Η Ωδή της Θεοτόκου ( μέρος 2 )
Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου. Ότι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί· Ότι ἐποίησέ μοι μεγαλεία ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν. ᾽Εποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν· Καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς, πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς. ἀντελάβετο ᾽Ισραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους, καθὼς ἐλάλησεν πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ ᾽Αβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ έως αιώνος..
(Λουκά Α΄ 46-55 )
Ερμηνευτικά σχόλια ( μέρος 2 )
Και συνεχίζει η Υπεραγία Θεοτόκος και λέει : Διότι έκανε σε εμένα μεγάλα πράγματα ο δυνατός Θεός, και είναι άγιο το όνομα του, και το έλεος του είναι πάνω στις γενιές αυτών που τον φοβούνται. Πολλοί ερμηνευτές θεωρούν όπου δεν πρέπει να υπάρχει φόβος του Θεού , αλλά σεβασμός αντί του φόβου. Προσωπική μου άποψη είναι ότι η Αγία Γραφή κυριολεκτε'ι με τη λέξη φ'οβος και όντως πρέπει να φοβόμαστε το Θεό.
Ο βραχίονας του Θεού είναι δυνατός, σκόρπισε τους υπερήφανους που η υπερηφ.ανεια τους ήταν φυτεμένη στις καρδιές και στις διάνοιες τους. Η υπερηφανία είναι το πρώτο από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, και όλες οι υπόλοιπες αμαρτ'ιες προέρχονται από αυτήν. Αποκαθ'ηλωσε ( κατέβασε) τους δυνάστες των λαών από τους θρ'ονους τους και ύψωσε τους ταπεινούς, αυτούς που πεινούσαν τους γέμισε από αγαθά, και τους πλούσιους τους εξαπόστειλε άδειους.
Συνεχίζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.