Παρασκευή 14 Μαρτίου 2025

ΟΙΚΤΙΡΜΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΗΜΩΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ

 Οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος· Οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ· Οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν. Ότι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκραταίωσε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν· Καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν. Καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς, ᾠκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν, ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν. ( Ψαλμός 102, 8-14)

--------------------------------------------------------------------------
Ο Κυριος είναι εύσπλαγχνος και ελεήμων, μακρόθυμος και γεμάτος από έλεος. Δεν οργίζεται, για να μας καταστρέψει τελείως, ούτε κρατάει αιώνια την οργή του. Δε μας τιμώρησε ποτέ ανάλογα με τη βαρύτητα και το πλήθος των ανομιών μας, ούτε και σύμφωνα με τις αμαρτίες μας ανταπέδωσε σε μάς τη πρέπουσα τιμωρία. Διότι, όσον απροσμέτρητο είναι το ύψος του ουρανού από τη γη, τόσο μεγάλο, κραταιό και αμέτρητο είναι το έλεος του Θεού προς εκείνους που τον φοβούνται. Οσο απροσμέτρητη είναι η απόσταση της ανατολής από τη δύση, τόσο απομάκρυνε από εμάς ο Θεός τις αμαρτίες μας, ώστε να είμαστε απαλλαγμένοι από αυτές. Οπως σπλαγχνίζεται ο στοργικός πατέρας τα παιδιά του, έτσι και ο Κυριος σπλαγχνίζεται πάντοτε εκείνους, που τον φοβούνται. Διότι αυτός γνωρίζει από τι πλαστήκαμε, έχει πάντοτε υπ' όψη του, ότι είμσστε πλασμένοι από χώμα..
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ο συνάναρχος Λόγος μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ο οποίος έγινε άνθρωπος τεχθείς από τη Παναγία Παρθένο Μαρία. αυτού του Χριστού την εικόνα βασταζόμενος ως βρέφος από τη μητέρα του τόλμησαν να βεβηλώσουν μέσα στη Πινακοθήκη του Έθνους οι βέβηλοι της Χριστιανικής πίστης μαζί με τους κάθε λογής υποστηρικτές τους, τους θεσμούς, τις θεσμικότητες, τους υπό-νόμους και τις ανομίες τους... Και τούτο το έκαναν γιατί ποτέ τους δεν κατάλαβαν ότι οι ίδιοι ενώ είναι πλασμένοι από χώμα και στο χώμα κάποτε θα επιστρέψουν, όμως πλαστήκανε από τον ίδιο το Χριστό του οποίου την εικόνα φέρουν, και άρα βεβήλωσαν την εικόνα του ίδιου του εαυτού τους εξ αιτίας της αμαρτωλής σοδομικής τέχνης τους που σπούδασαν σε αμαρτωλά κοσμικά σοδομικά πανεπιστήμια, τα οποία έχουν καταντήσει φυτώρια του μίσους προς το Χριστό και της εν γένει αθεϊας προς τον Ύψιστο Τριαδικό Θεό.. Και ύστερα από όλα αυτά τους ενόχλησε ο βουλευτής που αποκαθήλωσε τα βδελύγματα και τα έριξε κατά γης, και γι΄αυτό μάλιστα τον τιμώρησε η Βουλή των Ελήνων, αντί να τον επαινέσει και να τον τιμήσει για το θεάρεστο έργο του.

Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης
Σημείωση
Ο 118 ψαλμός μας διδάσκει ότι τα Δικαιώματα του Κυρίου είναι πάνω από όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα είτε είναι ηθικά, είτε πολύ περισσότερο όταν είναι ανήθικα.

Πέμπτη 13 Μαρτίου 2025

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΣΜΟΙ ( ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ)

 Τώρα πια αρχίζει να ξεχωρίζει και να διαχωρίζεται η ήρα από το στάρι.

Άλλο είναι ο Σωτήρας Χριστός και άλλο ο Θεσμός. Ο Χριστός είναι υπεράνω του ανθρωπίνου δικαίου και της ανθρ'ωπινης δικαιοσύνης τόσο μακράν όσο απέχει ο ουρανός από τη γη.
Ο όρος Θεσμός προέρχεται από το ρήμα τίθημι. Αυτό που έχει τεθεί, και ισχύει ως δίκαιο. Φέρεται με κύρια σημασία ως κανόνας Δικαίου, Νόμος. Επίσης φέρεται και ως σύστημα το οποίο δημιουργεί ηθική και νομική κατάσταση. Οι θεσμοί στα χρόνια του Χριστού τον εξευτέλισαν, του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι, του έδωσαν ξύδι και χολή και τον τρύπησαν με τη λόγχη, τον σταύρωσαν και τον έθαψαν στη γη. Και σήμερα οι ίδιοι ακριβώς θεσμοί που παραμένουν αναλλοίωτοι εδώ και 2.000 χρόνια, επιτρέπουν να διακομωδείται και να προσβάλλεται η άχραντος Εικόνα Του. Οι ίδιοι Θεσμοί υποστηρίζουν τους βεβήλους και ανίερους ενώ παράλληλα κατασυκοφαντούν , διασύρουν και τιμωρούν τους πολέμιους της βεβήλωσης του Χριστού και των δικαιωμάτων του..
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

 


 Ότι εἰ ἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳ ταῦτα ποιοῦσιν, ἐν τῷ ξηρῷ τί γένηται; ( Είπε ο Χριστός στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο κεφάλαιο 23 και στο στίχο 31)


Διότι εάν στο χλωρό δένδρο κάνουν αυτά, στο ξερό τι θα συμβεί; δηλαδή εάν στον αθώο γίνονται αυτές οι διώξεις, τι πρόκειται να γίνει σε σας, που είσαστε τόσο βαρειά ένοχοι για τα πολλά και μεγάλα αμαρτήματά σας; Ο Χριστός εδώ μας λέει συγκεκαλυμμένα αλλά και όσο πιο καθαρά γίνεται για όποιους έχουν ανοιχτά τα αυτιά τους για να τον ακούσουν, ότι οι ένοχοι ( που εδώ τους παριστάνει ο Χριστός ως ξερά ξύλα) που βασανίζουν και καίνε τον αθώο ( που ο Χριστός τον παριστά εδώ ως το υγρό ξύλο) και δεν τιμωρούν τους πραγματικά ενόχους επειδή είναι όμοιοι τους , θα υποστούν κάποτε οπωσδήποτε τη φοβερή μήνι του υψίστου Θεού ο οποιος είναι η αληθινή Δικαιοσύνη και ο αληθινός Αγιασμός, και σαν ξερά ξύλα που είναι όλοι οι ένοχοι θα τους κατακαύσει με άσβεστη φωτιά. Αυτά μας λέει ο Χριστός στο πιο πάνω φοβερό και άγιο Λόγο Του στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο Του, που είναι ο καθρεφτης της μελλοντικής βαρειάς τιμωρίας της κάθε αμαρτωλής σοδομικής και σοδομιζόμενης κοινωνίας, που σκληρά βεβηλώνει με την αμαρτωλή "τέχνη της", την εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, και των Αγίων." Και εν κατακλείδι όποιος βεβηλώνει ή δέχεται να βεβηλώνεται η Εικόνα του Χριστού, στην ουσία είναι βέβηλος και εναντίον όλης της ανθρωπότητας που είναι πλασμένη να είναι κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού, ο οποίος έγινε άνθρωπος γεννηθείς από τη Παρθένο Μαρία τη Παναγία που και αυτή βεβηλώνουν, και σταυρώθηκε εξ αιτίας των αμαρτιών μας , αλλά και αναστήθηκε για να μας χαρίσει τη δικαίωση εφόσον μετανοήσομε.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Μεσαριάς Άνδρου.

ΤΟ ΥΓΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟ ΞΥΛΟ.





 Ότι εἰ ἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳ ταῦτα ποιοῦσιν, ἐν τῷ ξηρῷ τί γένηται; ( Είπε ο Χριστός στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο κεφάλαιο 23 και στο στίχο 31)


Διότι εάν στο χλωρό δένδρο κάνουν αυτά, στο ξερό τι θα συμβεί; δηλαδή εάν στον αθώο γίνονται αυτές οι διώξεις, τι πρόκειται να γίνει σε σας, που είσαστε τόσο βαρειά ένοχοι για τα πολλά και μεγάλα αμαρτήματά σας; Ο Χριστός εδώ μας λέει συγκεκαλυμμένα αλλά και όσο πιο καθαρά γίνεται για όποιους έχουν ανοιχτά τα αυτιά τους για να τον ακούσουν, ότι οι ένοχοι ( που εδώ τους παριστάνει ο Χριστός ως ξερά ξύλα) που βασανίζουν και καίνε τον αθώο ( που ο Χριστός τον παριστά εδώ ως το υγρό ξύλο) και δεν τιμωρούν τους πραγματικά ενόχους επειδή είναι όμοιοι τους , θα υποστούν κάποτε οπωσδήποτε τη φοβερή μήνι του υψίστου Θεού ο οποιος είναι η αληθινή Δικαιοσύνη και ο αληθινός Αγιασμός, και σαν ξερά ξύλα που είναι όλοι οι ένοχοι θα τους κατακαύσει με άσβεστη φωτιά. Αυτά μας λέει ο Χριστός στο πιο πάνω φοβερό και άγιο Λόγο Του στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο Του, που είναι ο καθρεφτης της μελλοντικής βαρειάς τιμωρίας της κάθε αμαρτωλής σοδομικής και σοδομιζόμενης κοινωνίας, που σκληρά βεβηλώνει με την αμαρτωλή "τέχνη της", την εικόνα του Χριστού, της Παναγίας, και των Αγίων." Και εν κατακλείδι όποιος βεβηλώνει ή δέχεται να βεβηλώνεται η Εικόνα του Χριστού, στην ουσία είναι βέβηλος και εναντίον όλης της ανθρωπότητας που είναι πλασμένη να είναι κατ΄εικόνα και καθ΄ομοίωση του Θεού, ο οποίος έγινε άνθρωπος γεννηθείς από τη Παρθένο Μαρία τη Παναγία που και αυτή βεβηλώνουν, και σταυρώθηκε εξ αιτίας των αμαρτιών μας , αλλά και αναστήθηκε για να μας χαρίσει τη δικαίωση εφόσον μετανοήσομε.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Μεσαριάς Άνδρου.

Σάββατο 8 Μαρτίου 2025

Όσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.

 Όσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.

Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
( Γαλάτας 3: 27-28)
Επειδή όσοι έχετε βαπτισθεί στο όνομα του Χριστού και ομολογείτε έτσι αυτόν Σωτήρα σας, ντυθήκατε με το ένδυμα του Χριστού και ενωθήκατε με αυτόν. Γι΄ αυτό και στη νέα κατάσταση, στη βασιλεία του Χριστού, δεν υπάρχουν διαφορές εθνικότητας, τάξης και φύλου. Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Ελληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άνδρας και γυναίκα, διότι όλοι εσεις είσαστε ένας νέος άνθρωπος και νέος οργανισμός, δια μέσου του Ιησού Χριστού.
Στη Βασιλεία των ουρανών δεν υπάρχουν ανδρικές και γυναικείες ψυχές αυτοί οι διαχωρισμοί υπάρχουν μόνο στη γη. Μια είναι τότε η διαφορά των ψυχών αν έχουν δεχτεί ή όχι το Χριστό ως Σωτήρα τους. Επίσης δεν υπάρχουν διαφορές εθνοτήτων, φυλών ή γλώσσών ή χρωμάτων δέρματος.. Εκεί υπάρχει η μία αληθινή δημοκρατία του Θεού, η οποία εξισώνει τους πάντες καθιστώνταςν τους αγίους και υιούς του Θεού που πληρώνονται το ίδιο όλοι , με το μισθό του ενός δηναρίου της Βασιλείας των ουρανών, που είναι το μοναδικό και επίσημο νόμισμα του Παραδείσου.
Κωνσταντίνος Στρατής

Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας

 «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας» (Β'Κορινθίους. ΣΤ' 2).

Ο απόστολος Παύλος με αυτό το στίχο προσπαθεί να μας αφυπνήσει γι΄αυτό μας λέει : Να, τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός, τώρα είναι η ημέρα σωτηρίας.
Ο κατάλληλος καιρός , αγαπητοί διαδικτυακοί φίλοι, είναι ο παρόν χρόνος που με το πέρασμα κάθε δευτερολέπτου διανύομε, είναι η κάθε μας αναπνοή. Στον παρόντα χρόνο λοιπόν είναι μεγάλη η ανάγκη να αφυπνιστούμε, να ξυπνήσομε από το βαθύ μας ύπνο του πνευματικού θανάτου, ώστε ξυπνητοί και σε εγρήγορση να δουλέψομε στο πνευματικό χωράφι του Κυρίου να το οργώσομε και να το κάνομε καρποφόρο για όλους μας. Ο Χριστός μας προσκαλεί να γίνομε απλοί, ταπεινοί και στιβαροί εργάτες στο χωράφι του και όχι μεγαλοσχήμονες ¨δεκαρολόγοι" της τηλεόρασης, ζητάει να είμαστε του "είναι" και όχι του "φαίνεσθαι". Ο παρελθών χρόνος είναι ήδη παρελθόν και δεν μπορούμε να κάμωμε τίποτα γι΄αυτό. Ούτε μπορούμε να διορθώσομε τα κακώς πραχθέντα από εμάς κατ΄αυτό. Το μέλλον μας είναι άγνωστο. Δεν γνωρίζομε τι θα συμβεί στο επόμενο δευτερόλεπτο, ούτε στην επόμενη αναπνοή μας. Αρα πρέπει ΤΩΡΑ ( "νυν" όπως γράφει ο στίχος) να φροντίσομε για τη σωτηρία μας. Η ύψιστη προτεραιότητα είναι η σωτηρία των ψυχών μας από τον αιώνιο θάνατο και μετά ακολουθούν όλα τα άλλα. Ο "ευπρόσδεκτος καιρός" που αναφέρεται στον πιο πάνω στίχο είναι η ημέρα του Κυρίου που πρέπει να ανατείλει μέσα στις ψυχές μας. " Αύτη η ημέρα Κυρίου, αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή " καθώς μας λέγει αλλαχού η Αγία Γραφή. Η ημέρα του Κυρίου που είναι και η ημέρα της σωτηρίας μας είναι ημέρα χαράς . Γι΄αυτό οι Χριστιανοί είναι πάντα χαρούμενοι μέσα στις θλίψεις τους. Δεν νοείται Χριστιανός κατηφής, με "κατεβασμένα μούτρα" "μουρτζούφλης " και απρόσιτος. Γι΄αυτό οι Χριστιανοί και στις κηδείες και στα μνημόσυνα εύχονται πάντα την ευχή : " Να είστε χαρούμενοι"
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης στον Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Μεσαριάς Άνδρου.

8/3/2025 ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΤΗΣ Α΄ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. ΤΟΥ ΑΓΙ...

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025

ΑΦΘΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΙΑ

 Αφθονος και Αφθονία.

Μία από τις πιο σπουδαίες λέξεις της υπέροχης Ελληνικής γλώσσας μας είναι η λέξη Άφθονος. Είναι σύνθετη λέξη και προέρχεται από το στερητικό Α και τη λέξη Φθόνος που προέρχεται από το ρήμα Φθίνω. Ο Άφθονος είναι αυτός που δεν φθίνει (δεν λιγοστεύει) είναι αυτός που υπάρχει σε αφθονία, ο πλουσιοπάροχος, ο περίσσιος, ο υπεραρκετός και το αντίθετο του είναι ο . ανεπαρκής, ο λίγος, λιγοστός, πενιχρός. Κατά μεταφορική έννοια ο Άφθονος είναι αυτός που μέσα του δεν έχει φθόνο, μίσος κακία. Ο φθονερός άνθρωπος φθίνει πρώτα πνευματικά και μετέπειτα σωματικά. Για παράδειγμα τον περασμένο αιώνα είχαμε μια φοβερή ασθένεια τη Φθίση που ήταν η Φυματίωση. Όποιος αρρώσταινε από Φθίση λιγόστευε μίκραινε το σώμα του και έφθανε ως τη καχεξία από έλλειψη οξυγόνου και στο τέλος πέθαινε με αιμοπτύσεις ως Φθισικός..
Για να μη πάθομε λοιπόν και εμείς πνευματική Φθίση, πρέπει να μην έχομε καθόλου Φθόνο μέσα μας, ούτε ακόμη και εναντίον όσων μας αδικούν και μας διαβάλλουν, να έχομε εσωτερική αφθονία από το λόγο του Θεού και να συγχωρούμε αφθόνως!
Στο βάθος πάσχει από πνευματική φθίση όποιος φθονεί, και αυτό δεν θα το καταλάβει ποτέ του έως ότου ενσκύψει με αγάπη στο λόγο του Ευαγγελίου του Χριστού. Περισσότερο πάσχων και άρρωστος είναι όποιος φθονεί, παρά αυτός που φθονείται.
Κωνσταντίνος Στρατής.
Ερασιτέχνης ψάλτης.

ΔΙΑΝΥΟΝΤΑΣ ΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

 


Κάθε φορά που θα σκεφτούμε να τιμωρήσομε με οποιονδήποτε τρόπο τον αδελφό μας ακόμη και αν ο ίδιος πρώτα μας αδικεί, μας στενοχωρεί και μας προσβάλλει, ας κοιτάξομε νοερά και με προσοχή τον Εσταυρωμένο Χριστό μήπως και καταλάβομε ότι με όποια αδικία και κακία πιέζομε συνθλίβοντας τον αδελφό μας τη διαπράττομε μόνο εναντίον του Χριστού και του προσθέτομε ακόμα ένα αγκάθι στο ακάνθινο στεφάνι του. Εμείς έχομε την απατηλή εντύπωση ότι εκδικιόμαστε τον έστω αμαρτωλό αδελφό μας, αλλά στην ουσία την εκδίκηση μας και τη κακια μας τη δέχεται και τη σηκώνει ο ίδιος ο Χριστός απάνω στο Σταυρό Του και ενώ διψάει και πονάει αφόρητα, εμείς του δίνομε ξύδι και χολή να πιεί για να ξεδιψάσει και αντί να προσπέσομε στα γόνατα μετανοούντες μπροστά στο Σταυρό του, εμείς χορεύομε αμέριμνοι καρναβαλικούς ειδωλολατρικούς χορούς..
Αυτοί κατά βάθος είμαστε, και "τρομάρα μας" νομίζομε ότι είμαστε "αγαθοί " και "δίκαιοι"! Όμως ο Χριστός μας το είπε ξεκάθαρα ότι έχομε μόνο δύο επιλογές : Να ανήκομε ή στους φίλους, μαθητές και αδελφούς Του, ή να είμαστε εχθροί Του. Επίσης μας είπε ότι : Οφείλουμε να είμαστε ή θερμοί ή ψυχροί, αν όμως είμαστε χλιαροί Χριστιανοί τότε θα μας εκβάλει σαν τον εμετό από το στόμα Του!
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Πέμπτη 6 Μαρτίου 2025

Δοξαστικό των Αίνων Κυριακής της Ορθοδοξίας. Ήχος Πλ. β΄. Ψάλλει ο αείμνηστος Άρχων Πρωτοψάλτης Χρύσανθος Θεοδοσόπουλος "Μωσής τω καιρώ της εγκρατείας, Νόμον εδέξατο, και λαόν επεσπάσατο, Ηλίας νηστεύσας, ουρανούς απέκλεισε· τρεις δε Παίδες Αβραμιαίοι, τύραννον παρανομούντα, διά νηστείας ενίκησαν. Δι' αυτής και ημάς Σωτήρ αξίωσον, της Αναστάσεως τυχείν, ούτω βοώντας· Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς"

 Η πικρή αλήθεια για τη Πατρίδα μας και για για τους νεαρούς Ελληνες και τις νεαρές Ελληνίδες για τα τελευταία 40 χρόνια, που μας φέρνει δάκρυα στα μάτια.

Τα νέα παιδιά της Ελλάδας έχουν πέντε επιλογές :
1) Να ξενητευθουν.
2) Να πεθάνουν στα νειάτα τους όπως κομματιάστικαν ή πέθαναν από έλλειψη οξυγόνου στα Τέμπη ή όπως κάηκαν στο Μάτι..
3) Να δαρθούν ανηλεώς όταν διαδηλώνουν για δικαιοσύνη, ασφάλεια και κάθαρση.
4) Να γίνουν πολιτικοί με μεγάλες υλικές απολαβές αν προέρχονται από εύπορες, γνωστές και από "τζάκι " οικογένειες.
5) Οι υπόλοιποι που ανήκουν στη "πλέμπα" και στα κατώτατα κοινωνικά στρώματα θα φυτοζωούν με μισθούς πείνας μη δυνάμενοι να κάμουν και να συντηρήσουν οικογένειες .
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

Κείμενο του νομομαθούς και διδάκτορα Κοινωνιολογίας Ευάγγελου Λεμπέση

 Κείμενο του νομομαθούς και διδάκτορα Κοινωνιολογίας Ευάγγελου Λεμπέση

<< Κείμενο του νομομαθούς και διδάκτορα Κοινωνιολογίας Ευάγγελου Λεμπέση…Η ηθική σχέση μεταξύ ενός πονηρού ή ενός απατεώνα εἶναι απροσδόκητα διαφορετική από αυτή που θεωρεί ἡ "κοινὴ γνώμη". Ο συνηθισμένος κοινωνικὸς άνθρωπος θεωρεί τὸν πονηρό καὶ τὸν απατεώνα σαν ανήθικους μεν, αλλ᾿ως υποδιαιρέσεις του ευφυούς ανθρώπου.. Ομως συμβαίνει το αντίθετο: ο πονηρός καὶ ο απατεώνας ειναι ἀκριβώς υποδιαιρέσεις του βλάκα.. Καὶ ιδού πώς εξηγείται αυτό. Η πονηρία, (εκτὸς αν είναι μέσο άμυνας τῶν ευφυών οχι κατά των βλακών αλλά κατά της πονηρίας τους), αποτελεί φυσική ιδιότητα των βλακών καὶ μάλιστα φυσική συνέπεια του γεγονότος, ότι, λόγω ατροφίας του νοητικού τους μηχανισμού, αποτελεί τη μόνη άμυνα τους εναντίον κάθε εξωτερικής επίθεσης.
Από τη διαπίστωση της αλήθειας αυτής μέχρι της ακόλουθης αλήθειας υπάρχει ένα και μόνο βήμα: ότι μόνο ο πνευματικά ανάπηρος έχει ανάγκη της πονηρίας καὶ της ἀπάτης γιὰ να προωθηθεί ή να ἐπικρατήσει. Κανένας άνθρωπος αξίας δεν έχει ανάγκη νὰ γίνει πονηρός ή απατεώνας.
Η καθημερινὴ κοινωνική πείρα διδάσκει ότι τα επίθετα αυτά ουδέποτε κατώρθωσαν νὰ "κολλήσουν" σε ανθρώπους πραγματικής αξίας, οι οποίοι, αν υπήρξαν μισητοί, χαρακτηρίστηκαν ίσως σαν "κακοί", σαν "καταχθόνιοι", σαν "γόητες", σαν "τορπιλλητές" ή σαν "λιβελλογράφοι", ουδέποτε όμως χαρακτηρίστηκαν σαν πονηροί ή απατεώνες, και όταν ακόμη υπήρξαν συντηρητικοί στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους και κατώρθωσαν πάντοτε νὰ προωθηθούν η να επικρατήσουν.
Απόλυτη εσωτερική συνέπεια τῆς πνευματικής αναπηρίας του βλάκα ειναι αλλωστε όχι μόνο ἡ αγελαία του τάση, όχι μόνο η προώθηση του «πλάτη μὲ πλάτη» με τη λεγεώνα των ομοίων του, οχι μόνο η προσφυγή στα ευτελέστερα μέσα της πονηρίας, την ελλειψη αντίθετης γνώμης, τη προσφορὰ ευκολων καὶ ανήθικων εκδουλεύσεων και τη κολακεία, αλλὰ και η συστηματική αποφυγή κάθε σύγκρουσης και κάθε μάχης.. Και οταν ακόμη ὁ βλάκας, με τη μορφή του πονηρού ή του απατεώνα, εξαναγκαστεί να δώσει μάχη, θὰ δώσει αυτή με τα πνευματικά ευκολοτερα καὶ συνεπώς τα ανηθικώτερα "όπλα": της ψευτιάς, τῆς διαστροφής των πραγμάτων,, της ραδιουργίας καὶ τῆς συκοφαντίας.
Από όλα αυτά βγαίνει τὸ ακλόνητο δόγμα: ακόμη και η ἀνηθικότητα είναι αποκλειστικό προνόμιο τῶν βλακών!>>

ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ.

 

ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ ( αρχαίοι Ελληνες)
Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕΤΣΙΝΙΑ ( τωρινοί Ελληνες)
Πριν από μερικά χρόνια κάποιον μεγαλοσχημονα Έλληνα του οποίου δεν θυμάμαι το όνομα , τον άκουσα να λέει με στόμφο στη τηλεόραση, ότι: "Η αριστεία είναι ρετσινιά ", δηλαδή μας δίδαξε ότι στην Ελλάδα πρέπει να κυριαρχήσουν οι αδύνατοι έως μέτριοι, οι δε άριστοι να υποσκελισθούν από τους κακούς έως μετρίους.
Μη ψάχνετε λοιπόν άλλού τις αιτίες της πρόσφατης πολύνεκρης και αιματηρής τραγωδίας των Τεμπών.
Οφείλονται στο ότι η μετριότητα διοικεί παντού την Ελλάδα σε όλους τους τομείς, αφού οι άριστοι χλευάζονται από τους μέτριους , και τα καταφέρνουν οι πνευματικά μετριοι και τους παίρνουν τις θέσεις είτε με το πολιτικό μέσον, είτε με τη δύναμη του χρήματος. Επειδή ο μέτριος σε όλα είναι πάντα πονηρός, η δε πονηριά όπως είπαν οι αρχαίοι Έλληνες είναι αδελφή της βλακείας. Εδώ σε αυτο το τόπο που γεννήθηκε η κριτική σκέψη και ειπωθηκε το αρχαίο ρητο "Αιέν αριστεύειν" , στον ίδιο αυτό τόπο καταντήσαμε να ακούσουμε από ένα Ελληνα πολιτικάντη να λέει με στομφο στο μεγάλο ανθυποσχολείο της τηλεόρασης ότι " Η αριστεια είναι ρετσινιά" Όμως οι αρχαίοι Ελληνες όπως θα δείτε παρακάτω είχαν άλλη άποψη για τους πονηρούς -βλάκες.
"Η μωρία μάλιστα αδελφή της πονηρίας έφυ".
αρχαίο Ελληνικό ρητό.
Ερμηνεία : " Η βλακεία μάλιστα αδελφή της πονηρίας γεννήθηκε."
Σχόλια.
Επομένως ένας πονηρός άνθρωπος που νομίζει οτι είναι έξυπνος, στην ουσία είναι βλάκας, σύμφωνα με τους αρχαίους Ελληνες σοφούς.Ο αληθινά άριστος έξυπνος άνθρωπος δεν είναι ποτέ πονηρός, διότι θέλει να αναπτύξει το πνεύμα του και όχι με τη πονηριά να αναπτύξει τη τσέπη του, όπως κάνουν πάντοτε οι μέτριοι πονηροί- βλάκες.
Το εντός εισαγωγικών πιο κάτω κείμενο είναι ελεύθερη μετάφραση και μεταφορά από τη καθαρεύουσα στη καθομιλούμενη γλώσσα ενός τμήματος του πονήματος του νομομαθούς και διδάκτορα Κοινωνιολογίας Ευάγγελου Λεμπέση
Τίτλος του πονήματος: " Η Τεράστια Κοινωνική Σημασία των Βλακών στο σύγχρονο Βίο" Το πρωτότυπο κείμενο δημοσιεύτηκε το 1941 στην "Εφημερίδα των Ελλήνων Νομικών." και έχει αναδημοσιευτεί από τότε χιλιάδες φορές. Το εντός εισαγωγικών τμήμα εξετάζει τη σχέση βλακείας και ηθικής.
Κείμενο του νομομαθούς και διδάκτορα Κοινωνιολογίας Ευάγγελου Λεμπέση
<<…Η ηθική σχέση μεταξύ ενός πονηρού ή ενός απατεώνα εἶναι απροσδόκητα διαφορετική από αυτή που θεωρεί ἡ "κοινὴ γνώμη". Ο συνηθισμένος κοινωνικὸς άνθρωπος θεωρεί τὸν πονηρό καὶ τὸν απατεώνα σαν ανήθικους μεν, αλλ᾿ως υποδιαιρέσεις του ευφυούς ανθρώπου.. Ομως συμβαίνει το αντίθετο: ο πονηρός καὶ ο απατεώνας ειναι ἀκριβώς υποδιαιρέσεις του βλάκα.. Καὶ ιδού πώς εξηγείται αυτό. Η πονηρία, (εκτὸς αν είναι μέσο άμυνας τῶν ευφυών οχι κατά των βλακών αλλά κατά της πονηρίας τους), αποτελεί φυσική ιδιότητα των βλακών καὶ μάλιστα φυσική συνέπεια του γεγονότος, ότι, λόγω ατροφίας του νοητικού τους μηχανισμού, αποτελεί τη μόνη άμυνα τους εναντίον κάθε εξωτερικής επίθεσης.
Από τη διαπίστωση της αλήθειας αυτής μέχρι της ακόλουθης αλήθειας υπάρχει ένα και μόνο βήμα: ότι μόνο ο πνευματικά ανάπηρος έχει ανάγκη της πονηρίας καὶ της ἀπάτης γιὰ να προωθηθεί ή να ἐπικρατήσει. Κανένας άνθρωπος αξίας δεν έχει ανάγκη νὰ γίνει πονηρός ή απατεώνας.
Η καθημερινὴ κοινωνική πείρα διδάσκει ότι τα επίθετα αυτά ουδέποτε κατώρθωσαν νὰ "κολλήσουν" σε ανθρώπους πραγματικής αξίας, οι οποίοι, αν υπήρξαν μισητοί, χαρακτηρίστηκαν ίσως σαν "κακοί", σαν "καταχθόνιοι", σαν "γόητες", σαν "τορπιλλητές" ή σαν "λιβελλογράφοι", ουδέποτε όμως χαρακτηρίστηκαν σαν πονηροί ή απατεώνες, και όταν ακόμη υπήρξαν συντηρητικοί στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους και κατώρθωσαν πάντοτε νὰ προωθηθούν η να επικρατήσουν.
Απόλυτη εσωτερική συνέπεια τῆς πνευματικής αναπηρίας του βλάκα ειναι αλλωστε όχι μόνο ἡ αγελαία του τάση, όχι μόνο η προώθηση του «πλάτη μὲ πλάτη» με τη λεγεώνα των ομοίων του, οχι μόνο η προσφυγή στα ευτελέστερα μέσα της πονηρίας, την ελλειψη αντίθετης γνώμης, τη προσφορὰ ευκολων καὶ ανήθικων εκδουλεύσεων και τη κολακεία, αλλὰ και η συστηματική αποφυγή κάθε σύγκρουσης και κάθε μάχης.. Και οταν ακόμη ὁ βλάκας, με τη μορφή του πονηρού ή του απατεώνα, εξαναγκαστεί να δώσει μάχη, θὰ δώσει αυτή με τα πνευματικά ευκολοτερα καὶ συνεπώς τα ανηθικώτερα "όπλα": της ψευτιάς, τῆς διαστροφής των πραγμάτων,, της ραδιουργίας καὶ τῆς συκοφαντίας.
Από όλα αυτά βγαίνει τὸ ακλόνητο δόγμα: ακόμη και η ἀνηθικότητα είναι αποκλειστικό προνόμιο τῶν βλακών!>>
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.

 Αν θέλετε να προφυλάξετε τους εαυτούς σας από πολλά βάσανα, πόνους και θλίψεις προσέξτε τη συμπεριφορα των φίλων σας, όχι των εχθρών σας.

Αν οι φίλοι σας μεσα στο πνεύμα της φιλίας σας και των φιλικών επαφών μαζί τους , σας χρησιμοποιούν ( σαν χώρο εκφόρτωσης απορριμμάτων), για να εναποθέσουν το μίσος και τη κακία που τρέφουν για άλλους ανθρωπους δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, με το να τους κατηγορούν και να τους συκοφαντούν και να προβάλλουν με επιμονή το δίκιο τους, επιζητώντας την αποδοχή σας ότι όντως αυτή η κακία τους είναι δικαιολογημένη, έστω και αν σας φέρνουν χειροπιαστά και ατράνταχτα παραδειγματα ότι έχουν δίκιο και ότι λένε αλήθεια, τότε να τους απομακρύνετε άμεσα και να διαγράψετε μια τέτοια τοξική "φιλία".
Διότι πολύ γρήγορα θα αλλάξει η κατάσταση, όταν θα μπείτε και εσείς για οποιονδήποτε λόγο στο στόχαστρο τους, διότι όποιος κατηγορεί ενώπιον σας τους άλλους, πολύ γρήγορα θα κατηγορήσει και εσάς τους ίδιους.
Να μη δέχόσαστε καμμια κατηγορία , καμμια συκοφαντία εναντίον κανενός. Οι προδιαγραφές με τις οποίες πλαστήκαμε είναι να είμαστε κατ' εικόνα και θ΄ομοίωση του Θεού, και η εικόνα του Θεού είναι απέιραστη από συκοφαντιες και κατηγορίες.
Είναι το ίδιο σαν να προυσιαστεί καποιος μπροστά στην εικόνα του Χριστού και να συκοφαντεί και να κατηγορεί τους άλλους , και να λέει στο Χριστό: " Είδες τί έκαμε ο Α, ο Β΄ κλπ"
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης

 Όλα τα κακά που συμβαίνουν οφείλονται στην αμαρτία που είναι η μη υπακοή μας στις εντολές του Χριστού. Η νίκη κατά του κακού είναι η πλήρης αποφυγή της αμαρτίας. Και τούτο κατορθώνεται μόνον όταν ο Χριστός κατοικήσει μέσα μας. Αλλά ο Χριστός δεν μας επιβάλλει τη παρουσία του μέσα μας, εμείς θα του ανοίξομε τη πόρτα της καρδιάς μας. Αυτός στέκεται υπομονετικά καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής μας και χτυπάει τη πόρτα μας, έως ότου του την ανοίξομε διάπλατα για να έρθει και να κατοικήσει μέσα μας, και μόνον τότε θα εκτελούμε αβίαστα το θέλημα του. Δεν θα νικηθεί το κακό κτίζοντας καινούριες φυλακές, αλλά θα νικηθεί τελείως όταν αφήσομε το Χριστό να ανοίξει τις πόρτες των φυλακισμένων ψυχών μας ώστε να μας ελευθερώσει από τη καταδυναστεία της αμαρτίας που υποκινείται από τις πονηρές δυνάμεις του κακού.

Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.

Η ΑΜΑΡΤΙΑ

 Η αμαρτία.

Θέλομε να αφαιρέσομε από το λεξιλόγιο μας και από την Αγία Γραφή τη λέξη αμαρτία ( για να μη μας ενοχλεί έστω και ως λέξη η ύπαρξη της) , γι΄αυτό και η αμαρτια που είναι η με λόγο και έργο μη υπακοή μας στις εντολές του Χριστού μας καταδυναστεύει, ενώ πολλοί που δηλώνουν άθεοι θεωρούν ως φανατικούς Χριστιανούς όσους χρησιμοποιούν τη λέξη αμαρτία και διδάσκουν για την αποφυγή της.. Αγνοώντας ότι η λέξη αμαρτία υπάρχει διάσπαρτη μέσα στην Αγία Γραφή προ αιώνων και που σημαίνει τη μη συμμόρφωση μας στα Δικαιώματα του Κυρίου τα οποία επεξηγούνται στις εντολές του Χριστού. Μία είναι η κύρια συμβουλή που πρέπει να δίνουν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γονείς στα παιδιά τους και στα εγγόνια τους να μην αμαρτανουν, επεξηγώντας τους με υπομονή του τί είναι και πώς εκδηλώνεται η αμαρτία και ποιες είναι οι επιπτώσεις της και οι συνέπειες της για τη ζωή τους και τη ζωή για κάθε ηλικία του ανθρώπου.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.
Υ/Γ
Μερικοί από τους νεοταξιτες οικουμενιστές θεολόγους που ελλοχεύουν ακόμη και μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία προσπαθούν να υποκαταστήσουν τη λέξη αμαρτία με τη λέξη αστοχία, που μπορεί να είναι κάπως συνώνυμες λέξεις, αλλά εννοιολογικά έχουν μερικές ουσιώδεις διαφορές με πιο σημαντική οτι η αμαρτία είναι η απομάκρυνσή μας με τις πράξεις μας και την γένει συμπεριφορά μας από τον βασικό προορισμό μας ως Χριστιανών που είναι η βασιλεία των ουρανών, ενώ η αστοχία είναι η απομάκρυνση μας από οποιονδήποτε κύριο στόχο που έχομε βάλει στη ζωή μας όταν αυτός δεν είναι η βασιλεία των ουρανών, αλλά ένας άλλος οποιοσδήποτε κοσμικός στόχος.

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2025

ΣΙΓΟΥΡΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΛΑΘΟΣ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

 Παρά τις πάλαι ποτέ επίσημες διαβεβαιώσεις και από επίσημα χείλη ότι βρισκόμαστε στη "σωστή πλευρά της ιστορίας", ήδη έχει αποδειχτεί ( Και μόνον οι ανθρωπιστικές εκατόμβες των νεκρών στο Μάτι και στα Τέμπη το απέδειξαν περίτρανα) ότι βρισκόμαστε στη τελείως λάθος πλευρά της ιστορίας, και οι ιστορικοί του μέλλοντος οπωσδήποτε θα το καταγράψουν αυτό.

Στη σωστή πλευρά της ιστορίας θα βρισκόμαστε μόνον όταν ακολουθούσαμε τις εντολές του Χριστού και η θέση του Ευαγγελίου του Χριστού κρατούσε τη πρώτη θέση μέσα στις καρδιές μας, και επειδή αυτό δεν ισχύει , γι΄αυτό ακριβώς το λόγο βρισκόμαστε όχι μόνο στη λάθος, αλλά και στην αμαρτωλή πλευρά της ιστορίας.
Κωνσταντίνος Στρατής

Εγραφα πριν από 3 χρόνια στο φ/β.

 

5 Μαρτίου 2022 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Δημόσια
Χρονογράφημα
Περιγράφω πώς βλέπω τα πράγματα στο χωριό μου τα τελευταία χρόνια που διανύω τώρα και όσονούπω πλησιάζοντα προς το τέρμα της επίγειας ζωής μου και συγκρίνω τις δύο εποχές των δεκαετιών του 1950 και του 2020 ( Για χρονικό διάστημα 70 χρόνων ).
Το κύριο χαρακτηριστικό, το σπουδαιότερο και το σημαντικότερο της σύγχρονης εποχής στη Μεσαριά της Ανδρου, αλλά γενικότερα σε όλη την Ανδρο που αποτελεί μια μικρογραφία όλης της Ελάδας είναι το εξής :
Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των γεννήσεων των Ελλήνων στο χωριό μου έχει συρρικνωθεί στο ελάχιστο, σε αντίθεση με τη δεκαετία του 1950.
δεν έχω στατιστκά στοιχεία, αλλά το συμπέρασμα αυτό το εξάγω εκ του ότι όντας ψάλτης τα ένδεκα τελευταία χρόνια στον ενοριακό Ναό της Μεσαριάς είδα να γίνονται μόνον 2 βαπτίσεις νηπίων, σε αντίθεση με τις κηδείες και τα μνημόσυνα που είναι "αμέτρητα", Κάθε τρεις και τόσο έχουμε κηδείες και μνημοσυνα........
Και εδώ θα ηθελα να πω λίγα πράγματα για τον τρόπο της "αποδημίας" προς την αιώνιο ζωή των Μεσαριανών και κατ΄επέκταση ολων των Ανδριωτών και να τον αντιπαραβάλλω με το "τότε" και το "τώρα".
Τοτε λοιπόν δεν συνέβαινε αυτό που συμβαίνει σήμερα και οι άνθρωποι πέθαιναν ειρηνικά στο κρεββάτι τους ή στο χωράφι τους, αν υπήρχε αιφνίδιος θάνατος.
Οι γιατροί στην Ανδρο τότε οι αείμνηστοι Ιωάννης Σουσούδης, Πέτρος Καΐρης και αργότερα ο Τηλέμαχος Βασιλόπουλος έκαναν ο,τι μπορούσαν με τα πενιχρά ιατρικά μέσα που διέθεταν για να διατηρήσουν τους ετοιμοθάνατους στη ζωή γέρους κατά κανόνα, γιατί οι νέοι πέθαιναν ή πνιγόντουσαν στους Ωκεανούς στα μεγάλα Ωκεάνεια ταξείδια τους, που πολλές φορές από ωκεάνια ταξείδια γινότανε αυτομάτως αιώνια! (Χωρίς τη νεκρική διαδικασία που θα περιγράψω πιο κάτω και την "κουλτούρα" της νεκρωσίμου τελετής κατά την δεκαετία του 1950).
Γι΄αυτούς τους αφανείς ήρωες Ανδριώτες ναυτικούς που υπέστησαν τον οδυνηρό θάνατο από πνιγμό στους ωκεανούς ή από εξαέρωση οταν τα γκαζάδικα πλοία τιναζότανε στον αέρα από εκρήξεις, επειδή τότε δεν υπήρχαν τα σύγχρονα μέσα ασφάλειας (Ιnert gas κλπ), η Εκκλησία μας έχει φροντίσει και τους μνημονεύει αιώνια κατά τη μεγάλη Είσοδο στις Θείες Λειτουργίες όταν ο Ιερέας λέει .."Υπέρ των εν θαλάσση τραγικώς απολεσθέντων".....
Και όσες τραγικές Ανδριώτισσες χήρες των ναυτικών εκείνων επιζούν ακόμη, όταν ακούνε αυτές τις λέξεις κάνουν με ευλάβεια το σημείο του Σταυρού. Αυτό το έχω παρατηρήσει όταν ψάλλω στην ενορία του χωριού μου..
Σήμερα λοιπόν οι ετοιμοθάνατοι στέλνονται πακέτο με το ασθενοφόρο στην Αθήνα και μετά από 2 μέρες, αφού ενδιατρίψουν σε κανένα ράντσο στα μεγάλα Αθηναικά νοσοκομεία, επιστρέφουν στην πατρώα γη, "ωραίοι," φτιασιδωμένοι , μακιγιαρισμένοι με το απατηλό χρώμα του ζωντανού ανθρώπου, και οριζοντιωμένοι μέσα στα ακριβά ή φτηνά φέρετρά τους , για να ψαλλούν και να ταφούν στην υπέροχη Ανδριακή γη, αφού και με το θανατό τους λιπάνουν το ιατροφαρμακευτικό σύστημα της σύγχρονης Ελλάδας καθώς και το σύστημα των γραφείων τελετών.
Και επειδή εξέλιπαν οι γεννήσεις, οι βαπτίσεις, και οι γάμοι στην Εκκλησία του χωριού μου, για τί άλλο μπορώ να μιλήσω, αν όχι για το θάνατο που ελλοχεύει στο χωριό μου, αλλά και σε όλη την Ανδρο?
Ετσι λοιπόν ακόμη και ο θάνατος την εποχή του 1950, είχε άλλη και τελείως διαφορετική "κουλτούρα". Ετσι λοιπόν ο Ιερέας τότε μετέβαινε στο σπίτι του ετοιμοθανάτου και εδιάβαζε την "ευχήν της ακολουθίας εις ψυχορραγούντα" και παράλληλα ο ετοιμοθάνατος μετελάμβανε των αχράντων Μυστηρίων, του σώματος και του αίματος του Χριστού.
Η ακολουθία εις ψυχορραγούντα συνίσταται εις τα εξής :
Αγιος ο Θεός... Παναγία Τριάς.... Δόξα και νυν..... Πάτερ ημών.....
Ψαλμός 69... Ο κανών του Αγίου Ανδρέου Κρήτης Ιεροσολυμίτου, ...
Η ευχή εις ψυχορραγούντα... και η ευχή εις ψυχήν κρινομένην....
Και έτσι ο άνθρωπος γαλήνια παρέδιδε την ψυχή του εις τον Δημιουργόν της.
Οποία διαφορά του τότε και του σήμερα. Σήμερα ο άνθρωπος κατά κανόνα πεθαίνει μέσα στον απρόσωπο χώρο των νοσοκομείων βλέποντας άγνωστους και αδιάφορους ανθρώπους γύρω του, περιτυλιγμένος από σωλήνες, σωληνάκια, ορρούς, ενέσεις, άπειρα φάρμακα, οξυγόνα κλπ. και εσχάτως θάπτεται μέσα σε ένα ιοστεγές πλαστικό ¨κουκούλι-σάκο.
Ο νεκρός σαβανόνωνταν από τους οικείους του, γιατί δυστυχώς τότε δεν υπήρχαν γραφεία τελετών στο νησί ( πολύ χρήσιμα σήμερα), παρέμενε στο σπίτι του και όχι στα ψυγεία εως της ώρας που θα μεταφέρονταν στην Εκκλησία, πάντα με τα πόδια τον μετέφεραν, γιατί δεν υπήρχαν νεκροφόρες και αυτοκίνητα, πάντα με τη συνοδεία του Σταυρού και των Εξαπτέρυγων όπου προηγούνταν ο Σταυρός και ακολουθούσαν έξη εξαπτέρυγα με μακρυά κοντάρια τα οποία κρατούσαν τα παιδιά του χωριού και προηγούνταν της πομπής.
Ακολουθούσε ο Ιερέας και αμέσως πίσω ο νεκρός μέσα στο φέρετρό του που το εσήκωναν τέσσερις νέοι άνδρες συνήθως συγγενείς του, γεμάτος από λουλούδια της Ανδριακής γης από τους κήπους των σπιτιών και όχι από τα ανθοπωλεία τα οποία δεν υπήρχαν τότε στην Ανδρο, και πιο πίσω όλοι οι χωριανοί ασκεπείς και μεγάλη ευλάβεια μπαίναμε μέσα στον Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ και στη συνέχεια μετά το πέρας της νεκρωσίμου ακολουθίας πάλι με τα πόδια όλη η πομπή κατευθυνότανε προς το κοιμητήριο Μεσσαριάς.
Τα παιδιά διεπληκτίζονταν μεταξύ τους ποιο παιδί θα κράτάει το Σταυρό ώστε έτσι να είναι αυτό που θα ηγείται της νεκρωσίμου πομπής!
Βλέπετε αγαπητοί μου φίλοι ότι ακόμη και ο θάνατος τότε είχε τη "μεγαλοπρέπεια του" και τη μεταφυσική του αντίληψη.
Αλλά αρκετά μίλησα για το θάνατο, τώρα θα μιλήσω και για τους γάμους. Τη δεκαετία λοιπόν του 1950 είχαμε πολλούς γάμους στην ενορία του χωριού μου και σε όλη την Ανδρο. Παρά τη φτώχεια που υπήρχε τότε, οι νέοι παντρεύονταν και γεννούσαν πολλά παιδιά.
Οι περισσότεροι σύγχρονοι νέοι της Ανδρου κατά κανόνα δεν έχουν όρεξη να παντρευτούν, να φτιάξουν το δικό τους σπίτι, να κάνουν οικογένεια.
Αντί αυτού οι περισσότεροι "ανακαινίζουν", τα παιδικά τους δωμάτια ευελπιστούντες να ζήσουν μια ήρεμη ζωή, με τη συνδρομή της γονεϊκής σύνταξης αν υπάρχει και για όσο υπάρχει, ζουν στα παιδικά τους δωμάτια και ως ενήλικες με τον τίτλο "γεροντοπαλλήκαρα και γεροντοκόρες."
Παρεμπιπτόντως να πω και το εξής .
Οσάκις συζητώ με νέους της Ανδρου και τους λέω " γιατί ρε παιδιά δεν παντρευόσαστε να κάνετε οικογένεια και παιδιά;
Δεν βλέπετε οι οικονομικοί μετανάστες που γεννάνε και πολλαπλασιάζονται σαν τα κουνέλια?
Δεν βλέπετε 20χρονες αλλοδαπές κοπέλλες με δύο ή τρία παιδιά?
Δεν βλέπετε οτι ελάχιστες εγκύους Ελληνίδες συναντάτε, σε αντίθεση με τις αλλοδαπές που κατά κανόνα όλες κυοφορούν;"
Η στερεότυπη απάντηση είναι η εξής¨
" Δεν παντρευόμαστε πια εμείς οι Ελληνες οπως παλιά, γιατί εμάς τους Ελληνες μας φορολογούν ακόμη και για τα παιδιά, ενώ τους ξένους όχι μόνον δεν τους φορολογούν αλλά τους δίνουνε και πολλά προνόμια!"
Προφανώς οι νέοι και οι νέες μας πιστεύουν ότι αδικούνται από την Ελληνική πολιτεία σήμερα, και γι αυτό μιλούν σκληρά και απαντούν αορίστως με αυτό τον τρόπο οπως θα διαβάστε παρακάτω....
Και έτσι οι πιο οξύθυμοι νέοι μου λένε ακόμη και το εξής εκπληκτικό: " Δεν θα παντρευτώ ποτέ! Να πά να γ.......εί.. Δεν θα παντρευτώ ποτέ ! Να πά να .γ............εί."
Και οταν τους ρωτάω " για ποιούς μιλάς, σε ποιούς αναφέρεσαι?" τότε δεν δίνουν καμιά άλλη απάντηση! και συνεχίζουν να μονολογούν " Να πα να .γ..........εί.."
Στους γάμους λοιπόν τότε τη δεκαετία του 1950 υπήρχε το έθιμο αμέσως μετά το πέρας της Ιερής ακολουθίας του Μυστηρίου του γάμου, να προσέρχονται οι προσκεκλημένοι και να ασπάζονται το Ιερό Ευαγγέλιο και να αφήνουν ένα φιλοδώρημα στον Ιερέα το οποίο άφηναν στο δίσκο με τα στέφανα και τα κουφέτα.
Ακόμη θυμάμαι τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, οι οποίοι συνίσταντο από μορφασμούς του σχεδόν πάντοτε και σε κάθε Ιερή ακολουθία μεθυσμένου αείμνηστου Ιερέως, ο οποίος δεν ήθελε να βλέπει κέρματα στο δίσκο αλλά μόνο χαρτονομίσματα!
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.
Όλες οι αντιδράσει

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ;

 Εγραφα πριν από 3 χρόνια στο φ//β την 5 Μαρτίου 2022

5 Μαρτίου 2022 
Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια
Δημόσια
Σε μια αμφισβητούμενη νέα εποχή και αμφισβητούμενη νέα τάξη πραγμάτων ( όπου "τα πράγματα" είναι οι αθώοι άνθρωποι), καλό είναι να αμφισβητούμε όλα όσα μας σερβίρουν και να μη τα καταπίνομε αμάσητα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ?
( ή όταν οι λέξεις μετεωριζονται ως "ασκός εν πάχνη!")
Διαζύγια, ευτελισμός της οικογενειας, προβολή στα ανήθικα ανθρώπινα δικαιώματα και διδασκαλία τους στα σχολεία, , ενώ προσβολή στα ηθικά δικαιώματα του Θεού, πνιγμοι από την ευλογημένη βροχή που τη λέμε θεομηνια, ακινητοποίηση στα χιόνια, φωτιές και εκατόμβες νεκρών, μπαζωμενα ρέματα και ποταμοί και λεωφόροι και σπίτια από πάνω, , γυναικοκτονιες, αφαίρεση των εικόνων και του Σταυρού, βιασμοί και παιδοφιλία, , μαθητικό μπουλιγκ, θεοποίηση παντός είδους ειδώλων, άστεγοι που κοιμούνται σε χαρτόκουτες μέσα στη παγωνιά, , αλαζόνες και τηλεοπτικοί ψεύτες και εκμαυλιστές και κατακρεουργητές της αλήθειας,, νεόπλουτοι από το πουθενά,οφσόρ εταιρείες, πρόστιμα στους γέρους, ταχύτητες με 300 χιλιόμετρα την ώρα στους Ελληνικούς δρόμους από μεθυσμένους οδηγούς και όποιον πάρει ο χάρος, ανασφαλείς δρόμοι και ανασφαλή συγκοινωνιακά μέσα, πόλεμοι και βομβαρδισμοί δικαιολογημένοι ή όχι ανάλογα με τα συμφέροντα του κάθε Κράτους, οπαδικη τυφλή, ανελέητη βία και δολοφονίες, καλοί Ουκρανοί νεοναζί ενώ κακοί Έλληνες νεοναζί, ευρώ καλό ενώ δραχμή κακή, δίκαιοι βομβαρδισμοί στο Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, Συρία, ενώ άδικοι βομβαρδισμοί στην Ουκρανία, προσβολή σκύλου τιμωρείται βαρύτατα ενώ σφαγή αμνοεριφιου, χοίρου και μοσχαριού γιορτάζεται με κρασοκατανυξη, και άλλα πολλά ων ουκ έστιν αριθμός...... .Όμως καυχιομαστε ότι είμαστε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας....ενώ ο μελλοντικός χρόνος της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού θα καταγράψει την αλήθεια που όμως είναι διαφορετική. Θα αποδείξει ότι βρισκόμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας μόνον όταν ο Χριστός κατοικεί μέσα μας και εφαρμόζουμε τις εντολές του.
Κωνσταντίνος Στρατης.
Ερασιτέχνης ψάλτης

Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...