Οι αείμνηστοι ο παππούς μου Κωνσταντίνος Στρατής και η γιαγιά μου Αννέτα Στρατή το γένος Σαλάχα. Ο παππούς μου ήταν γεωργός και έζησε όλη του τη ζωή στα χωράφια σε σκληρές για την εποχή εκείνη αγροτικές εργασίες. Στα εορτάσιμα οικογενειακά τραπέζια πάντα τραγουδούσε καντάδες και τραγούδια της εποχής του με το έμφυτο μουσικό του τάλαντο και τη καταπληκτική φωνή του. Κοιμήθηκε σε μεγάλη ηλικία το έτος 1952.. Μαζί με τη γιαγιά μου δημιούργησαν υπερπολύτεκνη οικογένεια. Το πιο μικρό τους παιδί ήταν ο αείμνηστος πατέρας μου. Η γιαγιά μου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ο πατέρας της και προππαπος μου ήταν Καθολικός στο θρήσκευμα, η δε προγιαγια μου είχε γεννηθει στη Κουμανή της Ανδρου και ήταν Ορθοδοξη Χριστιανή. Η γιαγια μου ήρθε στην Ανδρο με τους γονείς της σε ηλικία 12 χρόνων και κοιμήθηκε το έτος 1966. Ήταν μορφωμένη γυναίκα για την εποχή της με πολλές θεολογικής γνώσεις και ακλόνητη πίστη στον Τριαδικό Θεό, στο Χριστό, στη Παναγία και στους Άγιους. Αυτή με δίδαξε από νήπιο τη Χριστιανική πίστη ώστε σε ηλικία 5 χρόνων να γνωρίζω άπταιστα το Σύμβολο της Πίστεως και την ερμηνεία του. Μου διηγούνταν διάφορες ιστορίες από την Κωνσταντινούπολη και τα περίχωρα της και γενικά στη πρώιμη παιδική μου ηλικία με είχε κάνει ξεφτέρι στη Θεολογία, ακόμα με είχε μάθει να συλλαβίζω και να διαβάζω από το 4 χρόνια μου.. Η αγαπημένη της φράση που μας έλεγε σε όλα της τα εγγόνια ήταν "Κοιτάχτε παιδιά , όταν έρθει η εποχή να παντρευτείτε να κοιτάτε την ηθική ποιότητα και τη καλοσύνη όχι μόνον των γονέων του γαμπρού ή της νύφης αλλά και των παππούδων τους! " ήταν σοφή γυναίκα.
Να είναι αιωνία η μνήμη του παππού μου και της γιαγιάς μου.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης .

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.