Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ Η ΘΕΪΚΗ ΔΟΞΑ.

Η δόξα, το μεγαλειο, ο έπαινος που επιδιωκουν οι άνθρωποι από τους άλλους ανθρωπους είναι εφημερα και επιφανειακα και κρατούν όσο χρόνο κρατούν τα χειροκροτήματα των οποίων ο ήχος σύντομα σβήνει και χάνεται μέσα στο πέρασμα των δευτερολέπτων του χρόνου, ο οποίος με την αιώνια μεταβολή του παρόντος σε παρελθόν, μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια δευτερολέπτου στον ανοικτό τάφο που περιμένει σιωπηλά όλους μας. Σε αντίθεση, η αιώνια δόξα του Θεού για την οποία προσεύχονται οι μαθητές του Χριστού αντί για τη δική τους εφήμερη δόξα, τους κάνει να ψάλλουν με ανέκφραστη χαρά: " Δόξα σοι τω δειξαντι το φως, δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία". Ο αγγελικός αυτός υμνος έχει βαθύτατη θεολογική αξία, γιατί η επιδίωξη της δόξας του Θεού, φέρνει την ειρήνη στη γη και τη χαρά στους ανθρώπους, ενώ αντιθέτως η επιδίωξη της ανθρώπινης δόξας και του εφήμερου πλούτου φέρνει τον πόλεμο και την κατηφεια. Κωνσταντίνος Στρατής.