Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας ζωοδότα. Ορθριζει γαρ το πνεύμα μου προς ναόν τον άγιόν σου, ναόν φέρων του σώματος όλον εσπιλωμένον. Αλλ' ως οικτίρμων κάθαρον ευσπλάγχνω σου ελέει.
------------------------------------------------------------------------------------------
Ερμηνεία : Κωνσταντίνου Στρατή.
Κύριε εσύ που δίνεις τη ζωή, άνοιξε για μένα τις πόρτες της μετάνοιας. Διότι το πνεύμα μου απο το πολύ πρωί, βρίσκεται στον άγιο ναό σου, φέρνοντας το ναό του σώματός μου καθ΄ολοκληρία ρυπαρό. Αλλά εσύ που είσαι ελεήμων καθάρισέ τον, με το σπλαγχνικό σου έλεος.
Ερμηνευτικά σχόλια Κωνσταντίνου Στρατή.
Ο ύμνος αυτός που ψάλλεται αμέσως μετά τον πεντηκοστό ψαλμό του Δαυίδ κατά τις Κυριακές του Τριωδίου, είναι ένας ύμνος με τον οποίον παρακαλούμε τον Χριστό να μας ανοίξει τις πόρτες της μετάνοιας.
Ακόμη και για να μετανοήσουμε από την κακία μας και τις αμαρτωλές μας πράξεις πρέπει να ζητήσουμε το έλεος και τη βοήθεια του Θεού, γιατί ο Θεός θα μας ανοίξει τις πνευματικές πόρτες, ώστε αφού πρώτα έχουμε ταπεινωθεί, να εισέλθουμε στον δρόμο που οδηγεί στην μετάνοια, δηλαδή στην παντελή αποστροφή, και καταδίκη εντός μας, όλων των αμαρτωλών πράξεων που έχουν σπιλώσει και και έχουν μολύνει το ναό του σώματός μας, που σύμφωνα με τις προδιαγραφές που μας έπλασε ο παντοδύναμος Θεός, θα έπρεπε να ήταν ναός του Αγίου Πνεύματος, τώρα όμως ή αμαρτία τον έχει κάνει ρυπαρό και άθλιο.
Επίσης ζητούμε από τον Θεό, αυτός να καθαρίσει αυτό το μολυσμένο ναό του σώματός μας δια του σπλαγχνικού του ελέους και της μεγάλης του αγάπης.
Όταν μετανοήσουμε όπως ο άσωτος της σχετικής παραβολής, τότε ο Θεός Πατέρας μας μας συμπεριφέρεται ακριβώς όπως συμπεριφέρθηκε στο άσωτο παιδί του.
Κοιτάξτε, σε τί χάλια γύρισε ο άσωτος στο πατρικό σου σπίτι, ρακένδυτος, σχεδόν γυμνός, άθλιος, βρώμικος από τη "μπόχα" των χοίρων με τους οποίους συνέτρωγε, πεινασμένος, διψασμένος,και όμως ο Πατέρας του από τη μεγάλη του αγάπη του προς αυτόν τον δέχεται και τρέχει προς αυτόν ενώ είναι ακόμη μακριά, τον καθαρίζει , τον πλένει με το άγιο αίμα του Ιησού Χριστού ( αυτό συμβολίζει ο σιτευτός μόσχος), του δίνει την πρώτη και επίσημη στολή της σωτηρίας, δακτυλίδι, καινούρια και άφθαρτα παπούτσια για να τρέχει στον κακοτράχαλο δρόμο του κόσμου για να διαδίδει το άγγελμα της βασιλείας του Θεού.
Κωνσταντίνος Στρατής
Μεσαριά Ανδρος.
Ερασιτέχνης ψάλτης στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Μεσαριάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.