Τρίτη 6 Μαΐου 2025

ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015 ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΕΤΑ ΣΧΟΛΙΩΝ (ΜΕΡΟΣ 2 )

 Αποκάλυψη Ιωάννου, κεφάλαιο Α΄στίχοι 4-5-6

4 Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων, ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ, 5 καὶ ἀπὸ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς καὶ λούσαντι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ, 6 καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλείαν, ἱερεῖς τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὐτοῦ, αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν

Μεταφραστικά σχόλια
Τα παρακάτω σχόλια είναι προσωπικές μου σκέψεις και σε καμιά περίπτωση δεν διεκδικούν το αλάθητο, έτσι ζητώ την κατανόηση του αναγνώστη, καθόσον μάλιστα δεν είμαι ειδικός στα θεολογικά ζητήματα.
Ο Ιωάννης γράφει προς τις επτά Εκκλησίες που βρίσκονται στην Ασία. Η χάρη και η ειρήνη του Θεού που είναι Αυτός που είναι ο ών, δηλαδή που υπάρχει αιωνίως, υπήρχε αιωνίως, και είναι ερχόμενος, και από τα επτά πνεύματα του Θεού τα οποία βρίσκονται μπροστά στο θρόνο Του, και από τον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο πιστός μάρτυρας, αυτός που αναστήθηκε πρώτος από τους νεκρούς και είναι ο άρχοντας όλων των βασιλιάδων της γης, δηλαδή Αυτός που εξουσιάζει και κυριαρχεί πάνω σε όλους τους άρχοντες της γης.
Αυτός μας αγαπάει και μας και μας έλουσε με το αίμα του για να μας καθαρίσει από τις αμαρτίες μας, και δημιούργησε για μας αιώνια βασιλεία και μας έκανε ιερεις στο Θεό και πατέρα του, δηλαδή συμμέτοχους στη προσφορά της λατρείας στο Θεό και πατερα του, που σε Αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη αιωνίως. Αμήν.
Οι 7 Εκκλησίες ήταν οι πρώτες Χριστιανικές Εκκλησίες τις οποίες δημιούργησαν οι πρώτοι απόστολοι του Χριστού στη Μικρά Ασία ήτοι στη σημερινή Τουρκία.
Πιο κάτω ο Ιωάννης τις ονομάζει και με τη χάρη του Θεού θα δούμε τα ονόματά τους. Ομως κατ΄επέκταση η Αποκάλυψη δεν απευθύνεται μόνον συμβολικά προς τις πρώτες αυτές Εκκλησίες, αλλά σε όλη την οικουμένη.
Ο Θεός είναι αιώνιος δεν έχει μήτε αρχή μήτε τέλος, αυτός είναι ο δημιουργός των πάντων. Ολα φθείρονται, όλα κονιορτοποιούνται, ακόμη και οι παμμέγιστοι αστέρες πεθαίνουν, η γη συνεχώς αλλάζει, οι άνθρωποι φευγαλέα έρχονται και για πολύ λίγο χρόνο πάνω στη γη και μετά γίνονται στάχτη και κάποια ξεχασμένα οστέα στα νεκροταφεία.
Ομως ο Θεός υπάρχει πάντοτε ( Ο ΩΝ) προυπήρχε πάντοτε ( Ο ΗΝ ), και θα έλθει πάλι ( Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ), θα έρθει πάλι στη γη για να κρίνει ζώντας και νεκρούς, ού της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος, κατά το Σύμβολον της Πίστεως.
Αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός ο πολυαγαπημένος Σωτήρας όλου του κόσμου, ο οποίος ήλθε ως άνθρωπος και δοκίμασε τη κακία των άνθρώπων, τις ύβρεις, τους εμπαιγμούς, τις μαστιγώσεις, τον ακάνθινο στέφανο, το Σταυρικό θάνατο,
Και ποιά η αιτία για όλα αυτά; H αιτία είναι οτι οι άνθρωποι της εποχής του δεν τον θεώρησαν Υιό του Θεού, οπως ο ίδιος είπε, αλλά και παράλληλα Υιό του ανθρώπου. Δεν δάχτηκαν τη σωτηριώδη διδασκαλία του και θεώρησαν κοινό το αίμα της Διαθήκης Του.
Και σήμερα δεν έχει αλλάξει πολύ η κατάσταση και συνεχώς χειροτερεύει.
Ομως ο Ιησούς Χριστός ήδη έχει εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του, η οποία επί της γης συμβολίζεται από την Εκκλησία του και οι αληθινοί Χριστιανοί είναι οι επί της γης άγγελοι του, τουτέστιν οι συμμετέχοντες και εικονίζοντες τα αγγελικά τάγμα των Χερουβείμ καθώς ακούμε όταν ψάλουμε τον Χερουβικό ύμνο κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.
Ολη η δόξα και η δύναμη ανήκουν σε αυτόν τον παντοδύναμο Θεό στου οποίου τα χέρια υπάρχει η πνοή μας, και αν ζούμε είναι γιατί Εκείνος το επιτρέπει, οπως επιτρέπει και το κάθε τί στη ζωή μας.
Εκείνος είναι αιώνιος, εμείς είμαστε παροδικοί και πρόσκαιροι, Εκείνος ζει μέσα στο φως και οι άνθρωποι πολλές φορές προτιμούν το σκοτάδι παρά το φως.
Τα επτά πνεύματα που αναφέρει ο Ιωάννης είναι ένας συμβολικός αριθμός, ο οποίος αναφέρεται πολλές φορές σε όλη την Αγία Γραφή.
.Συνεχίζεται.

Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος
Ερασιτέχνης ψάλτης

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΕΤΑ ΣΧΟΛΙΩΝ. ( ΜΕΡΟΣ 1 )
Από σήμερα θα αρχίσω μια προσωπική μελέτη μου που θα είναι μετάφραση μετά σχολίων πάνω στο προφητικό βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, που είναι το τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης.
Οδηγός μου θα είναι το πρωτότυπο κείμενο της Καινής Διαθήκης στην αρχαία Ελληνική γλώσσα.
Η εργασία μου αυτή θα μου πάρει αρκετό καιρό για να την τελειώσω, αν ο Θεός επιτρέψει και ζήσω για να την ολοκληρώσω.
Δεν γνωρίζουμε μέχρι πότε οι Χριστιανοί θα είναι ελεύθεροι και όχι φυλακισμένοι, γιατί σύμφωνα με την Αποκάλυψη έρχεται η εποχή των διωγμών των αληθινών μαθητών του Χριστού που μπροστά στην αποκάλυψη της αλήθειας και του ελέγχου της αμαρτίας θα υποστούν ανήκουστες ταλαιπωρίες, οπως είναι προφητευμένο μέσα στο ίδιο αυτό βιβλίο που θα μελετήσουμε, όμοιες ταλαιπωρίες σαν του Ευαγγελιστή Ιωάννη που έγραψε το προφητικό του αυτό βιβλίο ως εξόριστος στη Πάτμο στα τέλη του πρώτου μετά Χριστόν αιώνα ( γύρω στα 90 μ.Χ)

Σήμερα θα μελετήσουμε τα τρία πρώτα εδάφια του πρώτου κεφαλαίου.
Αποκάλυψη Ιωάννου, κεφάλαιο Α΄στίχοι 1-3
1 Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ, 2 ὃς ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅσα εἶδε. 3 μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς.
Συνεχίζεται.

Μεταφραστικά σχόλια
Τα παρακάτω σχόλια είναι προσωπικές μου σκέψεις και σε καμιά περίπτωση δεν διεκδικούν το αλάθητο, έτσι ζητώ την κατανόηση του αναγνώστη, καθόσον μάλιστα δεν είμαι ειδικός στα θεολογικά ζητήματα.
Η Αποκάλυψη του Ιησού Χριστού την οποίαν έδωσε σε Αυτόν ο Θεός, για να τη δείξει στους δούλους του, εδώ η έννοια της δουλείας στο Θεό δεν είναι οπως την εννοούν οι άνθρωποι αλλά έχει το νόημα που της δίνει ο Χριστός σε πολλές από τις παραβολές του, αναφορικά σε εκείνα που πρόκειται να γίνουν ταχέως, και τα επεσήμανε στο δούλο του Ιωάννη, ο οποίος έδωσε τη μαρτυρία για το λόγο του Θεού, και επίσης έδωσε τη μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό, δηλαδή όσα είδε αυτά και γράφει. Ευτυχισμένος είναι αυτός που διαβάζει, και αυτοί που ακούνε τα λόγια αυτής της προφητείας και εφαρμόζουν αυτά που είναι γραμμένα μέσα σε αυτή, διότι ο καιρός πλησιάζει.
Πρέπει να δώσουμε μεγάλη σημασία στο προφητικό λόγο αυτού του βιβλίου της Αποκάλυψης, διότι τα όσα θα δούμε πιο κάτω να φανερώνονται σε αυτό το προφητικό κείμενο αγγίζουν και περιγράφουν όχι μόνο την εποχή μας , αλλά και το μελλοντικό χρόνο της ανθρώπινης ζωής έως της ένδοξης και φοβερής δευτέρας παρουσίας του Χριστού.
Αυτό που λέει " Ο γαρ καιρός εγγύς ", δηλαδή ο καιρός είναι πλησίον μη σας εκπλήσσει, διότι ο Θεός μετράει το χρόνο με το δικό του τρόπο. Το "εγγύς" για το Θεό μπορεί να είναι χιλιάδες γήινα χρόνια ή και μια μέρα μόνο.
Υπάρχει ένας στίχος μέσα στον 89 ψαλμό του Δαβίδ και στο στίχο 4 που λέει. "ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές, ἥτις διῆλθε, καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί",το οποίο σημαίνει οτι άλλος είναι ο τρόπος που μετράει ο Θεός το χρόνο.
Η Αποκάλυψη του Ιωάννου περιέχει τις αιώνιες αλήθειες του Θεού και τα μελλοντικά Του σχέδια για τη πορεία του ανθρώπου προς τη Βασιλεία των Ουρανών.
Συνεχίζεται

Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Κυριακή 4 Μαΐου 2025

 Με τη χάρη της ειρηνοποιού θυσίας του Χριστού μπορούμε να ξεπεράσομε τα εμπόδια που μας χωρίζουν από το βασιλέα της ειρήνης: " Όταν ξυπν'ησομε από τη μέθη των παθών και επαναστατήσομε κατά της πονηρίας και της τυρρανικής βασιλείας του Διαβόλου και αποτινάξομε από πάνω μας το πικρό ζυγό του........., τότε θα δεχτούμε μέσα μας τη παρουσία του ειρηνικού και πράου βασιλέως Χριστού," ,,,,, Όταν ο άνθρωπος φθάσει στη χώρα της απάθειας, ο νους του , " ναός μυστικός οικοδομούμενος από την ειρήνη του Θεού γίνεται Πνευματικό κατοικητήριο."

Όσιος Μάξιμος ο ομολογητής.
Υ/Γ
Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς γονείς. Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλήφτηκε ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπισθεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών. Έγινε μοναχός και άρχισε ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών. Στον αγώνα του αυτό συνάντησε πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί. Μαστιγώθηκε και τέλος του έκοψαν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσίωσης του στο Θεό. Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια άφησε τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του (Λαζική του Πόντου, στο φρούριο Σχίμαρις) το 662 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Αρσενίου, στη χώρα των Λαζών. Από τον τάφο του έβγαινε φως κάθε νύχτα και φώτιζε την περιοχή, γεγονός που πιστοποιούσε την αγιότητά του.

Η ΨΑΛΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

 Η Ψαλτική Τέχνη είναι μια νοητή κλίμακα που ξεκινάει από τη γη και φθάνει μέχρι το θρόνο του Τριαδικου Θεού εν τοις υψίστοις.

Πάνω στα σκαλοπάτια της βρίσκονται και ανεβαίνουν συνεχώς όλοι οι ψάλτες ανεξάρτητα από την απόδοση και την ποιότητα της ψαλτικής τους τέχνης, όμως όλοι ανεβαίνουν με την ελπίδα καποτε να ψάλουν με τους αγγέλους γύρω από το θρόνο του Θεού. Όσοι βρίσκονται στα ψηλότερα σκαλοπάτια δεν πρέπει να υπερηφανεύονται για το ύψος στο οποίο έφθασαν γιατί τους μένει ακόμα πολύς δρόμος και πρέπει να βλέπουν με ευμένεια με συμπάθεια και αγάπη όσους ψάλτες βρίσκονται ακόμη στα χαμηλότερα ακαλοπάτια. Και όλοι οι ψάλτες να έχουν πάντα στο νου τους ότι ο Θεός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, ενώ δίνει χάρη στους ταπεινούς.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

4/5/2025 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ. ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΥ.

Σάββατο 3 Μαΐου 2025

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Κεφάλαιο 6

Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος. ἠκολούθει δὲ αὐτῷ ὄχλος πολύς͵ ὅτι ἐθεώρουν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων. ἀνῆλθεν δὲ εἰς τὸ ὄρος Ἰησοῦς͵ καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα͵ ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων. ἐπάρας οὖν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λέγει πρὸς Φίλιππον͵ Πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα φάγωσιν οὗτοι; τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν͵ αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν. ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Φίλιππος͵ Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς ἵνα ἕκαστος βραχύ τι λάβῃ. λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ͵ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου͵ Ἔστιν παιδάριον ὧδε ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους; εἶπεν ὁ Ἰησοῦς͵ Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσαν οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡς πεντακισχίλιοι. ἔλαβεν οὖν τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς καὶ εὐχαριστήσας διέδωκεν τοῖς ἀνακειμένοις͵ ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον. ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ͵ Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα͵ ἵνα μή τι ἀπόληται. συνήγαγον οὖν͵ καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων ἃ ἐπερίσσευσαν τοῖς βεβρωκόσιν. Οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημεῖον ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον. Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν βασιλέα ἀνεχώρησεν πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος. Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν͵ καὶ ἐμβάντες εἰς πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ. καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει καὶ οὔπω ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς͵ ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διεγείρετο. ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωροῦσιν τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον͵ καὶ ἐφοβήθησαν. ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς͵ Ἐγώ εἰμι͵ μὴ φοβεῖσθε. ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον͵ καὶ εὐθέως ἐγένετο τὸ πλοῖον ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον. Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης εἶδον ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἕν͵ καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοῖον ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον· ἄλλα ἦλθεν πλοῖα ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον [εὐχαριστήσαντος τοῦ κυρίου]. ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ͵ ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοιάρια καὶ ἦλθον εἰς Καφαρναοὺμ ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν. καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς θαλάσσης εἶπον αὐτῷ͵ Ραββί͵ πότε ὧδε γέγονας; ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν͵ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν͵ ζητεῖτέ με οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα ἀλλ΄ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε. ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον͵ ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑμῖν δώσει· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν ὁ θεός. εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν͵ Τί ποιῶμεν ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ; ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς͵ Τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ͵ ἵνα πιστεύητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος. εἶπον οὖν αὐτῷ͵ Τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον͵ ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; τί ἐργάζῃ; οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ͵ καθώς ἐστιν γεγραμμένον͵ Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν. εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς͵ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν͵ οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ͵ ἀλλ΄ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν· ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ. Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν͵ Κύριε͵ πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον. εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς͵ Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ͵ καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσει πώποτε. ἀλλ΄ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ [με] καὶ οὐ πιστεύετε. Πᾶν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει͵ καὶ τὸν ἐρχόμενον πρὸς ἐμὲ οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω͵ ὅτι καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με· τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με͵ ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέν μοι μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ [ἐν] τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου͵ ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτὸν ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον͵ καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ [ἐν] τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. Ἐγόγγυζον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ ὅτι εἶπεν͵ Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ͵ καὶ ἔλεγον͵ Οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Ἰωσήφ͵ οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πῶς νῦν λέγει ὅτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς͵ Μὴ γογγύζετε μετ΄ ἀλλήλων. οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν͵ κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις͵ Καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ θεοῦ· πᾶς ὁ ἀκούσας παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθὼν ἔρχεται πρὸς ἐμέ. οὐχ ὅτι τὸν πατέρα ἑώρακέν τις εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ θεοῦ͵ οὗτος ἑώρακεν τὸν πατέρα. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν͵ ὁ πιστεύων ἔχει ζωὴν αἰώνιον. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ μάννα καὶ ἀπέθανον· οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω ἡ σάρξ μού ἐστιν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες͵ Πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα [αὐτοῦ] φαγεῖν; εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς͵ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν͵ ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα͵ οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον͵ κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθής ἐστιν βρῶσις͵ καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθής ἐστιν πόσις. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ. καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα͵ καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσει δι΄ ἐμέ. οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς͵ οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα. Ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καφαρναούμ. Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπαν͵ Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὗτος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν; εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς͵ Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει; ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον; τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν͵ ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν. ἀλλ΄ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν. 6.65 καὶ ἔλεγεν͵ Διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός. Ἐκ τούτου [οὖν] πολλοὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐκέτι μετ΄ αὐτοῦ περιεπάτουν. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα͵ Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν; ἀπεκρίθη αὐτῷ Σίμων Πέτρος͵ Κύριε͵ πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις͵ καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ. ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς͵ Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην͵ καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν; ἔλεγεν δὲ τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτου· οὗτος γὰρ ἔμελλεν παραδιδόναι αὐτόν͵ εἷς [ὢν] ἐκ τῶν δώδεκα.

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Κεφάλαιο 5

Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων͵ καὶ ἀνέβη Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα. ἔστιν δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθζαθά͵ πέντε στοὰς ἔχουσα. ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος τῶν ἀσθενούντων͵ τυφλῶν͵ χωλῶν͵ ξηρῶν. ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα [καὶ] ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ· τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον͵ καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει͵ λέγει αὐτῷ͵ Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν͵ Κύριε͵ ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγὼ ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς͵ Ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος͵ καὶ ἦρεν τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ῏Ην δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ͵ Σάββατόν ἐστιν͵ καὶ οὐκ ἔξεστίν σοι ἆραι τὸν κράβαττόν σου. ὁ δὲ ἀπεκρίθη αὐτοῖς͵ Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ ἐκεῖνός μοι εἶπεν͵ Ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. ἠρώτησαν αὐτόν͵ Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι͵ Ἆρον καὶ περιπάτει; ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν͵ ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ͵ Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε͵ ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλεν τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ. καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν͵ ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς͵ Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται͵ κἀγὼ ἐργάζομαι. διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι͵ ὅτι οὐ μόνον ἔλυεν τὸ σάββατον ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν θεόν͵ ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ θεῷ. Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς͵ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν͵ οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ΄ ἑαυτοῦ οὐδὲν ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ͵ ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ. ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱὸν καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ͵ καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα͵ ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε. ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ͵ οὕτως καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ. οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα͵ ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκεν τῷ υἱῷ͵ ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱὸν καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱὸν οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον͵ καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται. ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ͵ οὕτως έδωκε καὶ τῷ υἱῷ έχειν ζωὴν ἐν ἑαυτῷ· καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ και κρίσιν ποιεῖν͵ ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί. μὴ θαυμάζετε τοῦτο͵ ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ ἐκπορεύσονται͵ οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς͵ οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ΄ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω κρίνω͵ καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν͵ ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός. ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ͵ ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής· ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ͵ καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ. ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην͵ καὶ μεμαρτύρηκεν τῇ ἀληθείᾳ· ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω͵ ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε. ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων͵ ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιαθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ. ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ δέδωκέν μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά͵ αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ποιῶ͵ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκεν· καὶ ὁ πέμψας με πατὴρ ἐκεῖνος μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμοῦ. οὔτε φωνὴν αὐτοῦ πώποτε ἀκηκόατε οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε͵ καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμῖν μένοντα͵ ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε. ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς͵ ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ· καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με ἵνα ζωὴν ἔχητε. Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω͵ ἀλλὰ ἔγνωκα ὑμᾶς ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς. ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ͵ ἐκεῖνον λήμψεσθε. πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι͵ δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου θεοῦ οὐ ζητεῖτε; μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν Μωϋσῆς͵ εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε. εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωϋσεῖ͵ ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί͵ περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν. εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε͵ πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασιν πιστεύσετε;

+ΒΑΝΤΑ ΑΜΩΡΑΤΗ

 Σήμερα ημέρα Σάββατο  3 Μαϊου του έτους 2025  και ώρα 11.30 θα τελεσθεί στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου Χώρας Άνδρου, η νεκρώσιμος ακολουθία για την αείμνηστη Βάντα Αμωράτη.
Η Βάντα Αμωράτη για πολλές δεκάδες χρόνια χάρισε απλόχερα στην Ανδριακή κοινωνία τη καλοσύνη της, την ευγένεια της, το ήθος της  και την αρχοντιά της. 
Μέσα στην άφατη λύπη μας όμως συνυπάρχει μέσα μας και η επουράνια χαρά του Χριστού, γιατί Εκείνος κάλεσε προς τα άνω στη βασιλεία του των ουρανων που είναι η αιώνιος ζωή η χαρά και η ευφροσύνη,  ένα δικό του πλάσμα τη Βάντα Αμωράτη η οποία πάντα μετέδιδε σε όλους με το χαμόγελο της την εν Χριστώ χαρά που κατοικούσε μέσα της. 
Και εδώ θα αναφέρω το αναστάσιμο στιχηρό τροπάριο των αποστίχων του σημερινού Σαββάτου του Μεγάλου Εσπερινού των Μυροφόρων Γυναικών, που πήγαν να αλείψουν με μύρα το σώμα του Χριστού ο οποίος είχε ήδη αναστηθεί, και το τροπάριο αυτό μας διδάσκει το φως της χαράς του αναστημένου Χριστού με τους στίχους του:  
" H Ανάστασις σου Χριστέ Σωτήρ, άπασαν εφώτισε την οικουμένην , και ανεκαλέσω το ίδιον πλάσμα , παντοδύναμε Κύριε δόξα σοι",  που σημαίνει ότι η Ανάσταση του Σωτήρα Χριστού, φώτισε όλη την οικουμένη, και κάλεσε προς τα άνω το δικό του πλάσμα, παντοδύναμε Κύριε δόξα σε εσένα.
Εύχομαι να είναι αιωνία η μνήμη και της Βάντας  και του συζύγου της Αντωνίου στη μνήμη του Θεού και στη δική μας ολιγόβια μνήμη.
Και είθε ο Κύριος να παρηγορεί με τη δική του παρηγορία τα παιδιά τους.

Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Παρασκευή 2 Μαΐου 2025

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕΣΑΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΥ.

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΝΑΟ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕΣΑΡΙΑΣ ΑΝΔΡΟΥ.
4/5 ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ) ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 07.30-10.00
5/5 ΔΕΥΤΕΡΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ 08.00-10.00
11/5 ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 07.30-10.00
14/5 ΤΕΤΑΡΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΑΓ. ΘΕΡΑΠΩΝ ΚΑΨΟΡΑΧΗ 08.00-10.00 17/5 ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΜΟΣΑ 08.00-10.00
18/5 ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΣΑΘΟΥΡΙ --------------------------------------------------------------------
21/5 ΤΕΤΑΡΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΣ 07.30-10.00
25/5 ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 07.30-10.00
28/5 ΤΕΤΑΡΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟΔ. ΠΑΣΧΑ ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ 07.30-10.00
29/5 ΠΕΜΠΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 07.30-10.00
ΕΚ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ.

"Του Νυμφώνος " και της "Κασσιανής" - Χορωδίες ΜΟΥΣΑ - Άγ. Νικόλαος Μεσ...

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Κεφάλαιο 4

Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης καίτοι γε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν ἀλλ΄ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀφῆκεν τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας. ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχὰρ πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ [τῷ] Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ. ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡς ἕκτη. Ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς͵ Δός μοι πιεῖν· οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν͵ ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσιν. λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρῖτις͵ Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ΄ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης; (οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρίταις.) ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ͵ Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι͵ Δός μοι πιεῖν͵ σὺ ἂν ᾔτησας αὐτὸν καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν. λέγει αὐτῷ ἡ γυνή͵ Κύριε͵ οὔτε ἄντλημα ἔχεις καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶν βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν; μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβ͵ ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ͵ Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν· ὃς δ΄ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ͵ οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα͵ ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον. λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή͵ Κύριε͵ δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ͵ ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ διέρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν. Λέγει αὐτῇ͵ Ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε. ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν αὐτῷ͵ Οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς͵ Καλῶς εἶπες ὅτι Ἄνδρα οὐκ ἔχω· πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες͵ καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας. λέγει αὐτῷ ἡ γυνή͵ Κύριε͵ θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ. οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου προσκυνεῖν δεῖ. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς͵ Πίστευέ μοι͵ γύναι͵ ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί. ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε· ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν͵ ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν. ἀλλὰ ἔρχεται ὥρα͵ καὶ νῦν ἐστιν͵ ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. πνεῦμα ὁ θεός͵ καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν. λέγει αὐτῷ ἡ γυνή͵ Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται͵ ὁ λεγόμενος Χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος͵ ἀναγγελεῖ ἡμῖν ἅπαντα. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς͵ Ἐγώ εἰμι͵ ὁ λαλῶν σοι. Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ͵ καὶ ἐθαύμαζον ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπεν͵ Τί ζητεῖς; ἤ͵ Τί λαλεῖς μετ΄ αὐτῆς; ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις͵ Δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός; ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες͵ Ραββί͵ φάγε. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς͵ Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους͵ Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν; λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς͵ Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον. οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι Ἔτι τετράμηνός ἐστιν καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν͵ ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς θερισμόν. ἤδη ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον͵ ἵνα ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων. ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ἀληθινὸς ὅτι Ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων. ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασιν͵ καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε. Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαριτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς μαρτυρούσης ὅτι Εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα. ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρῖται͵ ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ΄ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας. καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ͵ τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν͵ καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου. Μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· αὐτὸς γὰρ Ἰησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει. ὅτε οὖν ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν͵ ἐδέξαντο αὐτὸν οἱ Γαλιλαῖοι͵ πάντα ἑωρακότες ὅσα ἐποίησεν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ͵ καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦλθον εἰς τὴν ἑορτήν. ῏Ηλθεν οὖν πάλιν εἰς τὴν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας͵ ὅπου ἐποίησεν τὸ ὕδωρ οἶνον. καὶ ἦν τις βασιλικὸς οὗ ὁ υἱὸς ἠσθένει ἐν Καφαρναούμ· οὗτος ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ἥκει ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀπῆλθεν πρὸς αὐτὸν καὶ ἠρώτα ἵνα καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν͵ ἤμελλεν γὰρ ἀποθνῄσκειν. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν͵ Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε͵ οὐ μὴ πιστεύσητε. λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός͵ Κύριε͵ κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς͵ Πορεύου· ὁ υἱός σου ζῇ. ἐπίστευσεν ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς καὶ ἐπορεύετο. ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ὑπήντησαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι ὁ παῖς αὐτοῦ ζῇ. ἐπύθετο οὖν τὴν ὥραν παρ΄ αὐτῶν ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχεν· εἶπαν οὖν αὐτῷ ὅτι Ἐχθὲς ὥραν ἑβδόμην ἀφῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός. ἔγνω οὖν ὁ πατὴρ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς͵ Ὁ υἱός σου ζῇ͵ καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη. Τοῦτο [δὲ] πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

2/5/2025 Το Συναξάριο των εορταζόντων αγίων σήμερα.

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 3

 ῏Ην δὲ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων͵ Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ͵ ἄρχων τῶν Ἰουδαίων· οὗτος ἦλθεν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῷ͵ Ραββί͵ οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ δύναται ταῦτα τὰ σημεῖα ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς͵ ἐὰν μὴ ᾖ ὁ θεὸς μετ΄ αὐτοῦ. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ͵ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι͵ ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν͵ οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. λέγει πρὸς αὐτὸν [ὁ] Νικόδημος͵ Πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς͵ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι͵ ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος͵ οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν͵ καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν. μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι͵ Δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν. τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ͵ καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις͵ ἀλλ΄ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος. ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ͵ Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ͵ Σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις; ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν͵ καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε. εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε͵ πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς͵ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσεν τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ͵ οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου͵ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων ἐν αὐτῷ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. Οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὸν κόσμον͵ ὥστε τὸν υἱὸν τὸν μονογενῆ ἔδωκεν͵ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ΄ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον͵ ἀλλ΄ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι΄ αὐτοῦ. ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται· ὁ [δὲ] μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται͵ ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ. αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις͵ ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς͵ ἦν γὰρ αὐτῶν πονηρὰ τὰ ἔργα. πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς͵ ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς͵ ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα ὅτι ἐν θεῷ ἐστιν εἰργασμένα. Μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν γῆν͵ καὶ ἐκεῖ διέτριβεν μετ΄ αὐτῶν καὶ ἐβάπτιζεν. ἦν δὲ καὶ ὁ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλείμ͵ ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ͵ καὶ παρεγίνοντο καὶ ἐβαπτίζοντο· οὔπω γὰρ ἦν βεβλημένος εἰς τὴν φυλακὴν ὁ Ἰωάννης. Ἐγένετο οὖν ζήτησις ἐκ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου μετὰ Ἰουδαίου περὶ καθαρισμοῦ. καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπαν αὐτῷ͵ Ραββί͵ ὃς ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου͵ ᾧ σὺ μεμαρτύρηκας͵ ἴδε οὗτος βαπτίζει καὶ πάντες ἔρχονται πρὸς αὐτόν. ἀπεκρίθη Ἰωάννης καὶ εἶπεν͵ Οὐ δύναται ἄνθρωπος λαμβάνειν οὐδὲ ἓν ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον [ὅτι] Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός͵ ἀλλ΄ ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου. ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν· ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου͵ ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ͵ χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν͵ ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι. Ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν· ὁ ὢν ἐκ τῆς γῆς ἐκ τῆς γῆς ἐστιν καὶ ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ. ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος [ἐπάνω πάντων ἐστίν·] ὃ ἑώρακεν καὶ ἤκουσεν τοῦτο μαρτυρεῖ͵ καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς λαμβάνει. ὁ λαβὼν αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἐσφράγισεν ὅτι ὁ θεὸς ἀληθής ἐστιν. ὃν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς τὰ ῥήματα τοῦ θεοῦ λαλεῖ͵ οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν τὸ πνεῦμα. ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν͵ καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον· ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωήν͵ ἀλλ΄ ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ μένει ἐπ΄ αὐτόν.

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 2

 Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦν ἡ μήτηρ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἐκεῖ· ἐκλήθη δὲ καὶ ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον. καὶ ὑστερήσαντος οἴνου λέγει ἡ μήτηρ τοῦ ᾿Ιησοῦ πρὸς αὐτόν· οἶνον οὐκ ἔχουσι. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου. λέγει ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις· ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε. ἦσαν δὲ ἐκεῖ ὑδρίαι λίθιναι ἓξ κείμεναι κατὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν ᾿Ιουδαίων, χωροῦσαι ἀνὰ μετρητὰς δύο ἢ τρεῖς. λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· γεμίσατε τὰς ὑδρίας ὕδατος. καὶ ἐγέμισαν αὐτὰς ἕως ἄνω. καὶ λέγει αὐτοῖς· ἀνλήσατε νῦν καὶ φέρετε τῷ ἀρχιτρικλίνῳ. καὶ ἤνεγκαν. ὡς δὲ ἐγεύσατο ὁ ἀρχιτρίκλινος τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον – καὶ οὐκ ᾔδει πόθεν ἐστίν· οἱ δὲ διάκονοι ᾔδεισαν οἱ ἀντλικότες τὸ ὕδωρ – φωνεῖ τὸν νυμφίον ὁ ἀρχιτρίκλινος καὶ λέγει αὐτῷ· πᾶς ἄνθρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίθησι, καὶ ὅταν μεθυσθῶσι, τότε τὸν ἐλάσσω· σὺ τετήρηκας τὸν καλὸν οἶνον ἕως ἄρτι. Ταύτην ἐποίησε τὴν ἀρχὴν τῶν σημείων ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐφανέρωσε τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. Μετὰ τοῦτο κατέβη εἰς Καπερναοὺμ αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας. καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ πάσχα τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς ῾Ιεροσόλυμα ὁ ᾿Ιησοῦς. καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστεράς, καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους. καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεε τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέστρεψε, καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν· ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου. ἐμνήσθησαν δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με. ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ· τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν ὅτι ταῦτα ποιεῖς; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. εἶπον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι· τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτεσιν ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν; ἐκεῖνος δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ. ὅτε οὖν ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγε, καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ καὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς. ῾Ως δὲ ἦν ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐν τῷ πάσχα ἐν τῇ ἑορτῇ, πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, θεωροῦντες αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει. αὐτὸς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς οὐκ ἐπίστευεν ἑαυτὸν αὐτοῖς διὰ τὸ αὐτὸν γινώσκειν πάντας, καὶ ὅτι οὐ χρείαν εἶχεν ἵνα τις μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ ἀνθρώπου· αὐτὸς γὰρ ἐγίνωσκε τί ἦν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ.

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 1


᾽Εν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν. πάντα δι᾽ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν, ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων· καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν. ᾽Εγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ ᾽Ιωάννης· οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσιν δι᾽ αὐτοῦ. οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλ᾽ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός. ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον. ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι᾽ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω. εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον. ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, οἷα οὐκ ἐξ αἱμάτων οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκὸς οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρὸς ἀλλ᾽ ἐκ θεοῦ ἐγεννήθησαν. Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας. ᾽Ιωάννης μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ καὶ κέκραγεν λέγων, Οὗτος ἦν ὃν εἶπον, ῾Ο ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. ὅτι ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος· ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο. θεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν πώποτε· μονογενὴς θεὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρὸς ἐκεῖνος ἐξηγήσατο. Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ ᾽Ιωάννου, ὅτε ἀπέστειλαν [πρὸς αὐτὸν] οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἐξ ῾Ιεροσολύμων ἱερεῖς καὶ Λευίτας ἵνα ἐρωτήσωσιν αὐτόν, Σὺ τίς εἶ; καὶ ὡμολόγησεν καὶ οὐκ ἠρνήσατο, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι ᾽Εγὼ οὐκ εἰμὶ ὁ Χριστός. καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, Τί οὖν σύ; ᾽Ηλίας εἶ; καὶ λέγει, Οὐκ εἰμί. ῾Ο προφήτης εἶ σύ; καὶ ἀπεκρίθη, Οὔ. εἶπαν οὖν αὐτῷ, Τίς εἶ; ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμᾶς· τί λέγεις περὶ σεαυτοῦ; ἔφη, ᾽Εγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Εὐθύνατε τὴν ὁδὸν κυρίου, καθὼς εἶπεν ᾽Ησαΐας ὁ προφήτης. Καὶ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν καὶ εἶπαν αὐτῷ, Τί οὖν βαπτίζεις εἰ σὺ οὐκ εἶ ὁ Χριστὸς οὐδὲ ᾽Ηλίας οὐδὲ ὁ προφήτης; ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιωάννης λέγων, ᾽Εγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι· μέσος ὑμῶν ἕστηκεν ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε, ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος, οὗ οὐκ εἰμὶ [ἐγὼ] ἄξιος ἵνα λύσω αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος. Ταῦτα ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο πέραν τοῦ ᾽Ιορδάνου, ὅπου ἦν ὁ ᾽Ιωάννης βαπτίζων. Τῇ ἐπαύριον βλέπει τὸν ᾽Ιησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ λέγει, ῎Ιδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. οὗτός ἐστιν ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εἶπον, ᾽Οπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ᾽ ἵνα φανερωθῇ τῷ ᾽Ισραὴλ διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν ὕδατι βαπτίζων. Καὶ ἐμαρτύρησεν ᾽Ιωάννης λέγων ὅτι Τεθέαμαι τὸ πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ᾽ αὐτόν· κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ᾽ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι ἐκεῖνός μοι εἶπεν, ᾽Εφ᾽ ὃν ἂν ἴδῃς τὸ πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ᾽ αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν πνεύματι ἁγίῳ. κἀγὼ ἑώρακα, καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ ᾽Ιωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ ᾽Ιησοῦ περιπατοῦντι λέγει, ῎Ιδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ. καὶ ἤκουσαν οἱ δύο μαθηταὶ αὐτοῦ λαλοῦντος καὶ ἠκολούθησαν τῷ ᾽Ιησοῦ. στραφεὶς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς, Τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, ῾Ραββί (ὃ λέγεται μεθερμηνευόμενον Διδάσκαλε), ποῦ μένεις; λέγει αὐτοῖς, ῎Ερχεσθε καὶ ὄψεσθε. ἦλθαν οὖν καὶ εἶδαν ποῦ μένει, καὶ παρ᾽ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη. ἦν ᾽Ανδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ ᾽Ιωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ· εὑρίσκει οὗτος πρῶτον τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ, Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν [ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον Χριστός]· ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν ᾽Ιησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν, Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς ᾽Ιωάννου· σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς [ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος]. Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Ακολούθει μοι. ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως ᾽Ανδρέου καὶ Πέτρου. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ, ὃν ἔγραψεν Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται εὑρήκαμεν, ᾽Ιησοῦν υἱὸν τοῦ ᾽Ιωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ, ᾽Εκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος, ῎Ερχου καὶ ἴδε. εἶδεν ὁ ᾽Ιησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ, ῎Ιδε ἀληθῶς ᾽Ισραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστιν. λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ, Πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. ἀπεκρίθη αὐτῷ Ναθαναήλ, ῾Ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, σὺ βασιλεὺς εἶ τοῦ ᾽Ισραήλ. ἀπεκρίθη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὅτι εἶπόν σοι ὅτι εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψῃ. καὶ λέγει αὐτῷ, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

Το κανδηλάκι

Ο σοφός δόκιμος

Πέμπτη 1 Μαΐου 2025

Υπακοή. Μιά παράξενη εντολή.

ΕΤΙ ΕΝ ΣΟΙ ΛΕΙΠΕΙ - Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΝΕΟΣ

ΝΥΝ ΔΕ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ Η ΕΜΗ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ.

 Εἰσῆλθεν οὖν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν ὁ Πιλᾶτος καὶ ἐφώνησε τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ· σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀφ᾿ ἑαυτοῦ σὺ τοῦτο λέγεις ἢ ἄλλοι σοι εἶπον περὶ ἐμοῦ; ἀπεκρίθη ὁ Πιλᾶτος· μήτι ἐγὼ ᾿Ιουδαῖός εἰμι; τὸ ἔθνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί· τί ἐποίησας; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο, ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς ᾿Ιουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· σὺ λέγεις ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγώ. ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς. λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· τί ἐστιν ἀλήθεια; καὶ τοῦτο εἰπὼν πάλιν ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους καὶ λέγει αὐτοῖς· ἐγὼ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ· ἔστι δὲ συνήθεια ὑμῖν ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ πάσχα· βούλεσθε οὖν ὑμῖν ἀπολύσω τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ιουδαίων; ἐκραύγασαν οὖν πάλιν πάντες λέγοντες· μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν. ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής. ( Ευαγγέλιο Ιωάννου, κεφάλαιο 18 και στίχοι 33-40 )

Η πιο πάνω στιχομυθία του Χριστού με τον Πιλάτο μας οδηγεί στα εξής συμπεράσματα.
1) Η βασιλεία του Χριστού δεν είναι κοσμική, δεν ήρθε στ,η γη για να δημιουργήσει πολιτικά κόμματα.. ΄Αρα όσοι κοσμικόφρονες πολιτικοί χρησιμοποιουν το Χριστό για να κυβερνήσουν ( ή να βασιλέψουν) για να κυριαρχήσουν ως κοσμικοί άρχοντες, εκ προιμίου βρίσκονται σε λάθος δρόμο.
2) Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ο μοναδικός μάρτυρας της Αλήθειας, και ακούει το λόγο του μόνον όποιος προέρχεται από την Αλήθεια, δηλαδή από τον ίδιο το Χριστό.
3) Όποιος υποβάλλει το ερώτημα στο Χριστό: " Τί εστίν αλήθεια;" θα πρέπει με υπομονή να περιμένει και την απάντηση του, ότι Εκείνος είναι η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή, και να μη μοιάζει με τον Πιλάτο που παράτησε τη συνομιλία του με το Χριστό στη μέση, για να αποτανθεί στους ιουδαίους και να τους πει ότι ο Χριστός είναι Αθώος , ενώ σε λίγο έδωσε εντολή να τον σταυρώσουν δεχθείς να ανταλλάξει την ενοχή του ληστή Βαραββά με την Αθωότητα του Χριστού. Επειδή θεώρησε ότι το κοσμικό του αξίωμα είχε μεγαλύτερη αξία από την αθωότητα του Χριστού.
4) Ο Κύριος με προθυμία δέχεται να ανταλλάξει τη θέση του ληστή Βαραββά πάνω στο Σταυρό με τη δική του θέση. Ενώ ο Βαραββάς σίγουρα θα έμεινε κατάπληκτος όταν του είπαν "φύγε, είσαι ελεύθερος, ο Χριστός πήρε τη θέση σου πάνω στο Σταυρό."
5) Όποιο πολιτικό κόμμα ή κομματικό στέλεχος οιασδήποτε μορφής και χροιάς χρησιμοποιεί το ΧΡιστό και την Εκκλησία του προς αλίευση ψήφων, εξ υπαρχής βρίσκεται σε πολύ λάθος δρόμο, όντας ένα ευτελές πολιτικό άθυρμα.
6) Όποιος ηθελημένα εμπλέκει για τους δικούς του ιδιοτελείς σκοπούς τη βασιλεία των ουρανών με την οποιασδήποτε μορφής κοσμική βασιλεία βρίσκεται σε πολύ μεγάλη πλάνη, διότι ηθελημένα αντιστρατεύεται το λόγο του Χριστού που είπε με μεγάλη σαφήνεια ότι : " ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου·"
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Τετάρτη 30 Απριλίου 2025

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ

.

Εκείνο που ξεχνάμε πολλές φορές είναι ότι προέχει η σωτηρία των ψυχών μας, και μετά σε επόμενη θέση ακολουθεί η σωτηρία της οικονομίας..  Ένα μεγάλο μέρος των πολιτικών εκπροσώπων μας δηλώνουν άθεοι με συνέπεια να θεσπίζουν και να επιβάλλουν πολλές φορές και αντιχριστιανικούς νόμους, για να συνάδουν με την πολιτικά και πολιτειακά άθεη και αντίχριστη υπόλοιπη Ευρώπη.
Το αποτέλεσμα όμως της αθεϊας και της θέσης εναντίον  του Χριστού και των εντολών του, είναι βαρύτατο στην Ελλάδα. Ήδη η παιδική εγκληματικότητα από της ηλικίας των 6 ετών και πάνω έχει ανεβεί σε θεόρατα ύψη, Σχεδόν κάθε μέρα ψυχολόγοι και ειδικοί μιλούν για το φαινόμενο. Κανένας δεν αναγνωρίζει  ότι ο Χριστος, η καλωσύνη του και η διδασκαλία του διώχτηκε από τα νηπιαγωγεία, τα Δημοτικά , τα Γυμνάσια, τα Λύκεια, τα Πανεπιστήμια, και όλα τα μεγάλα πνευματικά ιδρύματα της Χώρας. Ο Σταυρός του Χριστού θεωρείται στην Ελλάδα γραφικό και παρωχημένο σύμβολο, η προσευχή στα σχολεία καταργήθηκε, ο εκκλησιασμός των μαθητών καταργήθηκε και επαφιεται στη κρίση μερικών  ακόμη υπαρχόντων  ευσεβων δασκάλων. Στη Βουλή των Ελλήνων δεν προσεύχονται ποτέ πριν από τις συνεδράσεις τους, στις τηλεοράσεις δεν υπάρχει ποτέ προσευχή πριν από την έναρξη τουλάχιστον των πρωϊμων προγραμμάτων τους. Μερικοί ( λίγοι ) αρχιερείς και ιερείς ντρέπονται να φέρουν στο στήθος τους το Σταυρό του Χριστού, όταν επισκέπτονται camping αλλοδόξων. Αν νομίζουμε ότι μόνο η εκτελεστική εξουσία για την εφαρμογή των νόμων θα σώσει την Ελλάδα, γρήγορα θα απογοητευτούμε. Την Ελλάδα θα τη σώσει μόνον ο Χριστος! Οι Χριστιανοί πρέπει να μιλούν πρώτα στην οικογένεια τους στα παιδιά και στα εγγόνια τους για το Χριστό και για το Ευαγγέλιο του , να τα προτρέπουν να εκκλησιαζονται , είτε ακούν είτε δεν ακούν. 
Εχουμε καθήκον να μιλήσουμε για το Χριστό πρώτα στα σπίτια μας, έστω και αν  γινόμαστε γραφικοί, έστω και αν ακούν ή δεν ακουν!. Το Ευαγγέλιο του Χριστού πρέπει να επανακηρυχτεί με δύναμη Θεού και λόγο του Αγίου Πνεύματος σε κάθε κατεύθυνση και με οποιοδήποτε τρόπο ανοίγει ο Θεός μπροστά μας.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

Ο Ιησούς Χριστός αποκαθαρίζει τό ναό.

 Ο Ιησούς Χριστός αποκαθαρίζει τό ναό.

Eyagg;elio Ιωάννου , Β΄ 13-22,
"Καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ πάσχα τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς ῾Ιεροσόλυμα ὁ ᾿Ιησοῦς. καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστεράς, καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους. καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεε τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέστρεψε, καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν· ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου. ἐμνήσθησαν δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με. ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ· τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν ὅτι ταῦτα ποιεῖς; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. εἶπον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι· τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτεσιν ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν; ἐκεῖνος δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ. ὅτε οὖν ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγε, καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ καὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς."
Ερμηνευτική σχολιαστική απόδοση.
Είναι η μοναδική περίπτωση που μας αναφέρθηκε από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη που ο Κύριος Ιησούς Χριστός έφτιαξε μαστίγιο από σχοινιά και με αυτό έδιωξε από τον προαύλιο χωρο του Ναού τους εμπόρους που είχαν κάμει΄εμπορικό κέντρο το Ναό του Θεού και ενώ κρατούσε το μαστίγιο είπε τη περίφημη φράση : " Μη ποιείτε τον οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου"
Αλλά τι είναι το εμπόριο; Με τον όρο εμπόριο εννοούμε την μεταπώληση υλικών αγαθών ή υπηρεσιών με επιδίωξη το κέρδος. Εμπόριο αποτελούν η βιομηχανία, η βιοτεχνία και γενικά κάθε εργασία που συμβάλει στη διεξαγωγή του εμπορίου άμεσα ή έμμεσα όπως οι τράπεζες, οι εμπορικοί αντιπρόσωποι, οι μεσίτες κλπ. Εδώ ο Ιησούς δεν καταδικάζει το εμπόριο με όποιο τρόπο γινεται, αλλά με δριμύτητα καταδικάζει τη χρήση του Ναού για την εκτέλεση εμπορικών πράξεων! Για το Χριστό ο Ναός δεν πρέπει να έχει καμμια σχέση με εμπορικές δοσοληψίες με σκοπό το κέρδος. Αλλά όμως η καταδίκη από το Χριστό των εμπόρων του Ναού αναφέρεται μόνο στην εποχή των χρόνων του Χριστού; Όχι βέβαια! Η καταδίκη των εμπόρων του Ναού, δηλαδή των διάφορων εμπόρων της Εκκλησίας του, ήτοι του σώματος του Χριστού είναι διαχρονική και αιώνια! Η καταδίκη του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά των εμπόρων του Ναού φτάνει μέχρι τη Καθολική Εκκλησία που κάποτε πουλούσε συγχωροχάρτια! Πουλούσε τη κατά χάρη και δωρεά σωτηρία του Χριστού με συγχωροχάρτια με σκοπό το κέρδος! Ακόμη φθάνει και μέχρι τη καταδίκη όσων εκμεταλλεύονται τη πίστη των Χριστιανών ακόμη και στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όταν στα προαύλια των Ναών διάφοροι εμποροι πουλούν σταυρούς, εικόνες, κομποσχοίνια και άλλα ιερά αντικείμενα με σκοπό το κέρδος! Για το Χριστό η Εκκλησία Του πρέπει να είναι, και να μένει μακριά από εμπορικές δοσοληψίες. Οι εμπορικές δοσοληψίες μπορούν να γίνουν αλλού, μακριά από το Ναό! Βέβαια αυτό δεν μπορεί να το απαγορεύσει η Εκκλησία, το απαγορεύει όμως ο Χριστός και μάλιστα με το μαστίγιο!
Η Εκκλησία δεν μπορεί να το απαγορεύσει, γιατί πολλοί φτωχοί αλλά ίσως και εύποροι σε κάποια μεγάλα προσκυνήματα ανά την Ελλάδα ζουν από το εμπόριο έξω από το Ναό! Χρησιμοποιούν το Ναό για το προσωπικό οικονομικό τους κέρδος, που αυτό είναι η φύση του εμπορίου , να κερδίζουν από τη μεταπώληση αγαθών!
Η χρήση του Ναού για το εμπορικό κέρδος έχει τρομερές συνέπειες γιατί ακόμη και το σχίσμα των Εκκλησιών σε Ανατολική και Δυτική Εκκλησία έγινε ακριβώς από τον εγωϊσμό και τη ματαιοδοξία κάποιων που ήθελαν να είναι αυτοί που θα είχαν τη εποπτεία του Εμπορικού κέρδους από το Ναό, ήθελαν να έχουν τη πρωτοκαθεδρία και το "αλάθητο", αλλά η χρήση του Ναού και η μετατροπή του σε "οίκον εμπορίου" θα είχε μελλοντικά και άλλες βαρύτατες συνέπειες όσον αφορά τη διάδοση του καθαρού και ανόθευτου Ευαγγελίου του Χριστού, τις οποίες για οικονομία χρόνου και χώρου δεν θα αναφέρω τώρα.
Αλλά επίσης τρομερή είναι η φράση του Ιησού Χριστού " λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. " που σημαίνει " Γκρεμίστε αυτόν τον εμπορικό σας ναό, και σε τρεις ημέρες θα τον ξανακτίσω" που σημαίνει ότι ο Χριστός με την Α νάσταση του από τους νεκρούς κάνει ένα νέο Ναό που δεν έχει καμμια σχέση με τον παλαιό εμπορικό ναό του κέρδους! Η Ανάσταση του Χριστού καταργεί όλη τη παλαιά αλλά και νέα νοοτροπία του να χρησιμοποιεί ο οποιοσδήποτε το Ναό για το κέρδος και για τη προσωπική του προβολή. Ο νέος Ναός του Χριστού που δημιουργήθηκε με το αίμα Του πάνω στο Σταυρό και με την Ανάσταση Του, καταργεί και γκρεμίζει τον παλαιό ναό του Ιουδαϊκού ιερατείου. Τώρα τα πάντα είναι νέα στη Καινή Διαθήκη και όλοι οι άνθρωποι πρέπει να περπατούν σε μια νέα αναγεννημένη ζωή μαζί με το Χριστό, βαφτισμένοι και ντυμένοι με το ένδυμα του Χριστού.
Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε . Αλληλούϊα!
Κωνσταντίνος Στρατής
ερασιτέχνης ψάλτης,
Μεσαριά Ανδρος

30/4/2025 ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΤΗΣ Β΄ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ. ΙΩΑΝΝΟ...

Τρίτη 29 Απριλίου 2025

ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΣ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

                                                                                             24/9/1977


                                                                      

                                                                                                         15/8/2022
                                                                           


Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...