Ας δούμε και ας ανοίξουμε τα μάτια μας και ας εννοήσουμε επιτέλους οτι επάνω από αυτό που ολοι μας ονομάζουμε Γολγοθά, υπαρχει μια περαιτέρω προέκταση του αληθινού Γολγοθά. Τότε ίσως εννοήσουμε πόσο μικρός και ασήμαντος είναι ο δικός μας Γολγοθάς, οπου το τραπέζι μας είναι ακόμη γεμάτο ( γιατί αύριο μπορεί να μην είναι) , έχουμε άφθονο νερό, σπίτι να μείνουμε και αυτοκίνητο να κινηθούμε και άφθονα ρούχα για να προφυλαχτούμε από το κρύο..
Ας σταματήσουμε επιτέλους να γκρινιάζουμε για τα πάντα.
Αμα δεν βρέχει γκρίνια, άμα βρέχει πολύ, γκρίνια, αμα έχει πολύ κρύο γκρίνια, αμα έχει "καύσωνα" πάλι γκρίνια, αμα έχει πολύ αέρα γκρίνια, οταν έχει άπνοια πάλι γκρίνια και λέμε "ουφ! δε φυσάει και λίγο να δροσιστούμε!", αμα χιονίζει καί κλείνουν οι δρόμοι, εκεί να δεις γκρίνια, κλαυθμοί και οδυρμοί αν βγήκαν ή δε βγήκαν τα "γκρειντερ" στους δρόμους, λες και η Ανδρος σε ολες τις χιλιετίες της είχε "γκρειντερ" στους δρόμους της όταν χιόνιζε.
Ας δούμε λίγο παρα πέρα από τον παχυλό εγωισμό μας και τη παχυλή αυτοεκτίμησή μας οτι είμαστε το κέντρο του κόσμου, και όλοι οι άλλοι είναι δορυφόροι γύρω από το υπερκέντρο του εαυτούλη μας.
Ας δούμε πάρα πέρα από τον περιωρισμένο ορίζοντα μας εκεί στα πεδία των μαχών όπου μαίνονται οι πόλεμοι όπου κάθε μέρα σκοτώνονται για το τίποτα χιλιάδες άνθρωποι.μεγάλοι και παιδιά.
Ας σταματήσουμε τους διαπληκτισμούς μεταξύ μας οι άρχοντες και οι αρχόμενοι και ας δείξουμε λίγη επίείκια και λίγο έλεος προς τον συνάνθρωπο, και ας σκεφτόμαστε κάθε μέρα ότι σε λίγο ή σε περισσότερο χρόνο θα είμαστε ξερά κόκαλα στα κασσελάκια των κοιμητηρίων ή στάχτη σε μαρμάρινους αμφορείς.
Οταν δεν εκτιμούμε και δεν ευχαριστούμε το Θεό για ο,τι μας δίνει, και είμαστε πάντα σκυθρωποί και απλησίαστοι και δεν χαιρόμαστε για το χαρμόσυνο γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού και για την ειρήνη του Χριστού, υπάρχει περίπτωση ο Θεός για να μας δαπαιδαγωγήσει, να μας αφαιρέσει ολα αυτά που τα θεωρούμε δεδομένα.
Αλλά τί άλλο μπορεί να γράψει κανείς όταν διαθέτομε άφθονο χρόνο για τα καρναβάλια , ενώ διαθέτομε ελάχιστο ή και καθόλου χρόνο για την Εκκλησία . Όταν λέμε : "Πάω να καρναβαλιστώ" και ποτέ δε λέμε : "Θα πάω να εκκλησιαστώ"
Όμως ο Τριαδικός Θεός παρ΄όλα αυτά δεν μας τιμωρεί τώρα στη περίοδο της Χάριτος Του γιατί είναι φιλάνθρωπος. Μόνοι μας αυτοτιμωρούμαστε γιατί δείχνουμε απανθρωπιά και προς τους εαυτούς μας και προς τους συνανθρώπους μας..
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.