H γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς, κρίναντας τοῦτο, ὅτι εἰ εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον· καί ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν, ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι. ῞Ωστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα· εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν. ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα.

( Κορινθίους Β΄, 14-17 )

Διότι η άδολη και αγνή αγάπη του Χριστού μας κρατά όλους μας , σφικτά ενωμένους. Σχηματίσαμε δε ακλόνητο το φρόνημα και τη πεποίθηση ότι εάν ένας, ο Χριστός, πέθανε για όλους και σαν αντιπρόσωπος όλων, άρα όλοι πέθαναν και πέθανε για όλους ώστε, όσοι ζουν και βρίσκονται ακόμα στη παρούσα ζωή, να μη ζουν πλέον για τον εαυτό τους, αλλά για εκείνον, ο οποίος θυσιάστηκε πάνω στο σταυρό και αναστήθηκε για χάρη τους. Ωστε εμείς από τότε που σχηματίσαμε αυτή τη πεποίθηση, δεν αναγνωρίζομε και δεν εκτιμούμε κανένα, κατά τα εξωτερικά του προσόντα (όπως είναι η ευγενική κατά σάρκα καταγωγή του η τα αξιώματα του και η σοφία του). Εάν δε και κάποτε είχαμε γνωρίσει το Χριστό, στη ταπείνωση και ασημότητα της ανθρώπίνης σάρκας του, τώρα όμως δεν τον γνωρίζομε πλέον έτσι, αλλά τον γνωρίζομε σαν το Θεάνθρωπο λυτρωτή. Κατά συνέπεια όποιος είναι αναγεννημένος και ενωμένος με το Χριστό είναι νέα δημιουργία, νέος άνθρωπος. Η αρχαία κατάσταση της αμαρτίας και της καταδίκης πέρασε. Ιδού όλα έχουν γίνει νέα.

Και αυτά είναι τα καλά νέα του Ευαγγελίου του Χριστού, ότι όλοι μας που κάποτε ζήσαμε αμαρτωλή ζωή, τώρα έχομε τη δυνατότητα, χάρη στο έλεος του Χριστού και στο Σταυρικό του θάνατο, να γίνομε καινούριοι άνθρωποι και να περπατήσομε σε μια νέα ζωή αξίως της κλήσης και της εκλογής του Χριστού για μας. Γι΄αυτό τον ευχαριστούμε και τον δοξάζομε.

Κωνσταντίνος Στρατής