Η ΩΔΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. ( μέρος 1 )

Η ΩΔΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. ( μέρος 1 )

Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου. Ότι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί· Ότι ἐποίησέ μοι μεγαλεία ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν. ᾽Εποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν· Καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς, πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς. ἀντελάβετο ᾽Ισραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους, καθὼς ἐλάλησεν πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ ᾽Αβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ έως αιώνος..

(Λουκά Α΄ 46-55 )

Ερμηνευτικά σχόλια ( μέρος 1 )

Η Υπεραγια Θεοτόκος κυοφορούσα τον Κύριο Ιησου Χριστό επισκέφτηκε τη συγγενή της Ελισάβετ που και αυτή ήταν κυοφορούσα το Βαπτιστή Ιωάννη. Είχαν μια συνομιλία μεταξύ τους κατά την οποία η Ελισάβετ αποκάλεσε τη Παναγία προφητικά ως μητέρα του Κυρίου της δηλαδή του Χριστού.

Τότε είπε η Μαριάμ:

Η ψυχή μου ας δώσει όλη τη μεγαλοσύνη που ανήκει στο Κύριο, και ας γεμίσει αγαλλίαση το πνεύμα μου για το Θεό το Σωτήρα μου, διότι είδε καθαρά τη ταπείνωση της δούλης του, εδώ βλέπομε πόσο ταπεινή είναι η Παναγία ώστε να αποκαλεί δούλο τον εαυτό της στο Σωτήρα και Κύριο της στο έμβρυο Χριστό που κυοφορεί στα σπλάγχνα της. Διότι από τώρα θα με μακαρίζουν ( θα με θεωρούν ευτυχισμένη) όλες οι γενιές.

Συνεχίζεται