Τετάρτη 28 Μαΐου 2025

+ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΜΒΟΥΚΑΣ

 +ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΜΒΟΥΚΑΣ

Την 22/10/2020 πριν σχεδόν πέντε χρόνια έφυγε από αυτή τη μάταιη και απατηλή ζωή ένας σπουδαίος άνθρωπος, που έκαμε μόνο καλό στο νησί μας στην Ανδρο ως Δήμαρχος, που διετέλεσε για πολλά χρόνια.
Γι΄αυτό το καλό που έκαμε , χωρίς ποτέ να φροντίσει για το προσωπικό του συμφέρον αλλά μόνον για το συμφέρον του συνόλου των Ανδριωτών, η ανταμοιβή του ήταν σκληρή και πικρή, ήταν πολύχρονες δικαστικές διώξεις και διαμάχες , για τις οποίες πλήρωνε χρήματα και δικηγόρους , ένας κατ΄ουσία φτωχός τίμιος και έντιμος άνθρωπος.
Ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος μη αντέχοντας ως Δήμαρχος την κωλυσιεργία εξ αιτίας της παλαιόθεν και ακόμη και σήμερα συνεχιζόμενης γραφειοκρατίας και ευθυνοφοβίας των αρμόδιων αρχών για την εκτέλεση των έργων που έπρεπε και πρέπει να γίνουν στο νησί, μη αντέχοντας να περιμένει για μήνες ή για χρόνια, ( Μη ξεχνάμε οτι η άδεια για το ανοικτό Θέατρο έκανε εφτά χρόνια να εκδοθεί, ενώ έπρεπε να εκδοθεί σε μια μέρα!), να βγει μια άδεια για ένα δημόσιο έργο, για το οποίο το πρωί έπρεπε να κατατίθεται η αίτηση και το μεσημέρι να έβγαινε η άδεια, γι΄αυτό το λόγο ανέβαινε ο ίδιος απάνω στη μπουλντόζα και έλεγε στον μπουλντοζιέρη: " Προχώρα , δική μου η ευθύνη!", τον είδα με τα μάτια μου να το κάνει αυτό στο χώρο του νέου Γενικού Λυκείου της 'Ανδρου,πριν κτιστεί το κτήριο, όπου έτυχε να περνάω από το σημείο, όπου για να μη χαλάσει ένα δένδρο αρνιόταν να προχωρήσει ο μπουλντοζιέρης.. Το ίδιο έκανε και στον κάτω παρακαμπτήριο δρόμο Αγίου Σπυρίδωνα Μεσαριάς προς Νειμποργιό και επίσης στη διαμόρφωση του δρόμου και του γεφυριού στο Μεγάλο Ποταμό Λειβαδίων προς το Παραπόρτι. Όταν κλάδεψε τα δένδρα της παιδικής χαράς, πάλι του έκαναν μήνυση, και τον άκουσα να λέει με τη χαρακτηριστική Κρητική προφορά του;" Άδικα μου κάνανε μήνυση, αφού τα δένδρα θα πετάξουνε πάλι "δενδριές!" Και είχε δίκιο, σε λίγα χρόνια τα δένδρα ξανάγιναν πελώρια.
Όλη η Άνδρος οφείλει να τιμήσει έστω και μετά θάνατον αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο, ο οποίος δεν έβαζε καμμιά άλλη θεώρηση, ούτε καν την ατομική του προφύλαξη από ατέρμονες δικαστικές διώξεις που τον ακολούθησαν και μέχρι το θάνατο του,, προκειμένου να κάμει ένα κοινωφελές έργο προς ωφέλεια των Ανδριωτών και για κανένα δικό του όφελος, κατά τη γνώμη μου ήταν ένας από τους καλύτερους Δημάρχους που πέρασαν ποτέ από την Άνδρο, αλλά αυτό δεν του το ανεγνώρισαν ποτέ κανένας, ούτε τον τίμησαν ποτέ, αλλά αντί αυτού υπέστη ύβρεις, διωγμούς και ψυχικές ταλαιπωρίες εξ αιτίας της αγνωμοσύνης ημών των Ανδριωτών. .
Δεν έχω να γράψω τίποτα άλλο για τον αείμνηστο Μανώλη Βάμβουκα, γιατί δεν γνωρίζω τίποτα περισσότερα γι΄αυτόν. Δεν είχαμε ποτέ καμιά ιδιαίτερη φιλία, αλλά τον τιμώ επειδή ήταν άνθρωπος τίμιος, αφιλοκερδής και ανιδιοτελής. Επαναλαμβάνω, οτι η Ανδρος με κάποιο τρόπο, να ψάξει να βρει τον τρόπο να τιμήσει έστω και μετά το θάνατον του αυτόν τον άνθρωπο που είχε αγαθή και καλή ψυχή γεμάτη καλοσύνη , που δεν σκέφτηκε ποτέ το ατομικό προσωπικό συμφέρον του μπροστά στην εκτέλεση του υψηλού λειτουργήματος και αξιώματος του του Δημάρχου Άνδρου, χωρίς να είναι Ανδριώτης, ούτε να έχει καμμια ρίζα από την Άνδρο.
Εύχομαι να είναι αιωνία η μνήμη του στη μνήμη του Θεού και στη δική μας ολιγόβια μνήμη.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ερασιτέχνης ψάλτης.
Υ/Γ
Είναι δική μου σκέψη και ιδέα η οφειλόμενη τιμή προς τον αείμνηστο Μανώλη Βάμβουκα, όπως δική μου ήταν η αρχική ιδέα και σκέψη της πρότασης για την δημιουργία αγάλματος της Ανδριώτισσας Γυναίκας ναυτικού την οποία είχα διατυπώσει προφορικά, πολύ καιρό πριν υλοποιηθεί, στο τότε Προεδρείο του Πανανδριακού Συλλόγου Ναυτικών. Αυτό βέβαια δεν έχει καμμια απολύτως σημασία τίνος αρχική σκέψη ήταν, απλά το κοινοποιώ ετεροχρονισμένα μόνο για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, 27 )

  Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωμι υμίν, μη ταρασσέσθω υμων η καρδία μηδέ δειλιάτω ( Ιωάννου 14, ...