Η αμαρτία κατά τη βικιπαίδεια είναι " η παράβαση του θείου νόμου. Η αμαρτία μπορεί επίσης να ειδωθεί ως κάθε σκέψη ή πράξη η οποία θέτει σε κίνδυνο την ιδανική σχέση μεταξύ ενός ατόμου και του Θεού, ή ως κάθε απόκλιση από την αντιλαμβανόμενη ιδανική τάξη της ζωής του ανθρώπου."
Σχόλια μου.
Ο άνθρωπος πλάστηκε να έχει ελευθερη βούληση στο να μην αμαρτάνει ή να αμαρτάνει. Όμως η αμαρτία μας αποτρέπει από το στόχο μας και τον προορισμό μας να είμαστε κατα την εικόνα και την ομοίωση του Θεού, αφού ο Θεος είναι αναμάρτητος. Άρα εάν παραμείνουμε στην αμαρτία δεν θα επιτύχουμε ποτέ το στοχο μας που είναι η ομοίωση μας με το Θεό. Πλασθήκαμε κατά την εικόνα Του, ώστε να έχουμε τη δυνατότητα ως εικόνα του Θεού να φθάσουμε και στην ομοίωση μας με αυτόν, και να αξιοποιήσουμε μέσα στην ελευθερια μας την κατά χάρη δωρεά σωτηρία του Χριστού.
Εάν οι πράξεις μας που απορρέουν από τη πίστη μας στο Χριστό είναι ευάρεστες σε αυτόν, τότε πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στην ομοίωση μας με το Θεό, εάν είναι αντιθετες τοτε απομακρυνόμαστε, και ενώαχνά διατηρούμε έστω και αμαυρωμένη την κατ΄εικόνα του Θεού πλάση μας, εν τούτοις οδηγούμαστε στην ομοίωση μας με τον διάβολο. Και βάσει όλων αυτών, τελικά οι πράξεις μας θα μας κρινουν στη τελική κρίση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Και έτσι εξηγείται ποιες είναι οι αμαρτωλές πράξεις , είναι αυτές που μας απομακρύουν από την ομοίωση μας με τον Θεό, δηλαδή μας απομακρύνουν από τη βασιλεία των ουρανών.!
Ετσι λοιπόν κανένας δεν μας υποχρεώνει, ούτε μας τιμωρεί εάν δεν επιλέξουμε την ομοίωση μας με το Θεό, δηλαδή αν υποκύψομε στην αμαρτία και στις αμαρτωλές πραξεις γενικώς, αυτές θα μας τιμωρήσουν, και όχι ο Θεός! Για να το εννοήσετε αυτό κακλύτερα, φανταστε'ιτε ότι φυτεύετε ένα δένδράκι σε ένα κατασκότεινο μέρος που δεν το βλέπουν ποτέ οι ακτίνες του ηλίου. Το δενδράκι δεν θα αναπτυχθεί ποτέ , θα μείνει καχεκτικο και στο τέλος θα ξεραθεί. Δεν φταίει ο ήλιος που ξεράθηκε το δένδρο, αλλά φταίμε εμείς που περιμέναμε να αναπτυχθεί στο σκοτάδι και φυσικά εκείνο δεν αναπτύχθηκε ποτε!
Ο Θεός το μόνο που κάνει είναι να προσφέρει δωρεάν την κατά χάρη σωτηρία του μέσω του Σταυρικού θανάτου του Χριστού. Όποιος δεχτει με χαρά το δώρο αυτό θα έχει σαν ανταμοιβή τη σωτηρία της ψυχής του. Όποιος όμως το απορρίψει θα αυτοτιμωρηθεί, διότι δεν δέχτηκε αυτό το δώρο!
Η αμαρτία δεν είναι ενοχή, αλλά πνευματική ασθένεια που εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα, όμως μια σωματκή ασθένεια και αυτή εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα, για παράδειγμα ο πυρετός δεςν είναι αυτή καθ΄εαυτή η ασθένεια αλλά η εκδήλωση της ασθένειας.
Έτσι ο Θεός δεν μας βλέπει σαν ενόχους που χρειάζονται τη θείκή τιμωρία του, αλλά μας βλέπει σαν αρρώστους που χρειαζόμαστε τη θεραπεία του, αλλώστε το είπε καθαρά ο Χριστός ότι: δεν έχουν ανάγκη ιατρού οι υγιείς αλλά οι πάσχοντες.
Αν κατaλάβουμε ότι η αμαρτία είναι πνευματική ασθένεια τότε δεν θα κατακρίνουμε και δεν θα μισούμε κανέναν αμαρτωλό συνάνθρωπό μας, όπως και ο Χριστός δεν κατακρίνει και δεν μισεί κανένα, αλλά όπως Εκείνος, έτσι και εμείς θα δείχνουμε έλεος και ευσπλαγχνία στους αμαρτάνοντας συνανθρ'ωπους μας.. Θα τους βλέπουμε σαν τους άρρωστους αδελφούς μας, που και οι ιδιοι υποφέρουν από την ασθένεια της αμαρτίας τους. Και έτσι δεν θα τους διαπομπεύουμε στη τηλεόραση φορώντας τους κουκούλες καί να τους δείχνουμε δημόσια με τις χειροπέδες τους.
Και έτσι με τις σκέψεις αυτές επίσης δεν φοβόμαστε τον Τριαδικό Θεό μας σαν τιμωρό μας αλλά σαν το Σωτηρα μας Γιατρό που θέλει να θεραπέυσει και το σώμα μας από τις σωματικές ασθένειες και την ψυχή μας από τη μεγάλη πνευματική ασθένεια που είναι η αμαρτία..Και εδώ είναι το μεγάλο θαύμα της εξιλέωσης! Γιατί η γνώση και η ακριβής κατανόηση της πραγματικής έννοιας της αμαρτίας που είναι στη φύση της μια βαριά πνευματική ασθένεια, θεραπεύει και εμάς τους ίδιους , και έτσι με τη θεραπευτικη αυτή γνώση δεν μισούμε, δεν κατακρίνουμε, δεν μνησικακούμε, δεν επικρίνουμε, δεν εκδικούμαστε, αλλά αντίθετα βοηθάμε, μακροθυμούμε, αγαπάμε, συγχωρούμε, προσευχόμαστε, αγωνιούμε για τον άρρωστο αδελφό μας. Και ΄ετσι πετυχαίνουμε να γίνουμε όμοιοι με το Θεό της αγάπης,του ελέους και της ευσπλαγχνίας, ελπίζοντας ότι βρισκόμαστε στη σωστή πορεια που οδηγεί στη βασιλεία των ουρανών.
Κωνσταντίνος Στρατής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.