Ο ΧΡΟΝΟΣ

 

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΧΡΟΝΟΣ

Με την ευκαιρία της επικείμενης αλλαγής του χρόνου θα ήθελα να κάνω μερικές φιλοσοφικές δικές μου απόψεις πάνω στην έννοια του χρόνου.
Και πρώτα-πρώτα τί είναι Χρόνος και πώς ορίζεται; Ολοι μας έχουμε την αίσθηση του τί είναι χρόνος, αλλά δύσκολα μπορούμε να δώσουμε έναν απόλυτο ορισμό γι΄αυτόν. Γνωρίζουμε ότι έχουμε καθιερώσει σαν μονάδα χρόνου το ένα δευτερόλεπτο, και ότι ένας ολόκληρος χρόνος είναι εκείνος που χρειάζεται για μια πλήρη περιφορά της γης γύρω από τον ήλιο με ταχύτητα περίπου 107.000 χιλιόμετρα την ώρα.( 100 φορές περισσότερο από την ταχύτητα των επιβατηγών αεροπλάνων).
Εχουμε τρεις έννοιες με τις οποίες αντιλαμβανόμαστε το χρόνο.
Η πρώτη έννοια είναι το ΠΑΡΟΝ το οποίο όμως είναι στιγμιαίο και είναι το τόκ που κάνει το ένα δευτερόλεπτο που περνά και στο χρονικό αυτό διάστημα  έχουμε την εναλλαγή από το ΠΑΡΕΛΘΟΝ  στο  ΜΕΛΛΟΝ.  Δηλαδή στη πραγματικότητα ο παρών χρόνος είναι το παρόν δευτερόλεπτο του ρολογιού μας, το αμέσως προηγούμενο δευτερόλεπτο είναι παρελθόν, και το αμέσως επόμενο είναι μέλλον.
Δηλαδή με άλλα λόγια και στη φιλοσοφική του άποψη αυτό που ζούμε και βιώνουμε είναι ένα τόκ του δευτερολέπτου στον παρόντα χρόνο. Δεν γνωρίζουμε αν στο επόμενο δευτερόλεπτο θα ζούμε , και το προηγούμενο δευτερόλεπτο είναι ήδη παρελθόν και όσο απομακρύνεται από το παρόν δευτερόλεπτο γίνεται λήθη.
Στην πραγματικότητα δηλαδή η ζωή μας σύγκειται από το παρόν δευτερόλεπτο, οπου όσο περνάει ο χρόνος πάντα τρέχει πάντα προς το μέλλον και ποτέ δεν γυρίζει πίσω στο παρελθόν, κάθε επόμενο δευτερόλεπτο της επίγειας ύπαρξής μας παίρνει τη θέση του ΠΑΡΟΝΤΟΣ και αμέσως γίνεται ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
Δηλαδή κάποτε πρέπει να κατανοήσουμε ότι στην ουσία είμαστε του ενός δευτερολέπτου, και γι΄αυτό να σταματήσουμε τις κακίες και το μίσος.
Οσο τα παρόντα δευτερόλεπτα διαδέχονται το ένα το άλλο σε μια άπειρη διαδοχή, τόσο οι εικόνες του παρελθόντος σβήνουν μέσα στη μνήμη μας έως ότου με την πάροδο πολλών ετών δηλαδή εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων δευτερολέπτων ( λέω πολλών ετών σχετικά με τη ολιγόβια ύπαρξή μας), και έτσι γεγονότα που το μέγεθός τους φαινόταν να είναι δυσθεώρητο, γίνονται αμυδρές κουκκίδες μέσα στο μυαλό μας. Γεγονότα στον τότε παρόντα χρόνο που τώρα έχει γίνει πια παρελθόν, έχουν χάσει πια τη σημασία τους. Ολες οι αγωνίες του παρόντος δευτερολέπτου στην πραγματικότητα δεν έχουν καμιά σημασία μέσα στο διάβα του αιώνιου Χρόνου!
Αγαπητοί μου φίλοι αυτή είναι η θεώρηση του χρόνου και αυτή είναι η σημασία του. Ως άνθρωποι δεν μπορούμε να επέμβουμε στο παρελθόν και να το αλλάξουμε, αλλά ούτε και στο μέλλον μπορούμε να επέμβουμε και να το αλλάξουμε, ο, τι αληθινά "εξουσιάζουμε" ( ας μου επιτραπει αυτή η έκφραση ) είναι μόνον το παρόν δευτερόλεπτο! αλλά επειδή και αυτό είναι φευγαλέο και διαρκεί ελάχιστα, άρα στην ουσία ΔΕΝ εξουσιάζουμε το Χρόνο, αντιθέτως αυτός μας εξουσιάζει και ο χρόνος έρχεται για κάθε πράγμα και που στην πραγματικότητα είναι έξω από τη δική μας θέληση. Όσο πιο γρήγορα κατανοήσουμε ότι τα τυχόν φοβερά συμβάντα του παρόντος χρόνου που αντιμετωπίζουμε αν τα βάλουμε μέσα σε αυτό που ονομάζω νοητή "Χοάνη του Χρόνου", όπου μέσα εκεί στροβιλίζονται και ένας νοητός  ατέρμονας κοχλίας τα συμπιέζει , και που όσο πελώρια και αν μοιάζουν να είναι , εν τούτοις κονιορτοπποιούνται στο διάβα του χρόνου και γίνονται αφανείς κουκκίδες του παρελθόντος, τόσο πιο ευτυχέστεροι θα ζήσουμε πάνω στη γη κατά το ελάχιστο διάστημα της παρουσίας μας, ελάχιστο μπροστά στο άπειρο του Χρόνου. Τότε θα κατανοήσουμε ότι τα πάντα , τα πάντα ανήκουν στον μέγα Δημιουργό τους που είναι ο Χριστός., και τότε ο τρόπος της ζωής μας θα αλλάξει από τα θεμέλια του, τότε θα μπορούμε να βλέπουμε όλα τα συμβάντα με το βλέμμα του Χριστού που κατοικεί μέσα μας.
Και εδώ θα μεταφέρω τους περίφημους στίχους για το Χρόνο από την Παλαιά Διαθήκη και από το βιβλίο του Εκκλησιαστή. οπου η λέξη ΚΑΙΡΟΣ σημαίνει τον ΧΡΟΝΟ.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 3ο κεφάλαιο ( Με τα κόκκινα γράμματα είναι η ερμηνεία του κειμένου)

Εκκλ. 3,1           Τοῖς πᾶσι χρόνος καὶ καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι ὑπὸ τὸν οὐρανόν.
Εκκλ. 3,1                   Σε όλα υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για να πραγματοποιηθεί δε κάθε έργο κάτω από τον ουρανό, πρέπει να δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία.
Εκκλ. 3,2           καιρὸς τοῦ τεκεῖν καὶ καιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν, καιρὸς τοῦ φυτεῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐκτῖλαι τὸ πεφυτευμένον,
Εκκλ. 3,2                   Υπάρχει ωρισμένος χρόνος, που όταν συμπληρωθεί, θα γίνει ο τοκετός και ωρισμένος καιρός του θανάτου, ωρισμένος ο χρόνος της φύτευσης και ωρισμένος ο χρόνος, που θα εκριζωθεί το φυτεμένο.
Εκκλ. 3,3           καιρὸς τοῦ ἀποκτεῖναι καὶ καιρὸς τοῦ ἰάσασθαι, καιρὸς τοῦ καθελεῖν καὶ καιρὸς τοῦ οἰκοδομεῖν,
Εκκλ. 3,3                   Υπάρχει ωρισμένος χρόνος, που θα διαταχθεί η εκτέλεση του ενόχου, όπως και ωρισμένος χρόνος να αποτραπεί ο θάνατος και να του χαρισθεί η ζωη. Χρόνος για να γκρεμίσει ο άνθρωπος, και καιρός, για να ανοικοδόμησει.
Εκκλ. 3,4           καιρὸς τοῦ κλαῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ γελάσαι, καιρὸς τοῦ κόψασθαι καὶ καιρὸς τοῦ ὀρχήσασθαι,
Εκκλ. 3,4                   Υπάρχει ωρισμένος καιρός, για να κλαψει κανένας, και ωρισμένος καιρός για να γελάσει. Ωρισμένος καιρός για θρήνους και κοπετούς, και ωρισμένος χρόνος για να χορέψει κανένας και να εκδηλώσει τη χαρά του.
Εκκλ. 3,5           καιρὸς τοῦ βαλεῖν λίθους καὶ καιρὸς τοῦ συναγαγεῖν λίθους, καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναι ἀπὸ περιλήψεως,
Εκκλ. 3,5                   Υπάρχουν περιστάσεις και χρόνος , που θα πετά κανένας τις πέτρες σαν αχρηστες, και άλλοτε που θα μαζεύει πέτρες για οικοδομή. Αλλοτε πάλι θα αγκαλιάζεται και άλλοτε θα απομακρύνεται από τα αγκαλιάσματα.
Εκκλ. 3,6           καιρὸς τοῦ ζητῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ ἀπολέσαι, καιρὸς τοῦ φυλάξαι καὶ καιρὸς τοῦ ἐκβαλεῖν,
Εκκλ. 3,6                   Υπάρχει χρόνος, κατά τον οποίο θα αναζητήσει κανένας και θα βρει, και χρόνος κατά τον οποίο θα χάσει. Αλλοτε θα αποθηκεύει και θα βάλει κατά μέρος τα συναχθέντα, και άλλοτε θα βγάλει αυτά από την αποθήκη και θα τα ξοδέψει.
Εκκλ. 3,7           καιρὸς τοῦ ῥῆξαι καὶ καιρὸς τοῦ ῥάψαι, καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν,
Εκκλ. 3,7                   Είναι χρόνος κατά τον οποίον θα σκίσει κανένας τα ρούχα του σε ένδειξη πένθους και αποδοκιμασίας, και πάλι είναι χρόνος κατά τον οποίο θα ράψει τα ρούχα του. Καιρός σιωπής και χρόνος κατά τον οποίον έχει το δικαίωμα κανείς να μιλήσει.
Εκκλ. 3,8           καιρὸς τοῦ φιλῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι, καιρὸς πολέμου καὶ καιρὸς εἰρήνης.
Εκκλ. 3,8                   Χρόνος να αγαπήσει και χρόνος  να μισήσει. Χρόνος για πόλεμο και χρόνος για σύναψη ειρήνης.

Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.