Αναγνωρίζουμε ότι από μόνοι μας δεν μπορούμε ούτε τα χείλη μας να ανοίξουμε για να υμνήσουμε σωστά το Θεό, επειδή είμαστε βαρυμένοι από αμαρτίες. Ζητούμε από το Θεό να "ανοίξει" δηλαδή να δώσει τη τη χάρη Του στα χείλη μας. Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια, οτι όχι μόνο για τα χείλη μας, αλλά και για όλο το σώμα μας πρέπει να προσευχόμαστε ώστε το Αγιο Πνεύμα να κατοικεί μέσα μας ώστε σύσσωμοι και σύμψυχοι να αποδίδουμε τη δόξα και την αίνεση που ανήκει στο Θεό.
Στο πλαίσιο του ψαλμού, ο Δαβίδ ζητάει καθαρισμό, ώστε το στόμα του, που πριν αμάρτησε, να γίνει πλέον όργανο δοξολογίας του Θεού.
Στην ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση, ο στίχος αυτός χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι τα πάντα πάνω μας και ειδικότερα η προσευχή που βγαίνει από τα χείλη μας είναι δώρο του Θεού και είναι μαζί με το "Δόξα εν υψίστοις Θεώ" ο προοιμιακός στίχος του Εξάψαλμου στην αρχή του Όρθρου..
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.