Οὐαὶ ὅταν ὑμᾶς καλῶς εἴπωσιν πάντες οἱ ἄνθρωποι, κατὰ τὰ αὐτὰ γὰρ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν.

Λουκά 6, 26

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να ακούνε καλά λόγια και επαίνους για το άτομο τους, πόσο σπουδαίοι είναι, πόσο καλοί οικογενειάρχες, ή επαγγελματίες ή φιλάνθρωποι , κλπ

Ερχεται όμως εδώ ο μέγας ανατροπέας των όσων θεωρούμε σωστά, μας τα αλλάζει όλα και εδώ όχι μόνο δεν επικροτεί τους επαίνους που απευθύνονται σε ψευδοπροφήτες και αμαρτωλούς, αλλά λέει : "Αλλοίμονο όταν όλοι οι άνθρωποι λένε καλά λόγια για σας, ( ενώ δεν τά αξίζετε αυτά τα καλά λόγια για το άτομο σας), και ο μέγας ΧΡιστός εδώ χρησιμοποιεί το "ουαί" που σημαίνει αλλοίμονο . γιατί τα καλά λόγια που ακούει για το άτομο του ένας που δεν τα αξίζει, τον κάνουν να γίνεται περισσ'οτερο αλαζόνας και υπερήφανος. Τούτο συμβαίνει γιατί η υπερηφάνεια του αμαρτωλού που είναι θανάσιμο αμάρρτημα, τρέφεται από τους ψευδείς επαίνους και ευφημισμούς. Όσο πιο άγιος γίνεται ο άνθρωπος τόσο δεν θέλει να ακούει κανένα καλό λόγο για το άτομο του, μ'αλιστα χαίρεται όταν τον συκοφαντούν και τον κατηγορούν, διότι η συκοφαντία κάνει αγιότερο τον συκοφαντούμενο, ενώ φθείρει όπως η γάγγραινα το συκοφάντη. όντας ο ίδιος αυστηρός κριτής των πράξεων του δεν θέλει να ακούει κανέναν έπαινο, διότι δεν θεωρώ δικό του κανένα καλό που συμβε'ι να έχει, αλλά όλα τα καλ'α που ίσως έχει τα θεωρεί δώρα του ΘΕού, και άρα μ΄'ονον ο ΘΕός πρέπει να επαινείται που ε'ιναι ο μέγας δωρητής του αγαθού στις καλοπροα΄'ιρετες ψυχές.

Κωνσταντίνος Στρατής

Μεσαριά Ανδρος.