Όλες οι Ανδριώτισσες γυναίκες είναι γνωστές στο Πανελλήνιο για τη νοικοκυροσύνη τους , για τη συζυγική τους πίστη και για την έμφυτη αρχοντιά τους.
Όμως στις καρδιές όλων μας ακόμη πιο εξέχουσα θέση καταλαμβάνει η Ανδριώτισσα γυναίκα ( μητέρα, σύζυγος, κόρη, αδελφή) των ναυτικών της Άνδρου.
Επειδή ο χρόνος είναι περιωρισμένος, και επειδή προσκλήθηκα να μιλήσω μόνο για ελάχιστα λεπτά της ώρας , θα πω πολύ λίγα λόγια γι αυτες τις ηρωϊκες γυναίκες , οι οποίες σε δύσκολους καιρούς τίμησαν με την εν γένει διαγωγή τους και τη συζυγική πίστη τους Ανδριώτες ναυτικούς των οικογενειών τους, όταν αυτοί έλειπαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα από την Άνδρο για ένα , δυο, ακόμη και τρία μέχρι και τέσσερα χρόνια συνεχούς απουσίας από τα σπίτια τους, ταξιδεύοντας στους αχανείς ωκεανούς, όπου πολλοί εξ αυτών έχασαν τη ζωή τους κατά κανόνα σε νεαρή ηλικία πιστοί στα ναυτικά καθήκοντα τους και κατά τις πολεμικές και κατά τις ειρηνικές περιόδους.
Η Ανδριώτισσα γυναίκα ναυτικού λοιπόν έζησε σε πολύ αντίξοες συνθήκες είδικά στα απομονωμένα χωριά της ‘Ανδρου χωρίς αυτοκινητόδρομους τότε, όταν ο φυσικός προστάτης της οικογένειας ήταν απών, επικοινωνία μεταξύ τους άλλη δεν υπήρχε παρά μόνον με μια αραιή αλληλογραφία, τα προβλήματα της ανατροφής των παιδιών της ήταν όλα απάνω της, και ανέτρεφε τα παιδιά της χωρίς τα μέσα του σύγχρονου πολιτισμού κατά τις παρελθούσες εκείνες δύσκολες εποχές, ενώ παράλληλα είχε και την ευθύνη των γεωργικών και κτηνοτροφικών εργασιών, γιατί οι περισσότεροι Ανδριώτες εκεινων των παλαιών εποχών ήταν και γεωργοί όταν ήταν ξέμπαρκοι και γίνονταν ναυτικοί οταν ταξίδευαν,ήταν τρόπον τινά διττός ο επαγγελματικός τους ρόλος...
Ιδιαιτέρως όμως θα αναφερθώ για τις Ανδριώτισσες χήρες γυναίκες των ναυτικων της Άνδρου, όταν πολλές εξ αυτών έμεναν χήρες και μάλιστα πολύτεκνες σε πολύ νεαρή ηλικία, όταν οι σύζυγοί τους είτε πνίγονταν από τη βύθιση των πλοίων τους για διάφορους λόγους είτε από τορπιλισμούς, είτε από μεγάλες κακοκαιρίες και ακραία τρικυμιώδεις θάλασσες που αντιμετώπιζαν όπου τα περισσότερα φορτηγά βαπόρια ήταν πολύ παλιά και μερικά εξ αυτών αναξιόπλοα ειδικά στις περιόδους μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων του παρελθόντος αιώνα, αλλά ακόμη χανονταν και από εργατικά ναυτικά ατυχήματα κατά τη διάρκεια της ναυτικής υπηρεσίας τους στα φορτηγά βαπόρια
Επιτρέψατε μου εδώ να κάνω μνεία της αείμνηστης μητέρας μου Ασημίνας η οποία έμεινε χήρα στα 33 χρόνια της, όταν ο αείμνηστος ναυτικός πατέρας μου Πέτρος χάθηκε στα 42 χρόνια του το έτος 1956, αφηνοντας την μόνη να αναθρέψει τα τρία ανήλικα παιδιά της, κάτω από φοβερές συνθήκες φτώχειας όπου σχεδόν δεν έτρωγε , γιατί ποτέ το φαγητό δεν έφτανε για εκείνη και για τα παιδιά της. Αλλά τέτοια παραδείγματα είναι πολλά για πολλές Ανδριώτισσες χήρες γυναίκες ναυτικών οι οποίες παρέμειναν ανέγγικτες και πιστές στη μνήμη των συζύγων τους έως και τον δικό τους θάνατο.
την ομιλία μου αυτή μέχρι τώρα αναφέρθηκα περιληπτικά για τη ζωή των Ανδριωτισσών γυναικών των ναυτικών της Άνδρου για τις παρελθούσες εποχές. όμως και σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν για τις σύγχρονες γυναίκες οι βασικές συνθήκες της έλλειψης του Ανδριώτη συζύγου τους ναυτικού από το σπίτι του ίσως βέβαια για μικρότερα χρονικά διαστήματα, αλλά δεν παύουν ποτέ να πονούν οι Ανδριώτισσες γυναίκες για την απουσία τους. Τώρα ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει ως προς τους αυστηρούς κανόνες της ασφάλειας και της αξιοπλοϊας των πλοίων και έτσι , δόξα τω Θεώ, δεν ακούγονται σήμερα πολύνεκρες απώλειες πλοίων , όπως ακουγονταν τις παρελθούσες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, όταν σε πολλά χωριά και στις πόλεις της Άνδρου έβλεπες πολλές μαυροφορεμένες Ανδριώτισσες γυναίκες να πενθούν για την απώλεια των ναυτικών συζύγων τους.
Και στο τέλος αυτής της ομιλίας μου θα αναφερθώ για λίγο στον Πανανδριακό Σύλλογο Ναυτικών, όπου παρά τις προσπάθειες του εκάστοτε Διοικητικού Συμβουλίου του συνεχώς φθίνει, γιατόι δεν υπάρχουν πια πολλοί νέοι Ανδριώτες ναυτικοί, και έτσι το έργο που παράγει τολμώ να πω ότι ειναι πενιχρό. Όμως παρά ταύτα ένας τέτοιος Σύλλογος με τοσο βαριά και ουσιώδη ιστορία θα πρέπει να διατηρηθεί και λολοι οι Ανδριώτες θα πρέπει να τον τιούν και να τον σέβονται.
Εύχομαι καλά ταξείδια στους Ανδριώτες αλλά και όλους τους Ελληνες ναυτικους και ο Τριαδικός Θεός δια των πρεσβειών του προστά του τους Αγίου Νικολάου να ευοδ΄ωνει όλες τις ναυτικές τους προσπάθειες και την ναυτική τους εργασία πάνω στα πλοία που ταξιδεύπυν στους αχανείς ωκεανούς και στα απομακρυσμένα λιμανια του κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.