Παρασκευή 15 Μαΐου 2026

Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 "Ο δε καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, αγαθωσύνη, πίστη, πραότητα, και εγκράτεια." (Γαλάτας 22-23) Η χαρά σαν καρπός του Πνεύματος του Θεού παραμένει μέσα στον άνθρωπο ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις που τυχόν αντιμετωπίζει.

Η αληθινή χαρά προέρχεται από τον Ιησού Χριστό, όπως ο ίδιος μας επισημαίνει με τα εξής λόγια Tου:
" Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν μείνει και η χαρά υμών πληρωθεί" (Ιωάννου ιε΄11)
Και σε μετάφραση " Αυτά σας τα έχω πει ώστε η δική μου χαρά να μένει μέσα σας και να σας γεμίζει" Αλλά ποιά είναι τα χαρακτηριστικά της χαράς του Θεού;Η χαρά του Θεού είναι αμετακίνητη μέσα στη ψυχή των πιστών Χριστιανών, καμμιά δύναμη και κανένας φόβος δεν μπορεί να την εκριζώσει, οπως μας λέγει ο Χριστός " Τη χαρά σας κανένας δεν μπορεί να σας την πάρει" (Ιωάννου ιs΄ 22 ). Η χαρά του Θεού αφαιρεί το άγχος, τη θλίψη, τη κατάθλιψη και το φόβο.
Αντί να παίρνουν φάρμακα για να καταπολεμήσουν το άγχος, τη θλίψη, την κατάθλιψη, το φόβο και την αγωνία, ιδού το μέγα φάρμακο, η Χαρά του Θεού!
Οπως και όλα τα τα υπόλοιπα ουράνια δώρα του Αγίου Πνεύματος που είναι η αγάπη, , η ειρήνη, η δικαιοσύνη, η πίστη, η αγαθοσύνη, έτσι και η χαρά δεν μπορούν να αφαιρεθούν από καμμιά ενάντια δύναμη.
Ο απόστολος Ιάκωβος λέει τα εξής λόγια για τη Χαρά ..
"Να έχετε χαρά, όταν περιπέσετε δε διάφορους πειρασμούς, και να ξέρετε οτι έτσι δοκιμάζεται η πίστη σας και αυξάνει η υπομονή σας. Η δε υπομονή, σας φέρνει πιο κοντά στην τελειότητα."
Ενα χαρακτηριστικό της χαράς του Χριστού εκτός από τη σταθερότητα είναι και η μονιμότητα της μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, σε όλο το χρόνο της ζωής του έως και του θανάτου . Η χαρά σαν καρπός του Αγίου Πνεύματος παραμένει πάντα μέσα στον άνθρωπο εντός του οποίου κατοικεί ο Χριστός σε όλες τις καταστάσεις της ζωής του, ακόμη και στις πιο θλιβερές, ακόμη και στο θάνατο ενός προσφιλούς του προσώπου.
Αυτό φυσικά φαίνεται πολύ περίεργο. Και εύλογα θα πει κάποιος :
"Μα, πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό;" Και όμως δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά γιατί και ο θάνατος, εφόσον μέσω αυτού η ψυχή του ανθρώπου οδηγείται στην αιώνια ζωή, εμπεριέχει το στοιχείο της χαράς και της μακαριότητας-ευτυχίας αν και η λύπη μας και η θλίψη μας είναι μεγάλη μπροστά στο μυστήριο του θανάτου..
Και αυτό αποδεικνύεται εκ του οτι όλες οι εορτές και πανηγύρεις των αγίων της Εκκλησίας εορτάζονται κατά κανόνα την ημέρα της κοίμησης τους, που το τέλος σχεδόν των περισσοτέρων ήταν μαρτυρικό.
Καί όμως η Εκκλησία θεωρεί ημέρα εορτής και πανηγύρεως την κοίμηση των αγίων της ακόμη και με μαρτυρικό θάνατο!
Η ιδια η νεκρώσιμη ακολουθία εμπεριέχει καλά κρυμμένο το στοιχείο της χαράς που είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος.
Διαβάστε την ακολουθία ολη, οσοι έχετε χρόνο και ενδιαφερόσαστε για αυτά τα πράγματα, και λίγο αν προσέξετε θα το διαπιστώσετε και εσείς οι ίδιοι ότι εκτός από τα άφθονα παρηγορητικά στοιχεία έχει οπως προείπα καλά κρυμμένο και το συναίσθημα αυτό της αληθινής μακαριότητας και ευτυχίας της ανθρώπινης ψυχής.
Τούτο το αντιλαμβανόμαστε καθαρά ακούγοντας το Ιερό Ευαγγέλιο που διαβάζεται κατά την νεκρώσιμη καθώς επίσης επίσης και το Αποστολικό ανάγνωσμα, και τους Μακαρισμούς.
Με αυτή την έννοια δεν επιτρέπεται οι πενθούντες Χριστιανοί έστω και αν έχουν χάσει το πιο προσφιλές τους πρόσωπο, να μην εκκλησιάζονται κατά τις χαρμόσυνες μεγάλες εορτές της Εκκλησίας μας, και να λένε " έχω πένθος δεν πάω τέτοια μέρα στην Εκκλησία!"
Αντιθέτως είναι μεγαλύτερη ανάγκη για τους πενθούντες, οπως και για όλους να εκκλησιάζονται και τις ημέρες αυτές γιατί έτσι απαλύνεται ο πόνος τους και η θλίψη τους.
Ψαλμός 29 ( Μιλάει για τη Χαρά στο στίχο 12)
2 Υψώσω σε, Κύριε, ὅτι ὑπέλαβές με καὶ οὐκ εὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ᾿ ἐμέ. 3 Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρὸς σέ, καὶ ἰάσω με· 4 Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον. 5 ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι αὐτοῦ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ· 6 ὅτι ὀργὴ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ, καὶ ζωὴ ἐν τῷ θελήματι αὐτοῦ· τὸ ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς καὶ εἰς τὸ πρωΐ ἀγαλλίασις. 7 ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου· οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα. 8 Κύριε, ἐν τῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν· ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος. 9 πρὸς σέ, Κύριε, κεκράξομαι, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι. 10 τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου ἐν τῷ καταβαίνειν με εἰς διαφθοράν; μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου; 11 ἤκουσε Κύριος, καὶ ἠλέησέ με, Κύριος ἐγενήθη βοηθός μου. 12 ἔστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοί, διέῤῥηξας τὸν σάκκον μου καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην, 13 ὅπως ἂν ψάλῃ σοι ἡ δόξα μου καὶ οὐ μὴ κατανυγῶ. Κύριε ὁ Θεός μου, εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι.
Μετάφραση στίχου 6.
Η οργή του Κυρίου είναι στο θυμό Του, και η ζωή στο θέλημά Του.
Εάν το βράδυ θα διανυκτερεύει μαζί σας το κλάμα σαν παροδικός επισκέπτης , το πρωί όμως θα έλθει από το Κύριο η χαρά και η ευφροσύνη.
Μετάφραση στίχου 12
Συ, Κύριε, μετέβαλες το θρήνο μου σε χαρά, έσχισες το σάκο που φορούσα σε ένδειξη του πένθους και της ταπείνωσης μου μου, και με τύλιξες γύρω-γύρω με χαρά και ευφροσύνη·
Μακάριοι εστέ όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ΄υμών ψευδόμενοι ένεκεν εμού. Χαίρετε και αγαλλιάσθε, οτι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς. ούτω γαρ εδίωξαν τους προφήτας τους προ υμών. ( Στίχοι από τους Μακαρισμούς της επί του όρους ομιλίας του Χριστού)
Ερμηνεύοντας αυτούς τους δύο στίχους βλέπουμε οτι ο Χριστός μας προτρέπει να έχουμε χαρά και να είμαστε μακάριοι=ευτυχισμένοι, όταν μας ονειδίζουν, μας καταδιώκουν και λέγουν κάθε είδους πονηρά λόγια εναντίον μας, λέγοντας ψέματα, εξ αιτίας του Χριστού.
Πρέπει λοιπόν να έχουμε χαρά και αγαλλίαση, γιατί ο μισθός μας, τουτέστιν η ανταπόδοση της διακονίας μας αυτής που είναι η διάδοση του Θείου Λόγου, θα είναι μεγάλη στους ουρανούς. Διότι αυτό το δρόμο πέρασαν και όλοι οι προφήτες πριν από εμάς.
Βλέπουμε λοιπόν το εξής παράδοξο για τα ανθρώπινα μέτρα, δηλαδή ο πιστός Χριστιανός να αισθάνεται χαρά και αγαλλίαση ακόμη και μέσα στους ονειδισμούς, τις ύβρεις και τις συκοφαντίες που υφίσταται.
Ολοι οι άγιοι του Θεού είχαν αυτή τη χαρά μέσα τους ακόμη και την ώρα των μαρτυρίων, των φυλακίσεων, των διωγμών και του θανάτου.
Η απόδειξη είναι οτι τη χαρά αυτή την αισθάνονται ακόμη και σήμερα όλοι οι Χριστιανοί όταν εορτάζουν τις μνήμες των αγίων την ημερομηνία του μαρτυρικού τους θανάτου, γιατί ο μαρτυρικός θάνατός τους δεν άλλο παρά η μετάβασή τους από αυτή τη πρόσκαιρη και απατηλή ζωή στην αιώνια ζωή μαζί με το Χριστό.
Το ιερό Ευαγγέλιο που διαβάζεται στη μνήμη ιερομαρτύρων, οι οποίοι με χαρά υπέμειναν τα βασανιστήρια και τους πόνους και τις θλίψεις έως θανάτου, εξ αιτίας του οτι δημόσια ομολόγησαν τον Χριστό, λέγει τα εξής:
Εκ του κατά Λουκά Ευαγγελίου.
Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού μαθηταίς. Πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ· 9 ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ. 10 καὶ πᾶς ὃς ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· τῷ δὲ εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκ ἀφεθήσεται. 11 ὅταν δὲ προσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνᾶτε πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε ἢ τί εἴπητε· 12 τὸ γὰρ ἅγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἃ δεῖ εἰπεῖν.
Υπάρχουν χαρές και "χαρές".
Υπάρχει η αληθινή χαρά που τρέχει σαν ποταμός από το θρόνο του Θεού και υπάρχει και η ψεύτικη "χαρά" που πηγή της έχει τις δυνάμεις του σκότους.
Και πώς τις διακρίνουμε τη μία από την άλλη;
Λέει λοιπόν ο Χριστός τα εξής:
Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον Κεφάλαιον 16 και στίχοι 20-22
Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ' ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται. ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ, λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον. καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ' ὑμῶν.

Αληθεια,αλήθεια, λέει ο Χριστός, σας λέγω ότι σεις θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ο δε κόσμος θα χαρεί.
Εσείς θα λυπηθείτε, αλλά η λύπη σας θα μετατραπεί σε χαρά.
Η γυναίκα όταν γεννάει λυπάται γιατί ήλθε η ώρα της. Όταν όμως γεννήσει το παιδί, δεν θυμάται πια τη λύπη , γιατί έχει χαρά επειδή γεννήθηκε άνθρωπος στον κόσμο.
Και εσείς τώρα έχετε λύπη, πάλι όμως θα με δείτε και θα χαρεί η καρδιά σας, και τη χαρά σας κανείς δεν μπορεί να σας την αφαιρέσει.
Οταν κλαίνε και θρηνούν οι μαθητές του Χριστού για το κακό που κυριαρχεί στο κόσμο, ο κόσμος της αμαρτίας χαίρεται.
Η λύπη όμως αυτή θα μετατραπεί σε χαρά. Μακάριοι οι πενθούντες οτι αυτοί παρακληθήσονται.
"Χαρά" έχει και ο αμαρτωλός κόσμος όταν διώκονται, φυλακίζονται και θανατώνονται οι μαθητές του Χριστού. Αυτό εννοεί ο Χριστός με τα όσα παραπάνω λέει στα λόγια του αυτά.
Θυμηθείτε για παράδειγμα ότι στο παλάτι του βασιλιά Ηρώδη είχαν τραπέζι με γλέντια και χορούς, εκεί που χόρευε η Σαλώμη τον αισθησιακό της χορό, και όμως την ίδια στιγμή της "χαράς" εκείνης, ο δήμιος στάλθηκε στη φυλακή και αποκεφάλισε τον Ιωάννη το Βαπτιστή, το κεφάλι του οποίου το έφεραν μέσα σε ένα πιάτο και το παρουσίασαν απάνω στο τραπέζι της "χαράς" λόγω των γενεθλίων του Ηρώδη.
Ο Ιησούς Χριστός για να αντιπαραβάλει τη ψεύτικη "χαρά" προς την αληθινή χαρά, την αληθινή χαρά ως καρπό του αγίου Πνεύματος την παρομοιάζει με την άδολη χαρά της μητέρας μόλις φέρει το παιδί της στον κόσμο.
Με την ίδια χαρά και ακόμη μεγαλύτερη θα χαρούν οι αληθινοί μαθητές του Χριστού στη δευτέρα παρουσία Του, όταν έλθει να κρίνει και τους ζωντανούς και τους νεκρούς, του οποίου η βασιλεία είναι αιώνια..
Αμέσως μετά την ανάγνωση του Εωθινού Ευαγγελίου κάθε Κυριακή και το "Δόξα σοι Κύριε, δόξα σοι " που ψάλλουμε, διαβάζουμε το εξής :
"Ανάστασιν Χριστού θεασαμενοι, προσκυνήσωμεν άγιον, Κύριον Ιησούν τον μόνον αναμάρτητον.
Τον Σταυρόν σου Χριστέ προσκυνούμεν και την αγίαν σου ανάστασιν υμνούμεν και δοξάζομεν.
Σύ γαρ εί Θεός ημών, εκτός σου άλλον ουκ είδαμεν, το όνομά σου ονομάζομεν.
Δεύτε πάντες οι πιστοί προσκυνήσωμεν την του Χριστού αγίαν ανάστασιν.
Ιδού γαρ ήλθε δια του σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω.
Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον, υμνούμεν την ανάστασιν αυτού. Σταυρόν γαρ υπομείνας δι΄ ημάς θανάτω θάνατον ώλεσεν."
"Αφού είδαμε την ανάσταση του Χριστού, ας προσκυνήσουμε τον άγιο, Κύριο Ιησού τον μόνο αναμάρτητο.
Προσκυνούμε Χριστέ το Σταυρό σου και την αγία σου ανάσταση υμνούμε και δοξάζουμε.
Διότι εσύ είσαι ο Θεός μας, εκτός από εσένα άλλον δε γνωρίζουμε, ονομάζουμε το δικό σου όνομα.
Ελάτε όλοι οι πιστοί να προσκυνήσουμε την άγια ανάσταση του Κυρίου.
Διότι να ήλθε δια του Σταυρού χαρά σε όλο το κόσμο.
Πάντοτε ευλογούντες τον Κύριο, υμνούμε την ανάστασή του.
Διότι επειδή υπέμεινε τον Σταυρό για μας, δια του θανάτου του εξαφάνισε τον θάνατο."
Η αιτία αυτής της Χαράς του Θεού που κυριαρχεί στη ζωή μας, αν ανήκουμε στο Χριστό, βλέπουμε οτι είναι ο Σταυρικός ~Θάνατος του Χριστού και η Ανάσταση Του!
Αυτή είναι η αληθινή επουράνια Χαρά και αυτό είναι το Ευαγγέλιο του Χριστού, δηλαδή η καλή αγγελία. ( Ευ- αγγέλλω = Ευαγγέλιο), οτι ο Χριστός δια του σταυρικού του θανάτου νίκησε το θάνατο! Επομένως πώς να μην έχουν χαρά οι Χριστιανοί όταν υποβάλλονται και αυτοί σε πόνους και θλίψεις χάριν του Χριστού;
Αυτή τη Χαρά αισθάνθηκαν όλοι οι άγιοι, γι΄αυτό και ευχαρίστως υπέμειναν κάθε είδους βασανιστήρια, και οδύνες.
Αμήν.
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...