Ο Ειρμός της ΣΤ΄ ΄Ωδής των καταβασιών των Χριστουγέννων.
" Σπλάγχνων Ιωνάν έμβρυον απήμεσεν
ενάλιος θηρ οίον εδέξατο.
Τη Παρθένω δε
ενοικήσας ο Λόγος και σάρκα λαβών
Ης γαρ ουχ υπέστη ρεύσεως ,
Την τεκούσαν κατέσχεν απήμαντον,"
Από τα σπλάγχνα του απέβαλε σαν έμβρυο τον Ιωνά το θαλάσσιο κύτος , όπως ακριβώς τον δέχτηκε, Αλλά και ο Λόγος του Θεού που κατοίκησε και έλαβε σάρκα σαν άνθρωπος μέσα στη κοιλιά της Παρθένου πέρασε μέσα από αυτή και τη διατήρησε άθικτη.
Διότι καθώς δεν γεννήθηκε από ρεύση σπέρματος ανδρός, διεφύλαξε αβλαβή αυτήν που τον γέννησε.
Εδώ ο ιερός υμνωδός παραλληλίζει τη θαυμαστή ιστορία του Ιωνά με το Μυστήριο της Σύλληψης και της Γέννησης του Χριστού.
Καθώς λοιπόν απέβαλε τον Ιωνά σαν έμβρυο από τη κοιλια του το θαλάσσιο κύτος , όπως ακριβώς τον κατάπιε , έτσι και ο Υιός και Λόγος του Θεού ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός που συνελήφθη δια Πνεύματος Αγίου μέσα στη κοιλιά της Παρθένου Μαρίας , γεννήθηκε από αυτή διατηρώντας απείρακτη και άθικτη τη παρθενία της, όπως άθικτη και άφθορη διατηρήθηκε η Παρθενία της και κατά τη σύλληψη του Χριστού μέσα της.
Στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού έχομε δύο γεννήσεις την προαιωνια Γέννηση του ως Λόγου από τον Πατέρα, και τη μέσα στο χρόνο Γέννηση Του, τον οποίο χρόνο διαίρεσε σε π.Χ. και μ.Χ., κατά σάρκα από την Παρθένο Μαρία.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτεχνης ψάλτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.