Απάνου στην ανθρωπότητα φυσά ένας αγέρας κρύος, ο θάνατος.

 Απάνου στην ανθρωπότητα φυσά ένας αγέρας κρύος, ο θάνατος. Γράφει βιβλία αμαρτωλά , ζωγραφίζει πράγματα αποτρόπαια, χτίζει σπίτια άπονα που τον διώχνουνε από μέσα τους. ό,τι κάνει τον πηγαίνει στο χαμό του. "Δείλαια και χαλεπά τα τέλη της αδίκου γενεάς" κατά τον Σολομώντα. Η χαρά του είναι σαν αρρώστεια κ΄η ζωή του σαν συνταγή. Φόβος δε επικρέμαται. Γιατί ξεμάκρυνε από τον Πατέρα του, και τρέμει τυλιγμένος από το φίδι πώδωσε στον Αδάμ να φάγει από το δένδρο της γνώσης και της απόλαψης, βάζοντας με τούτο μέσα του το θάνατο. Αλλά "η βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν". Η βασιλεία του Θεού κερδίζεται με αγώνα, με θλίψη και με βία σκληρή απάνου στο κορμί μας και στο πνεύμα μας.
Φώτης Κόντογλου