Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025

ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΕΠΙΓΕΙΑΣ ΖΩΗΣ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΟΥΣ.

O άνθρωπος όταν κάποτε εννοήσει οτι κάθε αντιξοότητα, κάθε ασθένεια, κάθε δυστυχία, κάθε θλίψη, κάθε κακουχία, κάθε εμπόδιο  που έρχεται στη ζωή του όλα αυτά  είναι ελεγχόμενα από την αγαθή πρόνοια του  Θεού και κάτω από τον έλεγχο της  μεγαλειώδους αγάπης του, και οτι ο Θεός μέσα στην άπειρη Σοφία Του χρησιμοποιεί ανθρώπους ως παιδαγωγούς για να τον διαπαιδαγωγήσουν, έστω προξενώντας του παροδικές  θλίψεις, τότε και μόνον τότε βρίσκεται στο δρόμο της αγιότητας και της πείρας της επερχόμενης αιωνίου ζωής.. Διότι η θλίψη , κατά τον απόστολο Παύλο, εργάζεται την υπομονή. 
Η θλίψη που προέρχεται από κάθε αντιξοότητα είναι η μητέρα της υπομονής, η δε υπομονή είναι η μητέρα της ελπίδας, η δε ελπίδα δεν ντροπιάζει, διότι η αγάπη του Θεού ξεχειλίζει μέσα στις καρδιές μας, λέει ο μέγας απόστολος των Εθνών Παύλος.
Η μη ανταπόδοση του κακού, η ευλογία αντί της κατάρας ωφελεί πρωτίστως τον ίδιο τον άνθρωπο που ευλογεί  αντί να καταριέται.
Η υγεία του πάει προς το καλύτερο, το πρόσωπο του λάμπει διότι όλα αυτά τα γήινα τα θεωρεί πρόσκαιρα και απατηλά, και σαν να μην έχουν καμιά απολύτως αξία.
Πώς μπορεί κάποιος να φτάσει σε αυτή τη κατάσταση της απόλυτης μακαριότητας και ευδαιμονίας ακόμη και μέσα στις θλίψεις και στις αντιξοότητες της ζωής, ακόμη και μέσα στις ασθένειες;
  Δεν είναι καθόλου δύσκολο για όποιον αποφασίσει να βάλει βασιλέα της καρδιάς του τον Ιησού Χριστό.
Τότε τα χτυπήματα από τις θλίψεις και τις αντιξοότητες της ζωής, από τις αρρώστιες , ακόμη και από το θάνατο, τα δέχεται ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός που κατοικεί μέσα του, είναι Εκείνος που ανέβηκε με τη θέληση του πάνω στο Σταυρό, φορτωμένος με όλες τις δικές μας αμαρτίες, έγινε ο αντικαταστάτης μας , γιατί εμείς έπρεπε να υποστούμε Σταυρικό θάνατο εξ αιτίας των αμαρτιών μας.
Ομως Εκείνος ο αναμάρτητος, δέχτηκε να γίνει το θύμα σαν αρνί άμωμο που δεν είχε κανένα ελάττωμα και σφαγιάστηκε υπέρ της σωτηρίας όλων των ανθρώπων κάθε εποχής και κάθε χρόνου.
Εάν λοιπόν ο δίκαιος έπαθε υπέρ των αδίκων ημών, τότε τί πρέπει να κάμουμε εμείς οι άδικοι;
Να μη δεχτούμε τις ελάχιστες θλίψεις, ελάχιστες μπροστά στη δική Του θλίψη που αισθάνθηκε προδομένος από όλους εκεί απάνω στο Σταυρό;
Η ευλογία που είπε υπέρ των εχθρών και σταυρωτών  Του: " Πάτερ , άφες αυτοίς , ουκ γαρ οίδασι τι ποιούσιν", ( Πατέρα συγχώρησέ τους γιατί δεν γνωρίζουν τί πράττουν) , ας γίνει οδηγός και φως πάντοτε σε όλες τις περιστάσεις και καταστάσεις.
Εχοντας αυτό το πνεύμα της ταπείνωσης, της μετάνοιας και της συγχώρησης, θα εννοήσουμε καλύτερα τη Γέννηση του Χριστού του Ιησού Χριστού, θα συμμετέχουμε σε αυτήν και θα συμμετέχουμε επίσης  και στα επερχόμενα πάθη του και  στην ένδοξή Του Ανάσταση, διότι πρώτα έρχεται η Γέννηση του Χριστού μετά τα Πάθη του  και μετά η Ανάσταση του. Διότι η Ανάσταση του Χριστού οδηγεί και στην ιδική μας ανάσταση.

Κωνσταντίνος Στρατής 
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...