Μετά τη Πεντηκοστή όπου συνέβη η κάθοδος του αγίου Πνεύματος στους ανθρώπους που πιστεύουν στο Χριστό και στη δόξα του, η οποία αποδείχτηκε με τη Σταύρωση του και την Ανάσταση του ήλθε σαν ποταμοί ζωντανού νερού και ο καρπός του αγίου Πνεύματος, που είναι η αγάπη, χαρά ειρήνη, μακροθυμία κλπ Σήμερα θα γράψω για τη μακροθυμία που είναι η ανοχή, η υπομονή, και η ανεκτικότητα απέναντι σε σφάλματα και ελαττώματα των άλλων. Ο όρος "εν βρασμώ ψυχής" δεν συνάδει με τη διαγωγή του Χριστιανού που έχει μέσα του το καρπό του αγίου Πνεύματος, διότι μόνο η ψυχή του απίστου "βράζει" από κακία ώστε να μη γνωρίζει τί πράξεις κάνει. Όμως ο νομικός πολιτισμός μας , επειδή γνωρίζει ότι όλοι οι παρανομούντες εγκληματίες είναι άθεοι και αντίχριστοι και επομένως δεν έχουν τον καρπό του αγίου Πνεύματος που είναι η μακροθυμία, γι΄αυτό εφηύρε τον αδόκιμο όρο "βρασμός ψυχής" για να διακιολογούνται οι βδελυρές πράξεις των αντιχρίστων.

Κωνσταντίνος Στρατής

Ερασιτέχνης ψάλτης.