Ή ΠΑΠΑΣ Ή ΖΕΥΓΑΣ ( ΜΕΡΟΣ 2 )

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ Συνέχεια από το προηγούμενο.

Σήμερα θα εκθέσω μερικές σκέψεις μου μόνο για τη πρώτη φράση της περίφημης παραβολής του Χριστού Του Σπορέως,που έχει άμεση σχέση με το τίτλο του θέματος. 'η παπάς ή ζευγάς.

Λέει λοιπόν ο Χριστός: "Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ"

Βγήκε έξω αυτός που σπέρνει για να σπείρει το σπόρο του.

Η φράση αυτή του Χριστού κυρίως αναφέρεται στον ίδιο το Χριστό που βγήκε έξω από την ουράνια κατοικία του , εκένωσε τον εαυτό του, και έλαβε δούλου μορφή, τη μορφή ενός απλού γεωργού που βγαίνει έξω από το σπίτι του για να πάει να σπείρει το χωράφι του με το Λόγο του Ευαγγελίου Του. Δευτερευόντως η φράση του Χριστού αναφέρεται για όλους τους μαθητές του και τους κληρικούς και τους λαϊκούς απλούς Χριστιανούς που οι μεν Κληρικοί πρέπει να βγαίνουν έξω από το σπίτι τους που ειναι η Εκκλησία του Χριστού την οποία διακονούν, και να πηγαίνουν να σπέρνουν το σπόρο τους στο χέρσο και άγονο πνευματικό χωραφι του χέρσου πνευματικά κόσμου της αμαρτίας.. Το ίδιο ισχύει και για τους απλούς Χριστιανούς που δεν έχουν κανένα βαθμο ιερωσύνης και αυτοί πρέπει να κάνουν το ίδιο. Ο γεωργός κατονομάζεται με την απλή λαϊκή Ελληνική λέξη "ζευγάς" που βγαίνει από το ρήμα ζευγαρίζω , δηλαδή με ένα ζεύγος βοδιών που έλκουν το άροτρο = αλέτρι ζευγαρίζουν = οργώνουν τη χέρσα και άγονη γη ώστε με τη σπορά του σπόρου στο καλλιεργημένο έδαφος να τη καταστήσουν καρποφόρα. Άρα οι παπάδες ( οι κληρικοί όλων των βαθμών) πρέπει να είναι και ζευγάδες για να οργώνουν και να σπέρνουν με το λόγο του Ευαγγελίου για να καταστήσουν πνευματικά καρποφόρο το χέρσο , άγονο και στειρο πνευματικά κόσμο της αμαρτίας , που καθημερινά βυθίζεται όλο και περισσότερο στο έρεβος του αντιχριστιανισμού.

Συνεχίζεται

Κωνσταντίνος Στρατής