
Όμως εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα.
Μπορεί από μόνος του ο άνθρωπος να ανανεώσει και να αλλάξει αυτή τη ζοφερή εσωτερική του κατάσταση;
Η απάντηση που απορρέει μέσα από την Αγία Γραφή και από την ερμηνεία που έχουν δώσει οι Πατέρες της Εκκλησίας, είναι ένα κατηγορηματικό  όχι.
Αυτή η ανανέωση επέρχεται μόνον από το πνεύμα του Θεού, γιατί αυτό μόνον μπορεί να κτίσει μια καθαρή νέα καρδία και να εγκαινιάσει ένα νέο καθαρό πνεύμα μέσα στον άνθρωπο.
Για να γίνει αυτό πρέπει να μετανοήσει για τις αμαρτίες του και να εξομολογηθεί σε Πνευματικό εξομολόγο κατά το Ιερό Μυστήριο της εξομολόγησης, που είναι ένα από τα 7 Μυστήρια της Εκκλησίας μας, και να λάβει την συγχώρηση.
Ακόμη εξ όλων αυτών μπορούμε να καταλάβουμε ότι τελικά η ανθρωπότητα αποτελείται από δύο τύπους ανθρώπων. Δηλαδή αυτούς οι οποίοι βρίσκονται και ζουν με μια παλαιά ρυπαρή καρδιά και ένα μη ευθές πνεύμα,
και σε αυτούς που έχουν καταλάβει την κατάσταση και έχουν ζητήσει από το Θεό, και τους έχει ακούσει, και τους έχει αλλάξει τον εσωτερικό τους κόσμο, κατοικώντας μέσα τους δια του αγίου Πνεύματός Του, οδηγώντας τους σε μετάνοια και εξομολόγηση, και αυτοί τελικά είναι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι για τους οποίους λέγει ο Χριστός στο στίχο αυτό των Μακαρισμών:
"Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, οτι αυτοί τον Θεόν όψονται")

Ζωής ο κυριεύων και του θανάτου, εν ταις αυλαίς αγίων ανάπαυσον, ον προσελάβου εκ των προσκαίρων, βοώντα, μνήσθητί μου, οταν έλθης εν τη βασιλεία σου.
Εσύ που είσαι ο κυρίαρχος της ζωής και του θανάτου, ανάπαυσε στις αυλές των αγίων, αυτόν που πρσέλαβες από τα πρόσκαιρα, φωναζοντα δυνατά, σαν τον συσταυρωμένο με τον Χριστό ληστή, θυμήσου με Κύριε, οταν έλθεις στη βασιλεία σου.

Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, οτι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται.
Ευτυχισμένοι είναι οι άνθρωποι εκείνοι που είναι ειρηνικοί μεν μέσα τους, αλλά προσπαθούν να μεταδίδουν αυτήν την ειρήνη στο περιβάλλον τους και να ειρηνεύουν με τους άλλους, οσο βέβαια εξαρτάται από αυτούς. 

 
Ο
 των ψυχών δεσπόζων και των σωμάτων, ου εν τη χειρί η πνοή ημών, των θλιβομένων παραμυθία, ανάπαυσον εν χώρα δικαίων , ον μετέστησας δούλον σου.
Συ ο οποιος εξουσιάζεις τις ψυχές και τα σώματα, και που στο χέρι σου βρίσκεται η ζωή μας και είσαι η παρηγοριά των θλιβομένων, ανάπαυσε στον τόπο των δικαίων τον δούλον σου που μετέστησες. 



Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, οτι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών.
Ευτυχισμένοι είναι οσοι έχουν διωχθεί λόγω της δικαιοσύνης, δηλαδή επειδή αγωνίστηκαν για την επικράτηση του θελήματος του Θεού στον κόσμο.
Σε αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.


Χριστός σε αναπαύσει εν χώρα ζώντων, και πύλας παραδείσου ανοίξοι σοι και βασιλείας δείξοι πολίτην, και άφεσιν σοι δώη, ων ήμαρτες εν βίω φιλοχριστε.
Είθε ο Χριστός να σε αναπαυσει στη χώρα των ζώντων, και να σου ανοίξει τις πόρτες του παραδείσου και να σε καταστήσει πολίτη της επουράνιας βασιλείας του, και να σου δώσει την άφεση , τη συγχώρηση για τα οσα αμάρτησες κατά τη διάρκεια του επίγειου βίου σου φιλόχριστε.


Mακάριοι εστέ οταν ονειδίσωσιν υμάς και διωξωσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ΄υμών, ψευδόμενοι ένεκεν εμού.
Ευτυχισμένοι θα είστε οταν σας ονειδίσουν και καταδιώξουν και πουν λόγια συκοφαντικά εναντίον σας, και θα ψεύδονται εξ αιτίας του οτι πιστεύετε σε μένα.




Εξέλθωμεν και ίδωμεν εν τοις τάφοις, οτι γυμνά οστέα ο άνθρωπος, σκωλήκων βρώμα και δυσσωδία και γνώμεν τίς ο πλούτος, το κάλλος, η ισχύς και η ευπρέπεια.

Ας επισκεφτούμε τους τάφους και θα δούμε ότι ο ανθρωπος είναι γυμνά οστά, τροφή των σκωλήκων και δυσσωδία και θα γνωρίσουμε τί αξιζει πλέον ο πλούτος, η ομορφιά, η δύναμη και η ευπρέπεια.

Χαίρετε και αγαλλιάσθε, οτι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς.
Να εχετε χαρά και αγαλλίαση, γιατί θα είναι μεγάλος ο μισθός σας, η ανταμοιβή σας στην ουράνια βασιλεία του Θεού.

Ακούσωμεν τί κράζει ο Παντοκράτωρ, Ουαί οι εκζητούντες θεάσασθε την φοβεράν ημέραν Κυρίου. Αύτη γαρ έστι σκότος, πυρί γαρ δοκιμάσει τα σύμπαντα.
Ας ανοίξουμε τα πνευματικά μας αυτιά και ας ακούσομε τι φωνάζει ο Παντοκράτορας, αλίμονο σε αυτούς που εκζητούν να δουν τη φοβερή ημέρα της κρίσης, αυτή θα είναι σκότος, επειδή με τη φωτιά θα δοκιμάσει τα σύμπαντα.
Το τροπάριο είναι περίληψη των στιχων 1-3 του κεφαλαίου Β΄του προφητικού βιβλίου Ιωήλ της Παλαιάς Διαθήκης.


Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι. Τριαδικόν.
(Η Δόξα ανήκει στον Πατέρα και στον Υιό και στο Αγιο Πνεύμα.)

Α
νάρχω και γεννήσει τε και προόδω, Πατέρα προσκυνώ τον γεννήσαντα, Υιόν δοξάζω τον γεννηθέντα, υμνώ το συνεκλάμπον, Πατρί τε και Υιώ Πνεύμα άγιον.

Προσκυνώ τον Πατέρα που γέννησε τον Υιό και που ο Ιδιος είναι αγέννητος και δεν έχει αρχή ούτε ανάγκη κάποιας εξέλιξης. Δοξάζω τον Υιόν που έχει γεννηθεί από τον Πατέρα και υμνώ το Αγιο Πνεύμα που λάμπει μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό.


Κ
αι νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν. Θεοτοκίον.

Και τώρα και πάντοτε και αιώνια. Αμήν. Αλληλούια. Δοξολογείτε τον Κύριο.

Π
ώς εκ μαζών σου γάλα βρύεις Παρθένε; Πώς τρέφεις τον τροφέα της κτίσεως; Ως είδεν ο πηγάσας ύδωρ εκ πέτρας, τας φλέβας των υδάτων, διψώντα τω λαώ, καθώς γεγραπται.
Πώς πηγάζεις το γάλα από τους μαστούς σου Παρθένε; Πώς τρέφεις με το γάλα σου, Αυτόν που τρεφει και συντηρεί όλη τη κτίση;
Στο ερώτημα αυτό απαντά ο ίδιος ο υμνωδός αντιπαραβάλλοντας και παρομοιάζοντας το γάλα με το οποίο η Θεοτόκος έθρεψε τον Υιόν της τον Ιησού Χριστό , ο οποίος είναι ο τροφέας ολης της κτίσης, με το νερό που δια πίστεως στο Χριστό έβγαλε ο Μωυσής χτυπώντας την πέτρα με τη ράβδο του για να πιει ο διψασμένος λαός του Κυρίου που περιπλανιοτανε μέσα στη σκληρή και αφιλόξενη έρημο για 40 χρόνια.
Το περιστατικό αυτό είναι γραμμένο μέσα στο κεφάλαιο ιζ΄ στο βιβλίο  Εξοδος  της Παλαιάς Διαθήκης.



Προκείμενον. Ηχος γ΄.
Μακαρία η οδός ή πορεύει σήμερον, οτι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπάυσεως.

(Ευτυχισμένος ο δρόμος τον οποίον βαδίζεις  σήμερα, γιατί σου έχει ετοιμαστεί τόπος ανάπαυσης.)

Στίχος.
Προς σε, Κύριε κεκράξομαι ο Θεός μου.
(Σε σένα Κύριε που είσαι ο Θεός μου θα φωνάξω δυνατά.

Προς Θεσσαλονικείς Α΄επιστολής Παύλου το ανάγνωσμα.
(δ΄13-17)


Ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ. Τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες, οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου, οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας· ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ᾿ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον, ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι, ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις, εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα.

Αδέλφια μου δεν θέλω να αγνοείτε σχετικά με τους κεκοιμημένους, για να μη λυπόσαστε οπως οι υπόλοιποι που δεν εχουν ελπίδα στο Χριστό και στην Ανάστασή Του.
Αν πιστεύουμε οτι ο Ιησούς πέθανε καὶ αναστήθηκε, έτσι καὶ ο Θεός τους κοιμηθέντες με πίστη, θὰ τοὺς φέρει στην αιώνια ζωή μαζί με τον Ιησού.
Διότι σας λέμε τὰ λόγια του Κυρίου, οτι εμείς οι ζωντανοί δὲν θα προφθάσουμε τους νεκρούς, οι οποιοι θὰ μας προλάβουν στὴ προϋπάντηση του Κυρίου.
Διότι ο ιδιος ο Κύριος μὲ πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου καὶ με σάλπισμα Θεού θα κατεβεί ἀπὸ τον ουρανὸ και οι νεκροί που κοιμήθηκαν μὲ πίστη στὸ Χριστό και στην Ανάστασή Του, θα αναστηθούν πρώτοι.
Έπειτα εμεις οι ζωντανοί, μαζί με αυτούς θὰ αρπαχτούμε μέσα σε σύννεφα, για να συναντήσουμε στον αέρα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό καὶ έτσι θὰ ειμαστε πάντοτε μαζί Του.

Ειρήνη σοι τω αναγιγνώσκοντι και παντί τω λαώ.
Ειρήνη σε σένα που διαβάζεις το Αποστολικό ανάγνωσμα και σε όλο ατο λαό.

Αλληλούια, αλληλούια, αλληλούια.
Δοξολογείτε τον Κύριο, δοξολογείτε τον Κύριο, δοξολογείτε τον Κύριο.

Στίχος.
Μακάριος ον εξελέξω και προσελάβου Κύριε.
Ευτυχισμένος είναι αυτός που εξέλεξες και τον προσέλαβες για να είναι μαζι σου Κύριε.

Σοφία. ορθοί. Ακούσωμεν του αγίου Ευαγγελίου.
Η Σοφία του Θεού θα μιλήσει. Ολοι σταθείτε όρθιοι. Ας ακούσουμε τον αγιο Ευαγγέλιο.

Ειρήνη πάσι.
Ειρήνη σε όλους.

Και τω πνεύματί σου.

Η ειρήνη του Θεού να είναι και στο πνεύμα σου.

Εκ του κατά Ιωάννην αγίου Ευαγγελίου το ανάγνωσμα.(ε΄24-30)

Πρόσχωμεν.
Ας προσέξουμε.

Δόξα σοι Κύριε δόξα σοι.
Η δόξα σε εσένα ανήκει Κύριε.


Ε
ἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται. Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ· οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ Υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί. Μή θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐδέν. Καθὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός.

Ε
ίπε ο Κύριος στους Ιουδαίους που ήλθαν να Τον συναντήσουν. Σας βεβαιώνω οτι εκείνος που ακούει το λόγο μου καὶ πιστεύει σὲ Εκείνον που με εστειλε δηλαδή στο Θεό, εχει αιώνια ζωή και δεν κρίνεται, αλλά μετέβη απὸ το θάνατο στη ζωή.
Σας βεβαιώνω οτι έρχεται ώρα και τώρα είναι κοντά,  στὴν οποία οι νεκροί θα ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού καὶ αυτοί που τὴν ακουσαν θα ζήσουν.
Διότι όπως ο Πατέρας έχει ζωή μέσα του, έτσι έδωσε καὶ στον Υιὸ ζωή να έχει μέσα του, καί του έδωσε και εξουσία να κάνει κρίση, όντας  Υιός ανθρώπου. Μην απορείτε γι᾿ αυτό, διότι πλησιάζει ώρα κατά την οποία όλοι οι νεκροί στα μνήματα θα ακούσουν τη φωνή Του καὶ αυτοὶ ποὺ έκαναν τις  αγαθες πραξεις θα αναστηθούν στην αιώνια ζωή, ενώ αυτοί που έκαναν κακά πράξεις θα αναστηθούν στην αιώνια κρίση.
Δὲν μπορώ απὸ μόνος Μου νὰ κάνω τίποτα. Οπως ακούω, κρίνω καὶ η κρίση μου είναι δίκαιη, διότι δεν επιζητώ το θέλημά μου, αλλὰ τὸ θέλημα του Πατέρα μου που μὲ έστειλε.


Σ
χόλια πάνω σε αυτή την Ευαγγελική περικοπή.Είναι σαφές οτι το μήνυμα του Ευαγγελίου κατά την νεκρώσιμη ακολουθία δεν απευθύνεται στο νεκρό σώμα το οποίο δεν ακούει πια, αλλά απευθύνεται προς τους ζωντανούς ανθρώπους.
Λέγει λοιπόν ο Χριστός : Eκείνος που ακούει το λόγο μου και πιστεύει στο Θεό, μεταβαίνει από το θάνατο στη ζωή. Αυτή η πρόταση μας οδηγεί στο συμπέρασμα οτι οι άπιστοι άνθρωποι είναι πνευματικά νεκροί, οταν ομως μετανοήσουν και ακούσουν το λόγο του Χριστού, τότε μεταβαίνουν από το θάνατο στη ζωή. Γι΄αυτό μας λέγει ο απόστολος Παύλος σε μια του επιστολή " Και εσάς που εισαστε νεκροι εξ αιτίας των παραβάσεών σας και της απιστίας σας, ο Κύριος σας έδωσε ζωή."
Β
λέπετε πόσο παρηγορητικός είναι ο λόγος του Ευαγγελίου. Μπροστά στο νεκρό σώμα, στο θάνατο του κοιμηθέντος, μας μιλάει για ζωή και μάλιστα για αιώνια ζωή.
Αλλά συνάμα είναι και ελεγκτικός ο λόγος του Χριστού.
Μιλάει για τη δικαίωση και την αιώνια ζωή αυτών που οι πράξεις τους είναι αγαθές, και για την αιώνια κρίση και καταδίκη αυτών που οι πράξεις τους είναι κακές.
Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά πάνω σε αυτά τα λόγια του Χριστού και να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας, εάν  οι πράξεις μας δεν συμφωνούν με το θέλημα του Θεού που είναι να ζούμε με ευλάβεια, πίστη, και υπακοή στο λόγο του Χριστού και της Εκκλησίας Του.


Δ
όξα σοι Κύριε, δόξα σοι.
(Δόξα σε σένα Κύριε, δόξα σε σένα.)


Ευχή συγχωρητική.
Ὁ Θεὸς τῶν πνευμάτων καὶ πάσης σαρκός, ὁ τὸν θάνατον καταπατήσας, τὸν δὲ διάβολον καταργήσας καὶ ζωὴν τῷ κόσμῳ σου δωρησάμενος· αὐτός, Κύριε, ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου  (τούδε),  ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός. Πᾶν ἁμάρτημα τὸ παρ᾿ αὐτοῦ πραχθὲν ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ ἢ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς συγχώρησον· ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται καὶ οὐχ ἁμαρτήσει· σὺ γὰρ μόνος ἐκτὸς ἁμαρτίας ὑπάρχεις· ἡ δικαιοσύνη σου, δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια.
Ὅτι σὺ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἀνάπαυσις τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου (τοῦδε), Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καὶ τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Εσύ που εισαι Θεος των πνευμάτων καὶ κάθε υλικού σώματος, Εσύ που καταπάτησες το θάνατο καὶ κατάργησες τη δύναμη του διαβόλου  καὶ χάρισες ζωή στου δικό σου κόσμο, Εσύ Κύριε ανάπαυσε τη ψυχή του δούλου Σου που έχει κοιμηθεί, σε τόπο φωτεινό, σὲ τόπο χλοερό, σὲ τόπο αναψυχής, εκεί που έχει φύγει, ο πόνος, η λύπη καὶ ο στεναγμός.
Κάθε αμαρτία που πράχθηκε από αυτόν με λόγο, ή με έργο, ή με τη διάνοια, Εσύ σαν ἀγαθὸς και φιλάνθρωπος Θεός που είσαι, συγχώρεσέ τον. Διότι δεν υπάρχει ανθρωπος που θα ζήσει πάνω στη γη και δε θα αμαρτήσει. Διότι Εσὺ μόνο εκτὸς της αμαρτίας υπάρχεις, η δικαιοσύνη Σου ειναι αιώνια καὶ ο νόμος Σου είναι η αλήθεια.

Διότι Εσύ εισαι η ανάσταση, η ζωή, και η ανάπαυση του δούλου σου (τάδε) που ήδη έχει κοιμηθεί, Χριστέ που εισαι ο Θεός μας, και σε Εσένα αναπέμπουμε τη δοξολογία, μαζί με τον άναρχο Πατέρα σου, και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Σου Πνεύμα, τώρα καὶ πάντα και αιωνια. Αμήν.

Μετά δε την απόλυσιν γίνεται ο τελευταίος ασπασμός του λειψάνου, ψαλλομένου του εξής στιχηρού προσομοίου.

Ηχος β΄. Οτε εκ του ξύλου σε νεκρόν.

Δεῦτε τελευταῖον ἀσπασμόν, δῶμεν ἀδελφοί τῷ θανόντι, εὐχαριστοῦντες Θεῷ· οὗτος γὰρ ἐξέλιπε τῆς συγγενείας αὐτοῦ, καὶ πρὸς τάφον ἐπείγεται, οὐκ ἔτι φροντίζων, τὰ τῆς ματαιότητος, καὶ πολυμόχθου σαρκός. Ποῦ νῦν συγγενεῖς τε καὶ φίλοι; Ἄρτι χωριζόμεθα, ὅνπερ ( ήνπερ) ἀναπαῦσαι Κύριος εὐξώμεθα.
Ε
λάτε να δώσουμε το τελευταίο ασπασμὸ στο νεκρό, ευχαριστούντες το Θεό. Διότι αυτός έφυγε από τη συγγένειά του καὶ προς το τάφο πηγαίνει, μη φροντίζοντας πια για τα μάταια  και για το πολυβασανισμένο σώμα. Πού θα ειναι τώρα  οι συγγενείς και  οι φίλοι; Τώρα χωριζόμαστε, και ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να τον (την)  αναπαύσει
.



ΤΟ ΝΕΚΡΩΣΙΜΟ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΑΣΠΑΣΜΟΝ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ( ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΣΧΕΔΟΝ ΔΕΝ ΨΑΛΛΕΤΑΙ ΠΟΤΕ)

Δόξα.....   Ηχος πλ. β΄.

"Ορώντες με άφωνον και απνουν προκείμενον, κλαύσατε πάντες επ΄εμοί., αδελφοί και φίλοι, συγγενείς και γνωστοί. Την γαρ χθες ημέραν μεθ΄υμών ελάλουν, και άφνω επήλθε μοι η φοβερά ώρα του θανάτου. Αλλά δεύτε πάντες οι ποθούμενοί με , και ασπάσασθέ με τον τελευταίον ασπασμόν. Ουκ ετι γαρ μεθ΄υμών πορεύσομαι, ή συλλαλήσω του λοιπού. Εις κριτήν γαρ απέρχομαι, ένθα προσωποληψία ουκ έστι. Δούλος γαρ και δεσπότης ομού παρίστανται, βασιλεύς και στρατιώτης, πλούσιος και πένης, εν αξιώματι ίσω. Εκαστος γαρ εκ των ιδίων έργων ή δοξασθήσεται ή αισχυνθήσεται. Αλλ΄αιτώ πάντας και δυσσωπώ, αδιαλειπτως υπερ εμού προσεύχεσθαι Χριστώ τω Θεώ, ίνα μη καταταγώ δια τας αμαρτίας μου, εις τον τόπον της βασάνου, αλλ΄ινα με κατατάξη  όπου το φως της ζωής.
" Αυτό είναι ένα από τα τελευταία πολύ συγκινητικά  τροπάρια της νεκρωσίμου ακολουθίας και σπανίως ακούγεται ψαλλόμενο.
Πιο κάτω θα κάμω μερικά εκτενή ερμηνευτικά σχόλια, γιατί έχει σημαντικά μηνύματα για τους ζώντας Χριστιανούς που έχουν πάει στην Εκκλησία για να αποχαιρετήσουν και να παρασταθούν έως της τελευταίας επιγείου κατοικίας τον μεταστάντα συνάνθρωπο τους.
Κατά τη διάρκεια της νεκρωσίμου ακολουθίας μας μιλούν ...
1.    Ο Ιησούς Χριστός μέσω της αναγνώσεως του Ευαγγελικου αναγνώσματος. (Ιωάννου     ε΄24-30)
2.    Ο απόστολος Παύλος, μέσω της αναγνώσεως του αποστολικου αναγνώσματος. (Προς Θεσσαλονικής επιστολής δ΄13-17).
3.    Ο Ιησούς Χριστός μέσω των μακαρισμών ( Μακάριοι κλπ)
4.    Ο προφητάναξ Δαύίδ, δια των στίχων του ψαλμού ( Αμωμοι εν οδώ Αλληλοία κλπ) τους οποίους ψαλλουν οι ψάλτες.
5.    Ακόμη μας μιλούν για τον θάνατο και την αιώνια ζωή οι διάφοροι μεγάλοι ιεροι υμνωδοί συγγραφείς, (οπως ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός) των επικηδείων τροπαρίων τα οποία εκτός από τη Θεολογική τους  τους αρτιότητα και  πληρότητα, έχουν και άκρως φιλοσοφικό χαρακτήρα .
6.    Και τελευταία στο ανωτέρω Δοξαστικό Τροπάριο  είναι σαν να μιλάει ο νεκρός ( ποιητική αδεία). Ο υμνωδός βάζει στα χείλη του νεκρού τα πιο κάτω αναφερόμενα λόγια..
"Βλέποντάς με μπροστά σας χωρίς πια να έχω φωνή και χωρίς να αναπνέω πια, κλάψετε ολοι σας για εμένα, εσείς αδέλφια μου και φίλοι μου και γνωστοί μου.
Γιατί μόλις τη χθεσινή ημέρα μιλούσα μαζί σας, και ξαφνικά εφτασε σε εμένα η φοβερή ώρα του θανάτου.
Αλλά ελάτε ολοι εσείς που με αγαπάτε, και φιλήστε με με το τελευταίο φιλί.
Δεν θα ξαναπερπατήσω μαζί σας, ούτε θα μιλήσουμε πια μαζί.
Διοτι εγώ απέρχομαι για να συναντήσω το δικαστή, ( τον Ιησού Χριστό), όπου σε αυτό το δικαστήριο δεν υπάρχει ξεχωριστή εύνοια και ξεχωριστή μεταχείριση  μπροστά του για κανέναν ανθρωπο. Διότι και ο δούλος και ο άρχοντας μαζί παρουσιάζονται μπροστά Του, και ο βασιλιάς και ο στρατιώτης, και ο πλούσιος και ο φτωχός, όλοι είναι ίσοι ενώπιόν του ως προς το αξίωμα γιατί εκεί μόνον υπάρχει η αληθινή ισότητα.
Και ο καθένας μόνο από τα έργα του θα δοξασθεί ή θα ντροπιαστεί.
Αλλά σας παρακαλώ όλους σας να προσευχόσαστε στο Χριστό το Θεό, ώστε να μη καταταγώ εξ αιτίας των αμαρτιών μου στο τοπο της βασάνου δηλαδή στη κόλαση, αλλά να με κατατάξει  ο Χριστός, εκεί οπου υπάρχει το φως της αιώνιας ζωής."
Αν παρατηρήσουμε με προσοχή τα λόγια που ο ιερός υμνωδός βάζει στα χείλη του νεκρού, θα εννοήσουμε ότι μπροστά στον δικαιο κριτή που είναι ο Ιησούς Χριστός, κάποτε όλοι μας θα βρεθούμε με την αναχώρηση μας από αυτή τη πρόσκαιρη και απατηλή ζωή. Μπροστά στο Χριστό δεν μπορούμε να προβάλουμε τα επίγεια τυχόν αξιώματα μας και να του ζητήσουμε να μας κρίνει με ιδιαίτερη εύνοια δηλαδή με προσωποληψία.
Ολοι θα είμαστε ισοι ενώπιον Του, ανεξάρτητα επαναλαμβάνω της επίγειας θέσης που κατέχουμε . Είτε δούλοι είμαστε, είτε αφεντικά, είτε πλούσιοι, είτε φτωχοί, είτε επώνυμοι, είτε ανώνυμοι, είτε βασιλιάδες, είτε στρατιώτες, είτε ωραίοι , είτε ασκημοι, είτε μορφωμένοι, είτε αγράμματοι,ενα και μόνο ένα θα είναι το κριτήριο της επουράνιας καταταξής μας.
Ο καθένας μας θα κριθεί κατά τα έργα του , εάν θα καταταγεί στο παράδεισο ή στη κόλαση. κεί "το μέσον " δεν περνάει, ούτε θα υπάρξει άδικη απόφαση, γιατί εκεί κυριαρχεί η  αιώνια Δικαιοσύνη του Θεού.
Φυσικά τα έργα μας θα πρέπει να είναι η απόρροια της πίστης μας στο Χριστό, και να είναι τέτοια που να ευαρεστούν το Θεό.
Και το τροπάριο κλείνει με την παρακληση οπως προσευχόμαστε στο Χριστό, να κατατάξει την ψυχή του μεταστάντος εκεί οπου είναι το φως της αιώνιας ζωής.
Ας αναθεωρήσουμε λοιπόν τον τρόπο της ζωής μας, και ας εκτελούμε τα έργα εκείνα που ευαρεστούν τον Θεόν. Και το πρώτιστο και σπουδαιότερο έργο είναι να πιστέψουμε στο Χριστό και στην Εκκλησία Του, που είναι η νύμφη του, να αγαπούμε το Θεό με όλη μας τη ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμή μας και τον συνάνθρωπό μας οπως τον εαυτό μας.
φανερό είναι ότι τιποτα δε φέραμε στο κόσμο με τη γέννησή μας και πιο φανερό ακόμη είναι ότι τίποτα δεν θα πάρουμε μαζί μας με το θάνατό μας.

Επί του τάφου.
Μετά καταβιβάζεται ο νεκρός στον τάφο, οπότε ο Ιερέας ραντίζει αυτόν σταυροειδώς, με το λάδι από το κανδήλι, λέγοντας:
Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με , και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι.

Ράντισέ με με τον ύσσωπο και θα καθαριστώ, πλύνε με καιι θα γίνω λευκός σαν το χιόνι).
Μετά σηκώνει χώμα με το φτυάρι, και το ρίπτει σταυροειδώς επάνω στο νεκρό, λέγοντας.

Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής, η οικουμένη και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή.
Γή εί και εις γην απελεύσει.
Στον Κύριο ανήκει η γη και ο,τι υπάρχει σε αυτή, στον Κύριο ανήκει η οικουμένη και ολοι οι κατοικούντες σε αυτήν.
Χώμα  είσαι και στο χώμα θα  επιστρέψεις.


Στη Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται, οτι με το θάνατο το μεν σώμα επιστρέφει στη γη από την οποία πάρθηκε, και το πνεύμα επιστρέφει σε Εκείνον που το έχει δώσει.


Σχόλια. 
Η τελευταία αυτή πρόταση είναι η τελευταία που "ακούει" ο νεκρός.
Αμέσως μετά τα φτυάρια θα τον σκεπάσουν με χώμα και η πλάκα θα σκεπάσει το νεκρό του σώμα. Η τελευταία αυτή πρόταση, "γη εί και εις γην απελεύση" είναι εκπληκτική , και είναι η φράση που είπε ο Θεός στον Αδάμ μετά την παρακοή του.( Γένεσις κεφάλαιο γ΄και στίχος 19).
 Η φράση αυτή κονιορτοποιεί ολη την ανθρώπινη ματαιοδοξία και έπαρση, υπερηφάνεια και εγωισμό.
Δείχνει στους ζωντανούς ανθρώπους που την ακούν, γιατί ο νεκρός στη πραγματικότητα δε την  ακούει πια, πόσο μακρυά είναι από την αλήθεια, οταν νομίζουν ότι "κατέχουν" τη γη, ενώ οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι χώμα στην υλική τους υπόσταση, ενώ εκείνο που έχει την αληθινή αξία είναι η αιώνια ψυχή του ανθρώπου . Η τελευταία πράξη της ταφής του νεκρού δείχνει οτι δεν κατέχει ο άνθρωπος τη γη, αλλά αντιθέτως η γη τον κατέχει και απορροφάει μέσα της το υλικό του σώμα και το διαλύει εις "τα εξ ών συνετέθη"

Στη συνέχεια παραθέτω ένα άρθρο μου σχετικό με τα παραπάνω το οποίο είχα  δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μου ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ,  πάνω στο στίχο " ΓΗ ΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΓΗΝ ΑΠΕΛΕΥΣΕΙ".
Ζητώ τη κατανόηση των αναγννωστών για την επανάληψη ωρισμένων σημείων.



  Η τελευταία φράση που λέει ο Ιερέας κατά την κάθοδο του νεκρού στον τάφο του είναι η εξής:
" Του Κυρίου η  γη  και το πλήρωμα αυτής,  η οικουμένη και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή.
Γη εί και εις γην απελεύσει".


Μετάφραση και ερμηνευτικά σχόλια από τον Κωνσταντίνο Στρατή.

"Ολη η γη και ο,τι βρίσκεται πάνω και μέσα σε αυτήν ανήκει στον Κύριο, καθώς και όλη η οικουμένη, καθώς και όλοι όσοι κατοικούν σε αυτήν".
Αυτό απευθύνεται στους ζωντανούς ανθρώπους.

"Γή είσαι και στη γή πήγαινε ή ξαναγύρισε στη γη στην οποίαν ανήκεις".
Αυτή η φράση απευθύνεται στο νεκρό και είναι τα τελευταία λόγια που του λέει ο Ιερέας, λίγο προτού τον καταπιεί  η γη, για  την οποία πάλεψε τόσο πολύ να κατακτήσει, όπου γι΄αυτήν μπορεί να ανάλωσε τα πολλά  χρόνια από τη ζωή του, όπου γι΄αυτήν πόνεσε, πέρασε θλίψεις και ταλαιπωρίες, αλλά ισχύει και για όλους τους ανθρώπους είτε είναι δίκαιοι, είτε άδικοι, είτε ωραίοι είτε άσχημοι, είτε ένδοξοι, είτε ασημοι, είτε πλούσιοι είτε φτωχοί.

Γιατί όλοι ανεξαιρέτως που διεκδικούν τη γη, έχουν ή δεν έχουν δίκιο, αδικούνται ή δεν αδικούνται, που τους έχουν "καταπατήσει" ή δεν τους 'έχουν "καταπατήσει" ( οποία έκφραση!) , τη γη που θεωρούν οτι τους "ανήκει", ενώ πίσω από αυτούς εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι στο παρελθόν πάλεψαν για το ίδιο κομμάτι γης, και το θεωρούσαν και αυτοί οτι τους "ανήκε", όλοι αυτοί ανεξαιρέτως υποφέρουν χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο, αυτή είναι η μοίρα τους και ο άδικος πόνος και η θλίψη που αντιμετωπίζουν, χωρίς στην πραγματικότητα να κερδίζουν τίποτα, αφού τίποτα στην ουσία δεν τους ανήκει διότι,  "του Κυρίου είναι η γη και το πλήρωμα αυτής", και οπως λέγει ο απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του:
" Εξ Αυτού και δι΄Αυτού και εις Αυτόν ανήκουν τα πάντα."

Βλέπετε αγαπητοί μου φίλοι το εκπληκτικό :
Η γη την οποία παλεύει ο άνθρωπος να κατακτήσει, αυτή στο τέλος τον κατανικά και τον κατακτά, στο τέλος αφομοιώνει το υλικό του σώμα μέσα στα σωθικά της,  αυτή είναι η ανταμοιβή της γης.

Αγαπητοί μου φίλοι με αυτή τη φράση που είναι στίχος μέσα από την Αγία Γραφή, ελέγχονται σκληρά όλοι οι άνθρωποι σε όλους τους αιώνες από υπάρξεως κόσμου, που έχουν την απατηλή εντύπωση οτι κατέχουν κάτι, κάποια περιουσία πάνω στη γη.
 Και ξέρετε η λέξη  περι-ουσία είναι σύνθετη λέξη και σημαίνει γύρω από την ουσία , περί- την ουσία, που σημαίνει άλλη είναι η ουσία της ζωής και η περί την ουσίαν υλική γη και τα φθαρτά επίγεια πράγματα δεν είναι η ουσία!
Αυτό το γράφω για να εννοήσετε την πανανθρώπινη αξία της Ελληνικής γλώσσας, η οποία βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Και μόνο η απλή λέξη περιουσία ( υλική), καταδικάζει αυτούς, που επίμονα την επιδιώκουν και αναλώνουν τη ζωή τους για την απόκτησή της, χάνοντας τη χαρά και την ειρήνη και την αγάπη που αυτά είναι η αληθινή ουσία της ζωής και δεν είναι η προσωρινή απόκτηση της γήινης περιουσίας!
Να αποκτήσουν τί;   Kάτι που είναι έξω από την αληθινή ουσία της ζωής!
Η αληθινή περιουσία με το αληθινό της και πλήρες νόημά της είναι η αποκτηση της πνευματικής περιουσίας στον άνθρωπο, που είναι πέριξ της oυσίας του Θεού και ποτέ στη γη.
Αυτη την αληθινή "περιουσία" που πρέπει ολοι μας να επιδιώκουμε.
 Ο Χριστός το είπε καθαρά " Ζητείτε πρώτον τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, και όλα τα υπόλοιπα ( υλικά αγαθά) θα σας προστεθούν".

Αφού οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι γη δηλαδή χώμα, πώς μπορούν να κατέχουν τη γη;
Το αντίθετο ακριβώς είναι η αλήθεια. Η γη κατέχει όλους τους ανθρώπους και στο τέλος θα τους απορροφήσει μέσα της.
Θα απορροφήσει  αυτό που ανήκει στη γη δηλαδή τον  άνθρωπο που είναι χώμα ως προς την υλική του υπόσταση.
 Ο νόμος της βαρύτητας αυτό μας λέει, οτι η γη με μια απίστευτη , χωρίς έλεος  δύναμη μας τραβάει συνεχώς δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο της απατηλής επίγειας ύπαρξής μας, μας  τραβάει  μέσα της και  προς το κέντρο της, που είναι η συνισταμένη της φοβερής δύναμης της που την έχουμε ονομάσει βαρύτητα..
Η  καρδιά μας αγωνίζεται να στείλει αίμα στον εγκέφαλό μας, για να κατανικήσει τη βαρύτητα που θέλει να τραβήξει το αίμα μας κάτω στα πόδια μας προς τη γη.

Οποιος αγωνίζεται, παλεύει, στενοχωριέται, φθείρει τη ζωή του, αγωνίζεται και αγχώνεται για κάτι που δεν του ανήκει, διότι στην πραγματικότητα όλη η γη ανήκει στο Θεό, είναι πολύ ηλίθιος και βλάξ, ενώ νομίζει απατηλά οτι είναι  πανέξυπνος.

Τούτο συμβαίνει σε επίπεδα κρατών που κάνουν πολέμους για να κερδίσουν γη, ( τον λένε ζωτικό χώρο). ισχύει για τους πλούσιους που παλεύουν να γίνουν πλουσιότεροι, ισχύει και για τους φτωχούς, που παλεύουν μεταξύ τους για λίγα εκατοστά  γης, ή για ένα σπίτι, ή για ένα χωράφι, ή για ένα τοίχο, ή για ένα κεραμίδι, ή για ένα βαπόρι αν τύχει δυο αδέλφια να είναι εφοπλιστές, εξ αιτίας αυτής της απατηλής εντύπωσης ότι δυο αδέλφια μπορούν να κατέχουν τη γη ή τα σπίτια ή τα βαπόρια και να διαπληκτίζονται για τη κατοχή τους και γι΄αυτό μπορεί να μην ξαναμιλήσουν ποτέ μεταξύ τους ως το θάνατό τους, μπορεί ούτε στη κηδεία του αδελφού τους  ή των γονέων τους να μην παρευρεθούν εξ αιτίας του οτι η γη που θεωρούσαν "οτι τους ανήκε" τους την σφετερίστηκε κάποιος  άλλος.
Αυτά αγαπητοί μου φίλοι συμβαίνουν απανταχού της γης και όχι μόνο στην Ελλάδα..
 Η μανία της κατοχής της γης είναι μια παγκόσμια ανθρώπινη πληγή και κατάρα.

Ολη η αγωνία του ανθρώπου που κάνει για να επιβιώσει αυτό ακριβώς είναι.
Η απέλπιδα προσπάθειά του να αποφύγει την απορρόφησή του από τη γη και να "κατέχει",  οποία λέξη και αυτή "κατέχω", "κατοχή",  όσο μπορεί περισσότερα πάνω στη γη η  οποία γη όμως με μια ανήλεη δύναμη τον τραβάει συνέχεια από τη στιγμή που γεννιέται μέχρι τη στιγμή που πεθαίνει και φθάνει στο τέλος να "ακούει" στο χείλος του τάφου τον εκπληκτικό στίχο που αποτελείται από έξη μόλις λέξεις.
" Γη εί και εις γην απελεύσει", ο οποίος κάνει κουρέλια και στάχτη όλη την ανθρώπινη ματαιοδοξία και υπερηφάνεια και έπαρση, και εγωισμό.

'Ολοι μας ανεξαιρέτως θα "ακούσουμε " αυτή τη φράση όταν αργά ή γρήγορα μας κατεβάσουν στον τάφο.
Τότε όμως θα είναι αργά για να καταλάβουμε, ότι όντως στην ουσία είμαστε χώμα.
Όμως το παρήγορο σε όλη αυτή τη κατάσταση είναι οτι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο γη  δηλαδή χώμα, αλλά είναι και ψυχή, και σύμφωνα με το λόγο του Ιησού Χριστού " Τί θα κερδίσει ο άνθρωπος εάν κερδίσει ολο το κόσμο και ζημιώσει όμως τη ψυχή του;"
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Η εργασία αυτή έγινε το έτος 2015, διανύοντας το 69ο έτος της επίγειας εν Χριστώ ζωής μου, πιστεύοντας  και εις την ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν

Κωνσταντίνος Στρατής.


Με το Ελεος και τη Χάρη του Θεού άμισθος ψάλτης στον Ι.Ν. του Αγίου Νικολάου Μεσαριάς Ανδρου.
Ας είναι βοηθός μου ο Κύριος.

ΕΙΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΥΡΙΟΥ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΝΥΝ ΚΑΙ ΕΩΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ.

Ευχαριστώ το θεολόγο καθηγητή  κ. Ιωάννη Δήμο για τις παρεμβάσεις του στο έργο μου τούτο πριν την εκτύπωσή του.




ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ

 





Κυριακή 10 Μαρτίου 2024

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ.

 Το Ευαγγέλιο της Κυριακής της Απόκρεω.

Εκ του κατά Ματθαίον, ΚΕ΄, 31-46
Είπεν ο Κύριος . Ὅταν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι μετ᾽ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ· Καὶ συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφορίσει αὐτοὺς ἀπ᾽ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες, Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενοῦντα ἢ ἐν φυλακῇ καὶ ἤλθομεν πρός σε; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς, ᾽Αμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾽ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων, Πορεύεσθε ἀπ᾽ ἐμοῦ οι κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ, ἐπείνασα γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. Τότε ἀποκριθήσονται καὶ αὐτοὶ λέγοντες, Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων, ᾽Αμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾽ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.
Ερμηνευτικά σχόλια Κωνσταντίνου Στρατή.
Αγαπητοί μου αναγνώστες. Οι τρεις πρώτες Κυριακές του Τριωδίου η πρώτη Κυριακή είναι το Τελώνου και Φαρισαίου ( Κυριακή της ταπείνωσης), η δεύτερη είναι η Κυριακή του ασώτου υιού, ( Κυριακή της μετάνοιας), και η τρίτη είναι η Κυριακή όπου έχουμε τη μνεία της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Την ανάγνωση του ιερού αυτού Ευαγγελίου της δευτέρας παρουσίας του Ιησού Χριστού εθέσπισαν οι άγιοι Πατέρες μας να διαβάζεται την τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, ώστε οι Χριστιανοί να μην επαναναπαύονται οτι ο Θεός είναι μόνον Θεός ελεόυς και ευσπαλαγχνίας προς τον μετανοούντα αμαρτωλόν βάσει των δύο προηγουμένων ευαγγελικών περικοπών του Τριωδίου, αλλά είναι και δίκαιος Θεός που θα αποδώσει την υπέρτατη θεϊκή Του δικαιοσύνη προς όλους τους ανθρώπους όπου τους μεν δίκαιους θα κατατάξει στην αιώνια ζωή στον παράδεισο, τους δε αδίκους θα κατατάξει στην κόλαση.
Σε αυτή την Ευαγγελική περικοπή ο Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται με όλη του την ύψιστη μεγαλοπρέπεια συνοδευόμενος από τους αγγέλους του μέσα στη δόξα Του.
Ο Χριστός πια δεν παρουσιάζεται ως ταπεινός άνθρωπος όπου ήλθε στη γη με τη γέννηση του σε έναν σταύλο, περιπαίχθηκε και σταυρώθηκε από τους αμαρτωλούς ανθρώπους, σηκώνοντας την αμαρτία όλων μας πάνω στο Σταυρό, αλλά παρουσιάζεται ο Θεός με όλη τη δόξα του, για να κρίνει ζώντας και νεκρούς, του οποίου η βασιλεία δεν έχει τέλος και είναι αιώνια.
Αυτή η μικρή χρονική περίοδος των 2 εβδομάδων που μεσολαβεί από την πρώτη Κυριακή έως την τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, θα μπορούσαμε να πούμε οτι συμβολίζει την μεγάλη χρονική περίοδο της χάριτος του Θεού που διανύομε τώρα , έως της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Σε αυτή την μεγάλη χρονική περίοδο της χάριτος και του καιρού της ταπείνωσης και της μετάνοιας, όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να περάσουν από την ευλογημένη εμπειρία της ταπείνωσης σαν τον τελώνη, και της μετάνοιας σαν τον άσωτο υιό και να εκτελέσουν τα έργα τα οποία ευαρεστούν το Θεό και που είναι απόρροια της ταπείνωσής τους της μετάνοιάς τους και της πίστης τους στο Χριστό.
Και ποια είναι αυτά τα έργα; Είναι :
1) Η προσφορά τροφής στους πεινασμένους,
2) Η προσφορά νερού στους διψασμένους,
3) Η προσφορά στέγης και τροφής στους ξένους που έχουν ανάγκη,
4) Η επίσκεψη και η βοήθεια προς τους ασθενείς και
5)Η επίσκεψη και η βοήθεια στους φυλακισμένους, ανεξάρτητα από την ποιότητά τους, ανεξάρτητα αν είναι κακούργοι,.και
6) Η προσφορά ενδυμάτων στους γυμνούς. με λίγα λόγια η βοήθεια προς όλους τους πάσχοντας ανεξάρτητα από την ποιότητά τους.
Έτσι λοιπόν μας λέει ο Ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος, όταν έλθει ο υιός του ανθρώπου, δηλαδή ο Ιησούς Χριστός, με όλη του τη δόξα, γιατί ο Ιησούς Χριστός θα παρουσιασθεί ως Θεός κατά την δευτέρα παρουσία του και όχι άσημος και ταπεινός οπως ήλθε με τη γέννησή του ως άνθρωπος, μαζί με τους αγίους αγγέλους του, τότε θα καθίσει σε ένα θρόνο λαμπρό και ένδοξο. και τότε θα παρουσιασθούν μπροστά του όλα τα έθνη από της δημιουργίας του Αδάμ μέχρι της συντέλεια του κόσμου, και θα τους χωρίσει οπως ο βοσκός ξεχωρίζει τα πρόβατα από τις κατσίκες.
Και θα βάλει τα πρόβατα δεξιά του και τις κατσίκες αριστερά του.
Και τότε θα στρέψει το πρόσωπο του ο Βασιλιάς σε αυτούς που θα βρίσκονται δεξιά του και θα τους πει:
Ελάτε εσείς οι ευλογημένοι από τον πατέρα μου και κληρονομήστε τη βασιλεία των ουρανών, η οποία έχει ετοιμασθεί για σας από τότε που θεμελιώθηκε ο κόσμος. Γιατί πείνασα και μου δώσατε φαγητό, δίψασα και μου δώσατε να πιω νερό, ήμουνα ξένος και δεν είχα πού να πάω και με πήρατε στο σπίτι σας, ήμουνα γυμνός και με ντύσατε, στη φυλακή ήμουνα και ήρθατε να με επισκεφθείτε και να με δείτε."
Ο Ιησούς Χριστός ο βασιλιάς που είναι ο υιός του Θεού αλλά και ο υιός του ανθρώπου, όλους άσους πάσχουν, τους πεινασμένους , τους διψασμένους, τους γυμνούς, τους ξένους, τους φυλακισμένους, αυτούς που οι ματαιόδοξοι, υπερήφανοι και αλαζόνες άνθρωποι τους περιφρονούν και τους θεωρούν παρακατιανούς, αυτούς ο μέγας βασιλιάς τους θεωρεί αδελφούς του, παιδιά του ουρανίου πατρός, και τους περιβάλλει με όλη του την αγάπη, βάζοντας τον εαυτό του στη θέση τους.
Αυτός είναι ο μέγας Κύριός μας ο βασιλιάς του κόσμου, ο Ιησούς Χριστός.
Και τότε θα του αποκριθούν οι δίκαιοι.. " Κύριε πότε σε είδαμε πεινασμένο και σε θρέψαμε, διψασμένο και σου δώσαμε νερό, πότε σε είδαμε ξένο και σε βάλαμε στο σπίτι μας, ή γυμνό και σε ντύσαμε, πότε σε είδαμε άρρωστο και ήρθαμε να σε δούμε ή φυλακισμένο και ήρθαμε να σε δούμε στη φυλακή;"
Και τότε θα τους απαντήσει ο βασιλιάς.
"Αλήθεια σας λέω, κάθε τι που κάματε για να εξυπηρετήσετε ένα από τα αδέλφια μου, που φαίνονται άσημοι ελάχιστοι και τιποτένιοι μέσα στην κοινωνία, το κάνατε για μένα"
Και μετά θα πει και σε εκείνους που θα στέκονται στα αριστερά του" απομακρυνθήτε από κοντά μου εσείς οι καταραμένοι και πηγαίνετε στην αιώνια φωτιά που είναι ετοιμασμένη για τον διάβολο και για τους αγγέλους του.
Γιατί πείνασα και δεν μου δώσατε να φάω, δίψασα και δεν μου δώσατε νερό, ξένος ήμουνα και δεν με πήρατε στο σπίτι σας, γυμνός ήμουνα και δεν με ντύσατε, φυλακισμένος ήμουνα και δεν με επισκεφτήκατε."
Τότε θα του απαντήσουν και αυτοί λέγοντας." Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένο, ή διψασμένο, ή ξένο, ή γυμνό, ή φυλακισμένο και δεν σε υπηρετήσαμε;"
Τότε ο Βασιλιάς Ιησούς Χριστός θα τους πει " αλήθεια σας λέγω.. εφόσον δεν κάματε τα καλά αυτά έργα σε έναν από αυτούς που ο κόσμος τους θεωρεί πολύ μικρούς και ελάχιστους, είναι σαν μην τα κάματε ούτε και σε μένα"
Και θα απέλθουν αυτοί μεν στην αιώνια κόλαση παρέα μαζί με τον διάβολο, οι δε δίκαιοι θα απέλθουν στην αιώνια ζωή μαζί με το Θεό,και έτσι θα έχει γίνει η δίκαιη κρίση, και θα αποδοθεί το δίκαιο.
Αγαπητοί μου φίλοι, ο Ιησούς Χριστός ζητάει από εμάς να αποδείξουμε έμπρακτα την πίστη μας προς Αυτόν, υπηρετώντας αυτούς που ο μέγας βασιλιάς Χριστός θεωρεί αδελφούς του, δηλαδή όλους τους κατατρεγμένους, καταπιεσμένους και διωγμένους απανταχού της γης, αυτούς που ο κόσμος θεωρεί παρακατιανούς και τιποτένιους, τους άστεγους, τους πεινασμένους, τους διψασμένους, τους ξένους, τους γυμνούς, τους φυλακισμένους, αυτούς θεωρεί αδελφούς του και φίλους του και συμπολίτες του στην επουράνια βασιλεία του.
Σε ποια θέση θα βρεθούμε εμείς κατά την τελική κρίση ενώπιον του αδέκαστου κριτή;
Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει τώρα που ακόμη είναι ανοικτή η πόρτα της ταπείνωσης και της μετάνοιας, γιατί μετά τον θάνατό μας δεν υπάρχει μετάνοια, αλλά η φοβερή μελλοντική ημέρα της κρίσης του Θεού.
Και ακριβώς οι μέρες του Τριωδίου που διανύουμε αυτό μας δείχνουν, δια των Αποστολικών και Ευαγγελικών αναγνωσμάτων και δια των εξαίσιων ύμνων της Ορθοδόξου υμνολογίας.

ΤΙ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ.

 Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

(Ματθαίου, 6, 33 )
Ερμηνευτικά σχόλια.
Πριν μας παραδώσει ο Κύριος αυτό το εδάφιο, έχει μιλήσει εκτενώς να αποφεύγομε τη βασανιστική μέριμνα που κατατρώει τη ζωή μας για κάθε επίγειο αγαθό φέρνοντας παραδείγματα από τη φύση, και τώρα μας λέει τί πρέπει πρώτιστα να ζητάμε από το Θεό. Και αυτά είναι η βασιλεία του Θεού και η δικαιοσύνη του. Όμως ο Κύριος δεν μας το λέει μόνον σε αυτό το εδάφιο αλλά και στη Κυριακή προσευχή Του τα ίδια μας λέει , τί ακριβώς να ζητάμε από τον Κύριο. Επίσης σε αυτό το εδάφιο μας δίνει μια ισχυρή υπόσχεση, ότι άν ζητάμε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του, τότε κατά ένα θαυμάσιο και θαυματουργικό τρόπο θα προστεθούν σε εμάς και όλα τα υπόλοιπα υλικά και πνευματικά αγαθά!
Και πράγματο έτσι είναι ! Αν δια της προσευχής μας ζητάμε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του και έτσι επικρατήσουν αυτά πάνω στη γη, που σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι θα έχουν τη βασιλεία του Θεού μέσα τους και τη δικαιοσύνη του επίσης, τότε θα υπάρχει και φαγητό και ρούχα για όλο το πληθυσμό της γής!
Θα χορτάσουν φαϊ και νερό οι πεινασμένοι και διψασμένοι και θα φορέσουν ρούχα οι γυμνοί! Γιατί; Διότι η βασ ιλεία του Θεού που θα κατοικεί μέσα σε όλους δεν θα επιτρέπει σε κανένα να θησαυρίζει για τον εαυτό του σε βάρος των φτωχών! Θα εφαρμόζουν όλοι την εντολή του Χριστού : "Μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης κλπ...." Στο: " και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν" δεν είναι μόνο τα υλικά αγθά που θα προστεθού.ν σε όλους , αλλά θα προστεθε;i και η χαρά και η ειρήνη, και η ευλογία και η καλοσύνη .Θα ισχύσει τότε και το καταπληκτικό αιτημα της Κυριακής Προσευχής του "Πάτερ ημών" που λέει : "Ελθέτω η βασιλεία σου ως εν ουρανώ και επί γης ..κλπ " Δι;oτι η βασιλεία του Θεού υπάρχει και επικρατεί πάντα στον ουρανό, στη γη δεν επικρατεί '= εξ αιτ'ιας της κακίας μας και της πολεμικής λύσσας μας για την αποκτηση όλο και περισσότερων υλικών αγαθών , και έτσι παραβλέπομε τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του.
Οι σκέψεις αυτές μου ήρθαν στο μυαλό σήμερα Κυριακή της Απόκρεω της 10/3/2024.
Εύχομαι να έχετε καλή Κυριακή με χαρά, ειρήνη και υγεία και είθε να ζητάμε όλοι μας από το Θεό τη βασιλεία του και τη δικαιοσύνη του και Εκείνος θα μας προσθέσει και όλα τα υπόλοιπα που χρειαζόμαστε για την επίγεια ζωή μας και πολά περισσότερα για τη ζωή του μέλλοντος αιώνος . Αμήν.
Κωνσταντίνος Στρατής
ερασιτέχνης ψάλτης.

Σάββατο 9 Μαρτίου 2024

 Το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι τέλειο και ολοκληρωμένο. Οποιοσδήποτε αποφασίσει να το δεχτεί σαν το σωτηριώδες μήνυμα του Χριστού και το ακολουθήσει , βρίσκεται μέσα στην αγάπη του Θεού και η αγάπη του Θεού κατοικεί μέσα του. Βρίσκεται στο στενό και δύσβατο δρομο του Χριστού που οδηγεί στη βασιλεία των ουρανών.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο ψεύτικο ημιτελές ( μισερό ) Ευαγγέλιο, θα έλεγα κλεψίτυπο του αληθινού και τέλειου Ευαγγελίου του Χριστού. Το κύριο χαρακτηρηστικό του είναι να χρησιμοποιεί μισερά όλα τα εδάφια του αληθινού Εηαγγελίου που αναφέρονται ειδικά στην αγάπη του Θεού. Αυτό το μισερό Ευαγγέλιο διδάσκει μισές αλήθειες και μισά ψέματα και αφού το ψευδοευπρεπίσει εξωτερικά το παρουσιάζει σαν να είναιν αυτο το αληθινό Ευαγγέλιο του Χριστού. Ετσι λοιπόν βάσει του μισερού Ευαγγελίου δικαολογούνται όλες οι αμαρτίες μηδεμιάς εξαιρουμένης , ακόμη και οι θανάσιμες αμαρτίες, με τη προβολή της τέλειας αγάπης του Θεού, που όλα τα συγχωρεί, όλα τα σκεπάζει, όλα τα υπομένει , αφού η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Αυτό βεβαίως είναι η απόλυτη αλήθεια, έτσι είναι η αγάπη του Θεού, όταν εκδηλώνεται όχι μ'ονο προς το Θεό , αλλά και προς τους ανθρώπους! Αυτή η τέλεια αγαπη για να λειτουργήσει όμως μέσα μας πρέπει να την αποδεχτούμε σαν το τέλειο ρυθμιστή των πράξεων μας ! Αν έχομε αυτή την αγάπη θα πρέπει , ( πάλι κατά τον απόστολο Παύλο)
Να έχομε μακροθυμία, πίστη, καλοσύνη, αποφυγή ζηλοτυπίας, αποφυγή υπερηφάνειας, να μην ασχημονούμε, να μην είμαστε συμφεροντολόγοι, να μη σκεφτόμαστε το κακό, να μη χαιρόμαστε όταν βλέπομε να επικρατεί η αδικία, να έχομε χαρά όταν βλέπομε να κυριαρχεί η αλήθεια, να έχομε πίστη, ελπίδα, υπομονή.
Αντί αυτού τί υπάρχει; Η δικαιολόγηση των ανηθίκων δικαιωμάτων του λεγόμενου δικαιωματισμού που είναι τελείως αντίθετα με τα δικαιώματα του Ευαγγελίου του Χριστού. Και ενώ γνωρίζομε ότι για να βρισκόμαστε μέσα στην αγάπη του Χριστού πρέπει να εφαρμόζομε τις εντολές του, εμείς χρησιμοποιούμε με δόλιο τρόπο την αγάπη του Χριστού για να δικαιολογούμε την αμαρτια μας , και τούτο είναι ακόμη μεγαλύτερη αμαρτία από αυτήν καθ΄εαυτή την αμαρτία που προσπαθούμε να δικαιολογήσομε με την αγάπη του Χριστού.
Επ΄αυτού του θέματος μπορώ να γράψω πολλά , αλλά δεν θα επεκταθώ για τη τελική μας κρίση στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Όποιος όμως πάει αύριο στην Εκκλησία και ακούσει με προσοχή το αυριανό Ευαγγέλιο της θείας Λειτουργίας θα καταλάβει πολλά για το πώς εκδηλώνεται η αγάπη του Θεού μέσα στον άνθρωπο και ποιες είναι οι συνέπειες της αποδοχής ή όχι αυτής της τέλειας αγάπης. Και εν κατακλείδι θα γράψω τούτο : Είθε να μείνομε εκτελεστές και όχι μόνο ακροατές του αληθινού Ευαγγελίου του Χριστού.

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2024

"ΠΡΟΚΑΘΑΡΩΜΕΝ εαυτούς.." - Δοξαστικό Κυριακής Απόκρεω / Κωνσταντίνος ΠΡΙ...

8/3/2024 ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΑΜΒΑΚΟΥΜ.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΤΟ ΔΕΚΑΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ( Ανάγνωση την 8/3/2024)

ΤΑ ΚΕΡΙΝΑ ΟΜΟΙΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ.

 Μια εικόνα από την Ελλάδα του κοντινού μέλλοντος, του έτους 2090

Μέσα σε ένα Μουσείο μεταξύ των άλλων εκθεμάτων υπάρχουν και δύο κέρινα ομοιώματα ενός παλιού Ελληνικού Χριστιανικού ανδρόγυνου. Είναι καλοντυμένοι με τα ρούχα της εποχής του εικοστού αιώνα ο άνδρας φοράει κουστούμι και η γυναίκα ενα ωραιότατο φόρεμα με ντεκολτέ, τα στήθη τους κοσμεί ο Σταυρός του Χριστού... Τα κέρινα ομοιώματα μέσα στο Μουσείο παρακολουθούν μια οικογένεια με τα παιδιά της, όλοι ντυμένοι με ενδύματα κατάμαυρα που φαίνονται μόνο τα μάτια τους.
Διάλογος μεταξύ τους.
Το παιδί : " Μαμά, ποιοί είναι αυτοί; "
Η μητέρα : Ήταν οι παλιοι κατοικοι της Ελλάδας, δεν υπάρχουν πια"
Το παιδί: " Πώς εξαφανίστηκαν; τους πολεμήσαμε και τους νικήσαμε;
Η μητέρα: Όχι, μας φώναξαν να έρθουμε για φτηνά εργατικά χέρια, και μας βοήθησαν σε όλα, μας δώσανε σπίτια και λεφτά , μας σπουδαξαν τα παιδιά μας, μας υποστήριζαν παρα πολύ. Παράτησαν τη Χριστιανικη τους πίστη, όταν μας έβλεπαν έβγαζαν το Σταυρό που φορούσαν για να μη μας ενοχλήσουν, ακόμη παράτησαν τη παράδοση τους, τη καλλιέργεια της γης τους, τα ήθη τους και τα έθιμα τους από φόβο μη τους πουν φασίστες. Μετά κατά τα μέσα του 21ου αιώνα σταμάτησαν τελείως να γεννούν παιδιά, και άρχισαν οι άνδρες τους να παντρεύονται και να κοιμούνται μεταξύ τους, το ίδιο έκαναν και οι γυναίκες τους . Κοιμόντουσαν άνδρες με άνδρες και γυναίκες με γυναίκες. Μάλιστα ψήφισαν και νόμο γι΄αυτούς τους σοδομικούς γάμους μεταξύ τους, επειδή έλεγαν ότι αυτό είναι το φυσιολογικό ακόμη επέμεναν ότι είναι αφύσικο και άβολο και παρωχημένο να πηγαίνει άνδρας με γυναίκα στο κρεβάτι. Εβριζαν το Χριστό και τη Χριστιανική τους πίστη, και ψήφιζαν τα πάντα εναντίον της Ελληνικής φυλής τους , των ηθών και των εθίμων τους εν.ω προσκυνούσαν με τεμενάδες τους πολιτικούς τους σε όλα, αν και αυτοί σταθερά τους κατέστρεφαν μέχρι που τους εξαφάνισαν..
Και έτσι μετά απο μια-δυο γενιές εξαφανίστηκαν τελείως σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας από τους παλιούς Ελληνες, εμείς πια είμαστε οι νεοι κάτοικοι της Ελλάδας, και θα μεγαλώσομε το νέο πληθυσμ'ο της γιατί εμείς είμαστε πολυγαμικοί, βαρβάτοι, και γενάμε πολλά παιδιά. Οι παλιοί Ελληνες του εικοστού αιώνα μισούσαν με μανία οι ίδιοι τον εαυτό τους και τη πατρίδα τους. Και έτσι από αυτή τη φυλή παρέμειναν μονο τα κέρινα μουσειακά ομοιώματα τους.
Όλες οι αντιδράσεις

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2024

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

 Για να καταλάβομε πλήρως τη φύση του Θεού είναι ανέφικτο για τη πεπερασμένη διάνοια μας, χρειάζεται πολλά χρόνια μελέτης του Ευαγγελίου, και αυτό ακόμα κάνοντας θα μας αποκαλυφθεί ένα ελαχιστότατο μέγεθος από τη φύση του Θεού. Ο Θεός είναι βεβαίως Αγάπη αλλά είναι και Δικαιοσύνη Οι περισσότεροι μένομε μ;oνο στην Αγάπη του και ξεχνάμε τη Δικαιοσύνη του. Και τούτο επειδή μας συμφέρει να μας αγαπάει ο Θεός με τη τέλεια αγάπη του αλλά δεν μας συμφέρει να είναι και δικαιος προς εμάς, ώστε να μας κατατάξει σύμφωνα με την αδέκαστη δικαιοσύνη του και ανάλογα με τις πράξεις μας είτε στο Παράδεισο είτε στη Κόλαση! Η ευχή που ακούμε σε ένα τροπάριο της Νεκρωσίμου Ακολουθίας : " Και κατάταξον αυτόν εν παραδείσω" αποκτά δραματική σημασία όταν έχομε προ των οφθαλμόν μας τον κεκοιμημένον αδελφό μας ή την κεκοιμημένη αδελφή μας .

ΣΟΔΟΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΝΕΙΑ

 ΣΟΔΟΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΡΝΕΙΑ

Οι αμαρτίες του σοδομισμού και της πορνείας είναι πρώτα ξαδέλφια και δεν είναι μόνον σαρκικές αμαρτίες, όπως θεωρούν πολλοί ότι είναι) αλλά πρωτίστως είναι πνευματικές αμαρτίες, όπως και οι υπόλοιπες αμαρτίες παράγωγες των επτά θανασίμων αμαρτημάτων που έχουν μητέρα τους την υπερηφάνεια . Η κάθε απομάκρυνση και παρακοή από τον ηθικό νόμο του Ευαγγελίου του Χριστού είναι σοδομισμός και πορνεία. Είναι σοδομισμός διοτι παρακούει τη φυσική τάξη που έβαλε ο Θεός στα πάντα, και είναι πορνεία γιατί αποσπάται από τα ηθικά και άγια δικαιωματα του Κυρίου και προσκολλάται και θεοποιεί και νομιμοποιε'ι τα ανήθικα αμαρτωλά ανθρώπινα δικαιώματα.
Και γι΄αυτό το λόγο ελέγχεται από το λόγο της Αγίιας Γραφής και ο σοδομισμός και η πορνεία . Όμως υπάρχει από την άλλη μεριά η ελευθερία όποιος θέλει να συντάσσεται με ένα σοδομικό και πορνικό κράτος ή να μη συντάσσεται. Και εδώ η σύνταξη ή η απόταξη είναι πνευματική, διότι δεν μπορεί στη πράξη ένας πολίτης που δε συντάσσεται με το πορνικό και σοδομικό κράτος του να φύγει από τη πατρίδα του. Να πάει που; Θα παραμείνει στη πατρίδα του , αλλά μέσα του στα εσώψυχα του ποτέ δεν θα ανήκει ψυχικά σε ένα τέτοιο κράτος. Θα συνεχίσει να υπακούει στους νόμους του, αλλά ποτέ δεν θα υπακούσει στη τυχόν προασταγή του να αρνηθεί το Χριστό και το Ευαγγέλιο Του.


ΚΑΙ ΣΥ ΜΗ ΠΡΟΣΕΥΧΟΥ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥΤΟΥ.

 Ο Κύριος απαγορεύει στον Ιερεμία να προσεύχεται για το λαό.

"Καὶ σύ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξιοῦ τοῦ ἐλεηθῆναι αὐτοὺς καὶ μὴ εὔχου καὶ μὴ προσέλθῃς μοι περὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι. " (Ιερεμία. 7,16)
Ερμηνευτικά σχόλια .
Όταν η αμαρτία είχε υπερπληθυνθεί στα χρόνια του προφήτη Ιερεμία , τότε ο Θεός απαγόρευσε στο προφήτη ακόμη και να προσεύχεται για το λαό και του είπε :
Και συ, προφήτη Ιερεμία, πάψε να προσεύχεσαι γι΄αυτό το λαό, και μη έχεις την αξίωση να τους ελεήσω. Μη προσεύχεσαι γι΄αυτούς και μη προσέλθεις μπροστά μου μου για να μεσιτεύσεις γι΄αυτούς, διότι εγώ δεν θα σε ακούσω.
Το νόημα αυτών των στίχων είναι πολύ αυστηρό που μας δείχνει όμως ανάγλυφα, πόσο πολύ συνταράσσονται τα σπλαγχνα του Θεού, εξ αιτίας της αμετανοησίας μας και της επιμονής μας στην αμαρτία, που φθάνει να πει ακόμη και αυτό στον προφήτη του, που φαινομενικά φαίνεται αντίθετο στην υπομονή του και στην αγάπη του: " Παράτησε τους και ας τους να κόψουνε το σβέρκο τους!" Που σημαίνει δεν θα τους ελεήσω πια , αλλά θα τους αφήσω στην αυτοτιμωρία τους!
Και δυτυχώς η αυτοτιμωρία μας ημών των Ελλήνων δεν είναι μακριά διοτι μας δόθηκε ο λόγος του Ευαγγελίου του Χριστού σαν ένα πολύτιμο μαργαριτάρι και εμείς σαν τους χοίρους τον ποδοπατήσαμε μέσα στο βόρβορώδη πηλό που κυλιόμαστε και σσαν τα σκυλιά κατασπαράξαμε τους αγίους που μας τον μετέφεραν ανά τους αιώνες. Η δολοφονία του αγίου Καποδίστρια από Ελληνικά χέρια και η φυλάκιση του αγίου Κολοκοτρώνη, και ο διωγμός του αγίου Νεκταρίου κλπ είναι τρία από τα πολλά παραδείγματα της κακίας μας, του μίσους μας και της αποστασίας μας από την αλήθεια και από το ζωοποιό λόγο του Χριστού.... Και συνεχίζομε να παραμένομε αμετανόητοι στη κακία μας....

Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

 Αιρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος. ( Τίτο 3, 10-11 )

Ερμηνευτικά σχόλια.
Λέει ο απόστολος Παύλος πρπς το μαθητή του τον Τίτο.
Ενα άνθρωπο που θέλει να διαχωρήσει την Εκκλησία του Χριστού με δικές του διδασκαλίες και δικες του ερμηνείες που αντίκεινται στο Ευαγγέλιο και στους κανόνες της Εκκλησίας, ακόμη που επιμένει να θεσπίζει αντιχριστιανικους νόμους, , αφού τον νουθετήσεις και τον συμβουλέυσεις για πρώτη και δεύτερη φορά, εάν συνεχίσει να επιμένει στη πλάνη του, να τον παρατήσεις και να φύγεις μακρυά του.. Αφού βλέπεις ότι έχει ξεφύγει τελείως από την αληθινή διδασκαλία του Χριστού και συνεχίζει να αμαρτάνει, παράτησον τον και άφησε τον να τον κατακρίνει η ίδια η συνείδηση του.

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2024

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΤΟ ΔΕΚΑΤΟ ΕΚΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ( Ανάγνωση την 6/3/2024)

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΚΟΙ

 Ιδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί.

Ματθ. 10,16
Ερμηνευτικά σχόλια.
Είπε ο Χριστός στους μαθητές του.
Να, εγώ σας αποστέλλω σάν ήμερα και άκακα πρόβατα ανάμεσα σε αιμοβόρους λύκους. Γι’ αυτό και σας συμβουλεύω να είσαστε φρόνιμοι σαν τα φίδια,τα οποία σε ώρα κινδύνου προφυλάσσουν κυρίως το κεφάλι τους, και αθώοι και ακέραιοι όπως είναι τα περιστέρια. Δηλαδή εδώ ο Κύριος αναφέροντας τα φίδια θέλει να πει στους μαθητές του να φυλάξουν ανέπαφη και να προστατέψουν τη Χριστιανική τους πίστη και νόηση που εδράζεται στον εγκέφαλο, όπως και τα φίδια που προστατεύουν το κεφάλι τους, γιατί μόνο αν χτυπηθούν στο κεφάλι επέρχεται ο ακαριαίος θάνατος τους. Και προχωρώντας παρα πέρα επείδή ο Χριστός είναι η κεφαλή της Εκκλησίας, γι΄αυτό οι αντίχριστοι χτυπούν το Χριστό και το Ευαγγέλιο του, για να καταστρέψουν έτσι ολόκληρη την Εκκλησία Του. Όμως ματαιοπονούν, γιατί ο Χριστός άπαξ ανέβηκε θεληματικά στο Σταυρό φορτωμένος τις αμαρτίες μας, ώστε τώρα εμείς ατενιζοντες τώρα το Σταυρό Του να θεραπευόμαστε με τις δικές του πλήγές. ( δια των πληγών του εμείς όλοι θεραπευτήκαμε , όπως λέει ο προφήτης Ησαϊας)
Κωνσταντίνος Στρατής
ερασιτέχνης ψάλτης.

Τρίτη 5 Μαρτίου 2024

Η ΑΜΑΡΤΙΑ

 Οι Χριστιανοί της Ελλάδας σχεδόν στο σύνολο μας και οι κληρικοί και οι λαϊκοί ( πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ), ενώ λέμε ότι η Αγία Γράφή είναι ο ένας στύλος της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης και ο άλλος είναι η Ιερά Παράδοση, εν τούτοις παραδόξως στο θέμα της συζήτησης για τον σοδομισμό, το γάμο μεταξύ τους , την υιοθέτηση παιδιών από τους σοδομιστές, δεν παίρνουμε ξεκάθαρη θέση και να μιλήσομε ότι ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ο σοδομισμός είναι ΑΜΑΡΤΙΑ! Μιλάμε για φυσιολογία , και ανθρωπολογία, για οντολογία, και κοινωνιολογία , αλλά δεν θέλομε να μεταφέρομε με απλό και λιτό λόγο αυτό που τονίζει ξεκαθαρα η Αγία Γραφή Παλαιά και Καινή Διαθήκη σε πολλά της σημεία ( Τα οποία για οικονομία χώρου και χρόνου δεν αναφέρω) Μοιάζει ότι ντρεπόμαστε να ομολογήσομε την αλήθεια του Ευαγγελίου του Χριστού και προσπαθούμε μετα δικά μας επιχειρήματα να την αποδείξομε εμείς την αλήθεια του Ευαγγελίου, ενώ αυτή ειναι αυταπόδεικτη, αφού την είπε ο Τριαδικός Θεός, δηλαδή ο Πατέρας Θεός στη Παλαιά Διαθήκη, ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού ο Κύριος ημών Χριστός στη Καινή Διαθήκη, και το Αγιο Πνεύμα μέσω του αποστόλου Παύλου πάλι στη Καινή Διαθήκη, τον οποίο Τρμιαδικό Θεό λέμε ότι πιστεύομε, αφού είμαστε βαπτισμένοι Χριστιανοί.

Συνεπώς η απντηση σε όλους τους αντιφρονιούντες στη Ορθόδοξη Χριστιανική αντίληψη για το γάμο που ειναι μόνο ένας αυτός μεταξύ άνδρα και γυναίκας, έπρεπε να ήταν μονο μία: "Ο σοδομισμός και όλα τα παρεπόμενα του είνια ΑΜΑΡΤΙΑ γιατί το λέει ο Θεός μέσα στο βιβλίο του της Αγίας Γραφής " και τίποτα άλλο παρα πέρα, καμμία άλλη εμπλοκή σε καμμία άλλη επιστημονική συζήτηση περί σοδομισμού..
Μοιάζει να ντρεπόμαστε για το Ευαγγέλιο του Χριστού , σε αντίθεση με τον απόστολο Πάυλο που γράφει σε μια του επιστολή : "Δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο του Χριστού, γιατί αυτό είναι η σωτηρία για κάθε έναν που πιστεύει"

ΤΟ ΕΠΙΓΕΙΟ ΦΘΕΙΡΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ,

 Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. ( Β Κορ. 5,1 )


Διότι γνωρίζομε ότι αν η επίγεια κατοικία της ψυχής μας δηλαδή το σώμα μας διαλυθεί από το θάνατο, έχομε άλλη οικοδομή φτιαγμένη από το Θεό, σπίτι που δεν το έφτιαξαν χέρια ανθρώπου, δηλαδή το αθάνατο και ένδοξο σώμα μας που θα είναι αιώνιο στους ουρανούς.
Αυτή είναι η πίστη των Χριστιανών προς την αιώνια ζωή που τους περιμένει, γι΄αυτό και όσοι πράγματι είνια Χριστιανοί δεν φοβούνται το θάνατο, όπως το απέδειξαν με τη ζωή τους οι ήρωες της Χριστιανικής πίστης. ΜΙα τέτοια ομολόγια πίστεως έκανε η αείμνηστη μητέρα μου, όταν λίγο πριν κοιμηθεί στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός στα 94 χρόνια της είπε, : " Τα παιδιά μου δεν είχανε πατέρα, Πατέρας τους ήταν ο Θεός" τούτο το είπε γιατί τα τρία παιδιά της είχαν μείνει ορφανά στη παιδική τους ηλικία , και εκείνη έμεινε χήρα στα 33 χρόνια της. Μετά από λίγη ώρα παρατ'ηρησα ότι μίκραινε σταδιακά το εύρος της αναπνοής της μέχρι που σταμάτησε εντελώς να ανπνέει, έβγαλε ένα ελαφρό αναστεναγμό και της έκλεισα με το χέρι μου απαλά τα μάτια. της.. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα τα ξανάνοιξε σε ένα τεράστιο μέγεθος που το πρόσωπο της φαινόνταν σαν να είναι μόνο μάτια, και σαν να έβλεπε με έκπληξη πέρα από εδώ προς την αιωνιότητα, και κατόπιν μόνη της τα έκλεισε οριστικά. Είχε το τέλος των οσίων και των αγίων που υπέφεραν πολλές δοκιμασίες χάριν του Χριστού. Αιωνία η μνήμη της.

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΟΙΡΟΥΣ.

 Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσουσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς. (Ματθαίου 7, 6 )


Ερμηνευτικά σχόλια
Είπε ο Χριστός στους μαθητές του : Μη δώστε τα άγια της πίστης σας στους σκύλους, διότι υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν με τους σκύλους στο ότι οι σκύλοι δεν έχουν τη πνευματική ικανότητα να καταλάβουν την αγιωσύνη της Χριστιανικης πίστης, και επίσης μη βάλετε μπροστά στους χοίρους τα πολύτιμα μαργαριτάρια της χριστιανικής αλήθειας. Διότι υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν με τους χοίρους που όπως οι χοίροι δεν μπορούν να διακρίνουν τα πολύτιμα μαργαριτάρια έτσι και οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να διακρίνουν τον πολύτιμο μαργαριτάρι που είναι ο Χριστός. Η συνέπεια του κηρ΄'υγματος του Ευαγγελίου του Χριστού σε ανθρώπους που μοιάζουν με σκύλους και χοίρους είναι ότι οι μεν άνθρωποι που μοιάζουν με τους χοίρους θα καταπατήσουν μέσα στο βορβορώδη πηλό της αμαρτίας τους το πολύτιμο μαργαριτάρι της Χριστιανικής πίστης, οι δε άνθρωποι που μοιάζουν με τους σκύλους επειδή δεν έχουν τη νόηση να καταλάβουν την αγιότητα της Χριστιανικής πίστης θα στραφούν εναντίον σας και θα σας κατασπαράξουν ή με κάποιον άλλο τρόπο θα σας βλάψουν. Ο 6ος στίχος του 7ου κεφαλαίου του Ευαγγελίου του Ματθαίου αποκτά ειδικά σήμερα δραματική σημασία, διότι κανένας μαθητής του Χριστού δεν μπορεί να μιλήσει για το Χριστό και το Ευαγγέλιο του στα μ.μ.ε, διότι είναι σαν να απευθύνεται σε σκύλους και σε χοίρους, και τέτοια συμπεριφορά εναντίον του θα αντιμετωπίσει..

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2024

ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ

 Ο άνθρωπος ως γνωστόν αποτελείται από σώμα και ψυχή. Το σώμα μας είναι γη και στη γη θα επιστρέψει κάποτε είτε δια της ταφής ειτε δια της πυράς. Δια μεν της ταφής γινεται αργή διάλυση των συστατικών του σώματος, τα οποία επισττρέφουν στη γη από την οποίαν στην ουσία τα δανείστηκε η ψυχή μας, για να κατοικεί μέσα στο σώμα μας ενόσω βρισκόμαστε στη παρούσα ζωή, και με τη ταφή μας τα επιστρεφει εκεί όπου ανήκουν. Δια δε της πυράς γίνεται ταχύτατη καύση του σ'ωματος μας , αλλά που και πάλι τα παράγωγα της καύσης από τη πυρά πάλι επιστρέφουν στη γη , είτε ως στάκτη είτε ως εξαερεωμένα παράγωγα της καύσης.

Αυτό λοιπόν το γηινο σώμα μας είναι πανάκριβο στη συντήρηση του και τη διατήρηση του σε υγεία, για να καταναλώσει τονους από τροφή , να πιει τόνους από νερο, να το ντυσουμε , να το περιποιηθούμε και να το πλύνομε με τόνους από σαπούνια, να το αρωματίσομε και να το φορτώσουμε με τονους από φάρμακα. Αυτά ζητάει το σωμα μας και γι΄αυτο δουλεύομε , για το σώμα μας αδικούμε τους άλλους, και το σώμα μας είναι η κύρια φροντίδα μας, γι΄αυτό ακόμη κτίζομε σπίτια για να το βάλομε να ζει μέσα. Παρά ταύτα είναι συνεχώς φθειρόμενο, υπόκειται στη τερατώδη δύναμη της βαρύτυτας και η γη το ζητάει να πάρει πίσω το δάνειο της. Διοτι δάνειο της γης είναι το σώμα μας.
Ας έρθομε τώρα στη ψυχή μας. Υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξυ των απαιτήσεων του σώματος και των απαιτήσεων της ψυχής μας, και ενώ το σώμα μας θέλει να κατακτήσει τη γη, η ψυχη μας θέλει να κατακτήσει τον ουρανό!, Το σώμα μας ζητάει τόνους υλικής τροφής την οποία πρέπει να πληρώσομε , η ψυχή μας ζητάει απειρη πνευματική τροφή η οποία μας παρέχεται δωρεάν! αρκεί να την εκζητήσομε .
Η ψυχή μας ζητάει και αυτή να τραφεί όπως το σώμα μας αλλά με άλλη τροφή, τη τροφή της αγάπης, της χαράς, της ειρήνης, της μακροθυμίας, της πίστης, της καλοσύνης , της πραότητας , του ελέους , της συγχώρησης και της εγκράτειας. Ας προσέξουμε τώρα στο εξής: Και αυτά τα πνευματικά αγαθα που τρέφουν τη ψυχή μας και αυτά δάνειο είναι, διότι μας τα δανείζει το Άγιο Πνεύμα , αφού είναι ο δικός του καρπός. Ετσι στη ουσία δεν έχομε τίποτα δικό μας, και τούτο εμφαίνεται από το ότι με τη γέννηση μας δεν φέραμε απολύτως τίποτα πάνω στη γη. Όλα τα αγαθά έργα και ευάρεστα έρχονται από το Θεό , και όλα τα κακά και η βρώμα που αφήνομε πάνω στη γη από τις βδελυρές πράξεις μας προέρχονται από το διάβολο τον εχθρό των ψυχών μας.
Αξίζει να διαθέσομε μια μόνο μέρα από τη ζωή μας για να αναλογιστούμε πόσους ανθρώπους κάναμε να κλάψουν εξ αιτίας του κακού μας λόγου, των κακών μας πράξεων και της εν γένει κακίας μας. Αυτούς λοιπον όλους που τους κάναμε να κλάψουν εξ αιτίας μας να πάμε να τους ζητήσουμε συγγνώμη και να μας συγχωρήσουν και παράλληλα να τα εξομοληθούμε όλα αυτά, όλες τις κακίες μας για να λάβομε συγχώρηση από το Θεό μέσω του Πνευματικού εξομολόγου μας.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟ ΔΕΚΑΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ( Ανάγνωση την 4/3/2024 )

Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...