Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Τη Μεγάλη Δευτέρα, στη καθ΄ημάς Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία της Ανατολής, κυριαρχούν δύο γεγονότα:

1) Η ζωή του Ιωσήφ , του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και στη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του, (που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη) , τον ίδιο το Κύριο Ιησού Χριστό και τα πάθη του.

2) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22)

" Πρωῒ δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασεν. καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἦλθεν ἐπ᾽ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ, Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ. καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν λέγοντες, Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ; ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, ᾽Αμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, ῎Αρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται· καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες λήμψεσθε."

και συμβολίζει το κάθε άνθρωπο που δεν έχει να παρουσιάσει στη ζωή του τον καρπό του Αγίου Πνεύματος.

Αλλά ας δούμε από πιο κοντά το θαύμα της ξεραμένης συκιάς.

Ο Ιησούς Χριστός βρίσκεται καθ΄οδόν προς το έκούσιο πάθος του, προχωράει προς την Ιερουσαλήμ όπου εκεί θα τον σταυρώσουν. Πείνασε και μπροστά του βρέθηκε μια συκιά γεμάτη από φύλλα, αλλά χωρίς καθόλου καρπό. Τότε δια του λόγου του τη κατέστησε αμέσως ξερή. Η συκιά λόγω της εποχής της άνοιξης βρισκόταν εκτός της εποχής της καρποφορίας της, παρά ταύτα ο Χριστός περίμενε από αυτήν κάτι να του δώσει να φάει. Τούτο μας δείχνει ότι για κάθε Χριστιανό δεν υπάρχει ορισμένη χρονική εποχή καρποφορίας αλλά κάθε μέρα,κάθε ώρα , καθε στιγμή θα πρέπει να παράγει συνεχή πνευματικό καρπό. Εάν δεν το κάνει αυτό , τότε θα ακούσει το λόγο του Χριστού : "Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα." και έτσι ένας τέτοιος άνθρωπος θα ξεραθεί πνευματικά, δεν θα έχει μέσα του το φρόνημα και τον καρπό του Αγίου Πνεύματος και στη συνέχεια θα οδηγήσει μόνος του τον εαυτό του στη σαρκολατρεία και στις αμαρτωλές σοδομικές σαρκικές ηδονές τις οποίες θα κάμει και θα ονομάσει δικαίωμα του και νόμο στη ζωή του. Και δυστυχώς σήμερα υπάρχουν πολλές ξεραμένες συκιές στο παγκοσμιοποιημένο και νεοταξίτικο κόσμο του οικουμενισμού και της σαρκολατρείας, τις οποίες έχει ξεράνει ο Χριστος δια του φοβερού λόγου του: "Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ" και τις κατέστησε άκαρπες εις τον αιώνα, , αφού δεν απέδωσαν ποτέ τον καρπό τον οποίον περίμενε ο Χριστος από αυτές.

Κωνσταντίνος Στρατής

Ερασιτέχνης ψάλτης