Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026

Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

 Σήμερα θα εκθέσω μερικά διασταυρωμένα στοιχεία από αξιόπιστες πηγές για να καταδείξω τη παρακμή των Ελλήνων που οδηγεί μαθηματικά στην εξαφάνιση του Ελληνικού Εθνους.

1. Στην Ελλάδα τελούνται ετησίως κατά μέσο όρο από 80.000 έως 150.000 διακοπές εγκυμοσύνης ( εκτρώσεις ανθρωπίνων εμβρύων) με κόστος από 400- 700 ευρώ εκάστη διακοπη εγκυμοσύνης, δηλαδή ο ετήσιος τζίρος ανέρχεται περίπου στα 63 εκατομμύρια ευρ΄ω κατά μέσο όρο για τη θανάτωση των 80 έως 150 χιλιάδων εμβρύων.

2. Στην Ελλάδα η ετήσια κατανάλωση τροφών για σκύλους και για γάτες ανέρχεται περίπου σε 210 εκατομμύρια τόνους σε βάρος, ενώ ο τζίρος ανέρχεται σε περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ.
Αν συνυπολογιστούν και τα κτηνιατρικά έξοδα παρακολούθησης των σκύλων και των γατών τότε η συνολική αγορά για τα ζώα αυτά ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια ευρώ.

Συμπέρασμα οι Ελληνες πληρώνουν από τη μια μεριά 63 εκατομμύρια ευρώ για να θανατώνουν τα έμβρυα ( παιδιά τους) και από την άλλη μεριά πληρώνουν 500 εκατομμύρια ευρώ για να πολλαπλασιάζονται και να γεννοβολάνε σε τρομακτικούς αριθμούς οι σκύλοι και οι γάτες.

Δεν κάνω κανένα άλλο σχόλιο. Απλά παρέθεσα τα στοιχεία προς γνώση των αναγνωστών μου.

Κωνσταντίνος Στρατής 
Ερασιτέχνης ψάλτης. 

Υ/Γ  1
Οι σκύλοι και οι γάτες πρέπει φυσικά να υπάρχουν, αλλά όχι με κόστος 500 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως από την Ελληνική κοινωνία που θεωρείται φτωχή έναντι των Ευρωπαίων εταίρων της, αλλά θα έπρεπε τα ζώα αυτά  να σιτίζονταν από τα υπολείμματα των τροφών των νοικοκυριών, και έτσι φυσιολογικά θα ελέγχονταν  και ο πολλαπλασιασμός τους, ο οποίος με φυσικούς νόμους θα ρυθμίζονταν ανάλογα με τη παρεχόμενη  τροφή τους και οχι ο πολλαπλασιασμός τους να ελέγχεται με τις στειρώσεις τους που και αυτές έχουν κόστος και δεν είναι καλές ούτε και γι΄αυτά τα ζώα.

Υ/Γ 2
Αυτά τα δύο παραδείγματα μεταξύ και άλλων πολλών παραδειγμάτων που φαινομενικά δεν έχουν σχέση μεταξύ τους , καταδεικνύουν ότι η Ελληνική κοινωνία σχεδόν στο σύνολο της είναι πνευματικά βαριά άρρωστη, έχει αποστασιοποιηθεί από τις εντολές του Ευαγγελίου του Χριστού, έχει θεσπίσει και ακολουθεί ένα άλλο τελείως διαφορετικό "ευαγγέλιο" των αμαρτωλών ανθρωπίνων και ζωϊκών δικαιωμάτων, το οποίο οδηγεί κατ΄ευθεία στη καταστροφή και στον όλεθρο.




Κυριακή 30 Αυγούστου 2026

Μερικές επισημάνσεις για τον παρελθόντα αλλά και το σύγχρονο τρόπο ζωής στην Ανδρο.


                                               
Το έτος 1952 πήγα στην Α΄Τάξη του Δημοτικού στη Μεσαριά της Άνδρου και το έτος 1958 αποφοίτησα από το Δημοτικό Σχολείο και το ίδιο έτος έγινα μαθητής του τότε παλαιού εξαταξίου Γυμνασίου Ανδρου.
Αυτή την εισαγωγή τη κάνω για να πω ότι έχω πολύ ζωντανές μνήμες της Ανδρου της δεκαετίας του 1950. επειδή τότε ήμουν πια μεγάλο παιδί.
Λοιπόν τότε εκείνη τη παλιά εποχή από μηχανοκίνητα οχήματα υπήρχαν μόνο 4 ταξί, Ι.Χ αυτοκίνητα δεν υπήρχε ούτε ένα στην Ανδρο, και όλη η κίνηση των Ανδριωτών όλων των πόλεων και των 64 χωριών της Άνδρου γινότανε με τα γαϊδούρια που ήταν τα περισσότερα, ακιολουθούσαν σε αριθμό τα μουλάρια, και υπήρχαν και λιγώτερα άλογα για τους πιο εύπορους.
 Με τα ζώα αυτά οι Ανδριώτες κατέβαιναν από τα χωριά στις πόλεις, με αυτά πήγαιναν στους χορούς και στα πανηγύρια, με αυτά πήγαιναν και έρχονταν από τα χωράφια τους, με αυτά μετέφεραν στα καΊκια τα λεμόνια και τα κρεμύδια εξαγωγής και αυτά ήταν "το δεξί τους χέρι" για όλες τις ασχολίες τους. Ακόμη και οι τρεις μοναδικοί γιατροί που υπήρχαν τότε στην Άνδρο με τα βασικά ιατρικά τους όργανα που ήταν ένα θερμόμετρο, ένα στηθοσκόπιο και ένα πιεσόμετρο με αυτά τα ζώα ύστερα από πολύωρο δρόμο πάνω σε ημιονικούς και στενά μονοπάτια στα βουνά της Άνδρου  έφθαναν για να παράσχουν τις πρώτες βοήθειες στους ασθενούντας και ενίοτε ψυχορραγούντας συμπολίτες μας σε απομακρυσμένα χωριά χωρίς ασφαλτόδρομους τότε.
Όταν πήγαιναν λοιπόν οι παλιοί Ανδριώτες στα πανηγύρια και στους χορούς γειτονικών χωριών με τα γαϊδουρια τους ή τα μουλάρια τους κατά κανόνα τις πρωϊνές ώρες πάντοτε καβάλα στα πεινασμένα  ζώα τους πάντα μεθυσμένοι γύριζαν στα σπίτια τους για να αναπαυθούν και αυτοί και τα ζώα τους που ενδιαιτούσαν στους σταύλους των σπιτιών τους, χωρίς να τους πειράζει καθόλοι η βρώμα, αλλωστε και τους χοίρους στις αυλές των σπιτιών τους τους ανέθρεφαν.  Υπολογίζεται ότι τότε υπήρχαν στην Ανδρο περίπου 3.000, γαϊδουρομούλαρα με συνέπεια να είναι καθαρά όλα τα βουνά στην Άνδρου γιατί τα ζώα αυτά καθάριζαν τέλεια όλα τα χωράφια, με συνέπεια ποτέ να μη κινδύνευαν τα χωριά της Άνδρου από φωτιές, και τότε καμμια άρχή δεν επενέβαινε για να τους βάλει πρόστιμο , ούτε κανένας διανοούνταν να τους κάνει μήνυση , επειδή είχαν δεμένα με το καπίστρι τα ζώα τους , για όλη τη νύχτα χωρίς φαϊ και χωρίς νερό την ώρα που αυτοί "μπεκρόπιναν "χόρευαν και διαπληκτίζονταν  στους χορούς και στα πανηγύρια.για τα όμορφα μάτια μιας ωραίας και καλλίγραμμης Ανδριώτισσας.
Τώρα όμως ζούμε στην εποχή των μηνύσεων για "ψύλλου πήδημα" και στην εποχή των προστίμων επειδή παραμελήθηκε η γάτα, δίψασε ο σκύλος, βρέθηκε δεμένο ένα γαΙδούρι, ή έχουν μπαστούρες τα κατσικοπρόβατα.
Τώρα που οι νεόπλουτοι αναβάτες μεγαλοπρεπών και πανάκριβων αυτοκινήτων που πιάνουν το μισό του πλάτους των ασφαλτόδρομων και τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα για τα οδηγικά δεδομένα της Ανδρου και για τους γεμάτους από στροφές δρόμους της Άνδρου, τώρα είναι που μας ενοχλεί ο κόκκορας που κουκουρίζει την αυγή, μας ενοχλούν τα αιγοπρόβατα που βελάζουν, οι κότες και τα κοτέτσια που μυρίζουν,  μας ενοχλεί κάποιος από τους ελάχιστους γαΙδάρους που έχουν απομείνει και ¨γκανίζει", ή μια από τις ελάχιστες αγελάδες που "μουγκανίζει", μας ενοχλεί  ένας εργάτης μεθυσμένος αναβάτης αλόγου, μας ενοχλεί η φανταστική κακοποίηση των ζώων, μας ενοχλεί η ελάχιστη διακοπή του νερού, όταν από την άλλη αθέατη ( στα μάτια μας που ό,τι θέλουν βλέπουν),  πλευρά εκατομμύρια άνθρωποι προσφυγοποιούνται, τρέχουν πεινασμένοι και διψασμένοι στις ερήμους,  σκοτώνονται ανηλεώς από "παράπλευρες απώλειες" όπως τις ονομάζουν κατ΄ευφημισμό οι πρωτεργάτες δημιουργοί των πολέμων, για τους οποίους όλοι εμείς οι "καλοπερασάκηδες" και σκασμένοι από το πολύ φαϊ του Δυτικού  τεχνολογικά και χορτάτου μέχρι σκασμού  κόσμου συναινούμε και συντηρούμε στέλνοντας μάλιστα όπλα στους εμπολέμους. ¨Οταν τα σύγχρονα σφαγεία σφάζουν εκατομμύρια βρώσιμα ζώα το χρόνο για να γεμίσουν όσο δεν παιρνει άλλο  το πάντα άδεια στομάχια μας.  Άλλωστε το λέμε ανερυθρίαστα όλοι μας οταν φάμε πολύ φαϊ και λέμε "έσκασα" δεν μπορώ να φάω άλλο, ενώ στην ουσία δεν "σκάσαμε" απλά χορτάσαμε και μάλιστα χωρίς να προσφέρουμε τις ευχαριστίες μας στο Θεό για το καθημερινό φαγητό μας.
Γι΄αυτό και επειδή τα χάλια μας είναι απερίγραπτα γι΄αυτούς τους λόγους δεν κρατούν οι γάμοι και τα διαζύγια είναι συνεχή, γι΄αυτό αυξάνουν οι γυναικοκτονίες, και τα παιδικά εγκλήματα, γι΄αυτό τρέχουμε στα δικαστήρια για τη παραμικρή ενόχληση που θα υποστούμε, γι΄αυτό τρέχουμε με τα αυτοκίνητα σαν τρελοί στους δρόμους και όποιον πάρει ο χάρος, γι΄αυτό αλλοίμονο τα ναρκωτικά καταστρέφουν ζωές ειδικά στα τουριστικά θέρετρα της Πατρίδας μας,  γι΄αυτό προσπαθούμε να ζήσουμε εξαπατώντας ο ένας τον άλλον, γι΄αυτό όλοι μας τρεχουμε στα νοσοκομεία για να παρατείνουμε την άχρηστη και ανωφελή ζωή μας, και για όλα αυτά η αιτία είναι μία : Ζούμε χωρίς Χριστό, και κατ΄επέκταση χωρίς την εφαρμογή της σωτηριώδους διδασκαλίας του, αθύρματα και άχυρα που τα παρασύρει ο άνεμος της νέας τάξης και της παγκοσμιοποίησης.
Ενώ οι πρόγονοι μας Ανδριώτες πάμφτωχοί και αγράμματοι χωρίς κανένα πτυχίο πολλοί από αυτούς δεν είχαν τελειώσει ούτε το Δημοτικό, και μονίμως πεινασμένοι,  ακόμη και μεθυσμένοι στους χορούς και στα πανηγύρια είχαν άλλο πολιτισμό τελείως διαφορετικό και σκάλες ανώτερο από το τωρινό  δικό μας ψευτοπολιτισμό και ¨κουλτούρα" του πρωκτού.
Δεν διενοείτο ποτέ  κανένας "να καρφώσει" το φτωχό συνανθρωπο του στην Αστυνομία επειδή ήταν μεθυσμένος αναβάτης αλόγου, ή είχε δεμένο το γαϊδούρι του ή το μουλάρι του ή το άλογο του, ή είχε μπαστούρες στα κατσικοπρόβατα του. Και εν κατακλείδι θέλω να κανω ένα ερώτημα και να δώσω και την απάντηση του. Τί είναι εκείνο που αύξησε υπέρμετρα στην Ελλάδα τις αδέσποτες γάτες και τους αδέσποτους σκύλους που συνεχώς αυξάνονται? Είναι οι χιλιάδες τόνοι γατοτροφής και σκυλοτροφής. Όπου υπάρχει άφθονο φαϊ όλα τα ζώα πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. 
Ζητώ να με συγχωρήσετε όσοι στενοχωρεθήκατε για τα όσα έγραψα, αλλά αυτή είναι η αλήθεια όπως τουλάχιστον την έχω βιώσει από τα παιδικά μου χρόνια και την αντιλαμβάνομαι σήμερα στα γεράματα μου.

Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Υ/Γ 
Τη παρακάτω ιστορία μου την είπε πριν από πολλά χρόνια ένας αείμνηστος Λαμυριανός που ήταν τότε στα 90 χρόνια του ήταν γενημένος το έτος 1914 συνομίληκος του αείμνηστου πατέρα μου Πέτρου Στρατή, θα την αφηγηθώ όπως θυμάμαι όπως μου την είπε:.
Πιο κάτω μεταφέρω το γεγονός όπως μου το είπε και με τη δική του φρασεολογία.
"Θα σου πω κάτι, καϋμένε, που το έχω βάρος στη συνείδηση μου, αλλά πρέπει να το γνωρίζεις.
 Ήμουν 24 χρονών πριν από το πόλεμο και είχα πάει σε ένα χορό στο Πιτροφό, πήγα με τα πόδια από τα Λάμυρα.
Όμως όταν τέλειωσε ο χορός τις πρωϊνές ώρες, ήμουνα μεθυσμένος και δεν μπορούσα να γυρίσω με τα πόδια γιατί παραπατούσα.
Εκλεψα λοιπόν ένα γάΙδαρο που ήταν δεμένος έξω από τη σάλα του χορού, τον καβάλησα και ξεκίνησα για τα Λάμυρα, χωρίς να ξέρω σε ποιον ανήκε ο γαϊδαρος.
Όμως όταν έφτασα στη Κουμανή ο γάιδαρος έξω από ένα σπιτι στήλωσε τα πόδια του και δεν ήθελε πια να προχωρήσει ούτε ένα βήμα! 
Το σπίτι αυτό ήταν το δικό σου και ο γαϊδαρος ήταν του πατέρα σου, όπως πληροφορήθηκα πολύ αργότερα!
Γιατί και ο πατέρας σου με το γαιδαρό του είχε έρθει στο χορό στο Πιτροφό.
Τον βίασα το γαίδαρο κεντώντας τον κατά τη τότε συνήθεια και ρίχνοντας του μερικές "βιτσιές" στα οπίσθια του και τον ανάγκασα να συνεχίσει τη πορεία μέχρι τα Λάμυρα , όπου εκεί τον παράτησα!.
Ο πατέρας σου τον βρήκε εξαντλημένο μετά από μια εβδομάδα. "

Όλα αυτά μου τα είπε γελώντας , δεν τον παραξήγησα αλλά του είπα: "Συγχωρημένος να είσαι, γιατί ήσουν μεθυσμένος από το γλέντι του χορού, όταν έκανες αυτή την αμαρτία"

Κωνσταντίνος Στρατής
 

Σάββατο 29 Αυγούστου 2026

Η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νουν φρουρήσει τας καρδίας υμών και τα νοήματα υμών εν Χριστώ Ιησού. Φιλιππησίους Δ΄ 7

 Η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νουν φρουρήσει τας καρδίας υμών και τα νοήματα υμών εν Χριστώ Ιησού.
Φιλιππησίους Δ΄ 7 

Η πραγματική εσωτερική ειρήνη είναι πολύτιμο δώρο προερχομενο από το Θεό, πολυτιμότερο από όλα μαζί τα επίγεια αγαθά.
Είναι πάνω από την ανθρώπινη διάνοια, την αντίληψη , την επιστημονική θεωρητική και πρακτική μηχανολογική γνώση, και ακόμη τη λογική.ανθρωποκεντρική ανάλυση.
Είναι πνευματικό φρούριο για τη προστασία της καρδιάς και του μυαλού και επίσης καταπολεμά τις κακές και αμαρτωλές σκέψεις.
Φέρνει εσωτερική γαλήνη και λειτουργεί σαν ασπίδα προστασίας ακόμα και σε περιπτώσεις εξωτερικής χαοτικής κατάστασης και λειτουργεί αποτρεπτικά κατά των επτά θανασίμων αμαρτημάτων.
Η βιωτή της εσωτερικής πραγματικής ειρήνης στηρίζεται στη πίστη και στην εμπιστοσύνη στο Χριστό και στο Ευαγγέλιο της σωτηρίας Του,
Είναι η απάντηση στην ένθερμη και διαρκή προσευχή, ο δε πολύτιμος καρπός της πραγματικής ειρήνης είναι η πλήρης απαλλαγή από το άγχος και τις βιωτικές μέριμνες και σκοτούρες.
Ο Χερουβικός Ύμνος μας καλεί στην ειρήνη του Χριστού και να ααφήσουμε όλη τη βιωτική μέριμνα για να υποδεχτούμε το βασιλέα της δόξας το Κύριο Ιησού Χριστό μέσα στις καρδιές μας.

Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης 


29/8/2026 Μνήμη της αποτομής της τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.

 29/8/2026 Μνήμη της αποτομής της τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.

Αυτός ο θείος βαπτιστής του Χριστού, αφού κήρυξε στο λαό το βάπτισμα της μετάνοιας, αφού με αυτό το κήρυγμα του ευτρέπισε τις καρδιές τους για να υποδεχτούν την ευαγγελική διδασκαλία του Σωτήρα Χριστού, ύστερα με το ίδιο του το αίμα σφράγισε την αλήθεια των λόγων του, με το να γίνει ο ίδιος ιερό σφάγιο υπέρ του θείου νόμου από χέρι παράνομου βασιλιά.
Δια την ερμηνεία του κειμένου από το Ωρολόγιο το Μέγα. Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Αινείτε Αυτόν πάντες οι άγγελοι αυτού, αινείτε Αυτόν πάσαι αι δυνάμεις αυτού. Σοι πρέπει ύμνος τω Θεώ.

Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 "Συ γαρ γινώσκεις τον ονειδισμόν μου και την αισχύνην μου και την εντροπήν μου. Εναντίον σου πάντες οι θλίβοντες με, ονειδισμόν προσεδόκησεν η ψυχή μου και ταλαιπωρίαν, Και υπέμεινα συλλυπούμενον και ουχ υπήρξε. Και παρακολούντας και ουχ εύρον. Και έδωκαν εις το βρώμα μου χολήν και εις την δίψαν μου επότισαν με όξος."

Στίχοι από τον 68 ψαλμό του ένατου καθίσματος του ψαλτηρίου που προφητικά αναφέρονται στα πάθη του Χριστού που πάνω στο Σταυρό του έδωσαν να φάει χολή αντί τροφής και για τη δίψα του να πιει ξύδι αντί νερού.
Σας φαίνεται σκληρό αυτό, έτσι δεν είναι ?
και όμως τα ίδια και απαράλλαχτα κάνουμε και εμείς σήμερα εναντίον του Χριστού, όταν αποδεχόμαστε να βλασφημείται το άγιο όνομα του στην Εθνική Πινακοθήκη, όταν δεχόμαστε να αφαιρείται η πρωινή προσευχή από τα σχολεία, όυαν αφαιρούνται οι φωτογραφίες των εθνομαρτύρων από τα σχολεία, όταν δεν υπάρχει καθημερινή προσευχή στη Βουλή των Ελλήνων, όταν έχουμε διχόνοια μεταξύ μας, όταν σύρουμε αθώους στα Δικαστηρια, όταν υβρίζουμε τους γονείς μας και τους δασκάλους μας, όταν ατιμάζουμε και συκοφαντούμε τους αθώους, όταν ευχαριστιόμαστε και χαιρόμαστε για το κακό που επικρατεί στο κόσμο αντί να κλαίμε, και δυσανασχετούμε όταν ακούμε κάτι καλό για το συνάνθρωπο μας, και για άλλα κακά που κάνουμε ή σκεπτόμαστε στα κρυφά και νομίζουμε οτι δεν μας βλέπει κανείς, ενώ το αδέκαστο μάτι του Χριστού μας παρατηρεί συνεχώς και τα καταγράφει όλα..
Σας φαίνεται ζοφερή αυτή η εικόνα που παρουσιάζω?
Και όμως ακριβώς αυτοι είμαστε και ακόμα χειρότεροι . ΟΙ καθημερινές κακές ειδήσεις που έρχονται στα αυτιά μας και βλέπουν τα μάτια μας, αυτό ακριβώς αποδεικνύουν.
Η καθημερινή "δουλειά" των πολλών είναι να προσφέρουν Χολή στη πείνα του Χριστού και Ξύδι στη δίψα του! Διότι η Χολή και το Ξύδι με τα οποία ποτίζουμε το Χριστό είναι η καθημερινή μας ανυπακοή στον άγιο Λόγο του Ευαγγελίου Του.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026

Γενηθήτω το θέλημα σου ως εν ουρανώ και επί της γης. ( Στίχος της Κυριακής Προσευχής)

 Γενηθήτω το θέλημα σου ως εν ουρανώ και επί της γης.

( Στίχος της Κυριακής Προσευχής)
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας δίνει εντολή να προσευχόμαστε στον Πατέρα Θεό να γίνει το δικό του θέλημα στη γη , όπως γίνεται και στον ουρανό.
Γιατί όμως μας δίνει αυτή τη παράξενη εντολή, αφού και η γη στην οποία κατοικούν οι άνθρωποι στην ουσία ανήκει και αυτή στον ουρανό, και εφόσον Αυτός είναι ο Δημιουργός και του ουρανού και της γης, και θα μπορούσε να επιβάλει να γίνεται υποχρεωτικά το θέλημα του και στη γη, χωρίς καν να χρειάζεται η παράκληση των ανθρώπων ?
Η απάντηση είναι απλή και συνάμα ασύγκριτα μεγαλειώδης.
Διότι στη γη ζουν ελεύθεροι άνθρωποι! Είναι τόσο απίστευτα μεγάλος ο βαθμός της ελευθερίας που τους χάρισε ο Δημιουργός τους, ώστε μέσα σε αυτή την ασύγκριτη ελευθερία τους να αποδεχτούν από μόνοι τους ότι είναι δούλοι του Θεού, να ποδεχτούν έτσι ότι αν και είναι πλασμένοι ελεύθεροι εν τούτοις να μην έχουν κανένα δικό τους θέλημα , αλλά με ταπείνωση να ζητούν την εφαρμογή του θελήματος του ΘΕού μέσα τους και κατ΄επέκταση σε ολόκληρη τη γη , την οποία ώρισε ο ΘΕός να είναι το προσωρινό τους σπίτι!
Διότι η βασιλεία του Θεού και η Δικαιοσύνη του αρχίζουν από τη γη για τους ζώντες ανθρώπους που αποτελούνται από σ'ωμα και ψυχή, και καταλήγουν στον ουρανό όπου οι ψυχές τους απολαμβάνουν τη συνέχεια της πνευματικής του επουρανίου βασιλείας , την οποία ο Ευαγγελιστής Ματθαίος ονομάζει Βασιλεία των Ουρανών ο δε Ευαγγελιστής Ιωάννης ονομάζει Αιώνια Ζωή, που είναι το ίδιο.
Τι σημαίνει όμως στη πράξη η παράκληση μας στο "Πάτερ ημών" να γίνεται το θέλημα του Θεού και επί της γης?
Σημαίνει να εφαρμόζεται πρώτιστα από τους ελευθερους ανθρ'ωπους η Δικαιοσύνη του Θεού επί της γης, όπως εφαρμόζεται και στον ουρανό για όλα τα επουράνια όντα και για τις ψυχές των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί.
Η άλλη εντολή του Χριστού που είναι να ζητάμε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη Δικαιοσύνη του και ότι όλα τα υπόλοιπα υλικά αγαθά θα μας προστεθούν επί της γης, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, διότι όπου εφαρμόζεται και αν εφαρμόζονταν το θ'έλημα του Θεού επί της γης τότε :
1) Πόλεμοι δεν θα υπήρχαν και θα βασίλευε η Ειρήνη του Θεού επί της γης, όπως βασιλεύει και στον ουρανό.
2) Δεν θα πεινούσε , ούτε θα διψούσε κανένας άνθρωπος επί της γης και όλοι θα είχαν το σπιτι τους και τα ενδύματα τους.
3) Δεν θα υπήρχε ούτε Αστυνομία, ούτε Δικαστήρια, ούτε Φυλακές, ούτε θανατικές εκτελέσεις, ούτε κλεψιές, ούτε καμμιάς φύσης εγκλήματα.
Όμως όλα τα παραπάνω υπάρχουν γιατί μέσα στην ελευθερία του ο άνθρωπος απέρριψε το θέλημα του Θεού και την επικράτηση του πάνω στη γη, και γι΄αυτό πρέπει να προσεύχεται.
Και εδώ γεννιέται ένα άλλο ερώτημα. Και γιατί έκαμε ο Θεός τον άνθρωπο ελεύθερο ? Γιατί δεν τον άφησε δεσμευμένο μέσα στον αρχικό παράδεισό του? Η απάντηση είναι οτι οι προδιαγραφές της δημιουργίας του είναι αυτές , να είναι κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού! Και επειδή ο Θεός είναι ελεύθερος κια δεν έχει άλλον ανώτερο από Αυτόν ώστε να δεσμεύει τη θέληση του, έτσι έπλασε και τον άνθρωπο να είναι ελεύθερος και μέσα στην ελευθερία του να γνωρίσει τη υπερέχουσα αξία του θελήματος του Θεού και της εφαρμογής του επί της γης, και να παρακαλεί γι αυτό στη περίφημη Κυριακή Προσευχή, την οποίαν κάποτε διδασκόμαστε από τα νηπιακά μας χρόνια.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026

+ΑΣΗΜΙΝΑ ΣΤΡΑΤΗ

 Φωτογραφία του έτους 1946 στη Μεσαριά Ανδρου.

Αιωνία η μνήμη της ηρωϊδας μητέρας μου Ασημίνας Στρατή, που έμεινε χήρα στα 33 χρόνια της το έτος 1956 με τρία ανήλικα παιδιά ( η αδελφή μου Τούλα 11 χρόνων, εγώ 9 και ο αδελφός μου Λεωνίδας 5 χρόνων που δεν είχε γεννηθεί ακόμη σε αυτή τη φωτογραφία γεννήθηκε το 1951) και που μας ανέθρεψε με μεγάλη φτώχεια και που δεν έτρωγε για να μείνει φαγητό για τα ανήλικα τότε παιδιά της, αλλά που μας μεγάλωσε όμως με παιδεία και νουθεσία του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Κωνσταντίνος Στρατής
ερασιτέχνης ψάλτης.
1946 ή 1947

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΓΙΩΤΑΣ ΝΕΓΚΑ ΣΤΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΔΡΟΥ.

 Εχθές το βράδυ 26 Αυγούστου 2026 στο Ανοιχτό Θέατρο. Ήταν εξαιρετική η συναυλία της τραγουδίστριας Γιώτας Νέγκα και όλων των μουσικών της παράστασης.

Τονίζω την απέρριτη σοβαρή παρουσία και την εξαιρετική άρθρωση του μουσικού ποιητικού λόγου από τη τραγουδίστρια Γιώτα Νέγκα, από το στόμα της οποίας οι λέξεις και οι φράσεις έφθαναν κρυστάλλινες και πεντακάθαρες στα αυτιά των θεατών του κατάμεστου ανοικτού θεάτρου Άνδρου.
Εκφράζω τα συγχαρητήρια μου σε όλους τους συντελεστές, εμπνευστές και χορηγούς αυτής της μουσικής βραδιάς.
 
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Πριν από 4 χρόνια σαν σήμερα ( 26/8/2022)

 Πριν από 4 χρόνια σαν σήμερα έβρεχε καταρρακτωδώς στην Άνδρο, γι΄αυτό σήμερα επανακοινοποιώ το προ τετραετίας σχετικό κεείμενο μου.

Η νεροποντή στην Άνδρο.
Σήμερα 26 Αυγούστου 2022 , αλλά και εχθές, έβρεξε αρκετά στην Άνδρο. Ειδικά τις σημερινές πρωϊνές ώρες. Η κατάξερη γη από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού δέχτηκε με ευμένεια και ευγνωμοσύνη το ουράνιο δώρο της βροχής, τα διψασμένα δένδρα των οποίων τα φύλλα είχαν "στρίψει' από τη ξηρασία, πήραν ζωή και αυτά, ο γεμάτος σκόνη ατμοσφαιρικός αέρας καθάρισε, όπως πλυθήκανε και οι στέγες και οι αυλές των σπιτιών, αλλά και οι δρόμοι. Γενικά όλη η φύση με το τρόπο της ευχαρίστησε το Θεό για το δώρο του, εκτός από τον άνθρωπο, που δεν τον ευχαρίστησε, αλλά μάλλον δυσανασχέτησε! Διότι για το τελειώτερο δημιούργημα του Θεού που είναι ο άνθρωπος, ό,τι κάνει ο Θεός , για όποιο φυσικό φαινόμενο που είναι κάτω από τη κυριαρχία του, ο άνθρωπος πάντα παραπονιέται, διαμαρτύρεται και ρίχνει τις ευθύνες στο Θεό. Βρέχει ο Θεός; , ακούει παράπονα! Ανεβάζει λίγιο παραπάνω τη θερμοκρασία; πάλι παράπονα! Χιονίζει;, πάλι μία από τα ίδια! Ο άνθρωπος παρουσιάζει τη κλιματική αλλαγή σαν τη μεγαλύτερη καταστροφη όλων των αιώνων, λησμονώντας ότι δεν είναι η μοναδική κλιματική αλλαγή αυτή που βιώνουμε, αλλά άπειρες κλιματικές αλλαγές έχουν συμβεί στα δισεκατομμύρια χρόνια της ύπαρξης της γης, και θα συμβούν και άλλες κλιματικές αλλαγές φοβερές στο μέλλον τις οποίες περιγράφει λεπτομερώς η Αποκάλυψη του Ιωάννη.
Στον 148 ψαλμό διαβάζουμε για τη παντοτεινή αίνεση και δοξολογία προς τον Ύψιστο Τριαδικό Θεό για τα πάντα και σε όλες τις καταστάσεις, που προσφέρει η άψυχη κτίση αλλά και όλα τα έμβια όντα, και ο άνθρωπος, αλλά και οι αγγελικές και αρχαγγελικές δυνάμεις...
"Αινείτε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις. αἰνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτόν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ. αἰνεῖτε αὐτὸν ἥλιος καὶ σελήνη, αἰνεῖτε αὐτὸν πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς. αἰνεῖτε αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν. αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίσθησαν. ἔστησεν αὐτὰ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· πρόσταγμα ἔθετο, καὶ οὐ παρελεύσεται. αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῆς γῆς, δράκοντες καὶ πᾶσαι ἄβυσσοι· πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα καταιγίδος, τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ· τὰ ὄρη καὶ πάντες οἱ βουνοί, ξύλα καρποφόρα καὶ πᾶσαι κέδροι· τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη, ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά· βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ πάντες λαοί, ἄρχοντες καὶ πάντες κριταὶ γῆς· νεανίσκοι καὶ παρθένοι, πρεσβύτεροι μετὰ νεωτέρων· αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου· ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ. καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ· ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ."
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

Τί είναι ο Λόγος του Θεού.

Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος͵ ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν͵ καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας· 
Εβραίους 4  : 12

Ο Λόγος του Θεού που αναφέρει εδώ ο απόστολος Παύλος και που είναι ο ίδιος ο Χριστός της Καινής Διαθήκης έχει τα εξής χαρακτηριστικά :
1. Είναι ζωντανός και δραστήριος. Η διδασκαλία του Χριστού αναφέρεται σε μια Νέα Διαθήκη ζωντανή.
2. Είναι κοφτερότερος από κάθε καλοτροχισμένο δίκοπο μαχαίρι που μπορεί να μπαίνει βαθιά μέσα στην ύπαρξη και στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου.
3. Χωρίζει τη ψυχή και τα πνευματικά χαρίσματα τις αρθρώσεις και τον μυελό των οστών .
4. Εχει τη πνευματική δύναμη να κρίνει και να ερευνάει και τις πλέον αφανείς ενθυμήσεις και σκέψεις της καρδιάς.
5. Εξ αιτίας των παραπάνω ιδιοτήτων του Λόγου του Ευαγγελίου του Χριστού αλλάζει ριζικά ο άνθρωπος αποκτάει το τέλειο "γνώθι σαυτόν", και αναγεννιέται ένας νέος άνθρωπος μέσα στον οποίο κατοικεί ο Χριστός.
6. Κάθε άλλη προτεινόμενη ανθρώπινη πολιτική αλλαγή είναι μάταιη, απροσδιόριστη και ανέφικτη.
7) Η τέλεια αλλαγή του εσωτερικού του ανθρώπου επέρχεται μόνο με το Λόγο του Θεού. Τίποτα άλλο δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει τον άνθρωπο και κατ΄επέκταση ολόκληρη την ανθρώπινη κοινωνία.
Κωνσταντίνος Στρατής 
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Τρίτη 25 Αυγούστου 2026

ΜΙΑ ΑΝΔΡΙΩΤΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ THΣ ΔEKAETIAΣ TOY 1980, ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΕ ΑΝΔΡΙΩΤΙΚΟ ΦΟΡΤΗΓΟ ΒΑΠΟΡΙ

 

Ήταν το έτος 198.....υπηρετούσα ως υποπλοίαρχος με δίπλωμα πλοιάρχου σε ένα Ανδριώτικο φορτηγό βαπόρι με αρκετή προϋπηρεσία πλοιάρχου , αλλά λόγω της τότε ναυτιλιακής κρίσης είχα ναυτολογηθεί σε υποδεέστερο βαθμό. Ο καπετάνιος και ο Α΄Μηχανικός καθώς και πολλά άλλα μέλη του πληρώματος ήταν Ανδριώτες.
Το βαπόρι ήταν χρονοναυλωμένο με πάνω από 10.000 δολάρια την ημέρα και σύμφωνα με τους όρους του ναυλοσυμφώνου θα έπρεπε να διατηρεί ταχύτητα 14 κόμβων ( 14 ναυτικών μιλίων ανά ώρα) και να καταναλώνει ημερησίως εν πλω 13,5 τόνους fuel oil (βαρύ πετρέλαιο) τα καύσιμα ανήκαν στον χρονοναυλωτή που σημαίνει ότι με την λήξη της χρονοναύλωσης και με την επαναπαράδοση του πλοίου, εάν υπήρχε πλεόνασμα καυσίμων θα έπρεπε η αξία του να επιστραφεί στους χρονοναυλωτάς.
Κατά κανόνα πάντα στις χρονοναυλώσεις υπήρχε πλεόνασμα γιατί στους όρους ναυλοσυμφώνου οι πλοιοκτήτες έβαζαν όρους μεγαλύτερης ημερησίας κατανάλωσης, από ότι κανονικά κατανάλωνε η μηχανή του πλοίου..
Σε εκείνο το ταξείδι λοιπόν περίσσεψαν περίπου 50 τόνοι καυσίμου οι οποίοι κανονικά ανήκαν στους χρονοναυλωτές αφού εκείνοι είχαν πληρώσει τα καύσιμα . Ο καπετάνιος όμως σε συνεργασία του Α΄Μηχανικού και με την έγκριση του Γραφείου αποφάσισαν να κρύψουν αυτό το πλεονάζον πετρέλαιο και να μη το φανερώσουν στους επιθεωρητάς των χρονοναυλωτών κατά το πέρας της χρονοναύλωσης, για να καρπωθεί παρανόμως ο πλοιοκτήτης της αξία του , δηλαδή να το κλέψουν.
Πώς θα το έκλεβαν όμως? Το έκλεψαν μεταφέροντας το σε μια κενή δεξαμενή ποσίμου νερού, και η οποία δεν χρησιμοποιούνταν, την οποίαν δεν θα ήλεγχαν οι επιθεωρητές ως δεξαμενή νερού και όχι καυσίμων.
Όμως κατά τη μεταφορά και από λάθος των μηχανικών ξεχείλισαν στο κατάστρωμα τα κλεμμένα πετρέλαια ( fuel oil) και ρύπαναν μια μεγάλη θαλάσσια έκταση πέριξ του πλοίου.
Είμαστε αγκυροβολημένοι σε ένα μεγάλο λιμάνι του οποίου για ευνόητους λόγους δεν θα αναφέρω το όνομα μιας μεγάλης Χώρας με πολύ αυστηρούς νόμους περί θαλάσσιας ρύπανσης. Είπα του καπετάνιου επί λέξει : " Καπετάνιε έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα και θα πρέπει άμεσα να ενημερώσεις τις τοπικές αρχές του λιμανιού για τη δημιουργηθείσα ρύπανση."
Εκείνος όμως αρνήθηκε και μου είπε : " Κώστα δεν θα ενημερώσω τις αρχές, εσύ σε παρακαλώ κάνε ό,τι μπορείς να καθαρίσεις το βαπόρι και τη θάλασσα, κατέβασε τη βάρκα και με αντιρρυπαντικά φάρμακα καθάρισε το νερό γύρω από το βαπόρι !" Έριξε όλη τη δική του ευθύνη απάνω μου, και μετά ο ίδιος κλειδώθηκε στη καμπίνα του, και έκανε σαν να μη γνωρίζει τίποτα. Εδώ θα γράψω μια ετεροχρονισμένη σημείωση: Είκοσι πέντε χρόνια μετά από αυτό το συμβάν μου εξομολογήθηκε ο Α΄Μηχανικός που ήταν γέρος πια και μου είπε τα εξής : " Κώστα, επειδή είδα πολύ τρομαγμένο το καπετάνιο εγώ του είπα να κλειδωθεί στη καμπίνα του, να κάνει τον ανήξερο, και να τα φορτώσει όλα απάνω σου για να "καθαρίσεις" εσύ!"
Δηλαδή αυτοί έκλεψαν το πλεόνασμα του πετρελαίου καί όλη την ευθύνη τους τη μεταφέρανε στη δική μου πλάτη, χωρίς να έχω καθόλου εμπλακεί στις παρανομίες τους, που την εποχή εκείνη ήταν συνήθεις ειδικά στις χρονοναυλώσεις.
Επανέρχομαι όμως στη διήγηση του συμβάντος:
Υπακούοντας στις εντολές του Πλοιάρχου, με τη καρδιά μου να χτυπάει στα κόκκινα με πάνω από 150 σφυγμούς, και με τη βοήθεια του πληρώματος καταστρώματος, ενώ ο καπετάνιος ήταν στο γραφείο του κάνοντας τον ανήξερο, κατεβάσαμε τη σωσίβιο βάρκα και ύστερα από πολλές προσπάθειες και με κατάλληλα φάρμακα καθαρίσαμε τη θάλασσα, ενώ άλλα μέλη του πληρώματος καθάριζαν το κατάστρωμα του πλοίου,χωρίς να μας αντιληφθούν οι τοπικές αρχές οι οποίες είχαν αργία λόγω μιας μεγάλης τοπικής γιορτής της Χώρας τους.. Και αυτό το θεωρώ θαύμα από το Θεό το ότι οι τοπικές αρχές δεν έλαβαν γνώση του συμβάντος της θαλάσσιας ρύπανσης, γιατί οι συνέπειες θα ήταν να κατσχέσουν το πλοίο εξ αιτίας της μη δήλωσης της θαλάσσιας ρύπανσης.
Ποια ήταν η ανταμοιβή μου για την αγωνία που πέρασα και για τη ταχυκαρδία μου στα όρια της κολπικής μαρμαρυγής , την οποία έπαθα αργότερα σε άλλο βαπόρι; Η ανταμοιβή μου ήταν να μου ζητήσει ο καπετάνιος να μειώσω τις νόμιμες υπερωρίες που έκανα σε άλλο ταξείδι, επειδή όπως μου είπε μετά από χρόνια, ότι τον πίεζαν τότε από το ναυτιλιακό Γραφείο να μειώσει τα έξοδα της κίνησης του πλοίου. Όταν μου το ζήτησε αυτό, πήρα αμέσως το μολύβι και μείωσα αυτοβούλως στο μισό τις δουλεμένες υπερωρίες μου χωρίς να διαμαρτυρηθώ ούτε να αντιμιλήσω, Το μόνο που του είπα ύστερα από πολλά χρόνια ήταν ότι : " Η αδικία σου δεν με έκανε φτωχότερο, γιατί ο Θεός με αντάμειψε με το δικό του τρόπο για την υπομονή μου και τη καρτερία μου στις θλίψεις και στις αδικίες" Και εν κατακλείδι τώρα πια που είμαστε γέροι και εγώ και ο καπετάνιος, όποτε με βλέπει στην αγορά της Χώρας χαιρετιόμαστε εγκαρδίως δια χειραψίας, και πάντα μου λέει βέβαια καθ΄υπερβολή και χωρίς να το αξίζω: "Κώστα , σαν εσένα άνθρωπο δεν έχω συναντήσει ποτέ άλλον, και αυτό το λέω παντού!" Τον έχω συγχωρήσει για την τότε διαγωγή του, γιατί και ο Θεός έχει συγχωρήσει εμένα για τις δικές μου αμαρτίες, και είθε να μας συγχωρεί όλους μας διότι : "Εις πολλά πταίομεν άπαντες"
Κωνσταντίνος Στρατής
Συνταξιούχος πλοίαρχος
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΑΛΜΟ 50

Ο ψαλμός της μετανοιας του Δαυίδ στο μεγαλύτερο μέρος του αναφέρεται στη μετάνοια του ύστερα από  ένα  φοβερό αμάρτημα που διέπραξε ενώπιον του Θεού και στη συνέχεια με το στίχο: "Ότι ει ηθέλησας θυσίαν , έδωκα αν. ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις" λέει στο Θεό, ότι αν μπορούσα να ξεπλύνω και να καθαρίσω τις αμαρτίες μου προσφέροντας σου θυσίες ζώων, θα το έκανα. Oμως εσύ δεν αρέσκεσαι σε αυτά.
Διότι η μεγαλύτερη προσφορά θυσίας στο Θεό είναι η συντριβή του υπερήφανου πνεύματος και της υπερήφανης καρδιάς.
Kαι τότε ο Θεός αποδέχεται τη μετάνοια του αμαρτωλού και δεν τον εξουθενώνει.
Και ο τελευταίος στίχος του περίφημου 50ου ψαλμού λέει:
"Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριον σου μόσχους" .
Ο στίχος συτός παραπέμπει προφητικά στη παραβολή του ασώτου υιού της Καινής Διαθήκης που μας παρέδωσε ο Χριστός, όπου ο πατερας του ασώτου θυσιαζει το μοσχάρι το "σιτευτό" από τη χαρά του επειδή ταπεινώθηκε και μετανόησε και επέστρεψε το αμαρτωλό παιδί του.
Όπου ο σιτευτός μόσχος είναι ο ίδιος ο Χριστός που σταυρωθηκε για τις αμαρτίες μας, και συνεχίζεται εις τους αιώνες η αναίμακτη πια θυσια του Χριστού κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.
Κωνσταντίνος Στρατής 
Ερασιτέχνης ψάλτης.
 

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026

ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΔΕΗΘΩΜΕΝ.

 Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν. Με ειρήνη ας παρακαλέσουμε τον Κύριο.

Ο δρόμος που οδηγεί στη Θεία Λειτουργία είναι η ειρήνη της ψυχής. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να λειτουργηθούμε. Η αληθινή ειρήνη της ψυχής προσφέρεται εκεί που ιερουργείται η αγία Αναφορά, δηλαδή στο ουράνιο Θυσιαστήριο. Τίποτα άλλο δεν ειρηνεύει τόσο πολύ τη ψυχή μας , όσο η γνώση του Θεού και η κατάκτηση της αρετής. Η αμαρτία έφερε μέσα στον άνθρωπο και στο κόσμο τη σύγχιση και τη ταραχή, διότι το κακό από τη φύση του είναι διασπαστικό, ακατάστατο, πολύμορφο και διαιρετικό. Με την αμαρτία ο άνθρωπος έγινε εχθρός του Θεού και του εαυτού του. Και ο μόνος που μπορεί να φέρει την ειρήνη εκ νέου στον άνθρωπο είναι ο Χριστός, ο μόνος που μας συμφιλιώνει με το Θεό, που φέρνει την ειρήνη της ψυχής. Γι΄αυτόν ακριβώς το λόγο ο φιλάνθρωπος Θεός έγινε άνθρωπος για να συγκεντρώσει στον εαυτό του τη φύση των ανθρώπων και να τη σταματήσει να συμπεριφέρεται με κακία στον εαυτό της , ή μάλλον να είναι η ίδια διχασμένη και να επαναστατεί κατά του εαυτού της.
Την ειρήνη που έφερε ο Χριστός την κερδίζουμε με τη μετάνοια.
Τα δάκρυα της μετάνοιας είναι η αρχή του δρόμου, το πρώτο σκαλοπάτι. Το δεύτερο σκαλοπάτι είναι η ειρήνη της ψυχής. Είναι ο ίδιος ο Χριστός που όταν τον πλησιάζουμε με τη μετάνοια μας, μας στέλνει εκεί που βασιλεύει η ειρήνη του καθώς μας λέει : " Πορεύου εις ειρήνην" Η Θεία Λειτουργία είναι η συνάντηση μας με το Χριστό, ο οποίος είναι η όντως ειρήνη του ανθρώπου.

Η οδυνηρή τραγικότητα

 Η οδυνηρή τραγικότητα που κυριαρχεί στην μετά τον Χριστό εποχή: Eίναι ότι ενώ ο δίκαιος και αναμάρτητος Κύριος Ιησούς Χριστός θεώρησε τον εαυτό του ως το μεγαλύτερο αμαρτωλό όλων των εποχών, αφού αποδέχτηκε οικειοθελώς να ανεβεί στο Σταυρό ως ένοχος καταδίκης, φορτωμένος με τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων , όλων των εποχών, πάσης φυλής και γλώσσας και να υποστεί τη τιμωρία του ενόχου, ενώ ήταν αθώος. Όμως από την άλλη μεριά εμείς οπως συμπεριφερόμαστε, δείχνουμε ότι η αντίθεσή μας με τον Χριστό είναι όχι ότι δεν τον πιστεύουμε σαν Σωτήρα μας, αλλά είναι ότι εμείς θεωρούμε αναμάρτητους τους εαυτούς μας. Kαι καταδικάζουμε μέσα στη συνείδηση μας πάντα όλους τους άλλους πλην των εαυτών μας! Θεωρούμε ότι ο Σταυρικός θάνατος του Χριστού αφορά πάντα τους άλλους που είναι αμαρτωλοί και όχι εμάς που είμαστε δίκαιοι! Το να αρνείται κάποιος το Χριστό και να υβρίζει τους κήρυκες του Ευαγγελίου του είναι δικαίωμα που ο ίδιος ο Χριστός του έδωσε, αλλά εκείνο που δεν είναι δικαίωμα του είναι να θεωρεί τον εαυτό του αθώο , και όλους τους άλλους ενόχους. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη του αντίθεση με τον Χριστό, είτε τον πιστεύει, είτε δεν τον πιστεύει. Οποιoσδήποτε έχει πεποίθηση ότι είναι δίκαιος και αθώος δεν πρόκειται να ταπεινωθεί και να μετανοήσει, αλλά θα μείνει μέσα στη ψευδαίσθηση της αθωότητας του.

Κωνσταντίνος Στρατής
ερασιτέχνης ψάλτης.

Φωτοδόχον λαμπάδα τοις εν σκότει φανείσαν ορώμεν την αγίαν Παρθένον

 


Φωτοδόχον λαμπάδα τοις εν σκότει φανείσαν ορώμεν την αγίαν Παρθένον. Το γαρ άϋλον άπτοσα φως οδηγεί προς γνώσιν θεϊκην άπαντας αυγή τον νουν φωτίζουσα κραυγή δε τιμωμένη ταύτα,Χαίρε ακτίς νοητού ηλίου. Χαίρε βολίς του αδύτου φέγγους.

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

 Φώτης Κόντογλου.

«Πόσοι καὶ πόσοι ὕστερα ἀπὸ μιὰ ζωὴ γεμάτη λογῆς–λογῆς σαρκικὲς ἀπόλαυσες, κοσμικὲς τυμπανοκρουσίες, πλούτη, ρεκλάμες κλπ., ἔρχονται σ᾿ ἕναν λογαριασμὸ καὶ ξεζαλίζουνται ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ σπιρτόζα πιστὰ καὶ νοιώθουνε τὴ γύμνια τους καὶ ζητᾶνε τὸν ἑαυτό τους ποῦ βρίσκεται;
Μἃ δὲν ὑπάρχει πιά.
Ἐρημιά, ξέρακας τῆς ἀπελπισίας ζώνει τοὺς ἐγωιστές!
Τρομάζουνε μὲ τὴ μοναξιά τους μόλις τὴ νοιώσουνε.
Ἀπὸ πάνω τους ὁ οὐρανὸς εἶναι ἔρημος, ἀδειανός, ἡ γῆ ἔρημη, οἱ ἄνθρωποι καρδιὲς ἔρημες, γιατὶ ποτέ τους δὲν γνοιασθήκανε γι᾿ αὐτές, καὶ ἔτσι κόπηκε κάθε τρυφερὴ ἀνταπόκριση μαζί τους.
Στὸ τέλος καταλαβαίνουμε οἱ τέτοιοι πὼς μὲ τὰ λεπτὰ δὲν ἀγοράζουνται ὅλα τὰ πάντα.
Καὶ πώς, ἴσια – ἴσια, ὅσα δὲν ἀγοράζουνται μὲ τὰ λεφτὰ αὐτὰ εἶνε ποὺ ἔχουνε τὴν πιὸ μεγάλη ἀξία.
Καὶ πὼς ἀπ᾿ αὐτὰ ἔχουνε μεγάλη ἀνάγκη, ἀπ᾿ αὐτὰ ποὺ δὲν ἀγοράζουνται.
Σὲ ποιὸ μέρος πουλᾶνε τὴν ἡσυχία τῆς ψυχῆς, τὴν ἁγνότητα, τὴν ἁπλότητα, τὴν κρυφὴ χαρὰ ποῦ νοιώθει ὁ ἄνθρωπος κοντὰ στὸν Θεὸ σὲ στιγμὴ ποῦ ζεῖ κρυμμένος ἀπὸ τὸν κόσμο, τὴν πραότητα, τὴν ἀγάπη;
Δὲν τὰ πουλᾶνε σὲ κανένα ἀπὸ τὰ μαγαζιὰ κι᾿ ἀπὸ τὰ παζάρια γιὰ τὸ διάφορο, τὴν ἀπονιὰ γιὰ τοὺς ἄλλους, τὴν ψευτιὰ κάθε λογῆς, κι᾿ ὅσα πᾶνε μαζὶ μ᾿ αὐτά, δηλαδὴ τὸν ἐγωισμό, τὴν περηφάνεια, τὴν καταλαλιὰ μ᾿ ἕναν λόγο τὸ χοντροπέτσιασμα τῆς ψυχῆς»

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΑΣ.

Η διάδοση του Ευαγγελίου του Χριστού ξεκίνησε πριν από 2.000 χρόνια σε πολύ δύσκολα χρόνια, όταν δεν υπήρχε η τυπογραφία ( βιβλία, εφημερίδες κλπ) ούτε οι τηλεπικοινωνίες ( ραδιόφωνο, τηλέφωνα, φ/β κλπ). Η κύρια, (και η πλέον ανεπηρέαστη από εξωγενείς αντίχριστες δυνάμεις) διάδοση του Ευαγγελίου του Χριστού είναι μόνο μία , και είναι αυτή δια του λόγου του Χριστού που βγαίνει από τα χείλη μας και από τα αυτιά μας που ακούνε αυτό το σωτηριώδη λόγο του Χριστού και επίσης δια των Μυστηρίων της Εκκλησίας μας. Γι΄αυτό είπε ο Χριστός ότι πρέπει να τον ομολογούμε με τα χείλη μας, δηλαδή να μιλάμε για το Ευαγγέλιο Του και ο "έχων ώτα ακούειν , ακουέτω), και επίσης για να τονίσει την συμμετοχή μας στις Εκκλησιαστικές Ιερές Ακολουθίες είπε " Οπου είναι δύο ή τρεις συνηγμένοι στο όνομα μου, εκεί στο μέσον βρίσκομαι και εγώ." Γι΄αυτό οι Χριστιανοί ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούν ότι ο κύριος και βασικός τρόπος της διάδοσης του Ευαγγελίου του Χριστού παραμένει ο ίδιος από την αρχή που μίλησε ο Χριστός επί της γης μέχρι και σήμερα. Είναι από το στόμα που εξέρχεται ο Λόγος και από τα αυτιά που τον ακούνε. Η αλματώδης τεχνολογία των μ.μ.ε του ήχου και της τηλεδιάδοσης μπορεί να είναι ελκυστική για τον πολιτικό λόγο, πλην όμως δεν είναι απαραίτητη για τον Ευαγγελικό Λόγο. Η απλότητα και η λιτότητα του Λόγου του Ευαγγελίου, επειδή ακριβώς είναι τόσο απλή και λιτή απλά και λιτά μέσα χρειάζεται όπως είναι το στόμα μας και τα αυτιά μας.

Κωνσταντίνος Στρατής Ερασιτέχνης ψάλτης

ΑΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΣΤΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΑΛΛΑ TA ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΙΝΟΥΣ

 Εάν κάποιος δεν θυμώνει όταν τον συκοφαντούν - κακολογούν δεχόμενος με χαρά την ταπείνωση του, και δεν υπερηφανεύεται όταν τον επαινούν, τότε έχει "ξεκολλήσει" από τους γήινους περισπασμούς και έχει προχωρήσει στην ανώτερη εν Χριστώ πνευματική ζωή γιατί αυτό το κάνει μόνο με τη χάρη του Θεού. Κωνσταντίνος Στρατής Ερασιτέχνης ψάλτης.

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026

Μακάριοι οι πενθούντες, οτι αυτοί παρακληθήσοντα. Ιησούς Χριστός στην επί του όρους ομιλία του

 1) Μακάριοι οι πενθούντες, οτι αυτοί παρακληθήσοντα Ιησούς Χριστός στην επί του όρους ομιλία του

2) Αθυμία κατέσχε με από αμαρτωλών, των εγκαταλιμπανόντων τον νόμον σου. Αλληλούια.
Στίχος του Αμώμου του 118 ψαλμού.
Ερμηνευτικά σχόλια αυτών των δύο συγγενικών στίχων
Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που πενθούν για τις αμαρτίες τους και επίσης πενθούν για το κακό που κυριαρχεί στον κόσμο, διότι αυτοί θα παρηγορηθούν από το Θεό.
Ο στίχος αυτός των μακαρισμών εννοιολογικά μοιάζει με τον στίχο του Αμώμου που λέει "Αθυμία κατέσχε με από αμαρτωλών των εγκλαταλιμπανόντων τον νόμον σου"
Βαρυθυμία, ακεφιά και κατάπτωση με κατέλαβε εξ αιτίας των αμαρτωλών που εγκαταλείπουν το νόμο σου.
Ο υπέρτατος νόμος του Θεού είναι η αγάπη μας για το Θεό και για το συνάνθρωπο.
Η μη τήρηση του υπέρτατου αυτού νόμου του Θεού φέρνει όλα τα δεινά στους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν όποιος είναι μαθητής του Χριστού, υποφέρει όταν βλέπει γύρω του αυτή τη χαώδη κατάσταση στον κόσμο, που οφείλεται στους αμαρτωλούς που ζουν, έχοντας εγκαταλείψει το νόμο του Θεού
Δοξολογείτε τον Κύριο!
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, οτι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών Ιησούς Χριστός στην επί του όρους ομιλία του. .

" Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, οτι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών " Ιησούς Χριστός στην επί του όρους ομιλία του.

.
Σχολιαστική ερμηνεία
Ευτυχισμένοι είναι οι άνθρωποι οι οποίοι από τον εαυτό τους είνα φτωχοί, και κάθε καλό που έχουν πιστεύουν οτι προέρχεται από το Θεό.
Σε αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.
Αυτή είναι η εξήγηση του στιχου αυτού.
Μπορεί ένας άνθρωπος να έχει μεγάλη ανθρώπινη εξυπνάδα ή μπορεί και να μην έχει, ομως ο,τι καλό και αν έχει προέρχεται από το Θεό και έτσι από τον εαυτό του είναι φτωχός τω πνευματι. 'Αρα φτωχός τω πνεύματι δεν είναι οπως νομίζουν πολλοί ο ανόητος, αλλά ένας σοφός.
Κωνσταντίνος Στρατής
ερασιτέχνης ψάλτης

Τα Τουρκικά ? Θαλάσσια πάρκα στο από xιλιάδων χρόνων Ελληνικό Αιγαίο Πέλαγος.

 Τα Τουρκικά ? Θαλάσσια πάρκα στο από χιλιάδων χρόνων Ελληνικό Αιγαίο Πέλαγος.

Το μόνο πλέον που απομένει στους Ελληνες είναι να επαναχριστιανισθούν και να επανέλθουν στα αρχικά στοιχεία της πρωταρχικής τους πίστης στον Ιησού Χριστό, μήπως και μας συγχωρήσει και μας βοηθησει ο Χριστός, διότι ως λαός και με τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες που κατά καιρούς επιλέξαμε ( όλες ανεξαιρέτως) καταφέραμε τα εξής αδιανόητα:
1. Διαρρήξαμε τις από χιλιάδες χρόνια σχέσεις μας με το μεγάλο ομόδοξο με εμάς Εθνος της Ρωσσίας.
2. Στραφήκαμε προς την Αμερική και την Ευρώπη ( Χριστιανικά Καθολικά και Διαμαρτυρόμενα Εθνη), γιατί πιστέψαμε οτι κοντά σε αυτούς θα είχαμε ασφάλεια, που όμως τώρα μας προδίδουν συντασσόμενοι περισσότερο με τους Τούρκους παρά με εμάς, για να κοντράρουν το άλλο μεγάλο Χριστιανικό Ορθόδοξο Ρωσσικό Εθνος. ( Προτιμούν του Τούρκους παρά τους Ορθοδόξους Χριστιανούς)
. Η Ελλάδα σε ένα επικείμενο πόλεμο με την ηγεμονική υπερφίαλη Τουρκία, που έχει το προνόμιο να διοικείται σήμερα από ένα πολύ μεγάλο πολιτικό άνδρα με ηγεμονικές αξιώσεις κυριαρχίας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και ο οποίος τα έχει καλά και με τους Ρώσσους και με τους Αμερικανούς και με τους Ευρωπαίους , θα μείνει δυστυχώς και αλλοίμονο μόνη της.
. Η Τουρκία είχε τη μοίρα να βγάλει πολύ μεγάλους πολιτικούς και στρατιωτικούς άνδρες σε αντίθεση με μας. Εβγαλε τον Κεμάλ Αττατούρκ που δυστυχώς και αλλοίμονο μας πέταξε στη θάλασσα το 1922, έβγαλε τον Τουργκούτ Οζαλ που οραματίστηκε την ειρηνική κατάληψη της Ελλάδας από εκατομμύρια αλλοεθνείς , σχέδιο το οποίο υλοποιούν σήμερα οι Τούρκοι με τη δική μας δυστυχώς και αλλοίμονο ανοχή πολιτικών και πολιτών, , έβγαλε τον σημερινό μεγάλο κυβερνήτη της Τουρκίας τον Ερντογάν. Κοντά σε αυτούς η Ελλάδα τί έχει να δείξει ? Λιλιπούτειους, νάνους πνευματικά και ηθικά πολιτικούς χωρίς σθένος καί ευγενή οράματα, πολιτικούς που το μόνο που κάνουν είναι να ανθίστανται σθεναρά εναντίον του Χριστού, του Ευαγγελίου Του και του Σταυρού Του.
4.. Γι΄αυτό είναι ανάγκη να ζητήσουμε τη βοήθεια του Ιησού Χριστού, και Εκείνος θα βρεί λύση ώστε να διατηρηθεί ανεξάρτητη αυτή η μικρή πολύπαθη και αγαπημένη Χώρα μας, στης οποίας τη γλώσσα ευδόκησε ο Θεός να γραφτεί το Ευαγγέλιο Του, και να μην την καταπιεί η υπερφίαλη νεοοθωμανική Τουρκία με τις απίστευτες σημερινές κατακτητικές της βλέψεις..
5. Εδώ και δέκα χρόνια , και το είχα γράψει τότε, οτι θα έλθει εποχή οπου η Ελλάδα θα γίνει επαρχία μιας μεγάλης περιφερειακής δύναμης που μπορεί να είναι η Γερμανία ή η Τουρκία, και αλλοίμονο και δυστυχώς βλέπω οτι εκείνη η παλιά πρόβλεψή μου μπορεί να βγει τραγικά αληθινή, διότι τί μέλλον μπορεί να έχει μια Χώρα , οπου για παράδειγμα για να εκδοθεί μια άδεια για τη θεμελίωση του ανοικτού Θεάτρου Ανδρου χρειάστηκαν επτά ! ( 7) ολόκληρα χρόνια, ενώ θα έπρεπε να εκδοθεί σε μια ημέρα, το πρωί να κατατεθεί η αίτηση και το μεσημέρι να είχε εκδοθεί η άδεια κατασκευής του ανοικτού θεάτρου Άνδρου.
Φανταστείτε πόσος χρόνος χρειάζεται εξ αιτίας της φοβερής γραφειοκρατίας που κυριαρχεί ακόμη στην Ελλάδα για να γίνουν άλλα πιο δύσκολα έργα.
6. Ο λόγος που δημοσιοποιώ διαδικτυακά προσευχές και ανάγνωση από τα Ιερά κείμενα , ( θα μπορούσα όλα αυτά κάνω μυστικά, οπως διδάσκει ο Ιησούς Χριστός) , είναι να προτρέψω τους διαδικτυακούς μου φίλους να προσεύχονται και αυτοί, διότι η προσευχή από όλους μας μαζί έχει μεγαλύτερη δύναμη και αυτή μόνο μπορεί να σώσει την Ελλάδα μας από τις επεκτατικές βλέψεις των εχθρών της Ελλάδας έσωθεν και έξωθεν..
7. Η συνεχής παρουσία μας στους Ιερούς Ναούς κατά την εκτέλεση των Ιερών Ακολουθιών είναι σημαντική κάτω από τις παρούσες συνθήκες. Είναι μεγάλη ανάγκη να εκκλησιαζόμαστε τακτικά, μήπως και ο Θεός μας ελεήσει και μας σώσει από τους εχθρούς μας, διότι αν οι πρόγονοι μας ππου τους πεταξαν οι Τούρκοι στη θάλασσα το 1922 είχαν μπροστά τους και καταφυγή τους την Ελλάδα, εμείς σε μια ίσως παραμφερή τραγική κατάσταση δεν θα έχουμε μπροστά μας μιαν άλλη Ελλάδα καταφυγής πρά μπροστά μας θα είναι μόνον ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

ΨΑΛΜΟΙ 116 ΚΑΙ 118

 
Ο 116 είναι ο μικρότερος ψαλμός και μιλάει για τη δοξολογία προς το Κύριο.
Αινείτε τον Κύριον πάντα το έθνη, επαινέσατε αυτόν πάντες οι λαοί, 2 ότι εκραταιώθη το έλεος αυτού εφ΄ημάς, και η αλήθεια του Κυρίου μένει εις τον αιώνα.


Ο 118 είναι ο μεγαλύτερος ψαλμός και μιλαει για τη τήρηση των δικαιωμάτων του Κυρίου.
Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου. 2 μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ· ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν. 3 οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν. 4 σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα. 5 ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου. 6 τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου. 7 ἐξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 8 τὰ δικαιώματά σου φυλάξω· μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα. - 9 ᾿Εν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου. 10 ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε· μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. 11 ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι. 12 εὐλογητὸς εἶ, Κύριε· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 13 ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου. 14 ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ. 15 ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου. 16 ἐν τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου. - 17 ᾿Ανταπόδος τῷ δούλῳ σου· ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου. 18 ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου. 19 πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ· μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου. 20 ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ. 21 ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις· ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. 22 περίελε ἀπ᾿ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν, ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα. 23 καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες καὶ κατ᾿ ἐμοῦ κατελάλουν, ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. 24 καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστι, καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου. - 25 ᾿Εκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου· ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. 26 τὰς ὁδούς μου ἐξήγγειλα, καὶ ἐπήκουσάς μου· δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 27 ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου. 28 ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας· βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου. 29 ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με. 30 ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην καὶ τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. 31 ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε· μή με καταισχύνῃς. 32 ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου. - 33 Νομοθέτησόν με, Κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διαπαντός. 34 συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου. 35 ὁδήγησόν με ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα. 36 κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν. 37 ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα, ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με. 38 στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου. 39 περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου, ὃν ὑπώπτευσα· ὅτι τὰ κρίματά σου χρηστά. 40 ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με. - 41 Καὶ ἔλθοι ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸν λόγον σου. 42 καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοῖς λόγοις σου. 43 καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπὶ τοῖς κρίμασί σου ἐπήλπισα. 44 καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διαπαντός, εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 45 καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. 46 καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην. 47 καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, ἃς ἠγάπησα σφόδρα. 48 καὶ ἦρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα, καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. - 49 Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου, ὧν ἐπήλπισάς με. 50 αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου, ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέ με. 51 ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα. 52 ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ᾿ αἰῶνος, Κύριε, καὶ παρεκλήθην. 53 ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου. 54 ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου. 55 ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. 56 αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. - 57 Μερίς μου εἶ, Κύριε, εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου. 58 ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου· ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου. 59 διελογισάμην τὰς ὁδούς σου καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου. 60 ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου. 61 σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. 62 μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 63 μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου. 64 τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, πλήρης ἡ γῆ· τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. - 65 Χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου, Κύριε, κατὰ τὸν λόγον σου. 66 χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα. 67 πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα, διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα. 68 χρηστὸς εἶ σύ, Κύριε, καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 69 ἐπληθύνθη ἐπ᾿ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων, ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου. 70 ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν, ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα. 71 ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου. 72 ἀγαθός μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου. - 73 Αἱ χεῖρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με· συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου. 74 οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 75 ἔγνων, Κύριε, ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου, καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με. 76 γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου. 77 ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν. 78 αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ· ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου. 79 ἐπιστρεψάτωσάν με οἱ φοβούμενοί σε καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου. 80 γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. - 81 ᾿Εκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 82 ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου λέγοντες· πότε παρακαλέσεις με; 83 ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. 84 πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν; 85 διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλ᾿ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, Κύριε. 86 πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια· ἀδίκως κατεδίωξάν με, βοήθησόν μοι. 87 παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου. 88 κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου. - 89 Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ. 90 εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει. 91 τῇ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά. 92 εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστι, τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου. 93 εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με. 94 σός εἰμι ἐγώ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. 95 ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με· τὰ μαρτύριά σου συνῆκα. 96 πάσης συντελείας εἶδον πέρας· πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα. - 97 ῾Ως ἠγάπησα τὸν νόμον σου, Κύριε· ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μού ἐστιν. 98 ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐμή ἐστιν. 99 ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα, ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν. 100 ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. 101 ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου. 102 ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα, ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς με. 103 ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου. 104 ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας. - 105 Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου. 106 ὤμοσα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 107 ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα· Κύριε, ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. 108 τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐδόκησον δή, Κύριε, καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με. 109 ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσί σου διαπαντός, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. 110 ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι, καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην. 111 ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλίαμα τῆς καρδίας μού εἰσιν. 112 ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα δι᾿ ἀντάμειψιν. - 113 Παρανόμους ἐμίσησα, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα. 114 βοηθός μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σύ· εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 115 ἐκκλίνατε ἀπ᾿ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι, καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου.116 ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ ζῆσόν με, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου. 117 βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντός. 118 ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν. 119 παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου. 120 καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου· ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην. - 121 ᾿Εποίησα κρῖμα καὶ δικαιοσύνην· μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσί με. 122 ἔκδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθόν· μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι. 123 οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου. 124 ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. 125 δοῦλός σού εἰμι ἐγώ· συνέτισόν με, καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου. 126 καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ· διεσκέδασαν τὸν νόμον σου. 127 διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον. 128 διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα. - 129 Θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου· διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου. 130 ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους. 131 τὸ στόμα μου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνεῦμα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν. 132 ᾿Επίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου. 133 τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία. 134 λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου. 135 τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. 136 διεξόδους ὑδάτων κατέδυσαν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. - 137 Δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου. 138 ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀλήθειαν σφόδρα. 139 ἐξέτηξέ με ὁ ζῆλός σου, ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου. 140 πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα, καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό. 141 νεώτερος ἐγώ εἰμι καὶ ἐξουδενωμένος· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. 142 ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια. 143 θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με· αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου. 144 δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα· συνέτισόν με, καὶ ζήσομαι - 145 ᾿Εκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου· ἐπάκουσόν μου, Κύριε, τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω. 146 ἐκέκραξά σοι· σῶσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου. 147 προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. 148 προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά σου. 149 τῆς φωνῆς μου ἄκουσον, Κύριε, κατὰ τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸ κρῖμά σου ζῆσόν με. 150 προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν. 151 ἐγγὺς εἶ, Κύριε, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἀλήθεια. 152 κατ᾿ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά. - 153 ῎Ιδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. 154 κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με· διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με. 155 μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν. 156 οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί, Κύριε· κατὰ τὸ κρῖμά σου ζῆσόν με. 157 πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ θλίβοντές με· ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα. 158 εἶδον ἀσυνετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο. 159 ἴδε, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα· Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με. 160 ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. - 161 ῎Αρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου. 162 ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά. 163 ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα. 164 ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. 165 εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον. 166 προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα. 167 ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα. 168 ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου, Κύριε. - 169 ᾿Εγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με. 170 εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με. 171 ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου. 172 φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη. 173 γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην. 174 ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου, Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστι. 175 ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι. 176 ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην.

Τρίτη 18 Αυγούστου 2026

ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ

 ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ

Η λέξη αγαπολογία λέγεται συνήθως, όταν κάποιος θέλει να πει ότι γίνεται λόγος μόνο για την αγάπη, και παρά θεωρείται η γνώση της αλήθειας.
Εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί ό,τι και να θέλει κάποιος να πει, «η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει» (Α´ Κορ. ιγ´,8). Είναι λάθος να αποφεύγει να μιλάει κανείς για την αγάπη, μήπως κάποιοι τον κατηγορήσουν ότι, επειδή δεν έχει γνώση αληθείας, καταφεύγει σε αγαπολογία.
Μα η ίδια η αλήθεια μιλάει για την αγάπη και αλίμονο, αν κανείς σταματήσει να μιλάει γι’ αυτή. Ο Χριστός που είναι η Αλήθεια είπε, «εν τούτῳ γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιω. ιγ´,35).
Στον Σίμωνα δε τον Φαρισαίο είπε για την αμαρτωλή γυναίκα, «αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ» (Λουκ. ζ´,47). Δεν του είπε, επειδή γνώρισε πολλά, αλλά επειδή αγάπησε πολύ.
Από αυτό φαίνεται ότι αγάπη, και μάλιστα πολλή, είναι δυνατόν να έχει κανείς έστω και αν κατά τα άλλα είναι αμαθής.
Γνώση της αλήθειας όμως καθώς πρέπει δεν έχει κανένας, έστω και αν νομίζει ότι έχει αφού, «η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί. ει δε τις δοκεί ειδέναι τι, ουδέπω ουδέν έγνωκε καθώς δει γνώναι» (Α´ Κορ. η´,2).
Μακάρι λοιπόν να έχει κανείς αγάπη και να μιλάει για την αγάπη και ας του λένε άλλοι ότι λέει αγαπολογίες.
Πάντως, επειδή η αγάπη δε λοιδορεί, όποιος έχει αγάπη, δε θα πει ποτέ γι’ αυτόν που νομίζει ότι διδάσκει αλήθειες ότι λέει αληθολογίες.
Γιατί λοιπόν να λοιδορείται η λέξη αγαπολογία ως κάτι το κακό; Μήπως λόγω έλλειψης αγάπης; Ποιος ξέρει; Ξέρει ο λαός που λέει, «όσα δε φτάνει η αλεπού, τα λέει κρεμαστάρια ».
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών

ΕΙΠΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

 Είπε ο Χριστός για το διαζύγιο:

"᾽Ερρέθη δέ, ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον. Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται."
Ματθαίου 5 : 31-32 Υ/Γ Η εντολή αυτή του Χριστού δεν εφαρμόστηκε ποτέ μέσα στην Εκκλησία Του, διότι η Εκκλησία και διαζύγια για διάφορους λόγους δικαιολογεί και μέχρι τρεις γάμους επιτρέπει, και τη μοιχεία με αυτό το τρόπο δικαιολογεί. Άλλα είπε ο Χριστός και άλλα λέει η Εκκλησία Του, γι αυτό και υπάρχει πλήρης ασυμφωνία τουλάχιστον γι΄αυτό το θέμα των διαζυγίων. Κωνσταντίνος Στρατής Ερασιτέχνης ψάλτης

Ω βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού!

 "Ω βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού!

Ως ανεξερεύνητα τα κρίματα αυτού και ανεξιχνίαστοι αι οδοί αυτού!
Τις γαρ έγνω νουν Κυρίου;
Ή τις σύμβουλος αυτού εγένετο;
Ή τις προέδωκεν αυτώ , και ανταποδοθήσεται αυτώ?
Ότι εξ αυτού, και δι΄ αυτού και εις αυτόν τα πάντα.
Αυτώ η δόξα εις τους αιώνας . Αμήν.
Ρωμαίους ΙΑ΄ 33-36
Ερμηνευτικά σχόλια.
Η κατανόηση των πιο πάνω στίχων του αποστόλου Παύλου μας οδηγεί στην άκρα ταπείνωση μπροστά στη μεγαλοσύνη και στη παντοδυναμία του Θεού, στο πλούτο της χρηστότητας του, στη σοφία του και στη γνώση του, του οποίου τις αποφάσεις δεν μπορούμε να ερευνήσουμε , ούτε και να εξιχνιάσουμε τους δρόμους που ακολουθεί, αλλά ούτε και μπορούμε να γνωρίσουμε το νου του Κυρίου. Επίσης ούτε μπορούμε , ούτε έχουμε να δώσουμε τίποτα σε αυτόν, ούτε να ανταποδώσουμε τίποτα σε αυτόν. Διότι από αυτόν προέρχονται και μέσω αυτού και σε αυτόν ανήκουν τα πάντα. Γι΄αυτό κανένας να μην περηφανεύεται και να λέει " Εγώ έκανα αυτό ή το άλλο" Γιατί όλα τα κάνει ο Θεός, ακόμα και η αγάπη μας προς αυτόν είναι ο αντικατοπτρισμός της δικής του αγάπης προς εμάς.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Τα πονηρά πνεύματα έγιναν πονηρά μετά το διαχωρισμό τους από τους αγαθούς αγγέλους εξ αιτίας της αλαζονείας τους.

 Τα πονηρά πνεύματα έγιναν πονηρά μετά το διαχωρισμό τους από τους αγαθούς αγγέλους εξ αιτίας της αλαζονείας τους και γι αυτό εξέπεσαν από τις ουράνιες δυνάμεις του Θεού και έκτοτε κατοικοεδρεύουν στη γη. ο,τι κακό γίνεται, κάθε κακή είδηση, κάθε είδους αμαρτία που είναι η έκπτωση από τα δικαιωματα του ΧΡιστού, προέρχεται από τα πονηρά πνεύματα τα οποια διέπονται από μεγάλη κακία κατά του ανθρωπίνου γένους μετά τη πτώση τους, αλλά και κατά της γης που τα φιλοξενεί. Μια από τις πολλές πονηρίες τους είναι να πείθουν τους ανθρώπους ότι δεν υπάρχουν. Όμως υπάρχουν, και ως άυλα όντα μπορούν να διαπερνούν και να εισέρχονται παντού ακόμα και μέσα στους ανθρώπους τους οποίους κάνουν να συμπεριφέρονται με κακία και μίσος. Κανένας άνθρωπος αφ΄εαυτού του δεν είναι κακός γιατί είναι η εικόνα του αγαθού Θεού, έστω και αν αυτή η εικόνα έχει αμαυρωθεί εξ αιτίας της αμαρτίας. . Γίνεται όμως απίστευτα κακός 'οταν κατακλυσθεί από τα πονηρά πνεύματα, τα οποια προσπαθούν τελείως να εξαφανίσουν την έστω και αμαυρωθείσα εικόνα του Θεού από τον άνθρωπο και να τον κάνουν "μετάνθρωπο" πλήρως ελεγχόμενο από τον αντίχριστο που θα είναι η ορατή εικόνα του διαβόλου στη γη..

Όπως τα πάντα, έτσι και τα πονηρά πνε'υματα βρίσκονται κάτω από την απόλυτη κυριαρχία του Θεού , και τους δίνει τόσο βαθμό ελευθερίας, 'ωστε να πειράζουν τους ατελείς στη πίστη του Χριστού. Όποιος είναι ντυμένος με τη πνευματική πανοπλία του Χριστού δηλαδή την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την ετοιμασία του Ευαγγελίου της ειρήνης, τη πίστη, το λόγο του Θεού, τη προσευχή και τη δέηση, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τα πονηρά πνεύματα. Δεν μπορούν καθόλου να τον πειράξουν.
Κωνσταντίνος Στρατής. Ερασιτέχνης ψάλτης

ΤΑ ΜΕΣΑ "ΜΑΖΙΚΗΣ" ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ "ΜΑΖΑ", ΕΝΩ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

 Τα λεγόμενα μέσα "μαζικής" επικοινωνίας, χρησιμοποιώ τη λέξη του συρμού "μάζα" , μαζικής" κλπ, αν και δεν μου αρέσουν αυτές οι λέξεις, διότι οι άνθρωποι δεν είναι εύπλαστες "μάζες", αλλά ε'ιναι ανθρώπινες ψυχές, αυτά λοιπόν τα μέσα μετρούν τη θεαματικότητα και την ακροαματικότητα. Αυτά τα μετρούν και όλοι όσοι διατηρούν κανάλια στο γιου τιουμπ, ομάδες και σελίδες στο φ/β κ.λ.π. Επιδιώκουν να έχουν θεατές, ακροατές και ακολούθους. Αντιθέτως όσοι χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα για να διαδώσουν με ειλικρίνεια το χαρμοσυνο μήνυμα του Ευαγγελίου του Χριστού χωρίς κανένα ατομικό όφελος, δεν τους ενδιαφέρουν και ούτε επιθυμούν τα likes, τους ακόλουθους ή τα ευνοϊκά σχόλια τους. Η ,μεγάλη χαρά και αγαλλίαση τους είνια άλλη, και είνια η πεποίθηση ότι υπάρχουν άνθρωποι που θα ωφεληθούν μυστικά από την εφαρμογή του Ευαγγελίου του Χριστού στη ζωή τους που θα διδαχτούν από αυτούς, έστω και αν δεν τους γνωρίσουν προσωπικά ποτέ, ούτε θα μάθουν ποτέ τα ονόματα τους.. Η χαρά του κηρύττοντος το Ευαγγέλιο του Χριστού προέρχεται από πολύ απλά , 'ομως ουσιώδη πράγματα και για παράδειγμα αναφέρω αυτά τα λίγα πολύ απλά παραδείγματα :

1. Αν ένας σύζυγος πάψει να μιλάει άσχημα στη γυναίκα του και αντί αυτού της λέει καθε μέρα "σε αγαπώ", γιατ'ι θα έχει επηρεαστε'ι από τη διδασκαλία του Ευαγγελίου του Χριστού, αυτό είναι κάτι το πολύ μεγάλο.
2. Αν κάποιος πριν ξεκινησει να κακολογήσει ένα συνάνθρωπο του, σκεφτεί 'οτι αυτό είναι αμαρτ'ια σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού και σταματήσει , αυτό είναι ένα μεγάλο πράγμα.
κλπ.... κλπ.....
Κωνσταντίνος Στρατής Ερασιτέχνης ψάλτης

Ευαγγέλιο του Ιωάννου Γ΄κεφάλαιο στίχοι 13-21

 Kαὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς͵ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ο ων εν τω ουρανώ. Καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσεν τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ͵ οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου͵ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ΄ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὸν κόσμον͵ ὥστε τὸν υἱὸν αυτού τὸν μονογενῆ ἔδωκεν͵ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ΄ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον͵ ἀλλ΄ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι΄ αὐτοῦ. Ο πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται· ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται͵ ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις͵ ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς͵ ἦν γὰρ αὐτῶν πονηρὰ τὰ ἔργα. Πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς͵ ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· Ο δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς͵ ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα ὅτι ἐν θεῷ ἐστιν εἰργασμένα. ( Ευαγγέλιο του Ιωάννου Γ΄κεφάλαιο στίχοι 13-21 )

Ερμηνευτική σχολιαστική απόδοση.
Αυτοί οι οκτώ στίχοι είναι το κέντρο, η καρδιά, το "ρεζουμέ" όλης της Αγίας Γραφής και του κηρύγματος της Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστης.!
Όποιος έχει την άνωθεν ευλογία να κατανοήσει και να ενστερνισθεί την απόλυτη πνευματική δύναμη του νοήματος αυτών των στίχων, αυτός έγινε νέος άνθρωπος, και τώρα βλέπει τη προηγούμενη ζωή του σαν ένα βρώμικο κουρέλι, αυτός ήδη ντύθηκε το νέο ένδυμα του Χριστού, , ακόμη και τίποτα άλλο να μην έχει διαβάσει από την Αγία Γραφή, ήδη έχει καταλάβει όλο το Ευαγγέλιο του Χριστού, όλα τα υπόλοιπα όσα περιέχονται στην Αγία Γραφή είναι βοηθητικά για να καταλάβουμε αυτό το συνταρακτικό και θεμελιώδες νόημα αυτών των στίχων για την Ορθόδοξη Χριστιανική μας πίστη και πορεία προς την αιώνια ζωή και τη βασιλεία των ουρανών.
Πριν ακόμη συνταχθεί ο κανόνας των βιβλίων της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αυτό ήταν το αρχικό Αποστολικό κήρυγμα σε όλο το τότε γνωστό κόσμο από τα αρχικά πρώιμα χρόνια της Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστης.
Αλλά τί μας λένε αυτοί οι στίχοι;
1. Ότι κανένας δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά μόνο αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό, και έγινε υιός του ανθρώπου δηλαδή άνθρωπος, ενώ παράλληλα βρίσκεται στον ουρανό ως Θεός, και αυτός είναι ο Σωτήρας Κύριος Ιησούς Χριστός.
2. Και όπως ο Μωϋσής ύψωσε το περιφρονημένο φίδι στην έρημο, έτσι θα υψωθεί πάνω στο Σταυρό και ο Υιός του ανθρώπου περιφρονημένος και απεριμμένος ως κακοποιός, ώστε καθε ένας που θα πιστεύει σε αυτόν τον περιφρονημένο σταυρωμένο Χριστο δεν θα χαθεί, αλλά θα έχει ζωή αιώνια, διότι η βάση της σωτηρίας μας είναι η πίστη μας στο Σταυρωμένο Χριστό! Διότι τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός το κόσμο ώστε έδωσε τον μονογενη του Υιό ώστε να μη χαθεί όποιος πιστεύει σε Αυτόν αλλά να ζήσει αιώνια.
3. Ο Θεός δεν έστειλε τον Υιό του στο κόσμο της αμαρτίας, για να κρίνει τον αμαρτωλό κόσμο, αλλά τον έστειλε για να σωθεί ο αμαρτωλός κόσμος μέσω αυτού του Χριστού!
4. Όποιος πιστευει στο Χριστό δεν κρίνεται, εκείνος όμως που δεν πιστεύει ήδη έχει κριθεί από τώρα, διότι δεν πίστεψε στο όνομα του μονογενούς υιού του Θεού.
5. Μία είναι κρίση που θα κρίνει τον κόσμο, ότι το φως ήλθε στο κόσμο της αμαρτίας, όμως οι άνθρωποι της αμαρτίας αγαπήσανε περισσότερο το σκοτάδι του διαβόλου παρά το φως του Χριστού, και για ποιό λόγο; Διότι ήταν πονηρά τα έργα τους .
6. Γιατί όμως δεν αγαπούν το φως του Χριστού οι άνθρωποι της αμαρτίας; Διότι κάνουν φαύλα και αμαρτωλά έργα , γι΄αυτό μισούν το φως του Χριστού και δεν έρχονται προς το φως του Χριστού, ώστε να μην ελεγχθούν τα αμαρτωλά τους έργα μέσα στο άπλετο φως του Χριστού.
7. Όποιος όμως κάνει έργα που συνάδουν, συμφωνούν με την αλήθεια του Χριστού, αυτός έρχεται και πλησιάζει προς το φως του Χριστού, ώστε να φανερωθούν τα έργα του , ότι τα έχει πράξει να είναι σύμφωνα με το θέλημα του Τριαδικού Θεού.
Κωνσταντίνος Στρατής Ερασιτέχνης ψάλτης

Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. ( Ματθαίου 26, 11)

  Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. ( Ματθαίου 26, 11) Το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι αντίθετο του σύγ...