Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

 Τη Μεγάλη Πέμπτη, στη καθ΄ημάς Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία της Ανατολής, κυριαρχούν τα γεγονότα:

1) του Ιερού Νιπτήρα,

2) του Μυστικού Δείπνου,

3) της Υπερφυούς Προσευχής, και

4) της προδοσίας του Ιούδα.

Ερμηνευτικά σχόλια.

1) Με το να πλύνει ο Ιησούς Χριστός τα πόδια των μαθητών του , πράξη που την έκαναν οι δούλοι και οι σκλάβοι της εποχής του Χριστού για τους προσκεκλημένους των αφεντικών τους στα πλουσιόσπιτα στα οποία εργάζονταν, ο Κύριος θέλησε να μας διδάξει τη ταπείνωση. Οι Χριστιανοί βεβαίως σήμερα δεν εφαρμόζουν την εντολή της ταπείνωσης και όχι μόνο δεν πλένει ο ένας τα πόδια του άλλου, αλλά μάλλον ο ένας Χριστιανός θέλει να κόψει τα πόδια του άλλου Χριστιανού, και για παράδειγμα αναφέρω τους κατά καιρούς πολέμους μεταξύ των Χριστιανών πολιτών των Χριστιανικών κρατών Ανατολής και Δύσης και το μίσος μεταξύ τους..

2) Στο Μυστικό Δείπνο ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστ'ος παρ'εδωσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και την Αγία Κοινωνία.

Σήμερα οι σημερινοί Χριστιανοί , τουλάχιστον ένα μέρος τους, αποδέχεται οτι με τη Θεία Κοινωνία μπορεί να κολλήσουν μικρόβια και ιούς..

3) Στην υπερφυά προσευχή του ο Κύριος, ενώ είναι ακόμη νύχτα μεταξύ των άλλων προσεύχεται για την ενότητα των Χριστιανών. (Σε λίγο θα καταφθάσει με τη σπείρα των σταυρωτών του Χριστού μετά φανών και λαμπάδων και θα τον συλλάβουν). Αντί για την ενότητα που ζητάει ο Χριστός ολίγον πριν από τη Σταύρωση του, ο Χριστιανικός κόσμος είναι διχασμένος σε Ορθοδόξους , Καθολικούς, Διαμαρτυρομένους , και σε ένα άλλο ευρύτερο σωρρό Χριστιανικών ομολογιών ων ουκ έστιν αριθμός.

4) Και σε λίγο, πριν ακόμη ξημερώσει ο προδότης Ιούδας με δόλιο φίλημα θα παραδώσει τον Κύριο για να υποστεί τα πάθη στα οποία τον υπέβαλαν οι θρησκευτικές και πολιτικές αρχές της εποχής του.

Αυτό ειναι το ιστορικό της Μεγάλης Πέμπτης, το οποίο μας δείχνει ότι σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε στα δύο χιλιάδες χρόνια που πέρασαν. Αντιθέτως το σκηνικό της άρνησης του Χριστού γίνεται ακόμη πιο σκληρό με τη διαφαινόμενη κυριαρχία του αντιχρίστου επί της γης, ο οποίος θέλει να εξαφανίσει τελείως το Χριστό, αλλά δεν θα το επιτυχει, διότι ο Χριστός δια της Αναστάσεως του είναι ο νικητής και της ζωής και του θανάτου.

Κωνσταντίνος Στρατής