Κυριακή 30 Αυγούστου 2026

Μερικές επισημάνσεις για τον παρελθόντα αλλά και το σύγχρονο τρόπο ζωής στην Ανδρο.


                                               
Το έτος 1952 πήγα στην Α΄Τάξη του Δημοτικού στη Μεσαριά της Άνδρου και το έτος 1958 αποφοίτησα από το Δημοτικό Σχολείο και το ίδιο έτος έγινα μαθητής του τότε παλαιού εξαταξίου Γυμνασίου Ανδρου.
Αυτή την εισαγωγή τη κάνω για να πω ότι έχω πολύ ζωντανές μνήμες της Ανδρου της δεκαετίας του 1950. επειδή τότε ήμουν πια μεγάλο παιδί.
Λοιπόν τότε εκείνη τη παλιά εποχή από μηχανοκίνητα οχήματα υπήρχαν μόνο 4 ταξί, Ι.Χ αυτοκίνητα δεν υπήρχε ούτε ένα στην Ανδρο, και όλη η κίνηση των Ανδριωτών όλων των πόλεων και των 64 χωριών της Άνδρου γινότανε με τα γαϊδούρια που ήταν τα περισσότερα, ακιολουθούσαν σε αριθμό τα μουλάρια, και υπήρχαν και λιγώτερα άλογα για τους πιο εύπορους.
 Με τα ζώα αυτά οι Ανδριώτες κατέβαιναν από τα χωριά στις πόλεις, με αυτά πήγαιναν στους χορούς και στα πανηγύρια, με αυτά πήγαιναν και έρχονταν από τα χωράφια τους, με αυτά μετέφεραν στα καΊκια τα λεμόνια και τα κρεμύδια εξαγωγής και αυτά ήταν "το δεξί τους χέρι" για όλες τις ασχολίες τους. Ακόμη και οι τρεις μοναδικοί γιατροί που υπήρχαν τότε στην Άνδρο με τα βασικά ιατρικά τους όργανα που ήταν ένα θερμόμετρο, ένα στηθοσκόπιο και ένα πιεσόμετρο με αυτά τα ζώα ύστερα από πολύωρο δρόμο πάνω σε ημιονικούς και στενά μονοπάτια στα βουνά της Άνδρου  έφθαναν για να παράσχουν τις πρώτες βοήθειες στους ασθενούντας και ενίοτε ψυχορραγούντας συμπολίτες μας σε απομακρυσμένα χωριά χωρίς ασφαλτόδρομους τότε.
Όταν πήγαιναν λοιπόν οι παλιοί Ανδριώτες στα πανηγύρια και στους χορούς γειτονικών χωριών με τα γαϊδουρια τους ή τα μουλάρια τους κατά κανόνα τις πρωϊνές ώρες πάντοτε καβάλα στα πεινασμένα  ζώα τους πάντα μεθυσμένοι γύριζαν στα σπίτια τους για να αναπαυθούν και αυτοί και τα ζώα τους που ενδιαιτούσαν στους σταύλους των σπιτιών τους, χωρίς να τους πειράζει καθόλοι η βρώμα, αλλωστε και τους χοίρους στις αυλές των σπιτιών τους τους ανέθρεφαν.  Υπολογίζεται ότι τότε υπήρχαν στην Ανδρο περίπου 3.000, γαϊδουρομούλαρα με συνέπεια να είναι καθαρά όλα τα βουνά στην Άνδρου γιατί τα ζώα αυτά καθάριζαν τέλεια όλα τα χωράφια, με συνέπεια ποτέ να μη κινδύνευαν τα χωριά της Άνδρου από φωτιές, και τότε καμμια άρχή δεν επενέβαινε για να τους βάλει πρόστιμο , ούτε κανένας διανοούνταν να τους κάνει μήνυση , επειδή είχαν δεμένα με το καπίστρι τα ζώα τους , για όλη τη νύχτα χωρίς φαϊ και χωρίς νερό την ώρα που αυτοί "μπεκρόπιναν "χόρευαν και διαπληκτίζονταν  στους χορούς και στα πανηγύρια.για τα όμορφα μάτια μιας ωραίας και καλλίγραμμης Ανδριώτισσας.
Τώρα όμως ζούμε στην εποχή των μηνύσεων για "ψύλλου πήδημα" και στην εποχή των προστίμων επειδή παραμελήθηκε η γάτα, δίψασε ο σκύλος, βρέθηκε δεμένο ένα γαΙδούρι, ή έχουν μπαστούρες τα κατσικοπρόβατα.
Τώρα που οι νεόπλουτοι αναβάτες μεγαλοπρεπών και πανάκριβων αυτοκινήτων που πιάνουν το μισό του πλάτους των ασφαλτόδρομων και τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα για τα οδηγικά δεδομένα της Ανδρου και για τους γεμάτους από στροφές δρόμους της Άνδρου, τώρα είναι που μας ενοχλεί ο κόκκορας που κουκουρίζει την αυγή, μας ενοχλούν τα αιγοπρόβατα που βελάζουν, οι κότες και τα κοτέτσια που μυρίζουν,  μας ενοχλεί κάποιος από τους ελάχιστους γαΙδάρους που έχουν απομείνει και ¨γκανίζει", ή μια από τις ελάχιστες αγελάδες που "μουγκανίζει", μας ενοχλεί  ένας εργάτης μεθυσμένος αναβάτης αλόγου, μας ενοχλεί η φανταστική κακοποίηση των ζώων, μας ενοχλεί η ελάχιστη διακοπή του νερού, όταν από την άλλη αθέατη ( στα μάτια μας που ό,τι θέλουν βλέπουν),  πλευρά εκατομμύρια άνθρωποι προσφυγοποιούνται, τρέχουν πεινασμένοι και διψασμένοι στις ερήμους,  σκοτώνονται ανηλεώς από "παράπλευρες απώλειες" όπως τις ονομάζουν κατ΄ευφημισμό οι πρωτεργάτες δημιουργοί των πολέμων, για τους οποίους όλοι εμείς οι "καλοπερασάκηδες" και σκασμένοι από το πολύ φαϊ του Δυτικού  τεχνολογικά και χορτάτου μέχρι σκασμού  κόσμου συναινούμε και συντηρούμε στέλνοντας μάλιστα όπλα στους εμπολέμους. ¨Οταν τα σύγχρονα σφαγεία σφάζουν εκατομμύρια βρώσιμα ζώα το χρόνο για να γεμίσουν όσο δεν παιρνει άλλο  το πάντα άδεια στομάχια μας.  Άλλωστε το λέμε ανερυθρίαστα όλοι μας οταν φάμε πολύ φαϊ και λέμε "έσκασα" δεν μπορώ να φάω άλλο, ενώ στην ουσία δεν "σκάσαμε" απλά χορτάσαμε και μάλιστα χωρίς να προσφέρουμε τις ευχαριστίες μας στο Θεό για το καθημερινό φαγητό μας.
Γι΄αυτό και επειδή τα χάλια μας είναι απερίγραπτα γι΄αυτούς τους λόγους δεν κρατούν οι γάμοι και τα διαζύγια είναι συνεχή, γι΄αυτό αυξάνουν οι γυναικοκτονίες, και τα παιδικά εγκλήματα, γι΄αυτό τρέχουμε στα δικαστήρια για τη παραμικρή ενόχληση που θα υποστούμε, γι΄αυτό τρέχουμε με τα αυτοκίνητα σαν τρελοί στους δρόμους και όποιον πάρει ο χάρος, γι΄αυτό αλλοίμονο τα ναρκωτικά καταστρέφουν ζωές ειδικά στα τουριστικά θέρετρα της Πατρίδας μας,  γι΄αυτό προσπαθούμε να ζήσουμε εξαπατώντας ο ένας τον άλλον, γι΄αυτό όλοι μας τρεχουμε στα νοσοκομεία για να παρατείνουμε την άχρηστη και ανωφελή ζωή μας, και για όλα αυτά η αιτία είναι μία : Ζούμε χωρίς Χριστό, και κατ΄επέκταση χωρίς την εφαρμογή της σωτηριώδους διδασκαλίας του, αθύρματα και άχυρα που τα παρασύρει ο άνεμος της νέας τάξης και της παγκοσμιοποίησης.
Ενώ οι πρόγονοι μας Ανδριώτες πάμφτωχοί και αγράμματοι χωρίς κανένα πτυχίο πολλοί από αυτούς δεν είχαν τελειώσει ούτε το Δημοτικό, και μονίμως πεινασμένοι,  ακόμη και μεθυσμένοι στους χορούς και στα πανηγύρια είχαν άλλο πολιτισμό τελείως διαφορετικό και σκάλες ανώτερο από το τωρινό  δικό μας ψευτοπολιτισμό και ¨κουλτούρα" του πρωκτού.
Δεν διενοείτο ποτέ  κανένας "να καρφώσει" το φτωχό συνανθρωπο του στην Αστυνομία επειδή ήταν μεθυσμένος αναβάτης αλόγου, ή είχε δεμένο το γαϊδούρι του ή το μουλάρι του ή το άλογο του, ή είχε μπαστούρες στα κατσικοπρόβατα του. Και εν κατακλείδι θέλω να κανω ένα ερώτημα και να δώσω και την απάντηση του. Τί είναι εκείνο που αύξησε υπέρμετρα στην Ελλάδα τις αδέσποτες γάτες και τους αδέσποτους σκύλους που συνεχώς αυξάνονται? Είναι οι χιλιάδες τόνοι γατοτροφής και σκυλοτροφής. Όπου υπάρχει άφθονο φαϊ όλα τα ζώα πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. 
Ζητώ να με συγχωρήσετε όσοι στενοχωρεθήκατε για τα όσα έγραψα, αλλά αυτή είναι η αλήθεια όπως τουλάχιστον την έχω βιώσει από τα παιδικά μου χρόνια και την αντιλαμβάνομαι σήμερα στα γεράματα μου.

Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Υ/Γ 
Τη παρακάτω ιστορία μου την είπε πριν από πολλά χρόνια ένας αείμνηστος Λαμυριανός που ήταν τότε στα 90 χρόνια του ήταν γενημένος το έτος 1914 συνομίληκος του αείμνηστου πατέρα μου Πέτρου Στρατή, θα την αφηγηθώ όπως θυμάμαι όπως μου την είπε:.
Πιο κάτω μεταφέρω το γεγονός όπως μου το είπε και με τη δική του φρασεολογία.
"Θα σου πω κάτι, καϋμένε, που το έχω βάρος στη συνείδηση μου, αλλά πρέπει να το γνωρίζεις.
 Ήμουν 24 χρονών πριν από το πόλεμο και είχα πάει σε ένα χορό στο Πιτροφό, πήγα με τα πόδια από τα Λάμυρα.
Όμως όταν τέλειωσε ο χορός τις πρωϊνές ώρες, ήμουνα μεθυσμένος και δεν μπορούσα να γυρίσω με τα πόδια γιατί παραπατούσα.
Εκλεψα λοιπόν ένα γάΙδαρο που ήταν δεμένος έξω από τη σάλα του χορού, τον καβάλησα και ξεκίνησα για τα Λάμυρα, χωρίς να ξέρω σε ποιον ανήκε ο γαϊδαρος.
Όμως όταν έφτασα στη Κουμανή ο γάιδαρος έξω από ένα σπιτι στήλωσε τα πόδια του και δεν ήθελε πια να προχωρήσει ούτε ένα βήμα! 
Το σπίτι αυτό ήταν το δικό σου και ο γαϊδαρος ήταν του πατέρα σου, όπως πληροφορήθηκα πολύ αργότερα!
Γιατί και ο πατέρας σου με το γαιδαρό του είχε έρθει στο χορό στο Πιτροφό.
Τον βίασα το γαίδαρο κεντώντας τον κατά τη τότε συνήθεια και ρίχνοντας του μερικές "βιτσιές" στα οπίσθια του και τον ανάγκασα να συνεχίσει τη πορεία μέχρι τα Λάμυρα , όπου εκεί τον παράτησα!.
Ο πατέρας σου τον βρήκε εξαντλημένο μετά από μια εβδομάδα. "

Όλα αυτά μου τα είπε γελώντας , δεν τον παραξήγησα αλλά του είπα: "Συγχωρημένος να είσαι, γιατί ήσουν μεθυσμένος από το γλέντι του χορού, όταν έκανες αυτή την αμαρτία"

Κωνσταντίνος Στρατής
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...